Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. v.iheſu chriſti

geli qd̓ nūqͣꝫ a ſeculis fuerat auditū. nūqͣꝫ reꝑtū. nūqͣꝫ viſū. aut ab aliquo cogitatū De hac fide d̓t bern̄.Tria mirabilia fecit dn̄s in incarnatōe Coniūcta qͥdem ſunt adinuicē deus ⁊ hō. mr̄ ⁊ ꝟgo. fides ⁊ corhumanū. Et quidē tercia ꝯmixtio eſt inferior alijsduabꝰ ſꝫ nō minus fortis Miꝝ em̄ ē quō cor hūa nūhis duobꝰ fidē accōmodauit quō credi potuit. ꝙ d̓shō eēt ꝙ ꝟgo fuerat q̄ peꝑiſſet Hec em̄ nequeūt cōmiſceri ſi nō miſceat glutinū ſpūſſancti Igit̉ his ꝟbis dictis a ꝟgine. ſtatī in illa hora ſanctiſſima ſpirituſſcūs in eā ſuꝑuenit. ac d̓i filiū ꝟgo gl̓oſa ꝯcepitUn̄ ſtatī in his ꝟbis marie. filius dei totus intrauitin vteꝝ eius. ⁊ ex ea carnē aſſumpſit ⁊ totus in finupr̄is remāſit In inſtanti em̄ fuit totū corpus xp̄i formatū ⁊ aīa rōnalis creata. ⁊ ſil̓ vtrūqꝫ d̓initati in ꝑſona filij ꝯiūctū. vt idē eēt deus ⁊ hō. ſalua vtriuſqꝫnature ꝓprietate Fuit aūt corpus xp̄i formatū ex ſanguine btē ꝟginis. nō ex carne ⁊ fuit in inſtati ſanguinis ſeꝑatō. ꝯſolidatō. figuratō. aīatio. deificatō Etin eodē inſtanti fuit plenus ⁊ ꝑſcūs hō. in aīa ⁊ carne ẜm oīa corꝑis limamēta. ſꝫ ꝑuulus valde. ita vtmēbroꝝ diſtinctio vix poſſet diſcerni viſu humanoPoſtea ꝟo natural̓r in vtero creuit vt alij lꝫ mēbrorū diſtinctio ⁊ aīe infuſio dilata nō fuerit vt in alijsFuit etiā ꝑfectus deus ſicut ⁊ ꝑfectus hō ẜm hūanānaturā ex aīa rōnali ⁊ hūana carne ſubſiſtēs ẜm diuinā ex ꝟ̓bo vtriuſqꝫ in vnitate ꝑſone ꝯiūctio. Sicut eī in deitate ē vna eēntia ⁊ tres ꝑſone. ita in xp̄oecōuerſo ē vna ꝑſona ⁊ tres eēntie .ſ. deitas aīa ⁊ caro Hoc ē eternū nouū ⁊ antiquū. ē em̄ deitas eternaaīa noua qꝛ in aſſumptōe creata. caro antiqua qꝛ abadā ꝓpagata ⁊ xp̄s ẜm naturā d̓itatis ē generatus.ẜm aīam creatus ⁊ ẜm carnē factus Et fuit vnio triplex ī xp̄o .ſ. d̓itatis ad aīaꝫ ⁊ ecōuerſo. ac d̓itatis adcarnē ⁊ ecōuerſo. ⁊ aīe ad carnē Due priores vniones ſꝑ manſerūt. tercia ſeꝑata fuit in morte. Unioigit̉ d̓initatis ad hūanā naturā nō eſt in vnitate nature ſꝫ ꝑſone. nō ꝑſone hūane ſꝫ d̓ine. nō aſſumpteſed aſſumētis nec ꝑſone cuiuſlibet. ſed ſolius verbiQuia em̄ īpoſſibile ē ꝙ natura d̓ina ꝯcurrat cū aliaſicut ꝑs ad tercij ꝯſtructōem vel ꝙ ip̄a trāſeat in aliāvel alia in ip̄am. iō d̓initas ⁊ hūam̄tas nō vniunt̉ invnitate nature ſꝫ ꝑſone Et qꝛ d̓ina natura in nulloſuppoſito p̄t ſuſtinere p̄terqͣꝫ in ꝓpria ipoſtaſi. iō vnioilla nō p̄t eē in ꝑſona hoīs ſed dei. ⁊ ꝓpterea deus invna ꝑſonaꝝ ſuaꝝ fecit ſeip̄m ſuppoſitū hūane nature Un̄ tm̄ vna ē ibi ꝑſonalitas ⁊ vnitas ꝑſonal̓ .ſ. exꝑte aſſumētis ⁊ iō xp̄s ẜm qd̓ ē hō nō eſt ꝑſona Un̄hugo. Ex quo hoīem deus aſſumpſit. totū aſſumpſitcarnē .ſ. ⁊ aīam .i. hoīs naturam non hoīs ꝑſonam.ſed hoīem in ꝑſonam Caro em̄ illa ⁊ aīa anteqͣꝫ ꝟbovnirent̉ in ꝑſonam. nō erāt inter ſe vnita ad ꝑſonāUnio ſiquidē vna fuit ⁊ ad vnū ꝟbi carnis ⁊ aīe nōprius ꝟbuꝫ ⁊ caro nec prius ꝟbum ⁊ aīa. nec priusaīa ⁊ caro. ſed ſimul ꝟbum ⁊ anima ⁊ caro. Nec cepit eſſe ꝑſona ꝟbū qn̄ homo eſſe cepit. ſed hoīem ſicaſſumpſit vt ꝑſona eſſe homo inciperet nec alia ꝑſona qͣꝫ erat illa que ad eum acciꝑet Itaqꝫ ꝟbū ꝑſonaſuſcepit hoīem non ꝑſonam ſed naturā vt qui ſuſcepit ⁊ qd̓ ſuſcepit vna eſſet in trinitate perſona. ergo

