L

ꝙ laico licitū eſt cōfiteri tꝑe neceſſitatis. ſed laicusnon pōt abſoluere vel ligare. quia non habet claues eccleſie. ⁊ hͨ opi. veriſſima eſt ⁊ ꝓbat̉ de pe. di.j. quem penitet. vbi Auguſti. dicit ꝙ ꝑ talem confeſſionē iſte cōfitens eſt dignus venia. ⁊ idem dicit reſpectu excōicationis. nam cōterendo ⁊ cōfitendopeccatū ſuū ꝑ qd̓ fuit excōicatus. ⁊ petendo abſolutionē quantum in eo eſt ꝯſequitur illaꝫ abſolutionem a deo. ſed in eo ꝙ glo. conludit ꝙ in tranſfretare volente non ſubeſt iuſtū periculū vt poſſitabſolui. aliud ſenſit in obſeſſo. vel in volente intrare bellū campeſtre. Dicit Hoſti. ꝙ in tranſfretarevolente ſequit̉ iſtā opi. ſed in obſeſſo debent conſiderari circūſtantie vtrū caſtrū expugnet̉ cū machinis. ⁊ tunc qꝛ in oībꝰ īminet periculū poterit quilibet petere abſolutionem dūmodo foueat iuſtumbellū. al̓s em̄ cum ſint in peccato non poſſunt abſolui. vt in. c. qd̓ quidam. jͣ. de pe. ⁊ re. ⁊ idem dicitex parte impugnantiū. vt ſi foueant iuſtū bellumpoſſunt petere abſolutionē. nam ⁊ eis īminet periculum ꝓpter baliſtarios qui ſunt in arce vl̓ inſtrumenta ſimilia. ſi aūt caſtrū nō ſic expugnat̉. ſed exercititus ſtata longe. ⁊ ſic non ſubeſt periculū nonpoteſt fieri hͨ abſolutio. Conclude videt̉ breuiter ꝙſemꝑ debet conſiderari vtrū veriſimiliter īmineatpericulū mortis. nam longū eſſet ꝑ ꝑticulares caſdiſcurrere. dubitat etiā h̓ Hoſti. in muliere p̄gnante nunquid dicat̉ eſſe in periculo mortis tꝑe partꝰvt ſic poſſit abſolui ab excōicatione cuiꝰ abſolutioeſt reſeruata pape vel alteri ſuperiori abſenti. ⁊ pͥmo dicit diſtinguendū ſi ſit corpulenta. ⁊ ſine periculo conſueuit parere. ⁊ tūc nō poteſt abſolui al̓sſecus. poſtmodū dicit ꝙ experientia docet ꝙ etiaꝫfortiſſime mulieres ſolet deficere in partu ideo iuſta videt̉ cā abſoluendi maxīe. quia nulli fit p̄iudicium. quia ſi euaſit mortē debet ſe repreſentare ſuperiori. ⁊ parere mandatis ſuis al̓s reincidit in excōicationeꝫ. vt in. c. eos qui. de ſen. ex. li. vj. ¶ Inglo. penl̓. ibi vel ẜm leges. hͦ glo. videt̉ velle h̓ facecere differētiā inter leges ⁊ canones quo ad curſūp̄ſcriptionis quod non ꝓcedit. nam inter leges etcanones non eſt differētia. nam iura que dicūt qͣdragenariā requiri p̄ſcriptionem. vt in. c. de quar.ta. de p̄ſcrip. loquūtur de p̄ſcriptione ꝯtra eccleſiāet idem eſt de iure ciuili. vt in aut̓. quas actiones.C. de ſacroſan. ec. dicit ergo ꝙ ſi p̄ſcribit̉ ꝯtra eccleſiam requirit̉ tempus. xl. annoꝝ. ſi ꝯtra priuatumtunc ſufficit p̄ſcriptō. x. annoꝝ inter p̄ſentes. ⁊. xx.inter abſentes ſi p̄ſcribens habet titulū al̓s requiritur tempus. xxx. annoꝝ. vt in. l. ſiquis emptōisC. de p̄ſcrip. xxx. anno. ⁊ no. bene iſta glo. ꝙ miſſiin poſſeſſionē in reali p̄ſcribit ꝯtra reū ⁊ ꝙ iudicisdecretū dat ſibi titulū p̄ſcribendi. ⁊ vide ad materiam qd̓ nō Spe. in ti. de primo ⁊ ſcd̓o decre. §. iādefectu. ꝟ. ⁊ no. ꝙ p̄miſſa. cū ver. ſe. ¶ Quero extra glo. corā quo ordinario eſt p̄ſtanda hec cautioSo. dicunt Pe. ⁊ Alber. h̓ ꝙ corā ordinario illiuscauſe qͣſi dicāt ꝙ ſi cauſa eſt tꝑalis tunc corā iudiceſeculari. ſi ē cā eccleſiaſtica tunc coram iudice eccleſi aſtico. dicunt tamē ſufficere ꝙ p̄ſtetur corā quo-

