L

in. l. omnes ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur. ¶ No. quartocōpromittentes poſſunt ſe iuramento aſtringerad obſeruantiā arbitrij. cōcor. in. c. cū tꝑe. jͣ. eo. anh̓ ꝓcedat indiſtincte p̄ſertim de iure ciuili. dicaꝫ. jͣ.cū glo. ¶ Quinto no. ⁊ tene menti ꝙ cōpromiſſuꝫfactū ab exulante ⁊ inopiā ſuā ſuſtinere nō valētetenet mero iure dūmō arbitriū non poſſit notarialiqͣ extrinſeca iniquitate. ⁊ plus videt̉ ꝓbare iſtetex. ꝙ etiā valeat cōpromiſſum de rebus q̄ ſunt inloco vbi tute morari nō pōt. ¶ Sexto no. ẜm vnūintellectū ꝙ clericus beneficio ſpoliatus pōt ſuperillo bn̄ficio cōpromittere. Hoſti. tn̄ h̓ videt̉ velle ꝙde rigore iuris tale cōpromiſſum nō valet. ar. in. c.ſollicite. de reſti. ſpō. ſed de equitate tale arbitriuꝫſuſtinet̉ vt h̓. ſed mihi dictū ſuū nō placet. vn̄ indiſtincte tenerē ꝙ de tali re ſubtracta pōt fieri cōpromiſſum tam in arbitros qͣꝫ in arbitratores. ⁊ reſpectu arbitroꝝ ꝓbo hac rōne quēadmodū de re ſubtracta pōt ſpoliatus in iudicio litigare. vt in. c. ſuꝑhoc. de renū. cum ſi. ita ⁊ in arbitros cōpromitterecū arbitria ſint redacta adinſtar iudicioꝝ. vt in. l. j.ff. de arbi. reſpectu vero arbitratoꝝ ꝓbat̉ ſic. ſuꝑre ſubtracta nō ꝓhibet̉ qͥs cōpoſitionē facere. iuxta no. ꝑ Inno. in. c. ſuꝑ hoc. palle. gͦ pōt cōpromit.tere in aliquos tanqͣꝫ in arbitratores. cum arbitramentū ſit quedā cōpoſitio. vt in aut̓. ſi vero. C. deiudi. ⁊ in corꝑe vn̄ ſumit̉ .ſ. in aut̓. vt diffe. iudi. no.Inno. in. c. qͥntauallis. de iureiur. Nō ob. c. ſollicite. qꝛ loquit̉ in ſpoliato renunciante. ⁊ dic vt ibi.Septimo no. ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ ſuꝑ bn̄ficio ſpūalipot fieri cōpromiſſum. ꝯcor. c. ex ꝑte. jͣ. e. ⁊. c. niſi. d̓p̄ben. dꝫ tamē fieri cōpromiſſum in clericos ⁊ nonin laicos. vt in. c. cōtingit. jͣ. eo. ¶ In. glo. j. ibi confirmauit melius diceret ẜm doc. approbauit. ⁊ forte hoc dicunt ex eo. qꝛ ille qui cōfirmat dꝫ eſſe ſuperior. ⁊ poſſet intelligi iſte tex. ꝓprie vt loquatur ꝙiſte ſucceſſor ordinauit iterū illū .i. de nouo ad cautelam inſtituit eum in capellanuꝫ. ⁊ intellige ꝙ iſterector habebat ad hoc poteſtatē de iure ſpēali. d̓ qͦtamē vide qd̓ generaliter dicā in. c. cū eccl̓ia vulterana. de ele. vbi tractabo ad quē ſpectet generalit̓beneficioꝝ collatio. ¶ In gl. ij. ibi nō tenuit. ⁊ exhoc dixerunt quidā ꝙ dolus fuit hͨ cā infringendiarbitriū. ſꝫ lꝫ hoc dictū ſit verū in ſe. qꝛ ꝓbato ꝙ dolus dedit cām cōpromiſſo dꝫ cōpromiſſuꝫ ⁊ quicqͥdex eo ſecutū ē infringi tn̄ nō ꝓbat̉ h̓ nec iſte dolusfuit h̓ cā infringendi arbitriū. nā papa in deciſiōecāe nō fundat ſe ſuꝑ illo dolo. ſꝫ ſoluꝫ ſuꝑ nequiciaarbitroꝝ in ꝓnunciando. Aduerte tn̄ ꝙ lꝫ dolꝰ detcām cōpromiſſo. nō tn̄ ꝑ hoc cōpromiſſuꝫ ē nulluꝫip̄o iure. qꝛ ẜm oēs dolus dans cām ꝯͣctui ſtricti iuris nō inducit nullitatē ip̄o iure. ſꝫ cōpetit exceptiodoli. vt in. l. dolo. C. de inutili. ſtipu. ⁊ no. gl. in. c.cū dilecti. de emp. ⁊ vendi. ſꝫ cōpromiſſum ē ꝯtractus ſtricti iuris. vt inſti. de acti. §. actionū. ⁊ colligit̉ ex no. in. c. cū venerabilis. d̓ excep. vbi enumerātur ꝑ glo. q̄ ſunt actiones bonefidei. ⁊ q̄ ſunt ſtricti iuris. ¶ In gl. in ver. ſacramentū. ibi ī arbitrioꝓhibet̉. no. glo. ꝓ intellectu aut̓. decernimꝰ. h̓ alle.vult em̄ ꝙ illa aut̓. debeat intelligi etiā in iuramen

