¶ Capitulum. v.¶ De conceptione ſaluatoris
ram deo erubeſco. Et id̓o ait anſel. Ibi pecca vbi deum eſſe neſcis. Unde ⁊ quidā alius. Cū quid turpefacis qd̓ me ſpectante ruberes Cur ſpectante deo nōmagis ip̄ē rubes. Inter ꝓprietates quippe hoīs vna ēverecundari in turpe ꝑpetrato. ꝓpter qd̓ inuerecūdidicunt̉ inemendabiles. qꝛ in aliquo ratōis honoremutati ſunt pecorinā naturā aſſumentes ⁊ tanqͣꝫ effrontes inter hoīes rōnales ſe habentes.OratioAncte iohannes tu eodem angelo quo xp̄sdenunciante ꝯceptus ⁊ prius ab ipſo angelo laudatus qͣꝫ a patre genitus Tu de quo dixit deus Inter natos mulieꝝ non ſurrexit maior. adte dn̄e tam ſanctū. tam beatū. tam magnū ꝯfugio dubius de ſalute mea. qꝛ certus de magna culpa. ſꝫ ſperans de maiori tua gr̄a. Dele ergo apud deū ſceleramea. qꝛ maiora ſunt apud eū merita tua. Magna eīſunt magne iohānes merita tua vt ſufficere pn̄t tibi⁊ mihi. ⁊ ſi ꝓſint mihi nihil minuent̉ tibi. Suppleat ergo tua abūdantia meā inopiā vt de te meditatū⁊ ſaluatū ineternū gaudeam. Amen.¶ De conceptione ſaluatoris.¶ CapitulumN menſe autē ſexto a conceptione precurſoris poſtqͣꝫ venit plenitudo illius ſacratiſſimi ⁊ feliciſſimi temporis .ſ. principiuꝫ ſexteetatis. quo ſumma trinitas generari humano per incarnatōem verbi. ꝓuidere ante tꝑa ordinauerat. vocans deus omnipotens gabrielē archangelū vnū deprimis principibꝰ regni ſui. miſit eum in ciuitateꝫgalilee dictā nazareth ad virginē mariā deſponſatāioſeph viro de ſuo genere. qꝛ ambo erāt de domo dauid de familia regali. de tribu ⁊ ſtirpe nobili ⁊ pre ceteris religioſa ſicut d̓t bern̄. Placuit deo eodē ordine. ⁊ eodē mō hoīem reconciliare quo nouerat cecidiſſe. Ceciderat āt homo ẜm bedā dyabolo deſtinante. ſerpente exequēte. dyalogo interueniēte. muliereꝯſentiente. Reꝑatus eſt eodē ordine ecōtrario. deodeſtināte. angelo exeqͣn̄te. dyalogo interueniēte ⁊ ꝟgine ꝯſentiēte Uerba āt hic poſita miſterijs ſunt plena. ⁊ ideo vt d̓t beda ſolēniter ſunt notanda tantoqꝫcordi inſerēda. quāto manifeſtius apparet ꝙ ī ip̄istota redēptionis nr̄e ſūma ꝯſiſtit Libēter em̄ debemꝰrecordari de prīcipijs nr̄e ſalutis ¶ Notandū gͦ ꝙnumerus ſenarius nō vacat a miſterio Un̄ xp̄us cōceptus ē ſexta etate qꝛ ꝑ rp̄m debebāt oīa ꝑfici. nūerus ſenarius ꝑfectus ē Itē ſexta ciliade .i. millenario qͥ eſt limes oīm nūeroꝝ. ⁊ xp̄s eſt limes ⁊ finisoīm entiū Itē ſexto mēſe qꝛ illo menſe factus ē mūdus qͥ ꝑ ip̄m refici debeat. ſicut ꝑ ip̄m factus fueratItē ſexta feria qꝛ illa die hō eſt creatus. ⁊ ꝑ ip̄m recreari debebat iā ꝑditus Et id̓o ſimiliter eadē etateeodē millenario. eodem menſe. ⁊ eadem feria paſſus ē. reuolutis .xxxiij. annis Et forte vt oīa ꝯuenirent dici poſſet. ꝙ etiā ſexta hora ꝯceptus eēt. qꝛ eahora paſſus ē. ſicut etiā eadē hora hō peccauit. ⁊ ſicẜm quādā ꝯgruentiā eadē hora qͣ eua ſeducta fuit ꝑdiabolū. maria edocta ſit ꝑ angelū. Miſſus ē igit̉
