Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulumſeptimum

qꝛ exiguos ac viles Sublimiū eī illa marīa ⁊ admirabilis gl̓a ē humiliari ſponte ſubmiſſius Sicut eīadmirabilis iudicat̉. nō qꝛ mortuus tm̄ eſt. veꝝ qꝛetiā crucifixus ē ⁊ ſepultus. ſic etiam in generatiōeillius dici p̄t ꝙ nō ſolū qꝛ ſuſcepit carnē ⁊ hō factuſeſt. admixatōe ſit dignus ſꝫ qꝛ etiā tales ꝓgeītoreshr̄e dignatus ē. nihil de nr̄is vilitatibꝰ erubeſcēs ꝑiſta ꝓculdubio docēs vt nos quoqꝫ nunqͣꝫ de vitijserubeſcamus ꝑentū ſꝫ vnū illud q̄ramus ſꝑ nobilitari ꝓpriaꝝ honore ꝟtutū. Non eſt oīno. nō eſt nec deꝟtute nec de vitio parentū. aut laudandus aliquisaut culpādus. nemo inde vere aut obſcurus aut clarus eſt Imo vt ꝯfiderātius aliqͥd dicamus. neſcioquō magis ille reſplēdet. qui ex ꝑentibꝰ a ꝟtute ꝓrſus alienis exn̄s. ip̄e tn̄ fuerit de virtute mirabilisnullus igit̉ in ſuꝑbiāde gloria eleuet̉ ꝑentū ſꝫ ꝯſiderans ꝓgenitores dn̄i oēm euacuet ⁊ ꝯprimat metistumoreꝫ. ⁊ de ſolis ꝟtutibꝰ gloriet̉. Quinimo ne diiſtis quidē. Sic em̄ etiā phariſeus publicano deterior effectus ē Noli igit̉ ip̄e tuoꝝ corrūpere fructuslaboꝝ ⁊ noli ſudores tuos inuanū effundere noli curſum inanē dirigere poſt mille circuitus mercedemlaboris euacuās Iouit em̄ dn̄s tuus ⁊ quidē multote melius tuaꝝ merita ꝟtutū. nō igit̉ in ſuꝑbiam tumeſcamus ſed dicamus noſmetip̄os inutiles vt inꝑtē vtiliū trāſeamus Si eī laudandū te eē dixerisreprobꝰ efficieris. etiā ſi fueris ante laudabilis Siꝟo inutilē te fateris factus es vtilis. etiam ſi an̄ reꝓbus fueris ꝓpter qd̓ nccāria nobis ē p̄teritaꝝ obliuio v̓tutū Stabiliſſimū em̄ erariū ꝟtutū eſt obliuioꝟtutum Itaqꝫ ſi eas in memoria qͣſi venales aſſidueportemus armamus hoſtē. irritamus inimicū. ⁊ doloſum inuitamus ad furtū Si ꝟo nemo alter hec ſcierit. niſi quē nulla occulta pn̄t latere. tuto in loco p̄cioſo ꝯſiſtēt Nequaqͣꝫ igit̉ hmōi bona freqn̄r euentiles ne qͥs forte ea diripiat qd̓ etiā phariſeus paſſus ē in lingua illa circūferens vn̄ ea ⁊ diabolus rapuit. Caueamus igit̉ de nobiſmetip̄is dicere aliqͥdgl̓oſe. hoc eī nos ⁊ hoībꝰ odibiles facit. ⁊ d̓o abhoīabiles Et idcirco qͣꝫto maiora fecerimꝰ tāto de nobiſmīora dicamus hoc eī mō maximā ⁊ apd̓ deū ⁊ corāhoībꝰ gl̓aꝫ ꝯſeq̄m̄ nec ſolū gl̓aꝫ apd̓ deū. ſꝫ etiā mercedē retributiōꝫqꝫ pleniſſimā Qn̄ em̄ aliqͣ ſcā fecerimus hēmus ꝓculdubio debitoreꝫ. qn̄ ꝟo nihil nosarbitram oꝑatos āplius etiā de tali merem̄ affectuqͣꝫ ꝓpter oꝑa ip̄a que fecimus Itaqꝫ ꝟtutū oīm merita bonū hūilitatis exuꝑat. q̄ ſi nō aſſit nec ille poterūt eē laudabiles Itaqꝫ ſi bona tua magna vis facere noli illa putare magna. aliter magna eē non pn̄tSic em̄ cēturio ait nō ſum dignus vt ītres ſub tecmeo ⁊ ꝓpter ea dignus effectus ē ſupraqꝫ oēs tūc iudeos mirabilis Sic etiā paulus ait nō ſuꝫ dignusapl̓s vocari ⁊ oīm primus effectus eſt Sic ⁊ iohēsnō ſū inqͥt idoneus vt ſoluā corrigiā calciamēti eiꝰ⁊ idcirco amicus ſcūs ē ſponſi. ⁊ manū quā īdignādixit calciamētis. hāc xp̄s ſupra caput attraxit ſuūSic et iā petrus ait exī a me dn̄e qm̄ hō pctōr ſum ⁊ꝓpterea factus ē fundamentū eccīe Nihil em̄ ita eſtamicū deo vt ſi ſe aliquis minimū ac humilē reputꝫQue ꝟtus non aliunde magis aut orit̉ aut nutritur

