L
ꝑ ꝯſis aliud ē dicendū vbi nō ꝯcurrit pape reuerētia ſꝫ alteriꝰ. vnde cōcluderē ꝙ qͥſqꝫ pōt exercere officiū ſibi īiūctū ⁊ vti inſignijs ſibi ꝯceſſis ꝑ ſuꝑiorēlꝫ aliꝰ eo maior ſit pn̄s. fallit ſi eſſet pn̄s is qͥ ſibi cōceſſit. vt. d. c. antiqͣ. ⁊. l. fi. p̄al. vel niſi alid̓ ī iure diſponat̉ vt h̓. vn̄ vt dixi iſte tex. fūdat ſe nō ſuꝑ maioritate officij. ſꝫ ſuꝑ reuerētia ſedis apl̓ice. ⁊ ꝓ ꝯcordātia. c. deniqꝫ. ⁊. c. ecce. p̄allegatoꝝ vide bo. glo. īd. c. ecce. q̄ dicit ꝙ ſacerdos celebrās miſſam nō dꝫin pn̄tia ep̄i bn̄dicere ppl̓m an̄qͣꝫ īſinuet ip̄i ep̄o. Siaūt ip̄e ep̄s ꝯcedit tūc ip̄e p̄ſb̓r pōt bn̄dice̓. ⁊ ita ſeruat̉ d̓ facto. qꝛ ſacerdos inſinuat ep̄o vt ip̄e ep̄s benedicat. ⁊ eo recuſante bn̄dicit ip̄e ſacerdos. Et exiſtis etiā infert̉ ꝙ iſte tex. minime hꝫ locum quādoduo ſūt hn̄tes ptātem a diuerſis. puta qꝛ vnꝰ eſt legatꝰ īꝑatoris. alius pape. quilibet em̄ pōt vti ſuis īſignijs ⁊ ſuū officiū exercere. qꝛ ex ſeꝑatis nō ſit illatio. vt in. c. ij. d̓ trāſla. p̄la. ⁊ in. l. neqꝫ natales. C.d̓ ꝓba. ¶ Ultimo h̓ querit̉ nūqͥd iſte tex. habeat locum in legato nō rōe dignitatis ſue. ſꝫ rōne ꝑſonevel ecōtra. Io. an. dicit ꝙ tex. iſte loqͥt̉ indiſtincte.qͣſi ſentiat ꝙ in vtroqꝫ legato habeat locū iſte tex. ⁊vt ſic qͥlibet ceſſet in pn̄tia legati de latere. ⁊ ꝯͣriumtenet h̓ do. Car. dicēs ꝙ in legato rōe dignitatꝭ ſuecū ſit ip̄e ꝑpetuꝰ nō hꝫ locū iſte tex. all̓. glo. in. c. ſe.ſꝫ mihi plus placꝫ pͥmū dictū. nā rō hꝰ lr̄e q̄ in fi. ponit̉ militat ī vtroqꝫ legato .ſ. ꝓ reuerētia ſedis apoſtolice. Itē fortiꝰ dꝫ habere locū in legato rōne dignitatis cū ip̄e ſit ꝑpetuꝰ. ⁊ ſic officiū nō poteſt ſibieſſe inutile ꝓpter aduentū alteriꝰ.Pōt ſic ſūcōmunicatis. mari emſcōem intellectū. Legatꝰ nō de latere. ſꝫ rōeꝑſone extra ꝓuinciā ſibi decretā abſoluere neqͥt excōicatos ꝓ iniectōe manuū in clericos nec etiā ī ꝓuicia ſi tales excōicati aliūde veniūt. legatꝰ ꝟo rōedignitatis nll̓os tales abſoluit. Primo ponit vnūdictū, ſcd̓o alid̓ ibi ⁊ qͥ. tertio excipit ab vtroqꝫ. ibiniſi. ¶ No. pͥmo duas ſpēs legatoꝝ. qͥbuſdā em̄ īiungit̉ legatōis officiū rōe ꝑſone. ⁊ d̓ iſtis in pͥn. c.qͥbuſdā ꝟo rōe dignitatis ꝓprie. ⁊ d̓ iſtis in ſcd̓a ꝑte. c. eſt ⁊ tertia ſpes q̄ h̓ ponit̉ implicite vt ſūt legati de latere .i. legati cardīales. ⁊ de his. