De offi. ordi.

opi. ſentit Io. an. in. d. c. nullꝰ. ⁊ idem Fran. ꝟcellen̄. ⁊ Archidi. ī. d. c. j. li. vj. ⁊ ſequit̉ do. Car. ⁊ hācopi. vltimā tenui in repe. c. ſiquis cōtra clericū. defo. cōpe. vbi plene examino hunc articulū. ⁊ credoꝙ hec opi. glo. ⁊ ſequaciū nullibi ꝓbatur. ſolū em̄iſti fundant̉ per caſum. c. cum ſimus. ix. q. iij. vbiponitur caſus ſpecialis .ſ. cum ep̄s eſt negligens īconſtituendo generalem iconomū in eccleſia ſua.non ergo ſequitur idem eſt in omni alio caſu negligentie maxime cum habeamus h̓ regulam in contrariū. quia ſolum in caſibus exceptis archiep̄ushabet ordinariam. ¶ Item. c. cuꝫ ſimus. diſponitidem in alio caſu quo ad negligentiam vt ep̄usſuppleat. ⁊ tamen falſius eſſet dicere ꝙ ep̄us deberet ſupplere ſemꝑ negligentiā archiep̄i. Iſte em̄ deuolutiones de vno ad aliū non ſunt fiende niſi iniure reperiant̉ expreſſe. vt dicit Inno. ī. c. quia diuerſitatem. de cōceſ. p̄ben. ⁊ idem facit tex. in. d. c.j. vbi dicit̉ ꝙ ep̄o excōicato vel ſuſpenſo ꝓpter delictū ſuū archieps non ſuccedit in iuriſditione. Adc. quāto. sͣ. eo. qd̓ videt̉ obuiare ẜm vnū intellectūquē ibi dixi rn̄de ꝙ loquit̉ in facto notorio. nā ibinon poterat eſſe nō notoriū. archiep̄us aūt punitnotoriā delicta totius ꝓuincie. vt in. c. j. §. notoriade cenſi. li. vj. ¶ Ultra glo. h̓ addit Hoſti. alios caſus. ⁊ ponā p̄ſtantiores. Impedit em̄ ſe archiep̄sinter ſubditos ſui ſuffraganei cuꝫ cauſa defert̉ adcum ꝑ relationē ⁊ conſultationē ep̄i. allegat. xvij.di. c. multis. sͣ. eo. ad reprimēdā. poteſt ergo ep̄usdubitans de deciſione alicuiꝰ cauſe remittere illaꝫcauſam ad archiep̄m. idem ſi ep̄us recuſatus vultillā cauſaꝫ ad archiep̄m remittere. vt ī. c. cū ſpeciali. de appel. Item in caſu concernente totā ꝓuinciāvt in. c. ex frequentibus. de inſti. ⁊ idem ibi Inno.et vide glo. ix. q. iij. in ſumma. Item in executione vltime voluntatis. nam ep̄o negligente ſuccedit archiep̄s. vt in aut̓. de eccle. ti. in. §. ſiqͥs autēItem archiep̄s dat litteras indulgētiaꝝ in tota ꝓuincia. vt in. c. noſtro. jͣ. de pe. ⁊ re. punit etiā notoria crimina. vt. sͣ. dixi. ⁊ cum viſitat ꝓuinciam pōtaudire confeſſiones ⁊ impendere abſolutōnes. vtin. c. fi. de cenſi. li. vj. ¶ Et ex p̄dictis infert̉ ad deciſionē queſtionis. pone ꝙ vltra caſus exceptos archiep̄s excōicauit ſubditū ep̄i vel eū abſoluit nunquid teneat talis excōicatio ſeu abſolutio. Inn. cōcludit h̓ ꝙ non habet iuriſditionē regulariter ī ſubditos ep̄i. gͦ nō tenet excōicatio vel abſolutio. ⁊ hoccōiter tenet̉ licet quidam tenuerūt ꝯtrariū. vt no.ix. q. iij. c. ij. ¶ In glo. iij. ibi pōt mandare ep̄o vtcōpellat. ¶ Sed ꝯtra hͦ oppo. ſi ep̄us pōt cōpellereſubditū. gͦ ⁊ archiep̄s cū iuriſditio ep̄i ſit deuolūtaad archiep̄m ꝑ appellationem. So. dicit Io. an. ꝙiſta iuriſditio que deuoluit̉ ꝑͤ appellationē non eſtita efficax ſicut iuriſditio ep̄i. ar. in. c. ſuper queſtionum. §. ſi vero. de offi. dele. vel dic ẜm Uin. ⁊ melius ꝙ per appellationem ſolum deuoluitur iuriſditio quo ad partes non autem quo ad alios ſubditos. ⁊ ideo in cōpulſione alioꝝ ſubditoꝝ recurrendum eſt ad ep̄m. dixit tamen h̓ Hoſti. ꝙ archiep̄uspoteſt p̄figere terminuꝫ ep̄o vt ſubditum cōpellat

