L

p̄ſtationē fidei poſſit priuari bn̄ficio ſicut veniensꝯtra iuramētū. Scd̓o nūquid ſit infamis ſicut ꝑiurus eo caſu quo ꝑiuriū irrogat infamiā. qd̓ quando ſit plene dixi in. c. teſtimoniū. de teſti. ¶ Ad pͥmū archi. in. c. iuramēti. xxij. q. v. recitauit quendam dicere ꝙ debeat priuari bn̄ficio ſicut veniensꝯtra iuramētū. Et hͦ tenuit glo. notabilis in. c. q̄relam. ne p̄lati vices ſuas. ⁊ idē ibi Hoſti. ⁊ idē tenetgl. in. c. cōſtitutus. de trāſact. Sꝫ aliud videt̉ tenere ipſe archi. ibi. ⁊ in. c. j. d̓ ſepul. li. vj. vbi vide. videt̉ em̄ in hoc variaſſe. ſed do. Car. tenet hic ꝙ nōſit priuādus bn̄ficio. ⁊ refert hͦ idē tenere quādamdeciſi. rote. Ego ſequerer opi. gloſarū. primo perfundamētū qd̓ ſupra feci qꝛ oīs fidei p̄ſtatio eſt iuramētū. Iteꝫ ꝙ accidere poſſet ꝙ plus peccaret veniēs ꝯtra fidem qͣꝫ cōtra iuramentū. nam ꝑiuriuꝫtanto eſt grauiꝰ quāto id ſuꝑ quo fuit iuramentūp̄ſtitū erat ſanctius. Naꝫ magis peccat veniens ꝯͣiuramētū interpoſitū ſuꝑ corꝑe chriſti qͣꝫ ſi eſſet interpoſituꝫ ſuꝑ alia creatura. vt ꝓbat tex. no. in. c.mouet. xxij. q. j. no. Inno. in. c. etſi chriſtus. p̄all̓.vn̄ ſiquis iuraret ſuꝑ beato Petro ⁊ alius ꝓmitteret aliquid ꝑ deū vel fidē ſuā. nō ē dubitādū quinmagis peccaret ꝯͣueniēdo ille qui iurat ꝑ deuꝫ velfidem ſuaꝫ. vn̄ abſonū eſſet dicere ꝙ iſte non deberet priuari. qꝛ venit ꝯtra iuramentū. ad idē adduco tex. in. c. tua de iureiur. vbi clericꝰ priuat̉ beneficio ꝓ ꝑiurio putatiuo .i. pro eo qd̓ vitare nō pōt qͦad vulgi opinionē licet in veritate non ſit ꝑiuriuꝫ.fortiꝰ gͦ debet priuari qn̄ venit ꝯͣ p̄ſtatōnē fidei. adidē etiā adduco. c. ꝑuenit. de fideiuſ. vbi cōpulatiue dicit̉ ſi ꝯͣ religionē fidei ⁊ iuramēti ſui ⁊cͣ. vndep̄ſtationē fidei appellat ibi iuramentū. nam vnicūinteruenit ibi iuramētū ſeu fidei p̄ſtatio. Et ex hocinfero ad ſcd̓m ꝙ iudicio meo non bn̄ dixit Colle.in. d. c. cōſtitutꝰ. vbi dixit ꝙ veniēs ꝯtra fidē p̄ſtitānon ſit infamis. qꝛ iura loquūtur de iuramento.nā vt ſupra dixi fidei p̄ſtatio eſt iuramentū. ⁊ facitiſte tex. vbi equiꝑātur. ⁊ p̄dicta notabis. ⁊ vide gl.notabilē ad materiā in. c. vt circa. de elec. li. vj. ⁊ ind. cle. j. de here. ¶ In glo. j. in fi. Io. an. dicit hancglo. ꝓcedere in ꝯfirmato. nō in electo tm̄. quaſi dicat ꝙ electus tm̄ pōt renūciare electioni de ſe facteabſqꝫ ꝯſenſu ſuꝑioris. ſecus qn̄ electio eſt cōfirmata vel qn̄ quis habuit beneficiū ꝑ inſtitutioneꝫ ſeucollatione vt no. glo. ī. c. ſi electio. d̓ ele. li. vj. ⁊ no.in. c. ij. de trāſla. p̄la. Item plus dico ꝙ ſi electio fuiſſet hic confirmata non tenuiſſet renuciatio factain manibus nō ſuꝑioris etiā in p̄iudiciū renūciantis. hoc ꝓbat̉ in. c. ꝙ in dubijs. de renūci. vbi dicit̉ꝙ talis renūciatio nullā obtinet firmitatē. ergo nōvalet etiā in p̄iudiciū renūciantis. cū em̄ iſte ſit obligatus bn̄ficio. vt in. c. niſi. de renūcia. nō pōt ꝑ ſeeximere ſeip̄m ab hac obligatōe. ad hoc. l. legatusff. de offi. preſi. vnde poteſt ſic renūcians adminiſtrare ī beneficio ſuo anteqͣꝫ ſuperior habeat rataꝫillam renūciationē. qd̓ ſentit Io. an. poſt Hoſti. inc. quāto. de trāſla. prela. plene dico in. d. c. qd̓ ī dubijs. licet aliud ſenſerit glo. ī. c. quod dei. de ſtatureg. Et ideo hec iura que vident̉ innuere ꝙ valet

