¶ Ieſu chriſti¶ Capitulum. v.
ſuoꝝ ad letandū in leticia gentis ſue. vt laudet̉ etiāa me cū hereditate ſua Ueni interim dn̄e ieſu. auferſcādala de regno tuo. qd̓ ē aīa mea vt regnes qͥ debeſin ea qꝛ tu es ip̄e rex meus ⁊ deus meus qͥ mādas ſalutes iacob Hec bern̄. Et cū angelus tanta retuliſſet maria ꝑplexa fuit. qꝛ ẜm ambro. Neqꝫ nō credere debuit angelo neqꝫ tā temere vſurpare d̓ina. Un̄de alio certificare volēs. de quo multū timebat .ſ. neꝟginitatē ſuā ꝑderet. de mō ꝯceptōis querit dicēsQuō fiet iſtud .ſ. ꝙ tu ꝓmittis me ꝑere filiū qm̄ viꝝnon cognoſco .i. me viꝝ nō cogniturā in aīmo voui⁊ ex voto ꝓpoſui. qꝛ quāuis deſponſata erat. tn̄ ſe nūqͣꝫ nupturā neqꝫ viꝝ cognituram certiſſime ſciebatEt ita fuit ꝟgo mēte carne ⁊ ꝓpoſito. q. d. Rē credoſꝫ de mō quero cū ſcit dn̄s meus teſtis ꝯſcīe mee votū eē ancille. nō cognoſcere viꝝ qͣ lege quo ordineplacet ei vt fiat iſtud. Un̄ ambro. Nō dubitat eē faciendū qd̓ quō poſſit fieri inquirit. Legerat maria.ecce ꝟgo ꝯci. ⁊ ꝑi. fi. ⁊ iō credidit futuꝝ. ſꝫ quō fieret ante nō legerat Nō em̄ quēadmodū fieret vel tāto alicui ꝓphete fuerat reuelatū Cm̄ em̄ mādati miſteriū nō fuit hoīs ſꝫ angeliore ꝓmendū. Hec ambro. Et angelus Fiet inquit nō mō humano ſed diuino. nō ꝑ viꝝ ſꝫ ꝑ oꝑatōem ſpūſſancti. q̄ in te ſuꝑueniet ſicut ignis d̓inus mente tuā inflāmans. carnēqꝫ tuā dei filio vniendā ꝑfectiſſima puritate ſanctificās. ⁊ ſingulari mō te fecūdabit. ⁊ ex eius oꝑatiōe ſalua tibi ꝟginitate tua ꝯcipiēs. Spūſſanctusprius in ꝟgimniē venerat in ſua ſcīficatōe eā ab originali pctō purgādo. ſꝫ in ꝯceptōe filij d̓i ſuꝑuenit .i.iteꝝ venit maiorē gr̄e plenitudinē ꝯferēdo q̄ nō ſolūſanctificauit mentē ſed etiā ventrē. Suꝑuenit igit̉ſpūſſanctus in ꝟginē quēadmodū ꝟtus ſolis deſcēdit ſuꝑ rōſam ⁊ liliū dās illis ꝯcipiēdi ꝟtutē. Et licet iſta ineffabilis ꝯceptō celebrata ſit oꝑatōe totiꝰtrinitatis. cū oꝑa trinitatis ſint indiuiſa. ſpecial̓r tn̄appropriat̉ hoc opus ſpūiſancto ꝓpter plures rōnesPrima ē ẜm aug. ꝓpter on̄ſionē gr̄e ſine meritis vtviꝫ per hoc qd̓ d̓r cōceptus de ſpūſancto. on̄dat̉ ꝙſit ex ſola gr̄a quā nulla hoīm merita p̄ceſſerūt. Gr̄aaūt attribuit̉ ſpūiſancto Un̄ gloſa. Spiritus eſt nomē oīs gr̄e que a deo inſpirat Scd̓a eſt ẜm ambro.ꝓpter ꝟtutē oꝑatōis qꝛ .ſ. oꝑatōe ⁊ ꝟtute ſpūſſanctiꝯceptus ē. cui attribuunt̉ oꝑa clemētie ⁊ pietatisCercia ē ẜm mgr̄m ſm̄aꝝ ꝓpter oſtenſionem eximiecharitatis que attribuit̉ ſpūiſancto vt .ſ. on̄dat̉ ꝙꝟbū dei caro factū eſt ineffabili charitate qua deusſic dilexit mundū vt filiū ſuū vnigenitū daret. Et ꝟtus altiſſimi pr̄is .ſ. dei ꝟbū ſeu filius. qꝛ ẜm apl̓md̓r dei pr̄is ſapiētia. ⁊ ꝟtus obumbrabit tibi .i. de tecorpus qͣſi vmbraculū aſſumet. in quo deus qͣſi hamū ſub cibo ſe abſcōdet. qꝛ in btā ꝟgine ſub vmbracarnis latuit ꝟtus deitatis Diuinitas obūbrata fuitꝟgini ꝑ ſuſceptōeꝫ hūanitatis vt qd̓ īpoſſibile eratmortali femine. obiectu tn̄ viuifiei corꝑis ferret preſentiā maieſtatis. ⁊ lucem ſuſtineret inacceſſibilemſicut ſol qn̄ eū viſu intueri nō poſſumus. obūbraturnobis aliquo velamine. Un̄ bern̄. Quia deus ſpūseſt nos vero caro. ombra corporis ſui tꝑauit ſe nobis vt obiectu viuifice carns videamus ꝟbum in