ꝟtutē ⁊ dei ſapiētiam carnē ſuſciꝑe nūciaret. in qͣhumilis apparēs. aereas ptātes debellarꝫ Et iō merito de ordine archangeloꝝ eē debuit. qꝛ magna nūciauit Deus aūt mittes angelū fuit tota trinitas. licet patri ſpāliter attribuat̉ Pater quidem miſit. qꝛei incūbebat ꝓuidentia de filio. de ſponſa. ⁊ de genitrice. filius ꝟo miſit. qꝛ vēturus erat in ꝟginē. ſpūſſanctus etiā miſit qꝛ ip̄e ſcīficare ⁊ obūbrare habuitip̄m ¶ In ciuitatē galilee q̄ interp̄tat̉ tranſmigratioqꝛ .ſ. tranſiturus erat de incredulitate iudeoꝝ ad fidem gentiū Eſt aūt duplex galilea. vna ē gentiū cōiūcta tiris quā ſalomō dedit regi yrā ⁊ de illa hic nōd̓r Alia ē iudeoꝝ. q̄ eſt ſuꝑ mare galilee. ⁊ de illa hicintēdit̉ Cui nomē nazareth qd̓ interp̄tat̉ flos. ꝯueniens em̄ fuit vt verus flos .i. xp̄s ꝯciꝑet̉ in flore .i.in nazareth. ⁊ de flore .i. de btā ꝟgine ⁊ cū floribꝰ .i.tꝑe floꝝ. ⁊ ſic accipiemus florē de flore in flore interflores. Dicit̉ aūt flos ieſus ꝓpter ſancte ꝯuerſatōispulcritudinē ⁊ d̓corē ꝓpter bone opiniōis ſuauitatē⁊ odorem ꝓpter paſſionis fructum ⁊ conuerſionis fideliū vtilitatē. Iſte flos floruit in ꝯceptōe. apparuitin natiuitate. emarcuit in paſſione. ſed refloruit tādē in reſurrectōe. Si ergo vis carꝑe iſtū floreꝫ ſequere decorē ſue ꝯuerſatōis. predica odorē oꝑatōis. ⁊ſic hēbis fructū paſſiōis. Noluit dn̄s ſic̄ terreni reges magnā ciuitatē eligere in nuptijs ſuis qͥbus copulauit ſibi naturā humanā. ſꝫ nazareth ciuitatē ꝑuam ꝓpter hūilitatis exēplū. vt nos doceret ſꝑ hūilia loca eligere. ſꝫ in ciuitate hirl̓ꝫ magna elegit pati. vt nos doceret obprobria corā multis ꝓ ip̄o nonerubeſcere. Miſſus ē inqͣꝫ ad ꝟginē nō quālibꝫ ſꝫ ꝟginē mente. ꝟginē corꝑe. ꝟginē ꝓfeſſione. Voluitaūt xp̄us ꝯcipi ⁊ naſci de ꝟgine Primo ẜm bern̄. qꝛꝯgruū fuit vt ſi deus ꝯcipivel naͣſci debuit nō niſi deꝟgine ꝯciꝑet̉ vel naſceret̉. Item fi ꝟgo ꝯceptura velꝑitura erat nō niſi deū ꝯciꝑet vel ꝑeret. Scd̓a rō eſtẜm damaſ. vt qui in celis patreꝫ hꝫ fine matre. ī terris haberet mr̄em ſine pr̄e. Tercia ẜm aug. vt ſignaret mēbra ſua myſtica. de ꝟgine eccīa ẜm ſpiritu naſcitura. iō decuit caput de ꝟgine naſci. Quarta vt ficut primus adam de terra ꝟgine factus fuerat. ita ſecūdus adā de ꝟgine hō fieret Quinta vt ſic̄ ꝑ euamꝟginē ſcā fuit humani generis ꝑditio. ita ꝑ mariaꝫꝟginē fieret eiuſdē reꝑatio. Ad virginē inqͣꝫ deſpōſatam viro Cur aūt de deſpōſata ꝯcipi ⁊ naſci voluitſupra de deſpōſatōeꝟgimis marie dictū eſt. Uirū vero noīat vt dicit bern̄. nō qꝛ maritus ſꝫ qꝛ hō ꝟtutis⁊ iuſtus erat. ⁊ iō fuit teſtis legittimꝰ. Un̄ ⁊ ioſeph.i. accreſcēs .ſ. ꝑ augmētum virtutū d̓r. ꝑ qd̓ ꝯtinuꝰꝓfectus ꝟtutū īnuit̉. Et nota. iiij. famoſos ioſephin ſcriptura. Primus fuit filius iacob. ī quo notat̉prudētia. qꝛ ſomnia pharaonis prudēter expoſuit.Secūdus ioſeph vir marie. ī quo notat̉ tꝑantia. qꝛmariā ꝟginē reſignauit. Tercius ioſeph ab arimathia in quo notat̉ fortitudo qꝛ audacter ītroijt ad pilatū ⁊ petijt corpꝰ ieſu. Quartus ioſeph iuſtus ī quonotat̉ iuſticia. vn̄ ⁊ iuſtus ē noīatus Tale itaqꝫ decebat habere nomē ſpōſū ꝟ̓ginis in quo inueniret̉ myſteriū oīs ꝟtutis Addit̉ aut de domo dauid ad on̄dēdū ꝙ xp̄us deſcendit de ſemine dauid. ſicut fuerat ꝑ