De reſti. in inte.

reſtitutio in ſpē ſua ſūpta ſꝑ ſit cū cā ſiue ꝯcedat̉ maiori ſiue minori. qꝛ in minore ſaltē ſubeſt cā miſerationis etatis. ideo illa ꝑmittit̉ iudici inferiori a pͥncipe. ſecus ī ſupplicatōe rōne p̄dicta. Et ita intelligedictū Inno .ſ. in ſupplicatione ſtricte ſumpta q̄ concedit̉ ex ſola benignitate principis. ⁊ ex his potesdecidere qōnem quotidianā. nūquid a ſnīa vicarijep̄i poſſit ſupplicari ad ipſum ep̄m. Inno. ⁊ Pe. deſcō. dicūt ꝙ ſic in. d. c. romana. Archi. ⁊ Hoſti. ibiꝯtra. Io. an. ibi dicit ⁊ bene. ꝙ ſi ſumit̉ ſupplicatioſtricte fruſtra querimꝰ an poſſit ſupplicari ad ep̄mcū ſolus princeps poſſit ip̄am admittere. aut queritur de ſupplicatione large ſumpta ꝓut cōprehēditbn̄ficiū reſtitutōnis in integruꝫ qd̓ cōcedit̉ minorivel maiori ex cauſa. ⁊ tunc ꝓcedat opi. Inn. vt poſſit etiā ep̄s adiri. ⁊ nimirū. Nam quēadmodū ip̄evicarius ep̄i poſſet reſtituere ī integrū. ita ⁊ fortiꝰpōt ep̄s adiri vt reſtituat contra ſnīam ſui vicarij.¶ Et ex hoc dicto no. ꝙ etiā vicarius ep̄i pōt ex cāꝯcedere reſtitutionem in integrū etiā ꝯtra ſnīam.qd̓ intellige ex cauſa mō p̄dicto. ⁊ hͦ notabis. Et infi. glo. h̓ glo videt̉ velle facere differētiā vtrū ſupplicatio porrigat̉ ſuꝑiori vel iudici inferiori. ⁊ hͦ forteſenſit. qꝛ. l. vnica. C. de ſen. p̄fect. p̄to. admittit indiſtincte ſupplicationē infra bienniū. ſed aucͣt. q̄ ſupplicatio videt̉ admittere infra. x. dies tm̄. Et iō ꝓꝯcordia glo. h̓ diſtinxit vt patet in ea. legiſte dantibi alias ſolutiones. ſed mihi plus placet opi. Hoſti. h̓ quā cōiter ſequūtur doc. vt dicamꝰ ꝙ quo adfacultatē admittendi ſupplicatōnē ſeu ſupplicandinō eſt vis an fiat infra bieniū. an fiat infra. x. diesquia ſemꝑ infra bienniū pōt ſupplicari. ⁊ ita loquit̉d. l. vnica. Sed quo ad facultateꝫ exigendi cautionem ab eo qui vicit. ⁊ ꝯſequit̉ executioneꝫ ſnīe fitdiſtinctio an ſupplicet̉ infra. x. dies. ⁊ tunc p̄ſtaturilla cautio. aut poſt. x. dies. ⁊ mandat̉ ſnīa executioni ſine onere ſatiſdandi. ⁊ hoc caſu ꝓprie loquit̉illa auct. que ſupplicatio. ¶ In glo. in ver. ad plenū ibi ⁊ hͦ ideo. hͨ gl. vſqꝫ ad fi. ꝓcedit intricate. Etvt clare habeas intentionē glo. oppo. ꝯtra tex. exqͦem̄ mulier iſta appellauit ⁊ etiā ſupplicauit dꝫ papapotius admittere appellationē que eſt remediū ordinariū qͣꝫ ſupplicatōnē cū ſit extraordinariū. Sol̓.glo. iſta ſentit maxime in fi. vnū intellectū ſatis bonū ad iſtū tex. ꝙ cū mulier fuiſſet citata. ⁊ nō cōꝑaruiſſet erat vere cōtumax. ſed contumax appellarenō pōt. vt. ij. q. vj. ſunt quoꝝ. ⁊. l. ij. C. quoꝝ ap. nōrecipi. qd̓ intellige vt plene no. glo. in cle. vnica. dedo. ⁊ cōtū. Nec ob. fraus allegata ꝑ mulierē quiaillā plene nō ꝓbauit. ideo fuit opus in fauorē matrimonij admittere ꝑ viam ſupplicationis. ⁊ hūc intellectū tenet h̓ Inno. Alij ponūt aliā lecturaꝫ .ſ. ꝙiſta mulier nō erat infra decēniū a tꝑe ſnīe. Alij ꝙh̓ erat remota appellatio ī reſcripto. ſed tu tene primū intellectū qͥ ē ſatis bonus ⁊ notabilis. Sed cōtra hunc intellectū op. ſic ſnīa lata in cā matrimo.niali nō tranſit in rem iudicataꝫ. vt in. c. lator. ⁊. c.cōſanguinei. d̓ re iudi. ergo nō erat opus h̓ ſupplicare cū de iure cōi mulier potuiſſet audiri. So. gl.ſequens intrat hunc articulū. ⁊ nihil boni dicit. ſedHoſti. ſoluit notabiliter. ⁊ tenebis ſemꝑ menti ſo-