carne. ſolem in nube. lumen in teſta. cereū in laternahec ber ¶ Qd̓ aūt in prefatōe beate marie canit̉ Que⁊ vnigenitū tuū ſancti ſpūs obumbratōe ꝯcepit noneſt ꝯtrariū huic qd̓ hic d̓r obūbratio fieri ꝑ corpusxp̄i applicatū diuino lumini. Cum em̄ tam filius qͣꝫſpūſſanctus ſint ꝟtutes patris. ⁊ corpus xp̄i vtriqꝫꝟtuti ꝯueniat. filio tanqͣꝫ cui vnit̉. ſpūiſancto tanqͣꝫagenti a quo format̉ pꝫ ꝙ hec obūbratio tam filio qͣꝫſpūiſancto ꝯuenire p̄t Et attende quō hic angelustotā trinitatē virgini edidit. Primū nāqꝫ ſpūmſcm̄ſub noīe ꝓprio ꝯmemorat. deinde filium noīe virtutis. ⁊ ꝯſeqn̄r prēm noīe altiſſimi infinuat Sic ergovt notet̉ tota trinitas feciſſe in carnatōem. appropriat hic ſpūiſancto incarnationis cooꝑatōem. cū d̓t.ſpūſſanctus ſuꝑueniet in te. ſed filio carnis aſſumptōem cū ſubdit̉. ⁊ virtus altiſſimi obūbrabit tibi. ſꝫpatri autoritatē cū dicit altiſſimi Excelſum nāqꝫ incarnationis opus totius trinitatis fuit. qꝛ ſicut ꝑſone. ſic ⁊ oꝑa trinitatis inſeꝑabilia ſūt ⁊ indiuiſa. itavt quicqͥd oꝑat̉ vna ꝑſona oꝑet̉ ⁊ alia. qͣꝫuis ſolusfilius fuerit incarnatus. nō pr̄ nec ſpūſſcūs vt ꝑ eādem ſapīam qua deus mundū ꝯdiderat reꝑatio fieret. ⁊ qui dei filius erat in d̓initate. ipē filius hoīs fieret in hūanitate ne filij nomen ad aliū tranſiret qͥ nōeſſet filius eterna natiuitate. Et habemus ſil̓e de tribus induentibꝰ vnū de ſemetipſis. de quibꝰ dici p̄tꝙ oēs ſimulvnicū faciūt opus. ⁊ quicqͥd facit vnusfacit alius. nō tn̄ induit̉ niſi vnus. Un̄ aug. Ita ſinguloꝝ queqꝫ in trinitate oꝑa trinitas oꝑat̉ vnicuīqꝫoꝑanti cooꝑantibꝰ duobꝰ ꝯueniente in tribꝰ agendiꝯcordia nō in vno deficiente efficacia ꝑagendi Id̓oqꝫ ⁊ qd̓ naͣſcet̉ ex te ſcūm vocabit̉ filius dei nō adoptiuus ſicut alij. ſꝫ naturalis Qui tn̄ ab eterno fuit filius. ſed nō vocabat̉ vel manifeſtabat̉ noīe aliquo niſiin tꝑe. q. d. qꝛ em̄ fecundaris ꝟtute ſpūſſancti. nō ꝓlem viri generabis ſed filiū dei. qꝛ nō ex libidine cōcipies. ideo nō pctōrem ſed ſcūm gignes ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſine dolore paries Un̄ ber. Quid eſt dicere. qm̄ nō dehoīe ſed de ſpūſancto ꝯcipies ꝯcipies aūt virtutemaltiſſimi hoc eſt filiū dei. iō ⁊ qd̓ naſcet̉ ex te .i. ex tuavera natura ſcūm vocabit̉ filius dei .i. nō ſolū qui deſinū pr̄is invteꝝ tuū veniēs obūbrabit tibi. ſed etiaꝫid qd̓ de tua ſbā ſociabit ſibi. ex hoc iā vocabit̉ filiusdei. quēadmodū ⁊ is q̄ a pr̄e eſt an̄ ſcl̓a genitus. tuꝰquoqꝫ amodo reputabit̉ filius Sic āt ⁊ qd̓ natū ē exipſo erit tuꝰ. ⁊ qd̓ ex te naſcet̉ erit eius vt tn̄ nō ſintduo filij ſed vnus Et liꝫ aliud quidē ex te. aliud ex illo ſit. iā tn̄ nō cuiuſqꝫ ſuus ſꝫ vnus vtriuſqꝫ filiꝰ erithec bern. Et nota ꝙ d̓t ſcūm abſolute ⁊ ſubſtantiueabſqꝫ determinatōe. qꝛ ſi diceret. ſcā caro. ſcūs hō.vel aliqd̓ ſimile. paꝝ videret̉ dixiſſe nec exp̄ſſiſſet ſcītatē eius ꝯplete. Poſuit ergo indefinite ſanctū. qꝛquicqͥd fuit qd̓ virgo genuit. ꝓculdubio ac ſingulariter ſcūm fuit. ¶ Et ne virgo de ꝑtu in aliquo deſperaret. ⁊ vt fidē exēplo angelus aſtrueret ⁊ ꝯfirmaretexemplū ſterilis anus ⁊ ꝑiture induxit. ſenioriſqꝫ femine ⁊ ſterilis inopinatā fecūditatē ꝟgini nūciauitvt aſſereret oīa decentia deo poſſibilia. q̄ ſolito ordiin nature vident̉ ꝯtraria. ⁊ qui ſupra naturā ꝯceptūdedit ſterili daturꝰ nō dubitaret̉ ⁊ ꝟgini. ⁊ vt faciliꝰB. ij.