et circūciſione¶ De natiuitate
montana tendēdo in altiorē vitā ⁊ appetēdo celeſtia⁊ appropinqͣndo ad ea. Tercio feſtinauit. feſtinem⁊ nos ad bona oꝑa accelerādo. ⁊ quicqͥd poſſumusinſtāter oꝑando. qꝛ vt d̓t criẜ. nihil ita eſt qd̓ vitamnrām valeat euertere vt opeꝝ actōem bonoꝝ diſſil̓are ſꝑqꝫ differre. ſepe em̄ iſtud oībus nos bonis fecitexcidere. Un̄ dixit quidā ꝙ bonū opus nunqͣꝫ differendū eſt. ne forte aliquo caſu ſuꝑueniēte impediat̉malū vero vrgens ſꝑ differri dꝫ. ſi forte aliqͥs caſusſuꝑueniens impediat Quarto venit in ciuitatē iudaingrediam̄ ⁊ nos in ciuitatē iude .i. ꝯfeſſionis ⁊ laudis d̓ine .ſ. in eccīam ad laudandū ⁊ obſeq̄ndū ibi.⁊ in ciuitatē ꝯtemplatiuā celeſtē hirl̓m ad ꝯfitendūnoī dn̄i. iudas em̄ ꝯfitens interpretat̉ Quinto intrauit in domū zacharie. intremus ⁊ nos in domum zacharie. nō ſeqn̄tes cogitatōes vanas ſed magis memores mādatoꝝ dn̄i ad faciendū ea Tacharias em̄mēorās dn̄i interp̄tat̉. Sexto ſalutauit eliſabeth. ſalutemꝰ ⁊ nos eliſabeth creaturas faſtidiēdo ⁊ in ſolodeo ſaturitatē nr̄i deſiderij ſtatuēdo qͥ ſolus replet inbonis deſideriū nr̄m Eliſabeth em̄ dei mei ſaturitasinterp̄tat̉. ⁊ inſuꝑ gr̄am ꝑceptā cōicemus ꝓximo.ſicut maria fecit eliſabeth ⁊ puero. Quācito āt ꝟgoſalutauit eliſabeth repletus ē iohānes ſpūſancto invtero ꝓut repromiſſum fuerat ab angelo ⁊ ſentiensdn̄i pn̄tiam pͦ gaudio in mr̄is vtero exultādo ⁊ ſaltādo trepudiat. ac quoſdā geſtus ad ſil̓itudinē exultātis rep̄ſentauit. ⁊ quē līgua ⁊ voce nō potuit aīo exultāte ⁊ etiā motu ſalutauit Mouebat̉ em̄ invtero. qͣigeſtiēs ſalutare ⁊ dn̄o ſuo aſſurgere. ac qͣi egredi vellet exvtero ⁊ ei occurrere Et tunc prīo p̄curſorē ſuūieſus ꝓphetā fecit. qͥ in vtero exiliēs eius aduentū euangeliſauit. ⁊ p̄curſiōis ſue officiū inchoauit. qͣi etiāintra mr̄is viſcera iā clamaret Ecce agnus dei. eccequi tollit pctā mūdi Un̄ criẜ. Chriſtus id̓o fecit mariam ſalutare eliſabeth. vt ſermo ꝓcedens ex vteromr̄is vbi hītabat dn̄s ⁊ ꝑ aures eliſabeth ingreſſusdeſcēderet ad iohānem. ⁊ illic eū vngeret in ꝓphetāNā ſtatim vt vox exlutatōnis ꝯuenit ad aures eiuserultās puer ꝓphetauit. nō voce ſꝫ motu Hec criſo.Dic īfans dic̄ ꝓphetarū oīm maxime q̄ digne ſatispluſqꝫ ꝓpheta vocaberis. vn̄ tibi hec exultatio Nōdūnatus es. ⁊ iā ꝓphetas. Dn̄i aduētū agnoſcis. quēqꝛ voce ſalutare nō potes exultando agis qd̓ potes.Quā letus ei occurreres ſi iā natus eū videres. cuiꝰagnito aduētu exultādo obuiā ire conaris. Deīderepleta eſt etiā mater ſpūſctō. ꝑ filiū ⁊ meritis filij.Nō prius repleta eſt mr̄ qͣꝫ filius. ſꝫ filius repletusreplet ⁊ mr̄em. Ex plenitudine eī grē qͣ xp̄s ſe receperat ī maria. effudit ꝑ ſalutatōeꝫ ꝟginis. gratiā ſctīficatōis in iohānē. que vlterius redūdabat in matrēUn̄ exultās ac tota exhilarata ⁊ ſpūſcō accenſa. amplexat̉ ꝟginē tenerrime ⁊ pͦ gaudio exclamabat magna voce. Filius ītus latēs docet qͥd mr̄ exterius agere debeat. Spūs em̄ infātis nō valētis clamare neclo q̄ voce ꝓpria fecit clamare matrē voce magna. Clamauit aūt voce magna. tū in ſignū magne affectōistū qꝛ magna d̓i dona cognouit tū qꝛ illū ī vtero tenebat qͥ vox ꝟbi erat Quaſi gͦ magna vi elizabeth ītusꝯmota nō ſolū ꝟginē reſalutauit. verū etiā voce ma