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ īc. j. jͣ. e. li. vj. ¶ No. ij. ꝙ maior ptās cōpetit legatiscardinalibꝰ qͣꝫ alijs legatis nō de latere. ⁊ int̓ iſtosnō de latere maior ptās cōpetit legato rōne ꝑſoneqͣꝫ rōe dignitatis. ¶ No. ibi dignitatē ꝙ legati pape dicūt̉ habere dignitatē. ⁊ intelligo de legatꝭ habentibꝰ iuriſditōeꝫ vt h̓ erat. Circa intellectū hꝰ. c.q̄ro gnaͣl̓r qͦs excōicatos ꝓ iniectōe manuū pn̄t legati abſoluere. So. ſumedo glo. ⁊ dicta doc. vt dixi tres ſūt ſpēs legatoꝝ. Quidā legati cardīales qͥͦdicunt̉ de latere. quidā nō cardinales. ⁊ iſtoꝝ qͥdārōe ꝑſone. qͥdā rōe dignitatꝭ vt p̄dixi. De cardinalibꝰ legatis glo. h̓ ꝯcludit ꝙ abſoluere pn̄t qͦſcunqꝫtā in ꝓuincia eis decreta qͣꝫ extra tā ſubditos qͣꝫ exͣneos. ⁊ optīe facit iſte tex. ꝑ locū a ſpāli. nā ſi de iſtꝭqͥ nō ſūt de latere d̓r ꝙ nō poſſunt abſoluere extraꝓuinciā vel in ꝓuīcia aliūde veniētes. gͦ legatꝭ cardinalibꝰ ꝑmittit̉ abſoluere exͣ ꝓuinciā ⁊ in ꝓuincia
Itē ⁊ ſb̓ditos ⁊ aliūde veniētes. ⁊ iō dicit glo. quātenebis mēti ꝙ iſti legati cardinales poſtqͣꝫ egrediunt̉ vrbē romanā donec in vrbē reuertūt̉ bn̄ficiūabſolutōis qͥbuſcūqꝫ pn̄t impēdere. ⁊ ita dicit d̓ fecto ſeruari. Hoſti. h̓ reſtringit iſtoꝝ ptātē vt eā nōexerceant cū iniuria fuerit enormis. dicēs ꝙ abſolutōeꝫ ꝓ enormi īiuria ſꝑ papa ſibi reẜuat. all̓. c. ſiꝟo. ⁊. c. cū illoꝝ. cū ſi. d̓ ſen. ex. ſꝫ Io. an. ⁊ cōit̓ doc.in. c. ad eminentiā. jͣ. de ſen. ex. tenēt opi. huiꝰ glo.indiſtincte quā ego puto veriſſimā. Adduco tex. i.d. c. ad eminentia. ⁊ meliorē tex. in. c. qd̓ trāſlatōeꝫsͣ. e. nā tex. ibi innuit aꝑte ꝙ ptās reẜuata pape circa abſolutōis beneficiū ꝯpetit hodie legatis cardinalibꝰ. limitarē dictū glo. ⁊ doc. vt ꝓcedat in legato nō reuocato. nā ſi eſſet reuocatꝰ nō videt̉ ꝙ poſſit aliquid de legatōe attingere. qꝛ incōtinenti deſinit eſſe legatꝰ. vn̄ crederē ꝙ nec inſignia legatiōisdeberet exercere. ꝓ hͦ qd̓ no. in. c. nouit. sͣ. eo. ⁊ inſpe. e. ti. §. fi. ꝟ. itē qͣꝫ cito. ⁊ in. ꝟ. qͥd gͦ. Procedat gͦpͥmū dictū qn̄ legatꝰ nō reuocatꝰ exiret ꝓuinciā exaliqͣ cā. Itē dicit ꝙ ī loco vbi eſt papa nō dꝫ legatꝰaliude veniēs exercere ī aliqͥ dignitatē ſuaꝫ nec vtiinſignijs. vn̄ nec dꝫ bn̄dicere ppl̓o. ꝓ hͦ vide qd̓ no.