Druckschrift 
Vita Christi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ieſu chriſti Capitulum. v.

nata ingreſſus ē angelus ad eā Rōnabile em̄ videt̉ꝙ qn̄ corꝑal̓r ſibi voluit vniri ꝟbū eternū. tunc ip̄aſpūaliter ſibi fuerit vnita in ꝯtemplatōis actu. Ingreſſus itaqꝫ angelus ad virginem in thalamo ⁊ꝯclaui domūcule ſue manentē Et ei ad ſenſum corꝑali viſionē ⁊ hūana ſpē apparēs ait. Aue gr̄a plenadn̄s tecū bn̄dicta tu in mulieribꝰ Angelus in hoīsforma apparēs qͣſi exēplo docuit. qꝛ deū incarnari ⁊ſpm̄ corꝑari nūciauit. Quia em̄ illū nūciauit qui inſe inuiſibilis corpus viſibile voluit ex ꝟgine ſumereꝯgrue debuit corꝑali ſpē apparere Formauit aūt angelus ſibi corpus lucidū Quia ẜꝫ aug. facie rutilās⁊ veſte choruſcās ꝟgini apparuit. Conuementer ꝟoannūciat̉ ꝟgini incarnatio ꝟbi vt .ſ. prius ip̄m ꝯcipiat mente qͣꝫ carne Mutās gͦ angelus nomē eue d̓tꝟgini aue. indicās eā ab omni ve liberā Que bn̄ gr̄aplena d̓r qꝛ alijs ad menſuram gr̄a dat̉. hec aūt ſolagr̄aꝫ quā nulla alia meruerat ꝯſecuta ē vt gr̄e repleret̉ auctore Que cū gr̄a plena ſit prius etiā qͣꝫ ꝯcipiat. poſt ꝯceptōem quāta dei habudet gr̄a qͥs cogitare poſſit Un̄ hiero. Et bene plena qꝛ ceteris ꝑ ꝑtesp̄ſtat̉ gr̄a. marie ꝟo ſil̓ ſe totā infudit gratie plenitudo Uere gratia plena. ꝑ quā largo ſcīſpūs ymbreſuꝑfuſa eſt oīs creatura. Que celis dedit gl̓am terris deū pacēqꝫ refudit hoībꝰ. fidē gētibꝰ finē vicijs.vite ordinē. moribꝰ diſciplinā. Dicit̉ quoqꝫ ei dn̄stecū .ſ. ſi ſit in vtero q̄ eſt tecū in aīo. adimpleat vētrē qͥ ad implet mente Tecū nō tm̄ ꝑ eſſentiam potētiā ⁊ pn̄tiam. qͣliter eſt in oībꝰ rebꝰ. nec ſolū ꝑ grāmeo mō quo eſt in ſanctis hoībꝰ ſꝫ etiā ꝑ carnis aſſumptionē de tuis puriſſimis ſanguinibus Ubi nota ꝙ⁊ ſi tota ſalutatio āgelica ſit ꝟgini gratiſſima iſta tn̄clauſula .ſ. dn̄s tecu. potiſſime eā delectat. ⁊ ideo ſingulari deuotōe dicēda eēt. licet em̄ iā erat cū ꝟginenouū tn̄ miſit nūciū qꝛ mō ſingulari voluit eſſe ſecūhec etiā ſola pre oībus mulieribus ⁊ ſuꝑ oēs mulieres bn̄dicta p̄dicat̉ Oīs em̄ mulier ſubiacet maledictōni dei vel legis. nam corrupta ſubiacet maledictioni dei. qͥ ait in dolore ꝑies. ꝟgo maledictōi legis in qua erat maledicta ſterilis Sꝫ maria vtrūqꝫmaledictū vitauit. maledictū dei. qꝛ ꝟgo ꝑmanſit.maledictū legis qꝛ filiuꝫ habuit Un̄ ip̄a primiceriaꝟginū dū primo ꝟginitatē ſuā deo obtulit maledictū legis aboleuit. Et merito benedicta d̓r ꝑ quammūdus a maledictōe liberat̉ Et nota ꝙ ſuꝑ hancſalutationeꝫ nunqͣꝫ hō ꝑuenire valebit. nec aliquisexcellentius. dulcius ⁊ gratius. beatā ꝟginē ſalutare poterit. qͣꝫ hac ſalutatione. quā ip̄e deus pr̄ dictauit ⁊ ꝑ angelū ei deſtinauit In cuius ꝟbis ſingulisdulciflua implicant̉ miſteria Nam deus pater ſuaomnipotētia eam ꝯformauit vt eēt īmunis ab oī ve.qd̓ importat iſtud v̓bū aue Filius quoqꝫ dei ſua ſapientia ſic eā illuſtrauit vt eſſet p̄claꝝ ſidus quo celū ⁊terra illuſtrant̉. qd̓ notat hoc nomē maria qd̓ ſonatidē qd̓ maris ſtella. Spūſſancus etiā tota ſua d̓inadulcedine eā penetrādo. ſua gr̄a eā tā grōſaꝫ effecitvt oīs qui quefierit ꝑ eā grām inueniat. qd̓ innuit̉in his ꝟbis gr̄a plena In hoc aūt ꝟbo dn̄s tecū ammonet̉ illiꝰ ineffabilis vnioīs oꝑatō. quā tota trini

