Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De his que vi metuſue fi.

alio p̄lato potēte ſolet ſeuire ī clericos ſuis votis obtemꝑantes. ſic intelligēda ē gl. in. l. j. §. onerāde. ff. quaꝝ reꝝ actio dat̉. Hinc vulgariter dicit̉ rogamina ſuꝑioris ſunt p̄cepta. ſed intelligomodo p̄dicto. notabis. In gl. no. bn̄ hāc gl.qꝛ eſt magiſtra in materia ſua quotidie ad eamremittit̉ querit̉ an̄ ea que fiunt metū teneantet vt habeas glo. pͥmo glo. colligit ex tex. vnū notabile ea fiūt mētū amiſſionis reꝝ debēt reſcindi. Secūdo gl. q̄rit an habeant locū in illis rebus ſine quibꝰ vita corꝑalis amittit̉. vult exquo p̄t qͥs ſuſtentari ſine illis bonis qͥbꝰ timet ſpoliari excuſat̉ ſi qͥd fecit illū mētū. vita nr̄a corꝑalis p̄t ſuſtentari ſine adiumēto temꝑaliū. vn̄ alibi dicit tex. etiā ſpūalia ſine tꝑalibꝰ diu eſſe nonpoſſūt vt .j. q. iij. ſi quis obiecerit. Hinc dixit gl. inl. aduocati. C. de aduo. diuer. iudi. bona tꝑaliaſunt alia vita. quaſi dicat vt corpora ſunt ſeruādavnde ſicut mortis mētus excuſat. vt in. c. cum dilectus.. e. ita metus ꝑdendi bona tꝑalia. Idemdicit glo. ſi timet pati grauē iacturam in rebus ſuis. Et no. in. gl. quaſi innuat nedū excuſat metus ꝑdendi omnia bona. ſꝫ etiam ſi timet pati grauem iacturam. vtputa ſi timet perdere maiorē partem bonoꝝ vt.. dixi. An autem excuſet metus excōmunicatōnis dicam poſt gl. in. d. c. cum dilect Tertio gi. cōtra p̄dicta opponit de. c. om̄es cauſationes. vbi metus pauꝑtatis non excuſat. gl. directe ſoluit. ſꝫ dicit. c. iſtud loquit̉ quando quiscōmittit malum in ſe ꝓpter timorem libertatis vl̓corꝑis cruciatum. non em̄ quis debet cōmitterepeccatū. īmo potius oīa mala pati. vt in. c. ſacris..ē. Hinc dicit tex. iurꝭ ciuilis ī. l. palā. ff. de ritu nup. ē ignoſcendū mulieri p̄textu pauꝑtatis turpem vitam elegit. Et ē. qꝛ pctm̄ mortale morit̉aīa. omne mortale ē dignū pena eterna. ſed aīaeſt dignior corꝑe corpus ſit mortale caducuꝫ.ideo īminente metu mortis dꝫ qͥs potius eligeremortē tꝑalem .ſ. corꝑis qͣꝫ mortē ꝑpetuā .ſ. anime.Quarto in ꝟbo no. gl. intrat pͥncipalē materiaꝫan ea que fiunt metū teneant. et primo tradit regulā affirmatiue limitatōne. tn̄ dicēs in effectu ea fiūt mētū regulariter tenēt dūmō ſine culpa ſua quis incidit in metuꝫ. Nam tunc ſine culpa incidat pōt peti reſciſſio eoꝝ acta ſunt actionem qd̓ mētus. ſꝫ ſi culpa ſua incidit in mētum tenēt geſta cōpetit aliqd̓ remediū metum paſſotex. de vltimo ē ſingula. quotidie allegat̉ in. l.ſi mulier. ff. eo. vbi dicit̉ ſi liberta cōmiſit ingratitudinē ꝯͣ dn̄m. p̄textu ne reuocaret̉ in ſeruitutēaliqͥd ꝓmiſit dn̄o ſuo ſuccurrit̉ ſibi ꝯͣ illā ꝓmiſſionē lꝫ mētu ſeruitutis fecerit. ideo qꝛ ip̄a ſibiintulit mētū cōmittēdo ingratitudinē. dn̄s iuſteminabat̉ ſibi de reuocāda ea ad ſeruitutē. Ab hacregula gl. excipit ſex caſus. Primꝰ in mr̄imoniocte duplex ſpecialitas ẜm glo. in mr̄imonio. Prīo tenet ſi metu fuit ꝯͣctu. Secūdo etiaꝫ ſi culpa ſua qͥs incidit in metū. nihilominꝰ mr̄imoniū ēnullū.. c. veniēs. de ſpon. qꝛ mr̄imoniū cōtrahit̉libero cōſenſu. vbi interuenit metus tollit̉ qͣlitas

