ſaluatoris noſtri¶ De natiuitate
Primo quieuit in ꝟginis alueolo. ſcd̓o in vili p̄ſepio. tercio in crucis patibulo. qͣrto in ſepulcro etiāalieno Ecce quāta inopia ⁊ qͣlia reclinatoria ¶ Aduerte ex p̄miſſis ꝙ iā incipiebat ſtatū ꝑfectōis exēplo docere qͥ ꝯſiſtit in hūilitate. auſteritate ⁊ pauꝑtate vt ꝟe poſſet dicere illud pſalmi. Pauꝑ ſū ego. ⁊in laboribꝰ a iuuētute mea. Hic gͦ damnant̉ huiusmūdi hōres ac pompe ⁊ vanitates. Itēqꝫ delitie acmollicies ⁊ carnis delectatōes inſuꝑ diuitie ⁊ habūdantie ac ſuꝑfluitates Un̄ anſel. O amāda ⁊ āmirāda dignatio. Deus īmenſe glorie ꝟmis ꝯtēptibilis fieri nō deſpexiſti dn̄s oīm ꝯſeruus apparere voluiſti Haꝝ tibi viſum ē parē nobis eſſe ⁊ frater noſter eē dignatus es. Et tu dn̄e vniuerſoꝝ q̄ nullā habes indigentiā. inter ip̄a natiuitatis tue initia nonhorruiſti abiectiſſime pauꝑtatis deguſtare incōmoda Ut em̄ ait ſcriptura. tibi nō naſceris. nō erat locus in diuerſorio nec cunabula q̄ teneritudineꝫ tuāacciꝑent habuiſti. ſꝫ in vili p̄ſepio ſordētis ſtabulitū qui terrā palmo ꝯcludis. inuolutus panniculisreclinatus es. ⁊ hoc ip̄m a brutis aīalibꝰ mater tuamutuo accepit Conſolamini ꝯſolamini qͥ in ſordibꝰpauꝑtatis enutrimim. qꝛ vobiſcū ē d̓s in pauꝑtate.Nō cubat in delitijs ſplendidi cubilis. nec inuenit̉in terra ſuauiter viuētiū. Quid igit̉ gl̓aris o diuesres lutea in volūtabro lecti picti ⁊ delicati. cū rex regū ſuo recubitu ſtramēta paupeꝝ honeſtare malueritQuid dura ſtrata deteſtaris. cū tener infantulus incuiꝰ manu ſūt oīa regna tuis ſericis plumeis lectisduras iumētoꝝ ſtipulas p̄elegerit Un̄ ⁊ bern̄. Nonꝯſolat̉ xp̄i infantia garrulos nō ꝯſolāt̉ xp̄i lacrymecachynātes. nō ꝯſolāt̉ pāni eꝰ ābulantes in ſcholisnō ꝯſolant̉ ſtabulū ⁊ p̄ſepe amātes prīas cathedrasin finagogis Uigilātibꝰ paſtoribꝰ annūciat̉ gaudiūlucis ⁊ eis d̓r eē natus ſaluator pauꝑibꝰ atqꝫ laborātibꝰ nō vobis diuitibꝰ qͥ vr̄am hētis ꝯſolatōem nond̓inā. Et iteꝝ Iaſcit̉ dei filius in cꝰ arbitrio erat qd̓cūqꝫ velle eligere tꝑs. elegit qd̓ moleſtius ē. p̄ſertīꝑuulo ⁊ pauꝑis mr̄is filio. q̄ vix pannos haberet adinuoluendū p̄ſepe ad reclinandū. Et cū tanta eēt neceſſitas. nullā audio fieri pelliū mentionē. xp̄s vtiqꝫ qui nō fallit̉ elegit qd̓ carni moleſtius eſt Id ergomelius. id vtilius. id potius eligendū. ⁊ qͥſquis aliud doceat vel ſuadeat ab eo tanqͣꝫ a ſeductore cauendū. Et tn̄ fratres ip̄e ē ꝓmiſſus olim ꝑyſaiā ꝑuuluſſciens reprobare malū ⁊ eligere bonū Malū gͦ voluptas corꝑis eſt Bonū ꝟo afflictio eſt. Siquideꝫ ⁊hāc elegit ⁊ illā reprobauit. puer ſapiēs ꝟbū infanſcaro ſcꝫ infirma. infantulus tener caro oīs laborisīpotens. oīs oꝑis īpatiēs. Itaqꝫ iam carnalis hōfuge voluptatē. qꝛ poſita ē mors ſecus delectatōis introitū. Age pm̄am. qꝛ ꝑ illam appropinquat regnuꝫHoc ſtabulum illud p̄dicat Hoc p̄ſepe clamat. hocmēbra illa infantilia manifeſte annūciāt. hoc lacrime ⁊ vagitus euangeliſant. O duritia cordis mei.Utinā dn̄e. ſicut ꝟbū earo factū eſt. ita carneū fiat⁊ cor meū. Sic quidē ⁊ hoc pollicitus es ꝑ ꝓphetamauferā iniquiēs a vobis cor lapideuꝫ ⁊ dabo vobiscor carneum. Hec bern̄. Uidiſti ortum ſanctiſſimiprincipis. Uidiſti ſimul ⁊ partuꝫ regine celeſtis. ⁊
