Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

dere illud dictū Goff In gl. pe. ī fi. gl. ī hac vltīaſolutiōe nimis generalit̓ loqͥt̉. ſꝫ pōt ſic intelligivtrāqꝫ ꝑs debet docere de iure ſuo .ſ. monialeshn̄t ꝓbare ꝓfeſſionē ꝓbata fundata eſt eaꝝ intētio. nam ꝓbato facto p̄ſumit̉ interuenerūt omīarequiſita ad factū. tex. notabil̓ in. c. in p̄ſentiade ꝓba. vbi ꝓbata ꝓfeſſione p̄ſumit̉ ꝓfitens habebat legitimā etatē neganti incumbit ꝓbatio.Mulier ꝟo allegabat mētū habebat ꝓbare me. ſic vtraqꝫ ꝑs ꝓbabit. vel tene ſecundā ſo. glo.Et ex eo nota qͥs dicit̉ aliqͥd ꝓbare eo ipſohꝫ intentōnem ſuā fundatā a iure cōi. ꝓbatur ꝯͣriū aduerſariū. ſi tn̄ ml̓ier ꝓbaret ꝓteſtatio ex legitima cauſa interpoſitā tūc onus ꝓbādi ſponte fecit incumbit monialibus. vt in pͥma ſo.glo. Quid aūt ſi ꝯcurrūt ꝓbatōnes ꝯͣrie. vt qꝛ mulier ꝓbaret mētū fecit. moniales ꝟo ſponte.que ꝓbatio ſit p̄ferēda. dic illa ſit de metu. īmoplus crederet̉ duobꝰ teſtibꝰ affirmantibꝰ mētū qͣꝫmille dicentibus ſponte fecerit. vt notant̓ dicitInno. in. c. ſuꝑ hoc. de renūcia. Et eſt. qꝛ deponentes ſuꝑ mētu deponūt ſuꝑ actu ꝑceptibili ſenſu corporeo. vt qꝛ tyrānus minatus fuit mortē niſi leta facie ꝓfiteret. ſed deponētes ſpōte deponūt de actu imꝑceptibili. qꝛ de intrinſecis cordis. In glo. fi. ibi. i. poſt mortē viri. hec ſolut̓. bonaeſt. nam poſt morteꝫ mariti poterat mulier ſe irreuocabiliter obligare. ſꝫ viuente viro poterat exquo erat iuuenis. remanebat in ſeculo. vn̄ ſalteꝫep̄us ex ſuo officio pōt reuocare mulierem de monaſterio qͣntumcūqꝫ maritꝰ ſibi dediſſet licentiaꝫ.vt in. c. j. j. de ꝯuerſio ꝯiug. ideo ſeqn̄s ſolutio glo. eſt tuta. de hac materia dic vt plene dixi in. d.c. j.. c. ex ꝑte. eo. ti. Ultimo no. ex glo. ibi viuēte viro mētus mortis durare intelligit̉ ⁊cͣ. ml̓ieraliqͥd gerēs metu mariti excuſat̉ toto tꝑe vite mariti ſi ꝓuocauit ad iudiciuꝫ qꝛ videt̉ ſꝑ timuiſſemaritū. intelligo qn̄ maritus erat ita potēs veriſil̓r mulier timuit. ſꝫ ſi mulier potuiſſet fugere adlocuꝫ tutū eſſꝫ excuſata toto tꝑe vite mariti. adhoc qd̓ noͣ. Inno. in. c. ij. regula. Sꝫ q̄ro declaratōne glo. tex. nunqͥd ſtatim mortuo maritovideat̉ ratificare ingreſſuꝫ niſi ilico exiuerit monaſterio? Quidā dicūt expectat̉ menſem. ar. j.q. j. ꝯſtat aliqͥ annū. Hoſti. cōiter doc. dicunthoc eſſe arbitriū. ar. in. d. c. de cauſis. de of. deleg.hēbit em̄ iudex arbitrari ex qͣlitatē ꝑſone ex diurnitate tꝑis an tacite approbauerit ingreſſuꝫ ſtando aliquo tꝑe poſt morte mariti. videtu Inno. īd. c. ij. de regula. vbi dicit niſi qͥs ſtatī exeat monaſteriū ceſſante metu videt̉ approbare ingreſſū. em̄ reqͥrit̉ in cōtinenti habe̓t curre̓. ar. in. l. dicimus. ff. de ſo. ideo bonus vir hebit arbitrari. Extra glo. opp. ꝯͣ tex. videt̉ em̄ hec mulier non fuit obligata cum emiſerit aliqd̓ votuꝫ.nec fecit ꝓfeſſionē. vt in. c. clerici.. de reg. So. dic̄Inno. ex ſolēnit̓ recepit velū videt̉ fuiſſe ꝓfeſſa. ſicut dicimus in recipiente habitū ꝓfeſſoꝝ. vt īc. j. de regū. li. vj. Et ponit Inno. hic notabile dictum faciendo differentiā inter votū exp̄ſſum ſu