quo elapſo poterit cōpellere vtrūqꝫ. ar. sͣ. eo. quāto. hͨ opi. Hoſti. eſſet vera ſi teneremus illam opi.ꝙ generaliter negligente epiſcopo ſuccedit archiep̄us. ſed tenendo contrariā que mihi plus placetſolum poterit cōpellere epiſcopum vt exequaturofficiū ſuum. ⁊ idem in alijs caſibus in quibus ep̄iſcopus eſſet negligens.Mortuo delegato pape quiPrEEA. excōicauit reum vel actoremin poſſeſſionem induxit ſi eius ſucceſſor in delegatione ſuccedit abſoluere ⁊ reſtituere poſſeſſionempoterit al̓s ſolus papa reſtituet ⁊ abſoluet p̄terqͣꝫin mortis articulo. ne tamē currat annalis preſcriptio reus corā ordinario vel publicis perſonis deſtando iure cautionem preſtabit. in prima conſultatio. in ſecūdo reſponſio ibi ad qd̓. ¶ No. primovnā regulam notabilem ad quā quotidīe ſoleo allegare iſtuꝫ tex. ꝙ ab excōicatione lata ab hoīe illedumtaxat qui excōicauit vel ſucceſſor ſeu ſuperiorpoteſt abſoluere licet abſolutio ſpecifice non ſit reſeruata ip̄i excōicatori. vides em̄ h̓ ꝙ ſi delegatuspape aliquē excōicauit non poteſt ordinarius illūabſoluere etiam ſi vult ſatiſfacere. ſed debet recurri ad ſucceſſorem aūt ad maiorē puta papam. Exquo infertur ꝙ ab excōicatōe lata a papa nullꝰ abſoluere poteſt niſi ip̄e papa vel ſucceſſor. ſecus dicin excōicatione lata per conſtitutionem ſeu a legevel ſtatuto. qꝛ quilibet ep̄us ſuperior excōicati abſoluere poteſt ſi abſolutio non eſt reſeruata ſtatuēti. ⁊ in hoc caſu intelligo. c. nuper. de ſen. ex. ¶ Secūdo no. ꝙ in articulo mortis poteſt obtineri abſolutio ab excōicatione cuiꝰ abſolutio eſt reſeruatapape. Generalis ergo reſeruatio abſolutionis nōextendit̉ ad caſum mortis. facit. c. eos qui d̓ ſen.ex. li. vj. ⁊. c. ſiquis ſuadente. xvij. q. iiij. ¶ Tertiono. ꝙ delegatus pape poteſt quē mittere in poſſeſſionem. ⁊ etiaꝫ excōicare. ⁊ ſic videtur ꝙ habeat eaque ſunt meri imperij ⁊ mixti quo ad cauſam ſibicōmiſſam. nam excōicatio eſt imperij. vt dixi. sͣ. e.quod ſedes. ⁊ etiaꝫ inductio ī poſſeſſionē. vt. l. iubere cauere. ff. de iuriſdi. om. iu. ¶ Item nota ꝙceſſante peccato ordinarius non ſupplet officiumdelegati. nam vides h̓ ꝙ mortuo delegato nō ſuccedit ordinarius. ſed neceſſe eſt recurrere ad papāNo. ibi. in onere ⁊ honore. ẜm vnū ītellectū ꝙ delegatio cāe ē onus dignitatis. dignitas ꝟo cui fit delegatio ē honor. ſenſus ergo littere eſt ꝙ ſucceſſordelegati non poteſt ſe intromittere de re re niſi ſuccedat in onere delegationis. ⁊ honore dignitatiscui facta fuit delegatio. nam qn̄qꝫ cauſa cōmittiturp̄lato exp̄ſſo noīe dignitatis quo caſu ſucceſſor ſuccedit in onere ⁊ honore. qn̄qꝫ cōmiſſio fuit factaexp̄ſſo noīe ꝓprio tm̄. ⁊ tunc ſucceſſor ſe non intromittat de cauſa delegata. ſuccedit em̄ ſolum in dignitate. dicit tn̄ ꝙ licet iuriſditio ſit onus debeturtn̄ honor iudici ꝓpter iuriſditionem. vt in. c. vt debitus. de appel. vide glo. in. c. ſi ꝯtra vnuꝫ. de offi.dele. li. vj. ⁊ Archi. viij. q. j. qui ep̄atum. ¶ In glo.in ver. p̄terqͣꝫ in mortis ⁊cͣ. no. glo. iſtā que quotidie ſolet allegari. ⁊ maxime in fine ſui in eo ꝙ dicit̉G 2