De offi. lega.
gati iſti excedere formā h̓ p̄fixā. ar. c. ſane. de pͥuile. Et no. ſingul̓r hͦ dictū. qꝛ neſcio alibi ꝙ poteſtaſcollata alicui in certo loco ex priuilegio nō pōt exerceri etiā in ſubditos in alio loco lꝫ ꝯſentiat dominus territorij. ſecus in iuriſditōe cōpetente de iur̄cōi. ¶ Tertiꝰ caſus dubius eſt. nunqͥd legatꝰ poſſit abſoluere ſuos ſubditos qui incurrerunt alibiexcōicatōeꝫ? ⁊ videt̉ ſentire Hoſti. h̓ ꝙ non ꝑ iſtumtex. dum dicit aliunde ꝯtingat accedere ⁊cͣ. quidātn̄ tenuerūt ꝯtrariū vt recitat ſpe. i. d. ꝟ. illud. ⁊ forte hec opi. verior. vt quēadmodū pōt ſubditos exͣterritoriū delinquentes punire. vt in. c. cū ꝯtingatde fo. cōpe. ita ⁊ abſoluere. facit. xvj. q. j. placuit.vbi glo. no. dicit ꝙ delicto cōmiſſo extra parochiāpōt ꝓprius ſacerdos abſoluere parochianū ſuum⁊ ſic iſte tex. intelligat̉ de nō ſubditis venientibusaliunde. ⁊ cū hͨ. c. indulgeat hoc beneficiū legatis.debet intelligi vt in. l. fi. ff. de cōſti. pͥn. ⁊ in. c. cumolim. de ꝟ. ſig. ¶ Quartus caſus dubitabilis eſt.nunqͥd ſi nō ſubditi venerūt ad ꝓuinciaꝫ legati etibi incurrerunt excōicatōnē poſſint abſolui a legato; ⁊ tenet Hoſt. ꝙ ſic. qꝛ iſti nō dicunt̉ aliūde accedere cū nō veniāt excōicati. ⁊ ad hͦ facit notabile dictum Abb. h̓ qͥ dicit ar. huiꝰ tex. ꝙ ſcholarꝭ veniēsad ſtudiū excōicatus nō pōt abſolui ab ep̄o loci illius ſtudij. licet eſſet caſus in quo potuiſſꝫ abſoluia ꝓprio ep̄o. ſecus ſi ibi incurriſſꝫ excōicatiōeꝫ. qd̓no. Ex quo poſſet no. dictū elici ꝙ ptās q̄ cōtrahit̉rōne domicilij nō extēdit̉ ad priꝰ cōmiſſa. qd̓ tn̄ dictū ego nō admitterē general̓r. nā dubitat̉ vtrumſcholaris in loco ſtudij poſſit ꝯueniri ſuꝑ ꝯͣctibusalibi geſtis. Ita etiā dubitat̉ de mercatoribꝰ qͥ trahunt morā in aliqua ciuitate. ⁊ de his plene dixi īc. qd̓ clericis. ⁊ in. c. ex ꝑte. B. de fo. cōpe. ⁊ vid̓ qd̓no. Bar. ī. l. heres abſens. ff. de iudi. ⁊ ī. l. ij. C. vbiſenatores vl̓ clariſſimi. Quo ad tertios legatos cōclude ꝙ neminē pn̄t abſoluere nec in ꝓuīcia nec exͣſubditū nec extraneū. Rō diuerſitatis ẜm doc. poteſt eſſe. quia legatꝰ rōne loci eſt ꝑpetuꝰ ſicut dignitas cui inheret legatō eſt ꝑpetua. vnde ſi iſti legatipoſſent abſoluere excōicatos clerici