in vtroqꝫ artiſſimā pauꝑtatē attendere potuiſti. hecꝟtus eſt illa euangelica margarita. ꝓ qua emēda etꝯparāda. oīa ſunt vendenda ⁊ danda. Hec ē totiusſpūalis edificij primariū fundamētū. Hec eſt ſponſis via ſalutis tāqͣꝫ hūilitatis fūdamentū ⁊ ꝑfectionis radix cuius ē fructus multiplex ſꝫ occultus Potuiſti etiā attendere in vtroqꝫ profūdiſſimā hūilitatē. Nō em̄ ſunt ſtabulū dedignati. nō preſepe. nō fenū. nō cetera vilia ad dādū nobis exēplū ꝑfecte hūilitatis. Sine hac ꝟtute ſalus nō eſt. qꝛ nulla oꝑationr̄a cū ſuꝑbia deo placere p̄t. Nempe vt ꝟtutes ſepedētur. vel accepte ſeruent̉. aut ẜuate ꝯſūment̉ hūilitas meret̉ ⁊ abſqꝫ iſta ille nec eē ꝟtutes vident̉ Potuiſti etiā attēdere in vtroqꝫ. ⁊ maxīe in puero ilx ſunō paruā corꝑis afflictionē. Inter ceteras autē hecvna fuit ꝙ qn̄ mr̄ ſua in preſepio eū locauit ⁊ puluinar vel aliud hmōi nō haberet ad caput eius quēdālapidē nō ſine grādi cordis amaritudīe poſuit. īterpoſito forte feno qd̓ ab aīalibus mutuo accepit. Etvt d̓r adhuc ille lapis ibidē ad memoriā reẜuatusvidet̉ Pauꝑtatē igit̉ ⁊ hūilitatē afflictionemqꝫ corꝑis ſtudeas ⁊ tu pro poſſe āplecti. ⁊ in his xp̄ꝫ ꝓ modulo tuo imitari. Un̄ ber. Tribꝰ exēplis viā nobison̄dit ꝑ q̄ eū ſequi debemꝰ. Exēplo pauꝑtatis. qꝛ inhoc mūdo diuitias hr̄e noluit qd̓ exēplū leue facit.⁊ expeditū vt currat. Exemplo hūilitatis. qꝛ mūdigloriā ſpreuit qd̓ modicū facit vt lateat. Exemplopatiētie qꝛ mala ſuſtinuit qd̓ fortē ⁊ robuſtū facit vtſuſtineat. Hec ber ¶ Scd̓m anſel. Redemptor noſter cecatis lumībus colliriū ſue īcarnatiōis appoſuit. vt qui deū in ſecreto maieſtatis fulgētē videre nōpoteramus. deū in hoīe apparentē aſpiceremq. aſpiciēdo cognoſceremus cognoſcēdo diligeremus. diligēdo diligeremus. diligēdo ſummo ſiudio ad eiꝰgloriā ꝑuenire ſatageremus. Incarnatus ē vt nosad ſpūalia reuocaret. mutabilitatis nr̄e ꝑticeps factus eſt. vt nos ſue incōmutabilitatis ꝑticipes facerꝫInclinauit ſe ad humilia nr̄a vt nos ad excelſa ſuaſublimaret. Et ẜm criẜ. Filius dei naturalis. etiamdd̓ filius eē dignatus ē. vt nos filios dei facerꝫ. Seruū ſuū hr̄e patrē dignatus eſt. vt nobis patrē facerꝫdeū. Nō em̄ fruſtra nec vane ad tātā hūilitatem ip̄edeſcendit. ſꝫ vt nos ex hūili ſublimaret Natus ē ẜmcarnē. vt nos ẜm ſpm̄ naͣſceremur ¶ Et qꝛ ꝑtus ſeqͥtur ꝯceptionē. ſicut fructus floritionē cōgruū fuit ꝙxp̄us q̄ ꝯceptus fuit in flore .ſ. nazareth qd̓ īterp̄tat̉flos naſceret̉ in fructu .ſ. in bethleē̓ qd̓ interp̄tat̉ domus panis vel refectōis qd̓ ꝑtinet ad fructū ¶ Quotidie quoqꝫ dn̄s in nazareth ꝯcipit̉ ⁊ in bethleē naſcitur cū alijs flore ꝟbi ſuſcepto. ſe domū eterni paniſefficit. Ideo etiā ꝯgruū fuit vt in bethleē. q̄ domuspanis interp̄tat̉ xp̄us naͣſceret̉. qꝛ ip̄e ē panis viuusqui de celo deſcēdit qui electoꝝ mētes interna ſatietate reficit. Natus quoqꝫ in bethleē. que inter om̄sciuitates iude exigua erat noluit quēqͣꝫ de terrene ciuitatis ſublimitate gloriari. Qui nō ī parētū domoſꝫ in via naſcit̉ vt ſe ꝑegrinū eſſe ⁊ regnū ſuū de hocmūdo nō eſſe on̄deret. qͥ etiā dic̄. ego ſum via qͣ .ſ.ad patriā veniamus In diuerſoriū ſe recepit. vt noſnō palatia. ſꝫ diuerſoria ī hoc mūdo q̄rere doceret.