Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De procurato.

pōt opponi dn̄m in quacūqꝫ ꝑte iudicij. etiampoſt ſnīam. idem eſt in exceptione que redditiudicium retro nullū. vt ſatis hoc innuit iſte tex.maxime iuncta glo. pe. Et ex hoc habes caſum inquo exceptio dilatoria poteſt opponi poſt lit. ꝯte.etiā poſt ſnīam. ꝯcor. l. licet. C. iudi. Quid aūt hec exceptio falſi ꝓcuratoris opponit̉ reū nunquid ſemꝑ ſit admittenda. vidę glo. no. in. c. j. dele. li. vj. qd̓ no. in. d. l. licet. In glo. ij. in fi. īhoc articulo multa ſcripſerunt Inno. Hoſti.hodie ſunt deciſa. c. ſi duo.. eo. li. vj. in. c. pe.ele. eo. li. dic vt ibi. In glo. iij. ibi qui ſuſpitionem habet. No. glo. iuncto tex. pro ſignificatohuiꝰ verbi titubare. aliter ſumit̉ in teſte titubatin teſtimonio ferendo. de quo vide Inno. in. c.terea. de teſti. cogen. In glo. in. reuocauit ī fi.no. duo. ex hac glo. iuncto tex. Primo vt ad vt teneat reuocatio ꝓcuratoris. ad iudicia dꝫ certiorari iudex vel aduerſarius etiam ſi reuocatio fiat ante lit. ꝯtēſ. nam iſti ꝓcuratores an̄ reuocationemnondum fuerunt ingreſſi iudiciū. nihilominꝰ gl.requirit intelligit reuocatio ꝑuenerit ad aduerſariū. Scd̓o. no. iudiciū ē nullū agitatū falſo ꝓcuratore exquo aduerſarius ſciuit licet iudexignorauerit. ſed glo. iuris ciuilis in. l. vnica. C. deſatiſda. quā oīa ſequit̉ ibi Bar. aliter diſtinguitdicit em̄ aut reuocatio ꝑuenit ad noticiā iudiciset aduerſarij. tunc in dubio iudiciū cum eo poſtmodū agitatū eſt nullū. vt in. c. mandato.. eo. autſolus iudex ſciuit aduerſarius ignorauit. idemquia iudex tulit ſnīam in ꝑſonam legitimā. autecontra aduerſarius ſciuit iudex ignorauit. tūcdicit iudiciū tenet cum iudex nihil de contingentibus omiſerit. ſed ip̄e aduerſarius qui ſciebat excludit̉ ab omni cōmodo illius iudicij ope replicationis. dictum illius glo. recitat Io. an. eotranſit. Sed in cōtrariū ſatis facit. c. ex ꝑte decanide reſcrip.. c. mādato.. eo. vbi ad iudicij nullitatem equiꝑant̉ ſcīa iudicis aduerſarij. ſic iſta iura faciunt opi. huiꝰ glo. ad ideꝫ adduco iſtū tex.Nam certū eſt papa ignorabat reuocationemal̓s dediſſet lr̄as. nihilominus dicit̉ hec exceptio reddebat iudiciū retro nullū. ſic videt̉ hictex. ꝯtra illā opi. glo. Bar. Io. an. licet Inno.hic variauerit circa primū dictū glo. tamen poſteatenet qd̓ glo. vt etiā reuocatio ꝓcuratoris ante litēꝯteſ. debet ꝑuenire ad noticiā aduerſarij vel iudicis iudiciū poſtea agitatū eſt nullū. In glo. inꝟbo faſi ꝓcuratoris. in fi. No. glo. qꝛ quotidie adeam remittimur. Ex qua habes exceptio falſicuratoris qui ſcꝫ nunqͣꝫ fuit ꝓcurator vel fuit ſed ēreuocatus pōt opponi etiā poſt ſnīam. quia redditnullū iudiciū. em̄ potuit ius alterius ſine mandato in iudiciū deducere. ſed exceptio tu poteseſſe ꝓcurator ſolum poteſt opponi vſqꝫ ad cōteſtationem litis non poſtea vt patet in milite quipoteſt eſſe ꝓcurator. vt in. l. que ſtipendia. C. e. Sꝫſi non excipit̉ cōtra eum non poteſt repelli poſt litem ꝯteſ. vt in. §. veterani. in. l. ita demum. alle. ingl. ē diuerſitatis. quia hoc vltimo caſu ip̄e ha-