lutionē ſuā. dicit em̄ ꝙ ſnīa nō tranſit in rem iudicatam in cā matrimoniali quo ad veritatem. ⁊ italoquūtur cōtraria. Sed quo ad inſtantiā ſic vt hic.vn̄ mulier iſta petebat reſtitui quo ad inſtantiā ⁊ n̄quo ad cognitionē cāe tm̄. Et vt intelligas debesſcire ꝙ ꝑ ſnīam extinguūtur oīa acta litis. vt litꝭ cōteſtatio. libelli oblatio ⁊ ſimilia. vn̄ ſiqͥs nō appellatin cā matrimoniali. ⁊ vult de nouo audiri ad ꝓbādū ꝙ eccl̓ia fuit decepta dn̄t oīa acta iudicij recenſeri .i. de nouo formari ſꝫ ꝑ reſtitutionē iſtā que reponit in ſtatū in quo erat tꝑe late ſnīe nō erat opꝰacta de nouo cōficere. ſed audiet̉ ſuꝑ pͥma inſtātiaEt ex his collige vnū bonū dictuꝫ ꝙ vbi pinguiusſuccurrit̉ ꝑ remediū extraordinariū pōt qͥs intētare remediū illud lꝫ cōpetat ordinariū. vt ꝓbat̉ hiciuncto. c. tenor. p̄alle. ⁊ no. in. c. ex ꝑte s. d̓ reſcpͥ.Itē ꝑ hunc tex. ⁊ p̄dicta habes notabilē ꝓuiſionēvltra id qd̓ le. ⁊ no. in. d. c. tenor. vt in iſtis ſententijs q̄ nō trāſeūt ī rē iudicatā habeat ꝑs duplex remediū videlicet pͥmū de iure cōi inchoando ſuamcām de nouo ꝓbando iniuſticiaꝫ ſnīe. vt in. d. c. tenor. ſcd̓m remediū vt petat reſtitutionē ꝯͣ ſnīam latam. ⁊ ſic reſtituat̉ ad pͥmā inſtātiā ſed tūc oportetꝙ aūt ſit minor. aut ꝙ petat reſtitutionē ex iuſta cāet iſtā iuſtā cām dꝫ ſaltem ꝑ remediū iuramenti ꝓbare vt h̓. ⁊ hͦ no. Sꝫ ꝯͣ tex. opponit̉. nā iuramentūdꝫ ſufficere ad excuſandū ꝯtumaciā. vt no. gl. iiij.q. v. in. c. vnico. fa. c. extraordinaria. alle. in glo. etſic debeat mulier audiri ꝑ viam appellatōnis. So.glo. iſta videt̉ velle ꝙ regulariter ſufficiat iuramētū. ſꝫ hͦ nō ſufficit ẜꝫ nō allegat cām quare h̓ nō fecitꝓbationē cū potius debuiſſet ſufficere in cā fauorabili qͣꝫ in alijs cauſis. Goff. dicit ꝙ iſtud iuramētū fuit ſponte oblatū ꝑ ꝑtē iō nō fecit fidē. ſecꝰ ſi iudex detuliſſet ſibi iuramētū. ⁊ ſic poſſet ſolui ꝯͣriuꝫẜm Hoſti. de. c. extraordinaria. Ad p̄dictā ſolutionē fac̄ dictuꝫ Frede. ꝯſilio. cix. vbi voluit ꝙ ꝑ iura.mentū ꝓbet̉ impedimētū. ſꝫ certe iſte tex. vrget ī cōtrariū in eo ꝙ dicit ꝙ ꝑ iuramentū nō ꝯſiſtit ad plenū ⁊cͣ. vn̄ nō fūdat ſe qͥa iuramētū nō fuerat oblatū. ſꝫ qꝛ iuramētū plene n̄ ꝓbat. ⁊ iō dico ꝙ iuramētū nō ſꝑ ſufficit ad excuſandū ꝯtumaciā ſeu ad ꝓbandū īpedimētū. ſꝫ dꝫ iudex arbitrari qͣlis ꝓbatōſufficiat ꝯſiderata qͣlitate ꝑſone impedimenti ⁊ cāevn̄ qn̄qꝫ erit ꝯtētus iuramēto qn̄qꝫ exiget ſemiplenā ꝓbationē qn̄qꝫ plenā. Nā ſi tractaret̉ de gͣui p̄iudicio vel allegaret̉ īpedimētū manifeſtū non dꝫcredi ſoli iuramēto. ⁊ hāc theoricā vltimā poſuer̄tnotāter Archi. Io. mo. ⁊ Io. an. ī. c. j. d̓ do. ⁊ ꝯtu.li. vj. vn̄ qꝛ h̓ veniebat retractāda ſnīa ꝑ quā fueratius acquiſitū ꝑti nō debeat ſufficere ſolū iuramentū. ⁊ hͦ caſu intellige iſtuꝫ tex. ſi aūt tractaret̉ d̓ modico p̄iudicio puta vt det̉ aliqͣ dilatio breuis. ⁊ tūcpoterit ꝓcede̓ id qd̓ dicit̉ d̓ iuramēto. ⁊ ꝑ hͦ habesmateriā huiꝰ. c. ſatꝭ declaratā. ¶ In gl. fi. ibi ꝓ ꝑtepōt ꝯfirmari ⁊cͣ. No. bn̄ glo. ⁊ dicit Goff. ꝙ iudexappellatōis qn̄qꝫ pōt etiā adiudicatōnes facere. allegat. l. cū apud. ff. iudi. ſol. vbi bo. tex. ſꝫ ego allego tex. aꝑtū in. c. cū cā. de re iudi. in fi. ⁊ ibi plene dixi qualiter ſe debeat habere iudex ad quē.