libertatis. vt in. c. cum locū. de ſpon. Cōtra glo.opp. de. c. inter cetera. xxij. q. iiij. vbi tex. videt̉ īnuere mr̄imoniū tenet. eſt ille tex. multū ſingularis ī hac maͣ. Gl. ibi ml̓tiplicit̓ ſoluit. Et pͥmoibi interuenit iuſtus metꝰ qui poſſit cadere ī coſtātem virū. hec ſolutio eſt bona. qꝛ tex. ibi loqtur mētu necis. Scd̓a ſolutio in eo tex. ibidicit ſit ſtabile firmū. illud verbū ſit ponit̉ ꝯſultiue p̄ceptiue. eſt īpropriatio lr̄e. Tertia ſo. loquit̉ de ꝯſilio. hoc apparet ibi ī tex. Quarta ſol̓. metꝰ ibi fuit ꝓbatꝰ. ꝯͣ hāc facit qꝛ ibiſupponit̉ metus. al̓s fuiſſet dubiū. vn̄ ꝓpterba illius tex. multū vrgētia tenuit do. meus do.Car. mr̄imoniū metu ꝯͣctū tenet. ſic iſte caſuſ recte excipit̉ a regula. fatet̉ tn̄ pōt reſcindiactionē qd̓ metꝰ. ſꝫ cōiter glo. doc. vtriuſqꝫ iuritenēt oppoſitū. hec ꝯͣria opi. verior eſt. Et adduco tex. cui rn̄deri pōt in. c. ſignificauit.. de eodux. in matri. vbi tenuit ſcd̓m mr̄imoniū ꝯͣctuꝫprimū meticuloſuꝫ nulla prius petita reſciſſioneactōnē qd̓ metꝰ Si em̄ valuiſſet pͥmū mr̄imoniū tenuiſſet ſcd̓m primo annullato. qꝛ mr̄imoniū pōt cōſiſtere niſi inter duos. vt in. c. gaudemus. de diuor. Itē ꝓbat̉ in. c. veniēs ſuꝑius allegato. in. c. locū. de deſpō. certū eſt in mr̄imonio ꝯͣhendo requirit̉ liber ꝯſenſus vt ibi. ſꝫ vbimetus interuenit lꝫ faciat ceſſare ꝯſeuſū. tn̄ tollit qͣlitatē libertatꝭ reqͥſitā. vbi requirit̉ certuꝫ qͥd qͣlitate libertatis eſt iuri ſatiſfactū ſi interueniat illud ſine qͣlitate libertatis. vt. ī. c. piſanis. dereſti. ſpo. vide bo. glo. quā tenebis mēti in. c. notificaſti. xxxiij. q. v. vide in hoc qd̓ pleniꝰ dixi in.c. locū. ad. c. p̄all̓. inter cetera pōt rn̄deri vt inglo. lꝫ īpropriare tex. verba ꝓpter alia iura contraria. vt in. c. dilectꝰ. ꝯſue. ar. in. c. expedidiat. de elec. li. vj. vel dic ibi interuenit iuramen. tn̄ ītelligas iuramētū habet firmare ꝯtractū mr̄imonij. qꝛ reſtituit libertatē reqͥſitā. ſꝫ obligat vt ſaltē ꝯͣhat mr̄imoniū ſeu veniat ꝯͣ niſi abſolutōe petita. vt in. c. ſi ꝟo. in. c. verū de iureiur.Scd̓s caſus eſt in dote. ꝓmiſſa vl̓ ſoluta metum tenet. vt in. l. ſi mulier. ī. §. ſi dos. ff. qd̓ metus. ſꝫ ſimpl̓r ꝓmiſſa ſuſtētabit̉ ex ſola approbatione legis. metꝰ interueniēs vitiat ex toto actūEt ex rōne ſua pōt colligi vnā regula gnaͣlis vbicūqꝫ ſimplex ꝓmiſſio valet ex approbatione legꝭ ſimetus interuenit tenet. tn̄ dictū nullibi ꝓbat̉ lꝫ tex. ibi loquat̉ dote ꝓmiſſa. tn̄ verbū ꝓmitto pōt adaptari ad nudā ꝓmiſſionē ad ſolēnē. vtin. l. ſciēdū. §. dictū. ff. de edil̓. edic. in. §. ſi ſcriptūinſti. de inuti. ſtipu. tene qd̓ ſpēale eſt in dotelitercunqꝫ metū ꝓmiſſa vel ſoluta. Et quēadmodum mr̄moniū dꝫ eſſe libeꝝ ita dos acceſſoria admr̄imoniū. vt no. gl. in. d. §. ſi dos. Tertiꝰ caſus īrebꝰ eccl̓ie metū traditꝭ. em̄ trāffert̉ dn̄iuꝫ int̓cedēte metu. ꝯͣriū tn̄ ſēſit gl. xv. q. vj. c. j. aliqͥ ſecuti ſūt. Sꝫ cōis opi. ſeqͥt̉ iſtā glo. ſpālit̓ Io. an.facit qd̓ no. Archidi. in. c. ij. de re. ec. alie. li. vj.Do. An. dicit aūt interuenerūt debite ſolēnitates debēt ſeruari in alienatōe. tūc dn̄iuꝫ nonM 3