in vna ꝑſona copulauit. ita vt d̓s fieret hō ⁊ hō d̓s.Quid in illa hora gaudij ⁊ dulcedīs habuerit nullꝰvnqͣꝫ hoīm ad plenū exꝑiri potuit. ꝑ hanc clauſulābenedicta tu in mulieribꝰ oīs creatura mirādo agnoſcit ⁊ teſtat̉ eā bened ictā ⁊ exaltatā ſuper oēm creaturam tā celeſtē qͣꝫ terreſtrē. Per benedictus fructusventris tui benedicit̉ ⁊ extollit̉ excellentiſſimus fructus ventris ꝟginalis qui oēm creaturā viuificauitſcīficauit ⁊ ineternū benedixit Ipſa vero ꝟgo maria vt ſalutatōem angeli audiuit turbata eſt. ⁊ nihilrn̄dit Nō fuit turbata turbatōne incredulitatis. fic̄zacharias. vel alia rōne culpabili. nec de viſione angeli. qꝛ angelos videre ſolita erat. ſed turbata fuitprimo ẜm criẜ. ꝓpter noue apparitionis ſpēm. qꝛ ⁊ ſiꝯſueta fuerit videre angelū. nunc tn̄ nouo mō apparuit ei ſumpta ſpecie corꝑali ⁊ cū ingenti luīe ⁊ ſplēdore ex hoc aliqͣliter ꝑterrita fuit. Un̄ cantat̉ Et expaueſcit virgo de luīe. Scd̓o ꝓpter virginalis pudicicie verecundiā. qꝛ vt d̓t ambro. trepidare virginuꝫeſt. ⁊ ad oēs viri ingreſſus pauere. oēs viri affatusvereri Tercio ꝓpter noue ſalutationis formā quā ſermo eius ingerebat. Unde ambro. Benedictōis nōuam formulā mirabat̉ q̄ nuſqͣꝫ eſt ante aꝑta. ſoli marie ſalutatio hec ſeruabat̉ Quarto ꝓpter laudatōnisexcellentiā qͣ angelus in ſuo ſermone eam laudauitScē em̄ mentes humiliū qͣnto amplius laudibꝰ attollunt̉ tantomagis timent. Turbata gͦ fuit ex verecundia ꝟtuoſa ⁊ honeſta. ſed nō ꝑturbata. vnde tanqͣꝫ prudēs ⁊ cauta ⁊ tota pudoroſa nihil rn̄dit. cogitans intra ſemetipſaꝫ de nouitate talis ſalutatōis ⁊dictū examinās. nō eī ſic ſalutare angeli ꝯſueuerāteā. nec vnqͣꝫ talia loqn̄tes audierat. In qͣ ſalutatōnecū videret ſe de tribꝰ ꝯmendari. nō poterat humilisdn̄a nō turbari. Cōmendat̉ em̄ ꝙ eēt gr̄a plena ⁊ ꝙdn̄s eſſet ſecū ⁊ ꝙ eſſet benedicta ſuꝑ oēs mulieres.At hūilis dn̄a nō poterat ſuā ꝯmendatōeꝫ fine rubore ⁊ turbatōe audire. qꝛ verus hūilis de laudibꝰ ⁊ honoribꝰ erubeſcere ſolet ⁊ dolere. Un̄ ber. ꝙ turbata ēfuit verecūdie ꝟginalis. ꝙ nō ꝑturbata fuit fortitudīs. ꝙ vero tacuit ⁊ cogitauit fuit prudētie ⁊ diſcretionis Tūc angelus intuitus ꝟginē ⁊ varias eā ſecū voluere cogitatōes facilime dep̄hendēs ⁊ cām ſueturbatōis ꝯgnoſcēs ꝯſolat̉ pauidā ꝯfortat timentē⁊ qͣſi notā familiariter ex noīe vocans ne timere dbeat benigne perſuadet ⁊ iubet. d. Ne timeas maria.nec de laudibꝰ qͣs tibi dix i verecūderis. eſt eī veritasin eis Nec ſolū es gr̄a plena. ſed etiā toti generi humano grām multiplice recuꝑaſti ⁊ re inueniſti apuddeū quā nulla vnqͣꝫ reꝑit creatura. q. d. ẜm criẜ. quiapud deū meret̉ grām nō hꝫ quid timeat. Inueniſtiinqͥt. quo merito. certe hūilitate. pudicicia. caſtitate. ⁊ ꝯſcīe puritate. De primo d̓t criẜ. qͣliter quiſqꝫgr̄am reꝑiret niſi mediante huīlitate. nā humilibꝰd̓s dat grām. De alijs duobꝰ d̓t greg. Inuenit̓ grāꝫꝟgo corā deo. qꝛ ſplendore pudicie ꝓpriā exornansaīam gratū ſe deo habitaculū preꝑauit. Et nō ſolūcelibatū inuiolabilē reliqͥt ſed etiā immaculatā conſcīam cuſtodiuit. Itaqꝫ inueniſti gr̄am .ſ. dei ⁊ hoīmpacē. mortis deſtructōꝫ ⁊ vite reꝑatōꝫ. vt ꝑ te deusmundū redimeret. ꝑ te illuīaret ꝑ te ad vitā reuoo