to ꝑtium. ⁊ ob hͦ dixerunt quidā ꝙ iſtud cōpromiſum h̓ non tenuit. qꝛ interuenit iuramentuꝫ cōtralegis ꝓhibitionē. Alij intelligunt illā aut̓. de iuramento arbitroꝝ ⁊ nō ꝑtium. ⁊ hͦ ſentit Inn. h̓. ſedcōiter glo. ⁊ doc. iuris ciuilis intelligūt illam aut̓.generaliter tam in iuramento arbitroꝝ qͣꝫ ꝑtiū. vtneqꝫ arbitri neqꝫ ꝑtes debeāt iurare ſuꝑ cōpromiſſo. dicit tn̄ iſta glo. ꝙ ſi fuit iuratū. nihilominꝰ ſeruandū ē iuramentū dūmodo arbitriū ſit licituꝫ. etno. bn̄ hͦ dictū ꝓ limitatione illius aut̓. Sed Bar.ibi dicit ꝙ etiā de iure canonico niſi aliud foret expreſſum tale iuramētū nō ligat. qꝛ cuꝫ lex inhibeatiuramentū in cōpromiſſo iurās in cōtrariū peccatmortaliter. quia venit ꝯtra p̄ceptū legis. vt in. c. ij.de ma. ⁊ obe. gͦ iuramētū nō eſt obſeruandū. qꝛ n̄ligat ad peccatū. vt in. c. qͣnto. de iureiur. Sꝫ ꝓfecto Bar. dixit ꝯtra iſtū tex. ⁊ ꝯtra. c. cū tꝑe. jͣ. e. vbipapa mandat ꝑtes cōpelli ad obſernantiā huiꝰ iuramenti ſi arbitriū ſuū al̓s eſt licitū. nec argumētūſuū militat. Primo qꝛ lex ciuilis non pōt impedireobligationē iuramenti cum iuramentū dirigat̉ indeū. vt in. c. debitores. de iureiurā. Scd̓o ⁊ fortifirmo tibi iſtam regulā ꝓ veriſſima q̄ntūcūqꝫ iuramentū ꝓhibeat̉ a qͣcunqꝫ lege etiā canonica vel diuina. tamē ſi illud qd̓ iurat̉ nō ꝯtinet in ſe peccatūtenet̉ iurans obſeruare iuramentū licet peccauerit in iurando. ⁊ hͨ ꝓbo tibi ꝑ tex. aꝑtū in. c. ⁊ ſi xp̄sde iureiur. ⁊ in. c. mouet. xxij. q. j. dixi plene ī quadam diſputatione que incipit ſtante ſtatuto. vndeBal. recte fuit locutus in. d. aut̓. decernimꝰ. dicēsꝙ quo ad priuilegiū actionis vt nō naſcat̉ actio ſtādum eſt hodie iuri ciuili ſed quo ad hͦ vt iurās cōpellat̉ ad obſeruantiā ꝑ cenſurā eccleſiaſticā ſtādūeſt iuri canonico. Rō diuerſitatis ẜm eū eſt. qꝛ cenſura eccleſiaſtica ē de iure canonico. ſꝫ actio ꝓducit̉a iure ciuili. qͣſi velit dicere ꝙ cuꝫ de iure ciuili pͥusdaret̉ actō ex ꝯpromiſſo iurato. vt ī. l. ne ī arbitrisC. e. potuit idē ius ciuile impedire natiuitatē actōnis quā ꝓduxit. qd̓ videt̉ feciſſe in aut̓. decernimꝰſed nō potuit lex impedire cenſurā eccleſiaſticamnec validitatem iuramenti. Mihi placet ꝙ habitoreſpectu ad ius ciuile hodie nō ꝓducat̉ actio ex cōpromiſſo iuramento vallato. vt voluit Bal. ſꝫ habito reſpectu ad ius canonicū. ⁊ ad diuinū dicerē ꝙꝓducit̉ actio. qꝛ exqͦ ius canonicū ⁊ diuinū mādatindifferenter iuramenta debere ſeruari competitactio. vt in. l. vnica. ff. de ꝯdi. ex le. de qͦ tn̄ vide qd̓plene dixi in. c. cū veniſſent. de inſti. vbi plene tractaui an ex iuramento oriat̉ actio. Conclude ergoꝙ ius ciuile ſeruandū eſt inqͣntū aliqͥd ꝓducit ſeuaufert ſine peccato. ⁊ ſic crederē ꝙ ſi arbiter iniquefuit arbitratus nō facit litem ſuā exquo interuenitiuramentū. nam h̓ voluit ille tex. ſingularit̓ in. d.aut̓. decernimꝰ. ⁊ ſequūtur cōiter doc. lꝫ al̓s arbiter facit litem ſuā iniuſte iudicando. vt in. l. fi. ff. ſimeſ. fal. mo. dixe. ꝑ Bar. in. l. fi. ff. d̓ va. ⁊ extraor.cog. ſed qͣtenus ex nō obſeruātia juramēti īminetpeccatū ſuccedit ius canonicuꝫ. ꝙ dꝫ cōpellere adobſeruantiā iuramenti. vt h̓. ⁊ in. c. cū tꝑe. jͣ. e. Itēdic ꝙ etiā de iure ciuili cōpromiſſum iuratū tenet.