renūciatio bn̄ficij ꝑ metū facta intelligo int̓ueniente ſuꝑiorꝭ ꝯſenſu. ⁊ ita loqͥt̉ ⁊ pōderat tex. ī. d. cle. ijin. §. ſane. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. ¶ In glo. fi. in fi. hͨ glo. hꝫ bo.intellectū. ſꝫ nō ſoluit clare ⁊ formalit̓ ꝯͣria. ſꝫ in effectu vult dicere ꝙ aūt iuramentū ē talit̓ p̄ſtitū ꝙ repugnat poſtmodū iuri repetēdi. ⁊ tūc iuramētuꝫobſtat. Et ita loqͥt̉ iſte tex. vn̄ dꝫ intelligi ꝙ iſte iurauit ampliꝰ nō repete̓ vel ꝙ ampliꝰ nō p̄ficeret̉ illi eccl̓ie. ſecꝰ aūt qn̄ iuramētū ē talit̓ p̄ſtituꝫ ꝙ nō repugnat iuri repetendi. vtputa ſiqͥs iurauit reſignarebn̄ficiū ſuū ꝑ mētū ſi poſtmodū reſignauit pōt bn̄ficiū repetere intētādo actōem qd̓ metꝰ cā. nā iuramētū ſuū ſibi nō obſtat. qꝛ nō iurauit nō repeterebn̄ficiū. vt ꝓbat̉. jͣ. c. ꝓxi. nō obſtat. c. cuꝫ inter. P.de renūci. qꝛ ibi ꝓmouet̉ ex nouo iure. ſi em̄ quisiurauit non repetere bn̄ficiū intelligit̉ ex antiquoiure. ſꝫ ex nouo iure bn̄ poſſet vt ibi. ad. c. ij. d̓ reſt.ſpo. dic ꝙ ibi renūciauit ſpoliatus. naꝫ ibi renūciatio nō refert̉ ad poſſeſſionē quā nō habebat. dicēdū vt ibi latius no. Nūquid aūt aduerſus illud iuramētū de qͦ in tex. cōpetat aliqd̓ remedium. dicitInn. ꝙ ſic. qꝛ exquo iurauit ꝑ mētū pōt petere abſolutionē a iuramēto. ⁊ ep̄us poterit iſtū abſoluere. ⁊ no. bn̄ hoc dictuꝫ ꝙ ep̄us pōt abſoluere illū qͥiurauit ꝑ mētū. ⁊ ſic intellige. c. ſi ꝟo. ⁊. c. verum. d̓iureiur. Et idē eſt vbicūqꝫ iuramētū cōtinet turpitudinē ex ꝑte recipientis vt in odiū iſtiꝰ qͥ turpiterrecipit iuramētū poſſit ep̄us abſoluere iurantem.vt no. idē Inno. in. c. debitores. de iureiur. ⁊ dicithic Inn. ꝙ licet ep̄us poſſit abſoluere. bn̄ tn̄ facietnon abſoluēdo ſi aliud remediū cōpetit iurāti. vn̄ſiqͥs iurat ſoluere vſuras hꝫ remediū vt priꝰ ſoluatet poſtea repetat. vt in. d. c. debitores. dicit tn̄ ꝙ ſiomiſſa hac via ep̄s directe abſolueret nō putat h̓cōtra ius eſſe. Et nota ſingulariter hoc dictuꝫ. exhͦ em̄ vult ꝙ qn̄ iuramentū turpitudineꝫ continetex parte recipientis non eſt neceſſe vt iurās adimpleat prius iuramentū. vel vt faciat cōpelli recipienteꝫ ad relaxationē. ſꝫ pōt directe petere abſolutionē ab ep̄o. ⁊ plenius hanc materiā attingo. in. c.Abbas.j. de iureiuran.Qui ꝑ meD audientiam. iuꝫ qui deAbuit cadere in conſtanteꝫ virum beneficioſuo renunciare iurauit ⁊ renunciauit illud repetere poterit. In prima cōqueſtio partis. In ſecūdadat iudices. ibi mandamus. ¶ Nota primo ꝙ iuramētum de reſignando non extenditur ad ius poſtea querendum. nec precludit facultatem repetēdi per actioneꝫ quod me. ca. ſi interuenit metusſatiſfacit. ergo iuramento ex ſolo renunciationisactu quod facit ad multa. ¶ Secundo ex hoc ⁊ extex. no. ꝙ aliud eſt iurare de reſignando. aliud denon repetendo. Item ꝙ iurans nō repetere beneficiū per eū reſignatū non poteſt petere licet ꝑ metum iurauerit. intellige niſi prius petita abſolutione aduerſus iuramētū. vt in. c. ſi vero de iureiur.Et ē gl. fi. h̓ ⁊ dixi. s. c. ꝓxi. ¶ Tertio no. ī ver. quiavero. ar. optimū ꝙ circa renūciatōnē bn̄ficij metufactā nō ē aliqua ſpecialitas. ſꝫ quēadmoduꝫ alia qͦ