buit mandatum. eo ip̄o excipit̉ ante lit. conteſ. efficit̉ dn̄s inſtantie per conteſtationē litis abeo factā. vnde ſicut in facto ꝓprio pōt eſſe in iudicio. ita nunc in facto alieno. idem dicendū inappellationis. vt etiaꝫ tunc poſſit opponi. vt eſttex. ſingularis in. d. l. ita demū. Ex qua colligit̉ notabilis regula exceptio que pōt opponi in prima īſtantia poſt lit. ꝯteſ. pōt opponi etiā in cauſa appellationis. qd̓ dixi de milite pōtcurator. dicūt doc. bene hꝫ locū in militibus noſtri tꝑis licet enſe cingantur. qd̓ tenet etiaꝫSpe. eo. ti. §. j.. iteꝫ eſt miles. Et vide qd̓ notatIo. an. in. c. deſideres.. de ſen. ex. eſt quiamilites habebant priuilegia plurima olim. qꝛ int̓cetera iurabant ſe vitaturos mortē republica. ad hoc em̄ pͥncipaliter fuit militia inducta vt eſſent reipublice defēſores ꝓtectores. recipiebātſtipēdia a republica. vn̄ ne impediret̉ vtilitas publica fuit lege ſtatutū vt milites poſſent eſſe alio ꝓcurꝭ. niſi darent̉ in rem ſuā. vide glo. ſingularem in. l. pe. ff. ex qui. ca. ma. que ponit ſex quedebet quis iurare tꝑe aſſumende militie. vide etiāde materia Cy. in. l. j. C. de iur̄. fact. igno. vbitractat an milites noſtri tꝑis gaudeant hodie p̄uilegijs militaribꝰ legeꝫ inductis. Et circa materiāhuiꝰ glo. dubitat̉ de tribus. Primo qͥd de religioſo. Scd̓o quid de clerico ſeculari. Tertio qͥd de excōicato. An exceptio tu non potes eſſe procuratorpoſſit opponi ꝯtra eos qn̄cūqꝫ. cōmunis concluſiodoct. eſt contra religioſum poteſt opponi qn̄cūqꝫ etiam poſt lit. cōteſ. licet aliud ſit in milite vt..dictū ē. Diuerſitatis ē. quia miles ī facto ꝓpriopōt eſſe in iudicio vel dari ꝓcura. in rem ſuam.conteſtationem efficit̉ dn̄s inſtantie. vt in. c. ij.. e.li. vj. ſed religioſus non poteſt quicqͣꝫ deducere. vtin. c. ij. de poſtula. hoc intellige niſi habueritdatū a ſuꝑiore ſuo. verſet̉ vtilitas monaſterij ſuinam tunc poteſt repelli. vt in. d. c. ij. de poſtul̓. ibi dixi. Itē p̄dictam cōcluſionē doctoꝝ intelligoin religioſo ſimplici. ſecus in habente adminiſtrātioneꝫ ſeu dignitatē. quia iſte poteſt eſſe ꝓcuratoralterius. vt in. d. c. ſopite. de cenſi. facit qd̓ no. glo.in. c. de p̄ſentiū. xvj. q. j. Uel ſaltē non poſſet repelli poſt lit. ꝯtēſ. ſicut in milite dictū eſt. In clerico ſeculari concludūt doc. idem qd̓ in milite. nam lꝫ male faciat aſſumēdo hmōi officiū ꝓcuratōnis tamēſi non fuit oppoſitū valebit iudiciū cum eo agitatūnam que eſt in milite cōcludit in eo. De excōicato cōiter tenet̉ ſiue fuerit excōicatus tꝑe mandati ſiue ſit excōicatus nunc ſemper poteſt opponi etrepelli. vt in. c. poſt ceſſionem. de proba. in. c. exceptionem. de excep. facit. c. pia. e. ti. li. vj. Quidde femina. vide qd̓ no. in. c. ſciſcitatus. de reſcrip.In glo fi. ibi ſed credo altera pars fuerit pn̄s.idem tenet Hoſti. p̄ſertim quia tex. ille dicit papa habuit plenā fidem de reuocatione. non em̄ potuiſſet plene pape conſtare niſi data ꝑtium p̄ſentia. quia cauſaꝝ meritaꝑtium aſſertione pandunt̉vt in. c. tum ex lr̄is. de ī inte. reſti. in. l. fi. C. ſi pervim vel alio modo. lꝫ Inn. inſtet ponēdo multa