cunqꝫ ordinario. ⁊ idē Spe. in loco p̄alle. ⁊ no. dnex hoc dicto ꝙ ordinarius pōt ſtipulari ſibi nō ſubdito. eſt em̄ publica perſona. ⁊ actus ſtipulationiseſt voluntarius. Item dicunt hic doc. ⁊ Spe. in loco p̄alle. ꝙ licet non ſeruet̉ ordo iſtius littere vt qͥacautio p̄ſtatur publicis ꝑſonis. ⁊ nō ordinario nōtamen ꝑ hoc vitiatur. nam ⁊ publica ꝑſona poteſtalteri ſtipulari. vt dixi in. c. dudū. de cōuer. cōiu.que aūt dicant̉ h̓ publice ⁊ honeſte ꝑſone. Io. an.videt̉ exponere litteram in tabellionibus ſacerdotibus ⁊ honeſtis vicinis quod mihi non placet ī eoꝙ dicit de ſacerdotibꝰ ⁊ vicinis. quia ſacerdos nōpoteſt ſtipulari alteri niſi in ſpectantibus ad officium ſuum. ꝓ hͦ tex. in. c. qͣꝫqͣꝫ. de vſu. li. vj. ⁊ qd̓ noGuil. ī. l. j. ff. d̓ iuſti. ⁊ iur̄. Uicini aūt nō pn̄t alteriſtipulari. vt in. §. alteri. inſti. de inuti. ſtipualtio.et in. d. c. qͣꝫqͣꝫ. ⁊ ideo plus placet dictū Spe. ī. d. §ſiquis. qui intelligit tex. in tabellionibus qui ſuntpublice ꝑſone vel in habente dignitatem cū iuriſditione. ⁊ no. hͦ vltimū ꝙ qͥlibet p̄latus hn̄s iuriſditōnem poteſt alteri etiā non ſubdito ſtipulari qͣſi ſitpublica ꝑſona. An aūt reqͥrant̉ plures publice ꝑſone. dic ꝙ nō. ſufficit em̄ vnus notariꝰ cuꝫ teſtibus.vt in. d. c. qͣꝫqͣꝫ. ⁊ ad iſtū tex. dic ꝙ habuit reſpectuꝫad pluralitatem cauſaꝝ. ſil̓e in. c. vt priuilegia. de pͥuile. qd̓ tenet Spe. in loco p̄alle.¶ Papa ꝑ reſcriptū qͥ mandat orI CE C. dinario vt ſb̓ditos ſuos corrigat nō facit ex hͦ ip̄m delegatū iō ab eo poterit appellari ad ꝓximū ſuꝑiorē ſic̄ ſi papa nullummādatū ſibi feciſſet. pͥmo ponit formā reſcpͥti quaꝫſcd̓o declarat ibi qꝛ tn̄. ¶ No. pͥmo ꝙ a correctōe regularit̓ nō appellat̉. ratio eſt qꝛ ille qui corrigit nōgrauat. Appellatio vero fundata eſt ſuper grauamine. vt in. c. vt debitꝰ. de appel. ſi tn̄ ſuperior ī corrigēdo excederet modū tūc bn̄ appellari pōt. vt h̓ īfi. ⁊ in. c. de pͥore. jͣ. de appel. ⁊. c. rep̄hēſibilis. e. ti.vn̄ hodie nō video aliquā differētiā int̓ alias cauſas ⁊ cauſam correctionis qꝛ hodie appellari nonpōt niſi qͥs grauet̉. vt in. d. c. vt debitus. ⁊ ideꝫ incauſa correctionis. Sed credo ꝙ ẜm iura antiquaꝓcedebat hec ſpecialitas in correctōe. naꝫ de iureantiquo nō erat neceſſe exprimere cām in appellatione ſꝫ indifferent̉ admittebat̉ appellatio niſi fuiſſet manifeſte friuola. vnde oīs appellatio deuoluebat olim cāꝫ ad ſuperiorē. vt no. ij. q. vj. ad romanam. ⁊ dixi in. d. c. vt debitus. ſed in cā correctōiserat illud ſpeciale vt nō admitteret̉ appellatio nifiꝓcederet cā rōnabilis qꝛ p̄ſumebat̉ interpoſita adſubterfugiēdā debitā correctionē. ¶ Scd̓o noͣ. ꝙremotio appellatōis facta in reſcripto apl̓ico recipit vires ẜm naturā cāe cui adijcit̉. nā ſi appellatioremouet̉ in cauſa correctōis intelligit̉ niſi ſuperior excedat modū in corrigēdo qꝛ hͦ eſt de naturaipſius correctōnis. nam vides h̓ ꝙ papa ſcribendo iſti appellatione remota nihil noui induxit ſedvidet̉ ſe retuliſſe ad terminos iuris vt patet hic īpͥn. littere. vnde remotio appellationis nō operat̉hic vim de qua in. c. paſtoralis. jͣ. de appell. quodeſt bene notandū ꝓ ſtatutis ⁊ alijs diſpoſitionibꝰ