De poſtulando.

re non fuit de mente canonū qd̓ eſt notabile ꝟbuꝫet ſequit̉ Archi. in. c. ꝑuenit. lxxxvj. di. Sed collec.sͣ. c. ꝓximo. ⁊ in. c. dilecti. de arbi. tenet ꝯtrariū qͥahoc. c. loquit̉ indiſtincte. ⁊ forte hoc dictū veriuslicet primū equius. ¶ In glo. ij. ibi nec audit̉. no.hanc glo. vſqꝫ ad fine. Ex qua primo no. ꝙ monachus ſeu quiſqꝫ religioſus non poteſt agere ꝓ ſuomonaſterio tanqͣꝫ cōiuncta ꝑſona ſine mandato. ⁊ſatis videt̉ ꝓbari ex iſto tex. nā ſi nō pōt eē aduocatus ꝓ vtilitate monaſterij niſi abbate imperantefortius nec agere pōt noīe monaſterij. Secūdo p̄tintelligi hͨ glo. ꝙ religioſus non poteſt agere tāqͣꝫcōiuncta ꝑſona ſine mandato. vt in. c. nōnulli. ī. fi.et in. c. ex parte decani. de reſcrip. ⁊ in iuribus hicallegatis. in glo. tamen. religioſus hͦ non poteritqd̓ eſt nota dignū. ꝓ hoc facit quia cognatio eorūeſt in celis. ⁊ ſolū in his que cōcernunt vtilitatemmonaſterij puta reſpectu ſucceſſionis dicunt̉ habere cognatōnem in terris. vt ſcꝫ monaſteriū ſuccedat loco monachi in ſibi cōiunctis. vt ꝓbat̉ in. l.deo nobis. C. de ep̄i. ⁊ cle. facit. xvj. q. j. ī. c. j. ¶ Tertio poteſt notari ex iſta glo. dum dicit ꝙ illa iura loquūtur in factis pͥuatoꝝ ꝙ iura loquentia in cōiūctis dn̄t vt admittant̉ ꝓ ꝯiunctis intelligi in cōiunctis cōiunctione carnali. ⁊ ſic in factis priuatoꝝ nōaūt in coniunctis ciuiliter ꝓut eſt clericus cōiunctꝰeccleſſe vel religioſus monaſterio. cōtrariū tamenin clericis ſentit glo. in. c. ſeq̄n. ⁊ dic vt ibi dicam.¶ In glo. fi. ibi ad alias alienationes extendit̉. nōta bene hoc dictū glo. ꝙ verbū venditio extendit̉ad om̄es alienationes. ⁊ ſic ꝓhibitus vendere prohibetur donare ⁊ ꝑmutare. ⁊ vide ad idē tex. in. l.ſtatu liberi a ceteris. ff. de ſta. libe. in fi. ⁊ ꝑ legiſtasin. lſancimus. C. de re. ec. nō alie. ꝓcedit niſi in diſpenſatione fieret mentio ſeu cōmemoratio precijquia tunc intelligitur ſtricte de contractu venditōnis. vt eſt tex. notabilis in. l. fi. C. de p̄di. decuri. ſine decre. nō alie. li. x. qd̓ tene menti.Se ſumUm ſacerdotis. ma. ⁊mo ponit̉ rō. ſcd̓o dictū cū incluſa exceptōne. ibi nō niſi. tertio pena. ibi clericus. ¶ No. pͥmoꝙ officiū aduocationis videt̉ nociuū. videt̉ em̄ frāgere charitatē cū quiſqꝫ putet aduocatuꝫ alteriusptis ſibi aduerſum ⁊ nocumentuꝫ offerre. ⁊ ex hͦ h̓infert dn̄s An. ꝙ ſiqͥs ꝓmiſit aliquē non offendere ſub certa pena ꝙ ſi ꝯtra illū accepit officiū aduocationis incidit in penā. Item dicit in pactione pacis qn̄ aliqui ꝓmittunt ſibijnuicē nō nocere vt proextraneis nō poſſit aduocationis officiū aſſumereet idem dicit ſi ſtatuto cauet̉ ꝙ ſub pena non audeat alicui nocere de tali familia. ego puto illuddictū nō eſſe verū. quia verba pactiōis pacis ⁊ ſtatuti odioſi debēt ꝓprie ⁊ ſtricte ītelligi. vt le. ⁊ no.in. c. in noſtra. de iniur. ⁊ in. l. iij. §. hec aūt verba.ff. de nego. geſ. ⁊ in. l. qͥcqͥd aſtringēde. ff. de ꝟ. ob.Sed aduocatus ꝓprie nō nocet īmo defendit iuspublicum ⁊ priuatum. vnde ex hoc dicunt̉ militeset priuilegiantur in iure in multis vt milites. vt inl. aduocati. C. de aduoca. diuer. iudiº. ⁊ quicquidlucrantur eſt eis peculium quaſi caſtrenſe. vn̄ pri

