Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

fuit altercatū inter ꝑtes. nam ep̄s egītaniēſis dicebat illos ꝓceſſus nullos fore ex defectu ordinisſeruati. papa reuocauit ad curiā tam negociumprincipale qͣꝫ illud p̄paratoriū. cum eſſet in curiaconcluſum in cauſa ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū lr̄e reuocatorie ꝓcuratoris colubrien̄. ꝑuenerunt ad partēpapa vero obſtante reuocatione eſſet in cacōcluſum tulit ſnīam ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū cōdēnauit colubrien̄. in expenſis factis tꝑe quo reuocatio venit ad ꝓcuratorē. ad expenſas fiendas donec ip̄e colubrien̄. ſe vel ꝓcuratorē cōparueritin negocio principali. naꝫ ſuper negocio priucipali non poterat procēdi vigore illius citationis generalis. de qua ſupra. quia lis non erat conteſtata. vt.. vt lit. non cōteſ. totuꝫ. His p̄miſſis op.ꝯͣ tex. ꝯtra intellectū glo. exquo em̄ papa obſtante reuocatione cōtumaciā colubrien̄. ꝓceſſitad ſnīam ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū debuit ip̄i colubrien̄. cōdemnari in expēſis quas fecit aduerſariꝰillo tꝑe. qꝛ contumacia ſua fuit impeditiua proceſſus nec vlluꝫ damnū ſenſit aduerſarius pn̄sfuerit ꝓceſſum in abſentia ſua obſtante. debuit papa illū cōdēnare a tꝑe ſnīe late ſuꝑ nullitate ꝓceſſuū. quia extūc non prius cepit fruſtra expectare. Sol̓. ꝯtrarium ē difficile. ꝓpter hoc Io.an. reſtringit multū iſtū tex. intelligit eum qn̄ reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorē papa p̄fixerat termi ꝑtibus ad ſnīam audiendā ita nullū vel modicū fuit interuallū inter pn̄tationē reuocationiset ſnīam ſuper nullitate. ſic in effectu ep̄s egitanienſis extūc cepit fruſtra expectare. Hec lec. lꝫ ſit vera in ſe tamē cōgruit tex. ſi eſſet veꝝ papacōdemnaſſet in expenſis factis a tꝑe ſnīe. Itēdicit̉ incontinēti fuerit lata ſnīa. Do. An ponitaliū intellectū ideo fuit iſte cōdemnatus in expēſis. qꝛ interfuit aduerſarij illū colubrien̄. cōparereqꝛ ſi cōparuiſſet forte multa potuiſſet habere exfeſſiōe ſua. Hec lec. mihi placet ex duplici capitePrimo qꝛ exqͦ erat in cōcluſum debet ad petitioneꝫ partis alia pars interrogari. vt in. c. Ioannes. qd̓ ibi no. de fi. inſtru. Itē melius vbicūqꝫ obſtante cōtumacia ꝓcedit̉ vel ꝓcedi poteſtin cauſa debet abſens cōdemnari in expenſis.quia cōdemnatō abſentis affert damnū aduerſario preſenti. vt no. Cy. in. l. ſancimus. C. iudi.et Spe. in ti. de expenſis. §. iuxta.. ſi talis exet Io. an. limitādo glo. in. c. j. ele. li. vj. ibi gl.tenebat hoc dictū abſens cōtumax dꝫ cōdemnari in expenſis licet poſſet procēdi ꝯtra eum in cauſa ꝓpter rōnem p̄dictā. qꝛ potuiſſet multa habereex cōfeſſione ſua. Sed Io. an. in nouella ibi dicit illud procedit in fine cauſe. vt victus condemnetur victori. aūt immediate eſt contumax.Do. car. ponebat tertiū intellectū dicēs ep̄s egitanienſis expectabat in curia ꝓpter negociū pͥncipale. vnde eoip̄o colubrien̄. reuocauit ꝓcuratorem in p̄paratorio incepit fruſtra expectare. qꝛeſt curandū de p̄paratorio exqͦ poterat procediſuꝑ pͥncipali. lec. eſſet vera ſi ex toto periret negociū principale. ſed expectabat. finge em̄ int̓