ſpe. in dictꝭ locis. ⁊ facit. l. fi. ff. de off. ꝓcō. Et ſepefui interrogatꝰ nūquid legatꝰ deſtinatꝰ ad certā ꝓuinciā poſſet exercere ⁊ vti inſignijs legatōis ī itinere an̄qͣꝫ ingrediat̉ ꝓuīciā ſibi decreta? ⁊ ꝙ poſſitfacit. l. j. ⁊. ij. ff. de offi. ꝓcō. vbi d̓r ꝙ ꝓcōſul pōt exͣꝓuinciā ſibi decretā exercere iuriſditōeꝫ volūtariā⁊ vti inſignijs dignitatis ſue. legati ꝟo pape equiparant̉ ꝯſulibꝰ ⁊ p̄ſidibꝰ. vt in. c. ij. jͣ. eo. li. vj. ⁊ itavidi a ml̓tꝭ obſeruari. vidi etiā pleroſqꝫ abſtinere.Itē do ⁊ aliā limitatōeꝫ. nā puto id qd̓ dixi d̓ abſolutōe ꝓpter iniectionē manuū nō extendendū adalias abſolutōes reſeruatas pape. puta ſi papa excōicaſſet vel delegatꝰ ſuꝰ nō pōt legatꝰ etiā cardīal̓tales abſoluere. ad hͦ. c. ſtuduiſti. s. eo. Iteꝫ ī iſtisexorbitātibꝰ ⁊ ꝓhibitꝭ nō ſit extēſio d̓ vno caſu adaliū. vt in. c. qd̓ trāſlationē. sͣ. eo. ⁊ dixi ibideꝫ. no.Inno. in. c. fi. d̓ off. archi. Uenio ad ſcd̓aꝫ ſpēm .ſ.ad legatos rōe ꝑſone. iſti .n. pn̄t abſoluere ſb̓ditosexn̄tes in ꝓuīcia. ⁊ iſte caſus eſt clarꝰ vt h̓. Itē exͣ ꝓuinciā nō pn̄t exͣneos abſoluere. ⁊ iſte caſus etiaꝫ ēclarꝰ. Tertiꝰ caſus eſt etiā clarꝰ. qꝛ aliūde veniētesſcꝫ exͣneos nō pn̄t abſoluere etiā in ꝓuincia vt hic.Sūt aliqͥ caſus dubij. Primꝰ nūqͥd poſſint abſoluēſb̓ditos exͣ ꝓuinciā? Uin. tꝫ h̓ ꝙ ſic. ⁊ dicebat ꝙ illd̓ꝟbū aliūde poſitū in tex. determīabat oīa p̄cedentia vt ſit ſenſus ꝙ aliūde veniētes nō pn̄t iſti abſoluere exͣ ꝓuinciam vel ibidē exn̄tes. ſꝫ ꝯriū ſentit hicglo. ⁊ tenēt cōiter doc. qꝛ tex. ſi nō cauillet̉ aꝑte ꝓbat ꝙ extra ꝓuinciā veniētes poſſint abſoluere. etita dicit Io. an. ẜuari d̓ facto. ⁊ vide ſpe. e. ti. §. nūcdicamꝰ. ꝟ. illd̓. vbi idē ſentit. ¶ Scd̓s caſus dubinūqͥd iſti pn̄t ſb̓ditos exͣꝓuinciā abſoluere cū licentia iudicꝭ ꝓuincie illiꝰ vel dioceẜ? ⁊ videt̉ pͥmo ꝙ ſicqꝛ etiā ꝯtētioſaꝫ iuriſditōꝫ p̄t qͥs exerce̓ ī ſb̓dituꝫ exͣt̓ritoriū ſuū cū licētia iudicꝭ illiꝰ t̓ritorij. vt dixi ī. c.nouit. sͣ. e. dicit Hoſt. hͦ eſſe equū. ſꝫ qꝛ hec ptās dat̉legatis iſtis cū limitatione. nō videt̉ ꝙ debeant le-