ſceptōnem habitus. dicēs votū ſeu ꝓfeſſio obligat vouentem niſi ꝓbet̉ metus habuerit caderein cōſtātē virū. nec aliter releuat ꝓteſtatio. qꝛ ꝓteſtatio dꝫ eſſe veſtita iuſto timore. Secus dicit in ſuſceptione habitus. qꝛ ad tollenduꝫ p̄ſumptionē tacite ꝓfeſſionis ſufficit qͣliſcūqꝫ metus. vn̄ etiā mineparētū excuſant. xx. q. iij. p̄ſens. Et ē diuerſitatis ẜm. qꝛ votū ſeu ꝓfeſſio ſit verba exp̄ſſa quibus ſtandū ē donec legitime ꝓbet̉ oppoſitū. ſꝫ ex ſuſceptione habitus orit̉ ſola p̄ſumptio ꝓfeſſionisdefacili tollit̉ ꝯͣriā p̄ſumptōem. Nam vna p̄ſumptio ꝓfeſſionis elidit aliā. qn̄qꝫ adinuicē collidūtur. vt in. c. litteras. de p̄ſump. no. in. c. tranſmiſſe.. qui fi. ſint le. notabis bn̄ dictū. Sꝫ ꝯͣ p̄dicta videt̉ iſte tex. militare. nam interuenit ſola veli ſuſceptio. tn̄ papa mandat hoc inquiri ſi timoremortis mulier inducta fuit. ſic videt̉ ſufficiat oīs metus ad excludēdā p̄ſumptionē ſurgenteꝫex ſuſceptione habitus. So. pͥmo credo poſſe dici ſi ſolēniter mulier recepit velū ꝑinde ē ac ſi ꝟboꝓfeſſionē feciſſet. ſecꝰ aūt qn̄ ſine ſolennitate ſuſcepiſſet qͥs habitū. vel dic̄ tex. narrat factū. qͥa itamulier dicebat ꝯtigiſſe. ſꝫ forte pͥma ſolutō. ꝟior ⁊cͣ.Qui metū amiſſionis paUHAS. trimonij ſuo bn̄ficio renunTciat illud repetere p̄t. Prima ꝑs narrat factum. Secūda dat iudicē. ibi vn̄ qꝛ. No. pͥmoditio oīm bonoꝝ infert iuſtū mētū. idē dic̄ Gof.de maiore ꝑte bonoꝝ. quo facit. c. frequēs. de reſti. ſpo. li. vj. nam ibi in actu odioſo equiꝑant̉ oīabona maior ꝑs bonoꝝ. Idē videt̉ dicēdū in caſu fauorabili vt p̄tendens iuſtuꝫ mētū poſſit recuperare metū ꝑdit. in tene menti iſtū tex.ſepe tyrani inferūt mētū circa patrimoniū. Tertio nota ibi debent in irritū reuocari. ar. optimuꝫ renunciatio beneficij mētum facta tenet. licetpoſſit peti illiꝰ reſtitutio actōnem qd̓ metꝰ. Etno. ẜm iſtū intellectū lꝫ renūciatōem ꝑdat̉ titulus. tn̄ reſtitutio ſit actōnē qd̓ metus reſtituitin priſtinū ius ſine noua collatione abſqꝫ priuatione fienda de illo cui interea fuit collatū. qd̓ tenementi. de.. latius poſt glo. Ultimo no. ibi integritate reſtituas vniuerſa. actōnem qd̓metus dꝫ fieri integerrima reſtitutio eoꝝ qͥsdidit metū. dꝫ haberi reſpectus nedū ad bonaexiſtētia. ſed etiā ad dānū illatū ad ītereſſe qd̓ qͥsſuſtinuit ꝓpter metū. nam actio qd̓ metꝰ pͥncipaliter dat̉ ad intereſſe. vt in. l. ſi exceptione. ī. §.qͣdruplicat̉. ff. eo. ti. Sꝫ q̄ro qͥd ſi abbas iſtemiſiſſet iſtos milites. ſꝫ rogaſſet iſtū ſacerdotē vt renūciaret. nūqͥd rogamīa iſtius habuiſſent induce̓iuſtū mētū. Sol̓. dico rogamīa regularit̓ vl̓ etiaꝫꝟba cōminatoria inferūt iuſtū mētū. qꝛ metꝰſiſtit ī atrocitate facti. vt in. l. metū. in. l. ad inuidiam. C. e. ti. vbi patet etiā dignitas alterius ꝑtis ē iuſta p̄ſumēdi metū. Iſtud fallit in tyrāno ſolitꝰ ē ſeuire in eos ſuis p̄cibꝰ parēt. tūc em̄rogamīa tyrāni habent̉ p̄cepto inferūt iuſtuꝫmētū in parēte. ad bona gl. in. l. j. ff. iuſſu tenetBar. in tractatu de tyrāno. idem dic in ep̄o vel