Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

Fo Breue eſt alia verbaq Gall. C. poteſt ſic ſummari. Iudex debet ſtudioſe agere vt ꝓmiſſa adimpleantur. No. primo verbū ſtudioſe. iudex īadimplendo ꝓmiſſa vel pacta debet eſſe contētus ſimplici ꝓmiſſione vt quidā dixerūt in. c. j. ſedſtudioſe effectualiter agere vt ꝓmiſſa adimpleātur opere. facit iſte tex. ad ea que dixi.. c. j. Secūdo no. ibi ꝓmittunt̉. oīs ꝓmiſſio ē neceſſarioexecutioni mandanda. pondera qꝛ tex. non reqͥrit interuerit ſtipulatio vel ſcriptura vel alia ſolēnitas. ſic videt̉ cum verbū ꝓmiſſio ſit multumMH generale nedum in pacto qd̓ eſt duoꝝ ſed in pollicitatione que eſt vniꝰ tm̄ debet habere locum iſtetex. nam ex ſignificato huiꝰ verbi ꝓmittunt̉ requirit̉ interuenerit pactū ſed ſufficit nuda ꝓmiſſio vnius tm̄. tex. in. c. iuramenti. xxij. q. v.vbi dicit̉ inter ſimplicē loquelā. iuramentumdeus non facit dr̄iam .ſ. quo ad obligandū ꝓmittentem vel iurantē aliquid. nam vterqꝫ peccattraueniendo licet in quātitate reatus ſit differētiaquia grauius peccat veniens cōtra iuramentū. vtno. in. c. fi. de iuriuran. de hac materia dic vtdictum fuit in. c. j.. eo.o valet pactūUm pridem ꝑas eccleſiaſti bn̄ficiū dꝫ pecunia reſignari. Primo factū ſub quo cōtinet̉ ꝓceſſus cauſe. ꝑtiū tranſactioip̄ius reprobatio. papalis ordinatio. interceſſioSecundo dat iudices ibi ceterum. No. primo clericus pōt eſſe ꝓcurator germani ſui clerici. dequo vide qd̓ dicā.. de ꝓcura. in nr̄a. Scd̓o no. ē licita pactio vt litigās renūciet liti ſuꝑ bn̄ficio. ꝯſequat̉ aliqͥd tꝑale etiā ſi illud recipiat noīeexpenſaꝝ. nam poſſet in ſe cōtinere ſimoniā. qͥa ſirenūcians hꝫ ius in beneficio videt̉ renūciare iuriſpūali tꝑali. Nec ob. noīe expenſaꝝ dicat̉ recipere. quia poſſet fingi in fraudē. Itē qꝛ iuri ſpirituali debet qͥs libere renūciare. vt in. c. ex ꝑte. qd̓ibi no.. de offi. dele. Tertio no. renuciās litividet̉ renūciare omni iuri ſibi cōpetenti in illa cauſa. vn̄ licet verbū lis ſtricte ſumptū referat̉ ad inſtātiā iudicialē dūtax at. vt no. in. c. ij. ꝓcur. li. vj. tn̄largius ſūmendo cōprehendit in ſe ius qd̓ qͥs hꝫ ī ſuꝑ qualis ē mota. vt in. c. forus. de ver. ſig. īl. litis noīe. ff.. ſig. Et de p̄dictis ē tex. aꝑtus inl. poſtqͣꝫ liti. C. de pac. ad. c. dudū. ij. s. de ele. ī fi.vbi dicit̉ renūciauit liti cauſe. dic fuit adiectūverbū cāe ad maiorē expreſſionē. dicūt tn̄ dn̄i rota deciẜ. ccxcvj. litigans ſuꝑ bn̄ficio renūciās litiet cauſe perdit ius qd̓ habebat in illo beneficioſi renūciauit in manibꝰ illiꝰ qui poterat renunciationem beneficij recipere qd̓ eſt valde no. ſicutem̄ non pōt clericus directe renunciare beneficioniſi in manibus illius qui eum inuituꝫ deſtituerepoteſt. vt no. in. c. in dubijs. de renū. ita nec directe pōt renūciando liti cauſe. dicūt tn̄ renūciatio habet vim taciti pacti ne vlterius petat. ſicſi de nouo petat beneficiū obſtaret ſibi exceptio. facit qd̓ in ſil̓i no. Inn. in. c. qd̓ in dubijs. in. c. ſuꝑ

