Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohannis baptiſte Capitulum. xvii.

in regno celoꝝ Et hoc totū p̄t hic ītelligi Agēda eſtpm̄a ⁊ nō ſera q̄ eſt dānatoꝝ. nō cocta que ē latronūnō ficta q̄ eſt ypocritaꝝ. nō deſꝑata que ē ꝑditoꝝ. ſꝫꝟa que ẜm criẜ. cor mundat. ſenſus illuminat. ⁊ adſuſceptōem xp̄i humana p̄cordia p̄parat Vt aūt aithiero. Primū baptiſta iohēs regnū celoꝝ predicatvt p̄curſor dn̄i hoc honoret̉ priuilegio. Un̄ ⁊ petrusrauennas d̓t. ꝙ poſt pctm̄ ade ⁊ illius diluuij vaſtitatem ſolēnem. electa eſt iuſtoꝝ infinita pluralitas.cū quibꝰ deus facie ad faciē locutus fuiſſe dinoſcit̉Et enumeratis p̄cipuis patriarchis patribꝰ ⁊ ꝓphetis veteris teſtamenti ſubinfert. quia eis nulla mentio facta fuit de regni cel eſtis ꝑpetua māſione. nec īhis oībꝰ memoria regni. nec noīat̉ nec audit̉. nihilqꝫ de celeſtis regni gloria ꝓphetat̉. Et ſubdit Quidplura. A prīcipio mūdi vſqꝫ ad iohānem vniuerſitatis hūane electōem recollige. nec in ẜmōe vel oꝑeillius regni celeſtis poteris reꝑire dulcedinē. Ueniergo ad iohēm ⁊ audi vocem exultatōis vocē leticiemīe ꝟbum. ſermonē glorie. gratie largitatē. qd̓ celauerat d̓s. tacuerat angelus. latuerat patriarchasꝓphete neſcierant. Dm̄am inquit agite. appropinquabit em̄ regnū celoꝝ. Verbū pm̄e dulce ⁊ glorioſum. verbum regni celor letū ⁊ aduocandū. illi ſoliprimo ꝯueniens qui primus noui teſtamenti poſuitfundamenta Et addit A diebꝰ adevſqꝫ ad iohannēorganū noſtꝝ verſum eſt in vocem flentium. qꝛ vbipctōꝝ freqn̄tia. nec pm̄e locus. duplex erat deplorandi materia. Iohannes natus on̄dit medicamēvulneri. pctō pm̄am veniam iniquitati. Hec eſt prima vox quā clamans in deſerto ꝓpoſuit. ⁊ vox turturis audita eſt interra noſtra. ⁊ tunc īmiſit in os noſtrum nouū carmen deo noſtro ⁊ reſonat in ore nr̄ogratiaꝝ actio ⁊ vox laudis. Suꝑexaltat̉ mīa. pctōribus ꝑcit̉ regnat pietas. iuſticia diſſimulat̉. ⁊ miſerendi non feriendi q̄rit occaſionē miſericors ⁊ miſerator dn̄s. Hec petrus. Et vt on̄dat̉ ydoneitas iohannis ad teſtificandū de xp̄o ex ſanctitate vite deſcribit euangeliſta vitā iohannis Primo ab aſperitate veſtis. qꝛ vtebat̉ veſte aſꝑa .ſ. cilicio ſeu tumcade duris cameloꝝ pilis. In quo monemur vt ad refrenatōeꝫ carnis aſꝑis vtamur Un̄ hiero. De piliſinquit habebat veſtimentū nō de lana. Aliud auſteritatis indiciū eſt. aliud luxurie mollioris Un̄ ⁊ criẜSeruis aūt dei nō ꝯuenit habere veſtimentū ad ſpeciem viſionis vel ad carnis delectamentū ſed tm̄ adnuditatis tegumentū Habebat em̄ iohānes veſtemnō mollem neqꝫ delicatā. ſꝫ cilicinā grauē ⁊ aſꝑam⁊ ꝯterentē corpus potius qͣꝫ fouentē. vt de ꝟtute aīeeius ip̄e habitus corporis loqueret̉ Secūdo a cōtinentia ꝯſtringente carnis laſciuiaꝫ. qꝛ habebat zonaͣm pelliceā aſperā .i. corrigeam de ficcis ⁊ crudisaīaliū pellibꝰ factam circa lūbos in quibꝰ eſt ſedesluxurie ad carnē ⁊ luxuriā mortificandam. qꝛ carnēſuā crucifixit cū vicijs ⁊ ꝯcupiſcencis quod eoꝝ eſtꝓpriū q̄ ſunt iheſu xp̄i Un̄ criẜ. Conſuetudo em̄ eratapud iudeos vt zonis laneis vterent̉. ideo iſte quaſi durius aliquid facere volens. zona pellicea cingebatur. Quid tunica ⁊ zona iohannis alligorice ſignificent patet ꝑ criẜ. qui ſic ait. Erat iohannes hoc ē