reuocationē ſnīaꝫ interfuit mēſis. colubrien̄cōparuit ſcd̓a die ſnīe. nam certe verū eſt dicerefruſtra expectabat egitaniē ſis menſem. namhabuit ſnīam ſe ſuꝑ nullitate proceſſuū. dicoet qͣrto iſte colubrien̄. fuit cōdemnatus in expenſis factis vſqꝫ ad ſnīam ꝓpter cōtumaciā. ſꝫ qꝛſuccubuit in illa ſnīa nullitatis. victus dꝫ condēnari victori in expenſis. vt in. c. calūniā. de penis.et in. l. ꝓperandū. §. ſiquidē. C. de iudi. vn̄ et poterat cōdemnari in oībus expenſis factis in illanullitatis. ſed qꝛ forte habuit ꝓbabilē cām litigādivſqꝫ ad reuocationē procuratoris fuit vſqꝫ adillud tp̄s in expenſis cōdemnatus. Sed poſtqͣꝫ reuocatio ꝑuenit ad ꝓcuratorē patet extunc temere litigauit. nam cōtumax p̄ſumit̉ habere malamcām. ſiqͥs in ꝑte tꝑis habet iuſtā cām litigandi ſo dꝫ cōdemnari in expenſis a tꝑe quo temere velcalūnioſe litigauit. vt notāter ꝓbat̉ ī. l. ſi qͥs inficiatus. ff. depoſiti. ibi Bar. qd̓ notabis. et dico inc. finē. de do. cōtu. in expēſis vero fiēdis iſte condemnat̉ ꝓpter contumaciā. In glo. fi. ibi iamcōſtabat. Aduerte qꝛ glo. habet bonū intellectūclare explicat. Inn. cuiꝰ dictū ſolet allegari ſoluit clarius. ſic aut obligatio eſt orta de pn̄tiet tūc ꝓcedit tex. in. l. j. ff. de vſu. vbi dicit̉ iudex dꝫ ſe impedire futuro tꝑe. facit tex. ī. c. romana. §. caueant. ſen. ex. li. vj. vbi dicit̉ futurisculpis debet iudex aliquē excōicare etiam ſubconditione. aut obligatio eſt orta de preſenti. tūcpoteſt iudex ꝓſpicere in futurū. in caſu ꝓceditiſte tex. nam data cōtumacia obligat̉ cōtumax adexpenſas reſtituendas. vt in. d. l. ſancimus. ideopōt iudex dicere condemno talē abſentē cōtumacem ad om̄es expēſas quas faciet donec legitimecōparuerit. in tene menti iſtū tex. Non ob. ſi dicat̉ ſnīa cōdemnatōis ſit incerta vt opponiturin glo. extra gl. pōt dupliciter rn̄deri ẜm Inn.Primo interlocutoria valet licet ſit incerta. qꝛ ſicut pōt reuocari officiū iudicis. vt in. c. ceſſante. de appel. in. l. iuſſit. de re iudi. ita certificariEt no. dictū interlocutoriā pōt iudex cōdemnare generaliter in expenſis. in ꝓceſſu negocijpoterit taxare. facit qd̓ no. ideꝫ Inno. in. c. ſepe..de ap. Scd̓o ſoluit notabilius vbi petitio p̄teſſe incerta pōt ſequi ſnīa etiā incerta. ſed petitiopoterit eſſe incerta reſpectu futuri tꝑis. qꝛ ꝑs pōtꝓbabiliter dubitare quas quantas expenſas faciet in futurū. ideo debet admitti petitio generalisvt in. c. cōſtitutus. de in inte. reſti. in. l. j. ff. quoꝝlega. potuit ſequi ſnīa generalis. bn̄ notab̓exqͦ habes cautelā. vt in libello ꝑs petat expenſasfactas fiendas in futurū. adimit̉ petitio incerta rōne p̄dicta. multum valet petere expenſaslibello. qꝛ licet poſſit iudex condemnare ex officioſuo ſine petitōne. vt in. l. ediles. §. itē ſciendū. ff.edi. edic. no. in. c. fi. de do. ꝯtu. tn̄ ſi iudex cōdēnat vbi fuerūt expenſe petite tenet̉ reſarcire ſuo.. l. iij. in. §. aūt iudiciū. ff. dam. infec.et qd̓ ibi no. No. glo. in. c. fi. de reſcrip. Cy. in. d.l. ſancimus. generaliter de iſta cōdemnatōne ex-