illoꝝ locoꝝ ꝑderent pͥuilegiū qd̓ hn̄t ex. c. ſiqͥs ſuadēte. xvij. q.iiij. qꝛ nunqͣꝫ ꝑcuſſores eoꝝ tenerēt̉ ire ad curiamcū ibi haberēt ſuꝑiorē qͥ eos abſolueret. Ego tn̄ iniſtis ⁊ in p̄cedentibus darem vnā limitatōeꝫ vltradoct. vt ꝓcedat iſta iuriſditō in caſibꝰ reſeruatꝭ pape. ſꝫ in caſibus in qͥbus ep̄i locoꝝ poſſunt abſolue̓de quibꝰ in. c. ꝑuenit. ⁊ ibi dixi de ſen. ex. ſatis puto ꝙ iſti legati poterunt abſoluere cum ſint ibi ordinarij. ⁊ habeant maiorē poteſtatem qͣꝫ epiſcopivt. sͣ. c. ꝓxi.Durāt legati ſtatuta etiam¶ MNINL. legatione finita. finit tn̄ ſuidelegati iuriſditio ſi citatio nō p̄ceſſit. ⁊ eſtno. tex. quo ad vtrūqꝫ caſum. Hꝫ duo dicta. ſecundū ibi lꝫ ꝟo. ¶ No. pͥmo ꝙ legatꝰ pōt facere ſtatuta in loco ſue legatōis. ⁊ cū iſte tex. non diſtinguatinter legatos intelligēdus eſt general̓r vt quilibetlegatꝰ pape hͦ poſſit. ſiue ſit legatꝰ d̓ latere. ſiue ſitlegatꝰ natꝰ. ſiue legatꝰ rōe ꝑſone. nā qͥlibꝫ iſtoꝝ or-
dinariā iuriſditōeꝫ hꝫ. vt ī. c. ij. jͣ. e. li. vj. ¶ Scd̓o nōꝙ ſtatuta edita ab hn̄te iuriſditionē ad tp̄s durantetiā pꝰ tp̄s iuriſditōis. exqͦ infert̉ ꝙ ml̓tofortiꝰ durare dn̄t ſtatuta pꝰ obitū ep̄i cū ip̄e hēat iuriſditōꝫꝑpetuā. ⁊ idē puto dicēdū in alijs p̄latꝭ inferioribꝰin caſibꝰ ī qͥbꝰ ſtatue̓ pn̄t. ¶ No. tertio ī. ꝟ. ſecus. ꝙlegatꝰ pape pōt delegare cās ad eū deuolūtas ſeucorā eo motas. nec miꝝ cū habeat ordīariā. ⁊ quilibet ordinariꝰ pōt ex ſua iuriſditōe cāꝫ ad ſe ſpectātē delegare. l. vnica. C. qͥ ꝓ ſua iuriſ. ⁊ ī. c. vt litigātes. d̓ of. or. li. vj. ⁊. xj. q. j. te qͥdē ¶ No. ibi cū iuriſditō iſtoꝝ. ꝙ delegatꝰ hꝫ iuriſditōꝫ etiā ſi ſit delegatꝰ nō a pͥncipe. ad idē. c. ī lr̄iſ. sͣ. ti. ꝓx. ꝑ qd̓ reprobatur. gl. q̄ alid̓ ſentit in. l. ait p̄tor. ff. d̓ re iud. ¶ No.ibi citatio n̄ p̄ceſſit tex. ſin. ī maͣ ꝑpetuatōis iuriſditōis ꝯͣ tacitā reuocatōneꝫ mādati. reqͥrit̉ .n. citationec ſuffic̄ aliꝰ actꝰ citerior. ⁊ hē̄ tex. allegaui ī. c. gͣtūd̓ of. dele. vbi hāc maͣꝫ tetigi. ⁊. jͣ. aliqͥd dicet̉. ¶ Ingl. j. ibi ep̄i qͥ ſūt mīorꝭ aucͣtꝭ. no. gl. ex qͣ p̄t īferri ꝙin oībꝰ ī qͥbꝰ pōt ep̄s ſtatutū face̓ fortiꝰ pōt ⁊ legat̉pape. dic̄ tn̄ ꝙ ſuꝑ maioribus negocijs nō pn̄t ep̄inec legati. nec etiā archiep̄i