.Oe A1 GIITIS.
qꝛ auc̄. illa nō infringit ꝯpromiſſuꝫ. ſꝫ diſponit vt n̄det̉ actio pͥus ſic̄ ⁊ ꝙ arbiter nō ſubiaceat alicui pene. vn̄ nō poſſumꝰ dice̓ ex multiplici capite ꝙ h̓ arbitriū infringat̉ ꝓpter iuramētū. īmo ꝯualidat̉ ſial̓s ē equū. vt h̓ ī fi. ¶ In gl. in ꝟ. fauētes. in fi. no.glo. ꝙ ꝯͣ ſnīam arbitri iudicātis ꝑ gr̄am ſeu ſordescōpetit exceptio doli. gl. nō allegat tex. ſꝫ tu vide aꝑtū in. l. arbitroꝝ. q̄ ē. l. iij. C. e. Et occurrit notabil̓qō. nūqͥd ſufficiat ſolꝰ dolꝰ arbitri. an requirat̉ ꝙcōcurrat etiā dolus aduerſe ꝑtis. nā videt̉ ꝙ ſolusdolus arbitri nō ſufficit vt poſſit excipi de dolo ꝯͣ ꝑtem petentē executōem. qꝛ dolus vniꝰ nō dꝫ nocere alteri. facit regula nemo. de re. iur. li. vj. ⁊ hancopi. tenuerūt qͥdā vt refert glo. in. d. l. iij. Sꝫ gloſator tenet in ꝯtrariū. qꝛ ꝑs petendo executōem arbitrij doloſi ſaltē tunc dolo facit. iō p̄t excipi ꝯͣ eā. hecopi. mihi placet. ⁊ adduco tex. iudicio meo aꝑtuꝫ īl. nō diſtinguemꝰ. in. §. cū quidaꝫ. ff. eo. vbi ex ſolofacto arbitroꝝ. qꝛ voluerūt iudicare lꝫ fuerint allegati ſuſpecti cōpetit exceptio doli ꝯͣ ꝑtē petentē exceptōem talis arbitrij. ⁊ ē ille tex. ſingularis ī alioꝙ ſnīa lata ab arbitro recuſato tenet. lꝫ cōpetat exceptō doli ꝯͣ illā. ⁊ hͦ ex eo qꝛ agit̉ nō ex ſnīa. ſꝫ ex ſtipulatū. ſecꝰ aūt ē in ſnīa iudicis. qꝛ exqͦ ē legitīe recuſatꝰ ē ſuſpenſa ſua iuriſditio. iō nō valet qd̓ poſtea facit. nā ibi agit̉ ex ſnīa ⁊ nō ex ꝓmiſſione. dehͦ vltimo vide̓ qd̓ dixi in. c. cū ſpēali. de ap. ⁊ hͦ cā d̓q̄ in glo. potuit eē cā infringendi arbitriū. de quo ītex. nā iſte tex. ī ꝟ. qm̄. fūdat ſe ſuꝑ neqͥcia arbitrorū nō expͥmēs ſpēm neqͥcie. vn̄ Inn. ſuꝑ ꝟ. neqͥterarbitratos. ponit iſtū intellectū. puta dicit ip̄e ꝙ ꝑgr̄am volētes faue̓ alteri ꝑti arbitrati ſūt. nā ⁊ iſtacā fuit exp̄ſſa in narratōe facti. pōt tex. ⁊ aliter intelligi. vt dicet̉ cū gl. ſe. ¶ In gl. in ꝟ. qͥnqꝫ marchas.ibi ⁊ iō arbitriū nō valuit. pōdera glo. ex qͣ colligit̉alius intellectꝰ ad tex .