Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

iudex ꝓuidet ſed eoꝝ induſtria dn̄t ſibi q̄rere.Sed q̄ro nūqͥd p̄dictis ꝑſonis poſſit iudex compellere aduocatū ad patrocinandū. Goſ. ſic. dic̄tamē aduocatꝰ cōpellit̉ pr̄ocinari gratꝭ ſed dꝫiudex ſibi cōſtituere ſalariū ẜm facundiā aduocati pro modo litis ꝯſuetudinis patrie. vt in. l. j. in.§. in honorarijs. ff. va. extraor. cog. Hoſti. dic̄ aut ꝑs petēs aduocatū eſt potēs ad ſoluendum ꝓcedit dictū Goſ. aut eſt impotēs tunc tenet̉ iudici obedire eiiā ſine ſalario qui ad hoc tenet̉ legenaturali diuina. debet em̄ qͥs diligere ꝓximuꝫ ſicut ſeipſū. Mat. xxij. c. de pe. di. ij. c. ꝓxio. nec poſſet alit̓ ſaluari vt ſentit Gregꝰ. ī omel̓. ſuꝑ Matth̓.xxv. c. videt̉ hoc caſu aduocatus abſcōdere talentū ſibi traditū a deo. qͣꝫqͣꝫ aduocati ſine ſūptu ſtudent tn̄ ſumptus ſciētia adminiſtrantur adeo qꝛ omne datū optimū a deo eſt Iaco. j.. ij. qj. gratia. maxīe hoc debēt facere clerici qui viuūtde patrimonio ieſu chriſti. Et noͣ. hoc dictū. habes em̄ duas ꝯcluſiones. prima ex cauſis p̄dictꝭpōt iudex cōpellere aduocatū ad patrocinādū. ſecunda data inopia partis pōt cōpelli vt gratisexhibeat pr̄ociniū. vide ad materiā. c. ſana. xiiij.q. v. puto iudex poſſit aduocato iniuſte reſiſtēti interdicere patrociniū. ar. l. morꝭ. ff. de pe. inl. j. ff. de offi. p̄fe. vr. In glo. fi. idem ẜm Inno. īillo. c. ex inſinuatione. dicit̉ illa exceptio fuerit admiſſa. Sꝫ ꝯtra glo. ꝯͣ tex. op. videt̉ exceptio debuit admitti. naꝫ pōt iudex recuſari ſi eſtdn̄s aduerſe partis. vt in. c. inſinuante.. c. cāmoffi. dele. idē ſi eſt dn̄s aduocati aduerſe ꝑtis. vtin. c. inſinuāte.. c. cām p̄dictis. nam aduocatꝰ habet affectionē ad cām adeo etiā in cauſa appellationis pōt eſſe teſtis. vt in. c. fi. teſti. li. vj. So.dicit Hoſti. eſt tanta ſuſpitio ꝯtra iudicē ſi aduocatus eſt ſibi domeſticꝰ ſicut pars eſt familiaris ſuus. nam eſt aduocati ſed ꝑtis cōmodum incōmodū ſpectat ad ꝑtem non ad aduocatū. ij. q. vj. biduū. in.. palā. Item familia magꝭintercedit in cauſa ꝯfamiliaris qͣꝫ cauſa quaꝫ familiaris aſſumpſit ꝓmouendā. Concludit tamenAat χi Hoſti. ſi aduocatus eſſet verſutus vel malicioſ nimis improbe ꝓmoueret patrociniū aſſiſteretſemꝑ iudici tunc cōſiderata ꝑſona iudicis aſtuciaaduocati poterit ſuperior arbitrari an ſit legitīacauſa recuſandi. Scd̓o op. de. c. fi. iiij. q. iiij. vbidicit̉ teſtis non eſt ꝓducendus de domo iudicꝭergo nec aduocatus aduocatꝰ atteſtet̉ in iurein facto. So. ẜm Hoſti. aut loquimur in teſte facticui credit̉ habet locū ꝯͣriū aūt in teſte iuris ꝓut ēaduocatus cui credit̉ niſi inqͣꝫtū iuris on̄dat. etꝓcedit iſte tex. vel ẜm vtroqꝫ caſu admittunturdicte ꝑſone in ſubſidiū al̓s. no. dictū. Ego īteſte aīaduerterē vtꝝ iudex habeat aliquā affectionem ad cām. puta qꝛ ꝓcedit ex officio. tūc dn̄tadmitti teſtes de familia ſua ſaltē vt faciāt plenābationē al̓s iudex defacili poſſet cōdemnare quecunqꝫ. aut habet affectioneꝫ ad cauſam. ꝓceditdictum Hoſti. Ultimo querit̉ qͥd ſi aduocatuseſt dn̄s iudicis. ſentit Hoſti. poſſet tunc recuſari