hoc. de renū. Et ex his infero ad qōnem quotidianam. nunquid p̄latus litigās ſuꝑ iuribꝰ eccl̓ie poſſit liti cauſe cedere. Ex p̄dictis cōcluderē ſi cauſa ē talis in p̄latus habet liberā diſpoſitioneꝫvt qꝛ agit̉ de re queſita eccleſie non poterit p̄latusliti cedere ſicut nec directe poſſet rem in iudicio deductā alienare. ſecus aūt ſi ageret̉ de re in qua prelatus haberet liberā diſpoſitionē. Quarto no.cautū eſſe poſt reſignatū ius exigant̉ inſtrumenta faciētia ad illā cām cum ſint inutilia penes reſignantē. in futurū poſſent eſſe damnoſa alteri ꝑtiUltimo nota iudex dꝫ cōpellere ꝑtes adpoſitionē etiaꝫ ſi ſit papa. vt vides papa fecithāc cōpoſitionē. tn̄ monachis nolētibꝰ obſeruare papa non mandauit vt ſeruarent ſed vt ꝓcederet̉ ſuꝑ lite ordine iudiciario. poſſet tamē papa explenitudine poteſtatis cōpellere ad cōcordiaꝫ adcōpoſitionē dūmodo res ſuꝑ litigat̉ ſit in liberadiſpoſitione pape. ſic limito notabile dictū Inno.in. c. inter. R. de ele. vbi ſingulariter dixit papāex plenetudine ptātis cōpellere ꝑtes ad cōpoſitionem. pro facit. ix. q. iij. c. principalē. limitatōne vero mea facit vt ſicut papa directe non pōtdiſponere in p̄iudiciū ꝑtiū ita nec indirecte. Poneexemplū in cōcilio Cōſtantienſi fuit ſtatutū vt nullus p̄latꝰ cōpelleret̉ inuitꝰ ꝑmutare. certe crederē p̄latꝰ litigās ſuꝑ p̄latura poſſet cōpelli adponēdū ſi cōpoſitōnē cogeret̉ dimittere p̄laturāfacit. l.. hi. ff. de trāſac.. c. tue de ꝓcur. Itē limita Inno. in eo dicit alius citra papā pōtpellere ad cōpoſitōnē tex. no. in. c. placuit. xc. di.niſilis fuiſſet diuturna adeo intricata de faciliexplicari poſſet. In glo. j. no. glo. iſtā ſingulariter. relata ad tex. ꝓbat ſicut ī ꝓhanis itain bn̄ficialibꝰ. alijs ſpūalibꝰ admittit̉ cōiūctꝰiuncto ſine mādato dūmō p̄ſtet cautionē isagit habebit ratū. ſꝫ ip̄e tenebit̉ ad intereſſe. iop̄ſtat cautōnē. vt ꝓbat̉ ī. l. j.. ij.. C.. res iudi.no. idē qd̓ glo. ſenſit glo. in. c. corā. offi. dele.et doc. trāſent ſimplicit̓ gl. ſꝫ dictū glo. placet. qꝛ in ſpūalibus requirit̉ ſpeciale mādatū ꝓpt̓gͣuitatē p̄iudicij. ī his ī qͥbꝰ reqͥrit̉ ſpēale mādatū admittit̉ ꝯiūctꝰ cōiūcto ſine mādato. vt ī. l. patri. ff. de mino. no. in. c. nōnulli. ī. c. ex ꝑte decanide reſcrip. Itē ī iſtis ſpūalibꝰ pōt ſufficiēteruideri cautōnē. qꝛ ſpūalia recipiūt ꝯgruā eſtīationē. vt no. glo. in. d. c. corā. Et ꝯͣriā opi. huiꝰ gl.reperio tenere do. de ro. deci. cxxxvj. Spe. ī ti.ꝯiūcta ꝑſona. §. j. Colle. ī. d. c. nōnulli. fac̄ qd̓ no.Archi. in. c. ſtatutū. reſcpͥ. li. vj. bn̄ no. tn̄ tenemēti gl. ꝓpt̓ eiꝰ aucͣtē. vide dixi ī. d. c. corā. Ingl. iij. ibi ꝯpoſitō. qͣſi velit dice̓ gl. ibi interuenittrāſactio vt ſꝫ amicabilis cōpoſitio. Itē dic vt colligit̉ ex eo qd̓ ſeqͥt̉ in gl. ibi interuenit aucͣtas ſuperioris. āt ꝑtes int̓ ſe ꝯpoſuerāt. Et no. bn̄ exhac ſolutōe iudex ex officio ſuo poſſet ꝓuide̓ vtvna ꝑs cederet liti ſuꝑ ſpūalibꝰ. bono pacꝭ reciperet expenſas qͣs fecerat ab alia parte. Itē poſſetꝓuideri vt alia pars daret ſibi pēſionē annuatimvt eſt tex. no. in. c. niſi. de preben. nam p̄ſumendū