qͣꝫ ſi nunqͣꝫ animus a ꝯiunctōe ⁊ ſui diſcuſſione diſcedat. Qui em̄ humiliat̉ corde atqꝫ ꝯterit̉. non efferet̉ in gloriā. nō in inuidie liuorē. nō iracūdie furorevexabit̉. non aliquā aliā ſuſcipiet paſſionē. diſcite em̄ inquit a me. qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. ⁊inuenietis requiē aīabus veſtris. Ut ergo hic ⁊ ibirequie multa ꝑfruamur. humilitatē mr̄em bonoruꝫnr̄is penitus inſeramus aīabus. Sic em̄ ⁊ iſtius vite pelagus ſine fluctibꝰ tranſire poterimus ⁊ ad tranquilliſſimū illū enauigare portū. hec criẜ. OrōOmine hieſu xpē ſpes ⁊ fiducia noſtra memor eſto que ꝓ redemptōe noſtra ſuſcepiſtimemor eſto ꝙ creator oīm ſuſceptōe noſtrenatur eꝯſcius fieri dignatus es figmenti noſtri. Ueniſti domine propter peccatores vt omnium peccata deleres. Quid tibi retribui. quid pro hoc dignepoteſt agi. te laudo. tibi totis viſceribꝰ grās ago proimmenſis beneficijs tuis quibꝰ humano generi perdito ſubueniſti. ⁊ precor te pijſſime dn̄e. vt qui ſic ꝓnobis flexus es vt homo fieri dignareris. non in nobis patiaris perite qd̓ decreuiſti miſeratus aſſumerę ⁊ fac̄ me tibi gratā ⁊ debitā ẜuitutē exhibere AmēDe eo ꝙ ioſeph voluit dimittere mariā. Correſpondet euangelio Cū eſſet deſponſata maria materdomini.Capitulum VIIIT qꝛ in premiſſa criſti genealogia Matheus on̄dit verā eiushumanitatem. ꝯſequenter nunc oſtēditeius diuinitatē per modū ꝯceptionis eius mirabileꝫdicens. Chriſti aūt generatio ſic erat. q. d. Rō credat̉ ꝙ deus ſit genitus ex ꝯmixtione maris ⁊ feīe. ſic̄precedentes. ſed potius mō mirabili qui ſequit̉ Cūem̄ eſſet deſponſata maria ioſeph ⁊ ipſa de eliſabethad domū ſuā in nazareth rediſſet. tandē ioſepha iudea in galileā vemens ⁊ deſponſatā ſibi in domū ſuāducere volēs. anteqͣꝫ ꝯuenirent .i. anteqͣꝫ nuptiaꝝ ſolēnia celebrarent. nō ꝙ poſtea ꝯuenerint. ſed on̄ditꝓximū tꝑs nuptiaꝝ ſolenijs. ⁊ eſt tropus loquendihuic ſil̓is. anteqͣꝫ peniteret morte p̄uentus eſt. nō ꝙpoſtea penituerit. Uel anteqͣꝫ ꝯuenitent cōi hītatōm.i. anteqͣꝫ ſil̓ in vna domo hītarent. nondū em̄ ꝯuenerant. nondū ſimul hītabant. ille in ſua ⁊ illa adhucin ſua domo manebat qꝛ licitū nō erat apud iudeosꝙ ſponſus ⁊ ſponſa abſqꝫ nuptiaꝝ celebratōe ſil̓ ꝯuenirent vel hītarent. inuēta ⁊ viſa eſt maria a ioſephin vtero hn̄s ⁊ grauida. Sed quid ſequit̉. nō inuenit nec agnouit manifeſte .ſ. hoc eſſe de ſpūſſcī oꝑatōe. Perpēdens igr̄ hoc ⁊ ignorās tanti ſecretū miſterij dolebat ⁊ turbabat̉. ac nolens eā traducere inpublicū .i. diuulgare ⁊ diffamare ne .ſ. tanqͣꝫ adultera lapidaret̉. vel nolēs eā traducere in domū ſuā adcohītatōem aſſiduā. qꝛ ꝓpter miſterij virtutē quā neſciebat ſe indignū ad eius ꝯſortiū eſtimabat. voluitocculte eā dimittere ꝑentibꝰ a quibꝰ eā acceꝑat. Legerat eī. egrediet̉ ꝟga de radice ieſſe vn̄ nouerat mariā duxiſſe originē. ⁊ legerat etiā. ecce ꝟgo ꝯcipiet⁊ hec de ea credebat. p̄ſertim qꝛ poſt ꝯceptōeꝫ facieseius ita reſplēduit d̓initati vt ꝓpter coruſcatōem vixā irreuerberatis oculis ⁊ nō cū timore poſſet intueri