ſ. ꝙ ꝓpt̓ vitiū ſimonie iſtudarbitriū nō valuit. ⁊ ex hͦ no. iūcta lr̄a ꝙ arbitri nōpn̄t ꝓnūciare vt vna ꝑs renūciet q̄ſtioni ſuꝑ ſpūalitate ⁊ recipiat aliquā tꝑalitateꝫ ab alia ꝑte. ſicut em̄ip̄e ꝑtes nō pn̄t cōmitte̓ ſimoniā vt renuciet̉ iuri ſpirituali ꝓ tꝑali ꝯſeq̄ndo. vt in. c. ex ꝑte. de offi. le. iūcta glo. ita nec ex ꝓnūciatōe arbitroꝝ hͦ pōt induci¶ Sꝫ ꝯͣ hāc lec. op. de. c. niſi. de p̄ben. vbi videt̉ apte ꝓbari ꝯͣriū. ad idē tex. h̓ in fi. vbi innuit̉ ꝙ iſtudarbitriū p̄t eē eqͥtati ſubnixū. ⁊ papa met mādat iltud obſeruari. So. ꝯͣriū ē difficile. Inn. in qͣdā gl.ſua h̓ nō tn̄ formādo ꝯͣriū p̄dictū dicit ꝙ nō ē ſimoniacū ꝙ renūciet̉ ius ſpūale ad dictū arbitroꝝ. ⁊ ꝙꝑet̉ aliqͥd tꝑale cū hͦ poſſit fieri nō in cōpēſatōe iuris ſpūalis ſꝫ ꝓ bono pacis. ad hͦ. d. c. niſi. ſꝫ qꝛ h̓ hꝫſpēm ſimonie ꝓhibet̉ a iure. ⁊ lꝫ ꝑtibꝰ ꝯͣuenire iuramēto nō obſtāte vt h̓. ſꝫ hͦ nō tollit formalit̓ ꝯͣriuꝫcredo tn̄ ꝙ Inn. habuit bonū ſenſū vt. jͣ. dicā. Hoſti. dicit ꝙ ex ꝑtiū cōpoſitōne nō lꝫ reciꝑe tꝑale ꝓ renūciatōne iuris ſpūalis. vt in. c. cū pridē. de pactisvbi tex. ſꝫ qn̄ hͨ ordinatō habuit originē ab arbitrishͦ pōt admitti. ⁊ ita intelligit tex. iſtū in fi. Aduertenā h̓ ſolutio n̄ tollit ꝯͣriū qd̓ elicit̉ ex ꝟbo qm̄. ī pͥn.nā h̓ nō interuenit factū ꝑtiū īmo ꝑs reſiſtebat ſꝫ ſola diſpoſitio arbitroꝝ. ⁊ tn̄ tex. dicit ꝙ ſi ita nequit̉
arbitrati ſunt nō dꝫ iſtud incorrectū relinq. gͦ hͦ nōp̄t induci etiā ex ordinatōe arbitroꝝ. ⁊ hͨ ꝯͣrietas facit me ml̓tū dubitare. ſꝫ ꝓ ꝯcordātia iſtius tex. ⁊ aliquoꝝ iuriū diſtinguere ſic ꝙ aūt certū ē ꝙ tꝑale datur in cōpenſatione iuris ſpūalis qd̓ remittit̉ vt qͥacertū ē de ture alteri ꝑti cōpetēti. ⁊ tunc dico indubie iſtā ordinatōem nō tenere etiā ſi ſit facta ab arbitris. ⁊ etiā ſi arbitri al̓s eſſēt iudices. ad hͦ allegotex. aꝑtū in. c. fi. de re. ꝑmu. aut pōt dubitari vtruꝫtꝑale det̉ in ꝯpenſatōe iuris ſpūalis an̄ ꝓ bono pacis tm̄. vtputa qꝛ nō ē certū de iure cōpetenti alteriꝑti. ⁊ ē poſſibile ꝙ alteri ꝑti nullū ius cōpetat. ſꝫ arbitri ꝓ bono pacis ordināt vt illa ꝑs renūciet iuriſi qd̓ hꝫ ſeu ꝙ cedat liti ⁊ recipiat aliqͥd tꝑaie a ꝑte ⁊tunc hͦ nō ē ſimoniacū. ſꝫ hꝫ ſpēm ſimonie. qꝛ ſi iusꝯpetit ꝑti dat̉ tꝑale ꝓ ſpūali. ⁊ hͦ caſu p̄ſumptio eſtmaxīa ꝯͣ arbitriū. ⁊ pͥma fronte tale arbitriū nō dꝫobſeruari. ita intelligo iſtū tex. in ꝟ. qm̄. ī pͥn. ⁊ gl.iſtā. tn̄ iſta p̄ſumptō ſimonie p̄t purgari. ⁊ ſi purgabit̉ dꝫ iſtud arbitriū obſeruari. ⁊ ita intelligo iſtuꝫtex. in fi. purgabit̉ aūt ſi iſti arbitri allegāt aliquaꝫiuſtā excuſatōem eoꝝ arbitrij. puta qꝛ dicūt ꝙ hͦ n̄fecerūt ꝓpter ius ſpūale. qꝛ nullū ius ꝯpetebat ꝑtivel erat valde dubiū. ſꝫ ꝓ bono pacis fecerūt illamordinatōem nō tn̄ oīno dꝫ credi dicto arbitroꝝ ſedex circūſtātijs. ⁊ ex actis. ⁊ ex qͣlitate ip̄oꝝ arbitrorū ſuꝑior admittet iſtā excuſatōem vel no. ad hͦ vide bo. tex. cū glo. in. c. cū dilecti. de accu. ⁊ hͦ videt̉tacite ſenſiſſe Inno. h̓ dū dicit ꝙ iſti arbitri admittunt̉ ad excuſandū iſtud arbitriū de iniqͥtate. dicoetiā ꝙ tanta pōt eē idoneitas arbitroꝝ ⁊ ꝑtiū ꝙ nōp̄ſumet̉ ſimonia. ſꝫ ꝙ ꝓ bono pacis hͦ fecerūt. ⁊ faciemꝰ p̄ſumptōem ꝙ ille qͥ iubet̉ cedere q̄ſtioni nōhabebat aliqd̓ ius in veritate. ⁊ in hͦ caſu intelligotex. no. ī. d. c. niſi de p̄ben. vt patet ex pͥn. lr̄e ¶ Inglo. pe. ibi ꝓpter inopiā ꝓbationū. no. bn̄ iſtā glo.iucto tex. ex qͣ habes ꝙ arbiter ſeu iudex pōt eſſe teſtis ſuꝑ geſtis a ſe deficiēte alia ꝓbatione. ⁊ generaliter ex glo. potes notare. ⁊ ꝙ in defectū ꝓbationūadmittunt̉ teſtes nō oīno idonei. ad qd̓ facit. c. fi.jͣ. de teſti. cog. ⁊. c. veniēs. el. ij. in fi. d̓ teſti. ⁊ habesꝯſil̓em gl. in. c. cū dilecti. de ele. Idē tenet Io. an. īc. romana. de teſti. li. vj. ſuꝑ glo. ij. ⁊ ꝑ hͦ poſſet ſolui ꝯͣriū de. c. ſciendū. ij. q. vj. vbi dicit̉ ꝙ in cā in qͣqͥs fuit iudex vel aſſeſſor non p̄t eſſe teſtis vt illudfallat data inopia ꝓbationū. qd̓ eēt notādū ſi eſſetverū. Doc. h̓ multū variarūt. ⁊ Hoſti. h̓ diſtinguitꝙ aut iudex vel arbiter aſſumit̉ ad deponendū ſuper intētōe iniqͥtatis .i. an iudex vel arbiter habuitbonū aīm in iudicādo. ⁊ dꝫ admitti. qꝛ intētio ip̄alit̓ ꝓbari nō p̄t. ⁊ in hͦ caſu poſſet intelligi iſte texi.fac̄ in ſil̓i. c. ſi ꝟo. de ſen. ex. Aut ſumit̉ ad corruptōnē ꝓbandā. ⁊ nō dꝫ admitti. qꝛ corruptō p̄t ꝑ aliosꝓbari. ad hͦ. c. fi. de teſti. ⁊ ſic videt̉ ꝯcludere ꝙ inhis q̄ ẜm naturā nō pn̄t ꝓbari ꝑ alios admittunt̉iudices ⁊ arbitri ad deponendū ſuꝑ geſtis a ſe. al̓sſecꝰ. Inn. ꝟo h̓ ml̓tū variat. ⁊ loqͥt̉ ml̓tū intricate. ſꝫin effectu videt̉ velle ꝙ iſti arbitri nō aſſumūt̉ omnino vt teſtes ſꝫ ad excuſandū arbitriū mō p̄dicto.vn̄ dic̄ ꝙ ſi ip̄i ꝯfiterent̉ turpitudinē ꝓpriā ad eoꝝ