lex in iohanne veſtitus pilis cameli. Nō poterat habere tunicā de agno de quo d̓r. Ecce agnus dei. ecce qͥtollit pctā mundi. Et zonā pelliceā habebat in lumbis. qꝛ iudei hoc ſolū putāt pctm̄ eē qd̓ oꝑe peccāt.Ceteꝝ dn̄s noſter ieſus xp̄s in apocalipſi iohāns q̄videt̉ inter ſeptē candelabra habebat zonā aureā nōin lūbis ſed in pectore. Lex in lūbis cingit̉. ceterumxp̄s hoc eſt euangeliū. ⁊ monachoꝝ ꝟtus non ſolū inlibidine. ſed ⁊ in mente ꝯdemnat̉ Hic nec cogitarequidē expedit. ibi qͥ fornicatus fuerit tenet̉ in crimine Tercio ab abſtinētia ⁊ victus ꝑſimonia. locuſtaſem̄ .i. herbas ſic appellatas ⁊ mel filueſtre comed̓batqui cibꝰ paupeꝝ eſt in terra illa. Ubi ſciendū ꝙ locuſte pl̓a ſignificant. de quibꝰ iſte ꝟſus extat. Radicesherbas ⁊ aues dic eē locuſtas Sunt em̄ ꝑua aīalia ꝑmodū ſaltus volitantia q̄ reꝑiunt̉ in deſerto iudee ⁊frixa cū oleo ſunt cibꝰ paupeꝝ. Sed nō videt̉ ꝙ Iohannes locuſtaꝝ carnes manducauit qͥ pane etiā veſcirennuit. ⁊ ꝙ frixuris vſus ſit qui nihil coctū accepit. Et iō magis videt̉ ꝓbabile de alijs intelligi debere. vn̄ in ꝑtibꝰ illis quandā herbā languſte .i. locuſtā noīant. que d̓r illa eſſe quā beatus iohēs edebat.mel aūt ſilueſtre ex apibꝰ in trūcis arboꝝ reꝑit̉ Uelẜm raba. ſunt folia arboꝝ alba ⁊ tenera. q̄ manibusꝯtrita ſaporē hn̄t qͣſi mellis Inuenit̉ etiā ibidē melex calamellis q̄ calamelle ſunt calamī pleni melle. i.de ſucco dulciſſimo. Uocant̉ etiā alio nomīe cannamelles. qd̓ nomē ex canna ⁊ melle ꝯponit̉. eo ꝙ cannis ſiue arūdinibꝰ hmōi calami ſunt ſil̓es In hoc itaqꝫ beatus iohēs aperte demr̄at ꝙ ꝓ nihilo mundumiſtū oēſqꝫ eius blandicias duceret qͥ tā viliſſimo indumento ciboqꝫ tenui ⁊ imparato vtebat̉. Sola em̄huius vite nccāria q̄rebat qui ſic viuere diſpōſueratHꝰ exemplū illi ſequunt̉ qui dicunt. hn̄tes victuꝫ ⁊veſtitū his ꝯtenti ſumus Propterea em̄ qꝛ pm̄am p̄dicabat qͣliter penitētes viuere debeāt vt bonus mgr̄eis in ſeipſo exempluꝫ ⁊ regulā dabat. Erat eī terracubile. antra domus. pilus veſtis. pellis zona. aqͣ potus. locuſta cibꝰ. ⁊ ſic non ſolū mundū ⁊ blandiciaseius ꝯtēnere. ſed etiā totius generis hūani pctā deflere ſe on̄dit. ⁊ exēplū vtile poſteris dereliqͥt. Totuꝫgͦ qd̓ erat in iohanne pm̄am predicabat. ⁊ nomē. qꝛdei gr̄a. locus qꝛ deſertū. ⁊ hītus. qꝛ ciliciū. ⁊ cibꝰ qꝛlocuſtaꝝ. ⁊ ſermo qꝛ pm̄e verbū. ⁊ oꝑatio. qꝛ baptiſma aſſuefaciens ad bonū In iohanne deſcribit̉ euangelij p̄dicator. ⁊ prīo quantū ad doctrinā. dꝫ eī exemplo iohīs predicare pm̄am ⁊ ea q̄ recedere faciūta pctīs. ⁊ ea que accedere faciunt ꝯſecutiōem regniceleſtis. Scd̓o quantū ad ꝯtinentiā. qꝛ zona d̓r eſſecirca lumbos vt predicator ꝯtinentiā habeat Undedn̄s hieremiā mittēs p̄dicare ait. accinge lūbos tuos Tercio qͣntū ad vitā. ⁊ hoc dupl̓r .ſ. quantū ad veſtitū ⁊ victū in quibꝰ etiā a iohannē accipiat exēplūQui gͦ pm̄am ⁊ aſꝑa iniungit. vel p̄dicat ⁊ corripit.habito pm̄ie pretendat. aſꝑa veſte tegat̉. ⁊ ꝑce reficiatur. vt in eo vilitas veſtis ⁊ cibi laudet̉. quoꝝ vſusin diuite arguit̉. Auſteritas em̄ vite requirit̉ in euāgelij predicatore. Ideo dicit apl̓s. Caſtigo corpusmeū ⁊ in ſeruitutē redigo. ne forte cū alijs predicauerim ipſe reprobo efficiar. Un̄ hiero. Ueſtis qͥppe