L

ſuā poſſet aduocatus ſuccūbere vel ꝓpter aſtutiaꝫſeu maliciā poſſet reus iniuſte abſolui. ⁊ ſic cōdemnaret̉ actor ad penā talionis. vn̄ qꝛ lingua ē nimisfacilis. l. famoſi. ff. ad. l. iul̓. maie. tutius ē vt clericꝰabſtineat etiā ꝓ ꝑte rei. dicit tn̄ ꝙ ſi oīno reꝑireturaduocatus inculpabilis nō efficeret̉ irregularis.qꝛ pena nō ꝓueniret ex facto ſuo ſed iuris diſpoſitione. ⁊ multū in hoc inſtant Hoſti. ⁊ Io. an. poſteum ⁊ tandē cōcludit vt abſtineat. ⁊ ſi nō vult abſtinere ꝓteſtet̉ ſepe corā iudice ꝙ nō intēdit ad vīdictā vl̓ ad penā taliōis ſꝫ ſolū ad defēſionē rei. Itēobtineat qͣntū pōt vt pena cōmutet̉ puta in carcerem vel in exiliū. vt ſic euitet̉ vltimū ſupplicium velmēbri abſciſio. ⁊ vide plene ꝑ gl. in. c. j. lj. di. Quero nūquid in caſibus in quibꝰ clericus pōt eſſe aduocatus licite exigat ſalaria ꝓ aduocatōe. tex. no.xv. q. ij. c. j. videt̉ dicere ꝙ nō ſed ſponte oblata p̄treciꝑe. facit qd̓ le. ⁊ no. in. c. dilectus. jͣ. de ſimo. ⁊ īc. non licet. xj. q. iij. Sed Inno. dicit ꝙ illi. c. videt̉derogatū ꝑ cōtrariā cōſuetudinē. Alij dicūt ꝙ loqͥtur cū clericus ē aduocatus in cauſis ſpūalibꝰ ſecꝰſi in tꝑalibus. ⁊ ita dicit abbas ſeruaſſe magiſtrumſuū. Alij dicūt illud. c. loqui in religioſis. de reliqͥsvero aduocatis certū ē ꝙ iuſte accipiunt ⁊ exigūtſalariū. vt in. c. non ſane. xiiij. q. v. ⁊ in. l. j. ff. d̓ va.et extraor. cogni. illud tamē ſcias ẜm Inn. ꝙ ſi aduocatus vel medicus eſt ſalariatus de publico nōdebet aliquid reciꝑe ab aliquo litigante. vel cōſtituto in egritudine ſꝫ a non litigantibꝰ vel a ſanis licite recipiūt. qꝛ ſalaria non ſunt ꝓ iſtis cōſtituta. ſꝫ ꝓlitigantibus vel infirmis. ⁊ notabis hͦ dictū. ⁊ ꝓbatur vtrūqꝫ in. l. antepe. C. d̓ ꝓfeſſo. ⁊ medi. li. x.Canonici regulares poP ALE. ſtulare nō pn̄t ſicut monachi niſi ꝓ vtilitate eccl̓ie ſiue monaſterijet p̄cepto abbatis. Cōis diuiſio. ſcd̓a ibi vn̄. ¶ No.pͥmo ꝙ monachi ⁊ regulares canonici nō p̄nt aduocatōnis officiū exercere neqꝫ in foro eccleſiaſtico nec ſeculari. ⁊ qd̓ dixi de monacho idem intelligas de oībus religioſis qͥ largo modo pn̄t dici monachi. ar. xvj. q. j. c. j. nam canon antiquus qui habet̉. xvj. q. j. monachi. ꝓhibens monachis hͦ officium habuit reſpectū ad religionē nō aūt ad ordinēmonachoꝝ tm̄. qd̓ clare ꝓbatur h̓ in eo ꝙ includitetiā canonicos regulares. Et qꝛ etiam ip̄i religioſiſūt licet inſeruiāt regule latiori. vt dicit tex. in. c. ꝙdei timorē. jͣ. d̓ ſta. regū. Et ex hͦ ⁊ ex tex. collige notāter ꝙ cōſtitutio fūdata ſuꝑ aliqua qͣlitate extēdit̉ad om̄es exiſtentes ſub illa qͣlitate licet habeāt exaliquo incidenti noīa diuerſa. nā vt vides monachi ⁊ canonici hn̄t noīa diuerſa ꝓpter aliqua accidentia. tn̄ in ſubſtātia nō variant̉. qꝛ pariter ꝓfitētur tria ſb̓alia religionis. iō canon loquens de monachis fundans ſe ſuꝑ religione extendit̉ ad canonicos regulares. qꝛ ⁊ ip̄i ſūt religioſi. Et ex hͦ ⁊ extex. no. tertio ꝙ iura loquētia de monachis habētlocū in canonicis regularibus qd̓ tenet Fre. ꝯſilioxxv. niſi cōſtitutio loqueret̉ de monachis nigrisvel apponeret aliā qualitatē ꝑ quā neceſſario oporteret reſtringere ad monachos tm̄. qd̓ ego intelli-