ſtatuta face̓. ꝓ hͦ videglo. xvij. di. in ſumma. ⁊ in. c. ꝙ tranſlationem. sͣ.e. facit. c. maiores. jͣ. de bap. ſed dubium eſt. certūeſt ꝙ epiſcopus non poteſt facere ſtatuta ſine cōſenſu vel cōſilio capl̓i ſui. vt ī. c. nouit. ⁊ in. c. q̄ntojͣ. d̓ his q̄ fi. a p̄la. no. Io. an. in. c. j. d̓ ꝯſti. li. vj. nunqͥd legati poſſint ſoli ſtatuta ede̓? So. dicit Inno.ꝙ dn̄t reqͥrere ꝯſilia p̄latoꝝ ꝓuincie. ar. ix. q. iij. inc. j. iij. ⁊. iiij. ⁊ etiā ꝯſiliū in ꝑtinēbꝰ ad populū. ar.c. fi. d̓ ma. ⁊ obe. ⁊ d̓ his q̄ fiūt a ma. ꝑ. ca. c. vlt. poſtmodū dic̄ ꝙ in ſpectātibꝰ ad iuriſditōeꝫ legati pōtlegatꝰ ſolꝰ face̓ ſtatuta dūmodo illa ſtatuta nō ſintꝯͣ canones gnaͣles ſeu iura gnaͣlia qͥbꝰ non poteſtlegatꝰ in aliqͦ derogare. all̓. l. iij. C. d̓ of. p̄to. Et noͣhͦ dictū ſing. pͥmo ꝙ legatus pape nō pōt aliqͥd ſtatuere ꝯͣ iura gnaͣlia. idē dic̄ ī ep̄o. vt no. Io. an. inc. fi. d̓ of. archi. videt̉ ꝓbari in. c. ꝙ ſuꝑ his. d̓ ma. etobe. ⁊ in. c. inſtitutōnis. xxv. q. ij. limita tn̄ ẜm ea q̄dixi pꝰ gl. in. c. cū dilectꝰ. d̓ ꝯſue. ⁊ vide ꝑ Frede. cōſilio. xvij. vide qd̓ no. gl. in cle. ne romani. de elec.Scd̓o noͣ ꝙ legatꝰ ſolꝰ pōt ede̓ ſtatuta in ſpectātibꝰ ad ſuā iuriſditōeꝫ q̄ ſolū agit mētōeꝫ de legatodic tn̄ ꝙ ſi vellet ſtatuere in ꝯcernētibꝰ alioꝝ p̄iudiciū vel negociū. tūc dꝫ hr̄e illoꝝ ꝯſenſuꝫ ſeu p̄ſentiam. vt no. Inno. ī. c. vr̄a. jͣ. d̓ loca. ⁊ ſic limita Inn.h̓. Sed vltra doc. q̄ro. nūqͥd actio penal̓ ſurgēs exſtatuto legati vl̓ ep̄i ſit ꝑpetua vl̓ tꝑalis ⁊ annal̓. etdeciſio hꝰ. q. depedet ab alio articulo. nūqͥd ſtatutum iſtoꝝ dicat̉ ius ciuile vel canonicū. an ꝟo p̄toriū? Bar. ⁊ Bal. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur̄. concludūt ꝙ actio ē tꝑal̓ ⁊ annal̓. quēadmodum actioſurgēs ex iure p̄torio. nā iſti eqͥꝑant̉ p̄toribꝰ p̄ſidibus. ad hͦ. l. in honorarijs. ff. de acti. ⁊ obli. ⁊ īſti.d̓ ꝑpe. ⁊ tē. ac. in pͥn. ⁊ idē dicendū in ſtatutis editꝭa marchione vel alijs pͥncipibꝰ inferioribꝰ. vt no.idē Bar. ī. l. fi. d̓ pe. ⁊ ſic ex ſtatuto ep̄i n̄ poſſū age̓actōe penali vltra ānū. ſecꝰ aūt ſi eſt ſtatutū factuꝫa ppl̓o ſeu a tota vniuerſitate clericoꝝ. nā tūc actioeſſet ꝑpetua ⁊ duraret ꝑ. xxx. annos. l. ſicut. C. de