gna clamauit. nō tā clamoſa qͣꝫ deuota qꝛ nō clamorſed amor ſonat ī aure dei. Un̄ iſta magnitudo magiſeſt intelligenda rōne deuotōis īterioris qͣꝫ ſom exterioris. Deuotio em̄ magnus clamor eſt. ita vt vſqꝫin celū audiat̉ Quid īquit dn̄s moyſi tacēti clamaſad me qui tn̄ nō clamabat ad deū clamore oris ſꝫ deſiderio cordis. Un̄ aug. Clamor ad dn̄m ē intētiocordis ⁊ flagrātia dilectōis. qꝛ ſemꝑ petit̉ qd̓ optatEt dixit elizabeth. Dn̄dicta tu īter mulieres .i. ſuꝑoēs mulieres. ⁊ inter bn̄dictas bn̄dictiōe inſignis.Mulla em̄ tāte vnqͣꝫ gr̄e ꝑticeps fuit aut eſſe poterit.Bn̄dicta es ⁊ ampliori bened ictōe cumulaberis Etbn̄dictus ſit fructus vētris tui. ꝑ quē bn̄dictio venitalijs. Qui ẜm qd̓ hō bn̄dictus ē bn̄dictōe gr̄e quippe plenus dono oīm cariſmatū. Bn̄dictus etiā benedictōe gl̓ie ẜm qd̓ deus ab eterno ⁊ vſqꝫ ineternumNō qꝛ benedēa. iō bn̄dictus fructus vētrs tui. ſꝫ q̄aille p̄uenit te ī bn̄dictōibꝰ dulcedinis iō tū bn̄dicta.Benedicta arbor benedictus ⁊ arboris fructus. Bn̄dicta virga d̓ radice ieſſe benedictus ⁊ flos qui de tali radice aſcendit. Bn̄dicta talis mater. benedictus⁊ talis filius. Bn̄dicta eſt maria ab angelo ſupͣ quiatriūphantis eccīe ruinā reꝑauit. ſꝫ hic ab eſizabethqꝛ militantē eccīam qͣſi iā mortuaꝫ ſuſcitauit. Ubibeda. Eadem voce elizabeth. qua a gabriele benedicitur. qͣtenus ⁊ angelis ⁊ homībus venerāda mōſtret̉¶ Et notandū ꝙ quīqꝫ fructus colligūt̉ ex beata virgine. Primus eſt vētris. ⁊ hic eſt generatio ꝑ quaꝫfructū vite ꝯmunicauimus. Scd̓s ē fructus mētis⁊ hic eſt cōꝑaſſio quā habet ad afflictos ⁊ ſuꝑ pctōres. Tercius eſt oris. ⁊ hic eſt or̄o Quartus ē oꝑis⁊ hic eſt ꝓtectio. Quītus eſt noīs. ⁊ hic ē deuotio q̄habet̉ ex benędc̄o noīe eius. etiā a ſceleratis. ita vt īoībus ꝑiculis ab oībus īuocet̉. Et vnde hoc mihivt venat mater dn̄i mei ad me. i. qͣ mea iuſticia qͥbꝰmeis factis vel meritis accidit hoc mihi .ſ. ſterili etſeni ⁊ ẜm reputatiōeꝫ hoīm maledicte vt mr̄ dn̄i mei.ſ. ꝟgo fecūda ⁊ benedicta. veniret ſic hūiliter deuote ⁊ reuerēter ad me ſeruā ⁊ ācillā ſuā. q. d. nulliusneqꝫ ſcītas. neqꝫ religio. neqꝫ nobilitas aliqua hocmihi p̄ſtitit. vt tāto honore tantaqꝫ btītudine fiereꝫdigna. ſꝫ ſola dei gr̄a. Ego potius debui ire ad te. ſꝫtua tuiqꝫ filij hūilitas te coegit venire ad me Et notādū ꝙ mr̄ domini venit ad pctōres ꝑ ꝯpaſſionē īquātū eſt amaꝝ mare dās eis amaritudinē ꝯtritōis. veītad oppreſſos ꝑ ꝓtectōnē inquātū dn̄a liberās eos. venit ad meſtos ꝑꝯſolationē. inquātū ſtella letificāseos. Un̄ aug. Sancta maria ſuccurre miſeris. ecceprimū. iuua puſillanimes. ecce ſcd̓ꝫ. refoue flebilesecce terciū. Et ꝟa bn̄dicta es ⁊ bened̓. fruc. vē. tui⁊ admiror de hūilitate viſitatōis tue ꝓpter magnificētiā ꝟtutis que aꝑꝑet in te. Ecce em̄ in tuo aduētu⁊ ſaluatōe nō ſolū ego. ſed ⁊ infās in vtero meo gratulat̉. ⁊ qd̓ voce n̄ pōt gaudio fatet̉ ſic elizabeth miraculū ⁊ incarnatōem ꝟbi cognouit ⁊ mariā eſſe matrē dn̄i ⁊ deo plenā ītellexit. Intellexit quippe ꝑ ſpiritū ſcm̄ quo repleta erat. qꝛ exultatio īfātis illius fignificaret veniſſe mr̄em eius. cuius ip̄e p̄curſor eratfuturus. ⁊ iō q̄ āte erubeſcebat onꝰ ꝑētis dū adhucneſciret miſteriū religiōis. iam bn̄dicit ⁊ q̄ ſe occul