go in his in quibꝰ monachi ⁊ canonici regularescōueniunt. vtputa qn̄ conſtitutio emanat reſpectureligionis. ⁊ idem puto de alijs religioſis cuiuſcūqꝫ ordinis. vt. sͣ. dixi ꝙ vbi nō pōt aſſignari diuerſitatis ratio inter eos ⁊ monachos veniant appellatione monachoꝝ. ⁊ hoc tenebis menti. facit. xij. q.j. in. c. duo ſunt genera. ¶ Quarto no. caſum in qͦmonachus pōt eſſe aduocatus ſcꝫ cum expoſcit vtilitas monaſterij. ⁊ abbate imꝑante. iſta ergo duoſimul requirunt̉. ⁊ ita loquit̉ canon antiquus ī. d.c. monachi. Ex ſolo ergo imperio abbatis. vel exſola vtilitate monaſterij nō poteſt monachus exercere officiū aduocatōnis. ſed requirunt̉ iſta duocōiunctim. ⁊ intelligo ꝙ illis cōcurrentibus poterit eſſe aduocatus nedū in foro eccleſiaſtico. ſꝫ etiaꝫſeculari. facit tex. s. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. c. fi. Sed quero ꝓ declaratione p̄dictoꝝ ⁊ tex. qualiter capiat̉ h̓ vtilitasmonaſterij. certe ſi cauſa eſt monaſterij hoc eſt indubitatū ẜm omnes. ⁊ tunc habeat locum iſte tex.Sed dubitat̉ nunquid ꝓpter lucrū applicandummonaſterio extrinſecus poſſit monachus perituseſſe aduocatus abbate imperāte. ⁊ olim fuit diſputata hec queſtio. ⁊ ponebat̉ in terminis in aduocato monacho monaſterij multū ere alieno grauativtrū poſſet poſtulare in vtroqꝫ foro vt de lucro eiꝰmonaſteriuꝫ releuaret̉ ab onere debitoꝝ. Et videplene hāc q̄ſtionē ꝑ Io. an. in regula in ar. in mercu. ⁊ ibi tandem cōcludit non eſſe licitū. dicit̉ tamēꝙ Lapus Abbas ꝯtrariū ſeruauit. ⁊ ꝓ hoc contrario facit notabiliter dictū Inno. in. c. cum. I. ⁊. A.de re iudi. vbi dicit ꝙ monachus pōt eſſe ꝓcuratorſeu aduocatus ꝓ amico monaſterij abbate imꝑante. quia in cōſequentiā tractatur de vtilitate monaſterij. quia per amicos monaſterij ꝓmouetur vtilitas ip̄ius qd̓ eſt verbū notabile. primū tamē dictūvidet̉ honeſtius ⁊ ſecurius. vnde crederem ꝙ proamicis monaſterij poſſet religioſus eſſe aduocat̉ſuperiore imperante ꝑ illud dictuꝫ Inno ¶ Ultimo h̓ querit̉ quid intendat iſte tex. dum dicit ꝙ religioſi nō debent eſſe ſuſceptores vel executores forenſis negocij vel eccleſiaſtici. So. Inno. exponitverbū ſuſceptores id eſt aduocati. ⁊ verbuꝫ executores id eſt ꝓcuratores in foro ſeculari ⁊ eccleſiaſtico niſi in caſu h̓ excepto. ſꝫ Hoſti. hic intelligit magis generaliter. nam cū iſta ſint vocabula generalia dicit ꝙ oīa officia iudicialia ſunt eis interdicta.et ꝓ hoc facit. xvj. q. j. c. de pn̄tiū. ⁊ ex hoc videt̉ ꝙnon debent eſſe arbitri nec aſſumere officiū iudicādi. ⁊ vide de hͦ in Spe. ti. de arbi. §. ſequit̉. ꝟ. ſꝫ quero diligēter. ⁊ ibi Io. an. ⁊ in. c. pia. de excep. li. vj.per Io. an. tango in. c. qͥntauallis. de iureiur. vbietiam pono nūquid poſſint eſſe arbitratores. adde glo. no. in. d. c. de preſentiū. q̄ dicit de abbate ꝙabbas ſine alicuiꝰ mandato pōt eſſe arbiter ⁊ procurator. ⁊ facit. c. ſopite. jͣ. de cenſi. adde etiā notabile dictū Inno. in. c. vnico. de obli. ad ra. in fine.vbi dicit ꝙ iura que ꝓhibent clericis ſeu religioſisofficiū ꝓcuratōnis ⁊ ſimilia loquunt̉ qn̄ indifferēter volunt exercere hec officia. ſecus ſi volunt aſſumere talia officia in vna cauſa tm̄ quia hoc ꝓhibe-