iudex. qꝛ faciliꝰ cōmouet̉ iudex ad petitōnē ſui dn̄iqͣꝫ dn̄s ad petitionē ſubiecti. ar. ī. c. viſis. xvj. q. ij.Breue ē. Udicis officiū. p alia vbapōt ſic ſūmari. In officio iudicis qd̓ pͥncipaliter loco actionis ꝓponit̉ ſit litis ꝯteſtatio. ſecſi pͥncipaliter. vel alia verba ſic. implorat̉Fofficiū nobile fit litis ꝯteſtatio ſecus in mercēnarioooc pͥmo ponit vnū dictū exemplo. ſcd̓o aliud ibi vl̓an̄. No. pͥmo officiuꝫ iudicis qn̄qꝫ ponituractōne. exquo infert̉ ip̄m officiū ē ꝓprie idemqd̓ actio. actio cōpetit ꝑti. ē ius ꝓſequēdi in iudicio qd̓ ſibi debet̉. inſti. de acti. in pͥn. no. glo. ī. c.dilecti. iudi. ſꝫ officiū cōpetit ꝑti ſed iudici. necp̄ſupponit aliquā obligatōnē. vn̄ vt dic̄ Bar. poſtantiquos in. l. j. ff. de iuriſdi. om. iudi. officiū ēidem qd̓ actio. ſed hꝫ ſil̓itudinē actione qꝛ ꝓceditur in ſicut ꝓcedit̉ actione intentata tn̄ aduertere debet libellans. ſi cōpetit ſibi actio dꝫ narrare ea que ꝯcludūt ꝑtem ſibi obligatā. ſed in officioiudicis extraordinario dꝫ concludere iudex pōtſeu debet facere. intellige de officio iudicis extraordinario vt qn̄ implorat̉ reſtitutio in integrū. ſecꝰin officio iudicis latiſſimo qd̓ pōt cōcurrere qualibet actiōe. vt d. l. j. no. Io. an.. ti. ꝓxi. c. cōquerēte. hinc dixit Spe. in ti. de ſen. execu. §. breuiter..ſi queras. executio ſnīe pōt fieri officio iudicis licet cōpetat actio .ſ. in actū. l. actori. C. de iureiur. et no. Scd̓o no. duas regulas ex tex. Prima ī officio iudicis pͥncipaliter intentato requirit̉ litis conteſtatio. Secūda in officio implorādo incident̓eſt neceſſe litē cōteſtari. Itē officiū iudicis p̄t incidenter implorari an̄ ingreſſum litis. poſt .i. an̄litis ꝯteſ. poſt. exempla videbis in glo. In gl.pͥma ibi circa rem petitā. no. glo. ea accidūt circa rem petitā pendente iudicio veniūt officio iudicis licet in libello non ſunt petita. ſecus ſi acceduntan̄ iudiciū. nam tunc niſi petant̉ in libello non poteſt iudex de his ad ſnīam ducere. pone exemplūvendicaui ancillā que peperit iudicio cepto. poſſūem̄ implorare officiū iudicis vt etiā ſuꝑ fetu ꝓnūciet. ſecus ſi peperiſſet an̄ iudiciū. Et aduerte. quiaglo. ponit multa exempla in quibꝰ poſtulat̉ iudicis officiū. ſed loquit̉ ordinate. Un̄ ad declaratōnem totius materie p̄mittendū cōcluſiue ē quotuAplex ſit iudicis officiū. de quo inſti. acti. in. §. pe..et in. l. iiij. C. depoſi. nam aliqui dixerunt eſt triiIplex. de quo Azo. in ſūma eo. ti. Spe. e. ti. ī. §.. vbi plene videas Bar. in d. l. j. ff. de iuriſ. om.iudi. Qn̄qꝫ dicit̉ quoddā ē officium iudicis ſeſtans deſeruiens alicui qd̓ exercet̉. Qn̄qꝫ ex mero iudicis facto vt iudex ꝓcedit inqͥrēdo. Qn̄qꝫ ad inſtantiā ꝑtis vt petit̉ reſtitutio in integrūvel implorat qͥs officiū iudicis cōtra validitatemaduerſarij. vt in. c. niſi cum pridem.. c. ſane. renun. illud appellat̉ officiū nobile. Quoddā eſt officiū ſe ſtas ſed actioni deſeruiēs. vt qꝛ iudexmouet̉ ad actionē ꝓpoſitā partē. illud appellat̉mercēnariū. qꝛ deſeruit actioni ſicut mercēnariusdeſeruit dn̄o. Primū .ſ. officiū nobile qn̄qꝫ implo-