fi. C. de inoffi. teſta. ⁊ vide gl. ſing. que dicit hoc ꝓcedere etiā hodie in ſalario quod aduocati recipiunt a priuatis. in. l. fori. C. d̓ aduo. diuer. iudi. Sꝫꝓ tanto aduocati dicunt̉ nocere. qꝛ aduerſa ꝑs arbitrat̉ illū ſibi nocere. vn̄ nō vere ſed quo ad opi.nocent. nō .n. debent aſſumere cām iniuſtā. vt ī. l.rem non nouā. C. de iudi. ⁊ ſic ꝓmouent iuſticiaꝫq̄ vnicuiqꝫ. reddit qd̓ ſuū ē. vt sͣ. in ꝓemio. nā etiāet iudices dicunt̉ crudeles illis ꝯtra quos iuſticiaꝫexercent tn̄ in veritate non ſunt crudeles ſed miniſtri dei ⁊ iuſticie. vt dic̄ tex. xxiij. q. v. ī. c. nō ē crudelis. Et in pſalmo dicit̉. Beatus qui facit iuſticiāomni tꝑe. Sed quia ſacerdos nō debet nocere alteri neqꝫ in veritate neqꝫ quo ad opi. qꝛ nō debet ſeruire vni ⁊ alteri diſplicere. vt h̓ ⁊ in. c. deniqꝫ. xiiij.q. v. ideo ꝓhibet̉ ſacerdotibꝰ aduocatōis officiuꝫ.No. tn̄ ex hͦ et ex tex. ꝙ hoc officiū eſt odioſum ſaltem in opi ¶ No. ſcd̓o quattuor caſus in quibus ſacerdos pōt eſſe aduocatus. Primus pro ſe. Secūdus pro eccleſia ſua. ⁊ ex hoc nota ꝙ cauſa ꝓpria ⁊cauſa eccleſie ponunt̉ pro diuerſis. ⁊ ſic cauſa eccleſie non dicitur ꝓpria ip̄ius rectoris quod dixi ī. c.precedenti. Tertius caſus pro perſonis ſibi coniūctis. ⁊ hoc ſi neceſſitas immineat ⁊ non aliter. ⁊ dicitur imminere neceſſitas ſi coniunctus ꝓpter impotentiam non poteſt habere aduocatum. vel forte non ita bonū ſicūt eſt ſacerdos. Et ex hoc. ⁊ ex p̄cedenti caſu collige vnum ſatis notabile ꝙ appellatione coniunctoꝝ non venit eccleſia cum eccleſia. ⁊coniuncti ponantur h̓ vt diuerſa. quod facit cōtraglo. ij. hic. Quartus caſus ꝓ miſerabilibus perſonis. intellige vt dicit tex. sͣ. in. c. j. qn̄ ſunt ita miſerabiles ꝙ proprias cauſas nō poſſunt adminiſtrare pro ſe. vt pupilli. vidue. impotentes ⁊cͣ. ¶ Nota in. §. clericus. ꝙ exercens officiū aduocatōis velꝓcuratōnis cōtra aliquem a quo habuit beneficiūincurrit vicium ingratitudinis. vnde poſſet donatio reuocari. ar. hͦ iuncto. c. fi. de dona. Et ex hͦnota indecens eſſe vt contra amicū quis aſſumataduocationis ſeu procurationis officium. Et ex hͦetiam poteſt dici ꝙ vaſallus non poteſt aduocarevel procurare contra dn̄m al̓s tanqͣꝫ ingratus poſſet feudo priuari. Et adduco iſtum tex. ad queſtionem nunquid aduocatus poſſit patrocinari cōtrarempublicam a qua recipit ſalariū. doct. non tangunt h̓. ſed Bar. ponit in. l. ij. C. de aduo. diuer.iudi. ⁊ per illū tex. decidit ꝙ non. vnde dicit ꝙ doctores ſalariati a ciuitate nō poſſunt aduocare contra ciuitatē. Sed illud dictū ego puto non eſſe verum. ⁊ cōtrariū illius ſentiunt hic doct. ⁊ Spec. inti. de aduo. §. j. ver. ſed nunquid poteſt. dicunt em̄iſtum tex. intelligendum in beneficio gratuito. ſecus autem ſiquis habuiſſet beneficium a ciuitatevel ab eccleſia pro ſeruitijs impenſis. quia illud beneficium non eſſet gratuitum. ⁊ pro hoc ego adduco. l. aquilius regulus. ff. d̓ dona. vbi dicitur ꝙ idquod donatur magiſtro ratione diſcipline nō eſtmera donatio. ⁊ ſic nō indiget inſinuatōne ſꝫ eſt q̄dā remuneratō. vn̄ n̄ pōt ꝓprie dici bn̄ficiū ſalariū