chriſtus ꝑſona ad infernū deſcendit. ſed ẜm ſolamaīam. ⁊ xp̄s ꝑſona in ſepulcro iacuit. ſed ẜm ſolamcarnē. ⁊ xp̄s ꝑſona vbiqꝫ fuit ſed ẜm ſolam d̓initatēQuid eſt aūt qd̓ ſcriptū eſt. qꝛ cū xp̄s in ſepulcro iacuiſſe d̓r totum ꝓ ꝑte poſitū eſt. Fortaſſe cogitas qͣſitria quedā. diuitate ⁊ aīam ⁊ carnē ꝯpoſuiſſe xp̄mAbſit. Non em̄ ꝑs chriſti verbū ⁊ ꝑs homo. ſed totꝰxp̄s verbum. ⁊ totus xp̄s homo. Diuinitas ꝑs nō fuit. nec in ipſa ꝑs fuit. in humanitate ſola ꝑtes ſunt.aīa .ſ. ⁊ corpus. ⁊ vbi alteꝝ hoꝝ eſt ꝑs hoīs eſt. Ueꝝeſt ergo ꝙ in ſepulcro xp̄s iacuit. nec tn̄ ibi totus homo iacuit qͣꝫuis totus homo xp̄s fuit Anima em̄ ⁊ caro dei verbo in perſona vnita fuit. ideo vbi caro eratverbū deeſſe non potuit Hec hugo. De hac verbiincarnatōe ſic dicit anſel. Uidiſti dn̄e afflictōem populi tui ⁊ tactus dolore caritatis intrinſecus appoſuiſti cogitare ſuꝑ nos cogitatōes pacis ⁊ redemptionis. Et quidem cū eſſes filius dei. verus deus deo patri ſanctoqꝫ ſpūi coeternus ⁊ ꝯſubſtantialis lucē habitans inacceſſibilē. portanſqꝫ oīa verbo ꝟtutis tuenō deſpexiſti in hoc noſtre mortalitatis ergaſtulū altitudinē inclinare tuā vt nrām ⁊ guſtares ⁊ abſorberes miſeriā. noſqꝫ reꝑare ad gloriā. Paꝝ bone dn̄eieſu fuit caritati tue ad ꝯſummandū opus nr̄e ſalutis cherubinvel ſeraphin aut vnū ex angelis deſtinare ipē ad nos venire dignatus es ꝑ mandatū patriscuius nimiā caritatē exꝑti ſumus ī te Ueniſti em̄ nōlocū mutando. ſed pn̄tiam tuā ꝑ carnē exhibendo deſcendēs a regali ſolio ſublimis glorie tue in humilē⁊ abiectā ancillā in oculis ſuis puellā primo ꝟginalis ꝯtinentie voto ſigillatā. In cuius ſacroſcō vteroſola ſanctiſpūs vterus inenarrabilis ⁊ ꝯcipi te fecit⁊ naſci in vera hūanitatis natura. ita vt nec maieſtatem d̓imtatis in te. nec integritatē virginitatis in ſeviolaret natītatis occaſio. Idem ad ſororē ſuā Primū cū beata maria ingreſſa cubiculū libros quibꝰ ꝟginis ꝑtus ⁊ xp̄i ꝓphetat̉ aduentus euolue. Ibi aduētum angeli preſtolare vt videas intrantē. audias ſalutantē. ⁊ ſic repleta ſtupore ⁊ extaſi dulciſſimā mariā dn̄am tuā cū angelo ſalutante ſalutes. clamās ⁊dicens Aue maria ⁊cͣ. Hoc crebrius repetēs que ſithec gr̄e plenitudo de qͣ totus mūdus mutuauit grāmqn̄ verbū caro factū eſt Contēplare ⁊ admirare dn̄mqui terrā implet ⁊ celum intra vnius puelle viſceraclaudi quā pater ſcīficauit. filius fecūdauit ſpūſſanctus obūbrauit. O dulcis dn̄a qͣnta mebriaris dulcedīe. quo amoris igne ſuccēdebaris cū ſentires inmente ⁊ in vētre tāte maieſtatis pn̄tiā cū de tua carne carnē aſſumeret ⁊ membra quibꝰ corꝑaliter oīsplenitudo d̓initatis inhītaret de tuis ſcīs membrisaptaret. hec anſel. O ſi valeres vtiqꝫ ſentire qͣle quātūqꝫ fuerit illud e celo īmiſſum incendiū. collatū refrigeriū. infuſum ſolaciū. qͣnta ſublimatio ꝟginismr̄is. qͣnta nobilitatio hūani generis. qͣnta ꝯdeſcēſio maieſtatis Si ꝟginē canentē cū iubilo poſſis audire. eſtimo ꝙ cū illa ꝑiter ꝓ tāto bn̄ficio inciꝑes iubilare ⁊ nō ceſſares deo grās decantare Ut gͦ ipſiꝟgini tm̄ gaudiū renouare ⁊ ad mentē reuocare valeascrebro eā cū dulci ꝟſu angelico ſalutare ⁊ deuote ſalutatōis oſcula ſaltē pedibꝰ eꝰ infigere nō negligasB. iij.