De offi. dele.

tex. in prin. facit mentionē de tribꝰ actibus iudicialibus. ⁊ glo. h̓ ſolū reſpectu ſententie dixit ꝙ reqͥratur ꝑemptoria. qͣſi tacite ſentiat ꝙ in alijs ſufficiat ſimplex citatio. qd̓ clariꝰ hic tenet Egi. ⁊ poſt eūIo. an. dicēs ꝙ ꝑemptoriū nō requirit̉ niſi in pͥmacitatiōe que fit ī ingreſſu lit. vt in. l. ꝯtumacia. ff. d̓re iudi. ⁊. xxiiij. q. iij. de illicita. Itē ad ſnīam audiendā. vt in. c. cū olim. de teſti. ⁊ in. §. cū ex edicto alleg. in glo. in alijs ſufficit ſimplex et vna citatio. ꝓhͦ bo. tex. in. c. ij. de teſti. vbi ad teſtes recipiendosſufficit vna citatio. ad idē. l. fi. ff. de ferijs vbi patꝫꝙ oīs dilatio ꝓbatoria intelligit̉ ꝑemptoria. qꝛ nōdat̉ ſcd̓a niſi ex cauſa. Idem notat Bar in. l. ſi finita. §. iulianꝰ. ff. de dā. infec. vbi dicit ꝙ oīs dilatioſiue ſit ꝓbatoria ſiue ꝑemptoria intelligit̉ ꝑemptoria niſi in ſnīa vl̓ ingreſſu litꝭ. Idē ſentit. Spe. ī ti.de dila. §. videndū in prin. Sed vide dictū Inno.in. c. ad petitōem de accu. vbi notabiliter attingithūc articulū dicēs ꝙ iſta ſolēnitas citationis reqͥritur ad ſnīam ꝓferendā. Itē cū iudex vult dare veram poſſeſſionē. ⁊ no. h̓ dictū qd̓ nō eſt alibi. ſentitem̄ ꝙ ſi iudex interponit ſcd̓m decretuꝫ. vel a pͥncipio poſt lit. ꝯte. vult dare verā poſſeſſionē. vt in. c.ꝓut. d̓ do. ⁊ ꝯtu. ⁊. l. ꝯſentaneū. C. quō ⁊ qn̄ iudexdꝫ citare ꝑtem trina vice vel ꝑemptorie. Glo. tn̄ etBar. in. d. §. iulianꝰ. hͦ exp̄ſſe nō dicunt in ſcd̓o decreto. ſꝫ ad interpoſitōem p̄miſit. Et videtur velleInno. ꝙ vbicūqꝫ iudex eſt ꝓceſſurus ad ea q̄ ſuntmagni p̄iudicij dꝫ ſemꝑ p̄mittere trinā citationemvl̓ vnā ꝑemptoriā qd̓ bn̄ notab̓. dicit etiā ꝙ ī ingreſſu litꝭ nō requirit̉ iſta ſolēnitas citatōnū ſꝫ intelligeqn̄ iudex nō intēdit ꝓcedere ad ea q̄ ſunt grauis p̄iudicij al̓s ſecꝰ. vn̄ nō pōt interponere primū d̓cretum nec excōicare ꝯtumacē niſi p̄cedat trina citatio. vt. c. ſacro. de ſen. ex. no. in. d. §. iulianus. dixiplene in. c. qm̄. §. in alijs vt lit. nō ꝯͣte. dicit etiā ꝙ ſips cicata prima vice reſpōdet ſe nolle venire ꝙ nōtenet̉ eū ampliꝰ citare iudex lꝫ actus de ſui naturarequirat trinā citatōem. Et idem do. de ro. deciſ.ccxxxix. vide qd̓ dico in. c. cū parati de appel. vbi hͦlimito ꝑ tex. iūcta glo. in. c. venerabilibꝰ. in. §. ſecde ſen. excō. li. vj. ¶ Scd̓o no. principal̓r ex glo. ꝙrequiſitō iudicis facta in pn̄tia ꝑtis hꝫ vim trine citationis. ⁊ idē no. glo. in. l. ij. h̓ alle. ⁊ ꝓbat̉ ibi ẜmvnū intellectū. ¶ In glo. in. ꝟbo. extunc in fi. glo.aꝑte nō ſoluit ꝯtrariū. dicit Io. an. ꝙ procedūt illaiura ī ordinario cuiꝰ ſucceſſor iā venit ⁊ tūc nō iudicet vltima die ſue iuriſditōis. erubeſcit em̄ in abdicatōe dignitatis. ar. ff. de cōdi. ⁊ demō. l. publice.dic tn̄ ꝙ ſi ferat ſnīam vel aliū actū exerceat tꝫ actqꝛ nō deficit ſibi ptās ex qͦ durat tp̄s ſuū vn̄ eſt honeſtū ſꝫ nō neceſſariū. ita notant̓ dicit glo. in. c. et ſixp̄s de iureiur. in. ꝟ. ſeruādū. Et vide qd̓ no. in. l.meminiſſe. ff. de offi. ꝓcō. ſi aūt nōdū venit ſucceſſor poſſit iudicare ex honeſtate. vt. d. l. meminiſſe.Ad iſtū tex. dic ꝙ loqͥt̉ in delegato in cuiꝰ ꝑſona ceſſat rō p̄dicta qꝛ nō hꝫ ſucceſſorem. ⁊ tene mēti illasduas glo. ¶ In glo. in ꝟbo tenebras. ibi credo ꝙvalet ꝓceſſus. Inno tꝫ ꝯtrariū. ſꝫ Hoſt. ⁊ Io. an. ſequunt̉ glo. dicit tn̄ Hoſti. ꝙ ꝑs citata poterit dice̓

ꝙ eſt tp̄s qͥeſcēdi ⁊ petere licentiā ⁊ ſi nō audit̉ poterit appellare. ⁊ latiꝰ hͦ ꝓſeqͥt̉ Io. an. in addi. ſpe.in ti. de ꝓla. ſen. §. iuſta. ꝟſi. iteꝫ ſi nulla rōne tꝑis.vbi diſtinguit ꝙ aūt ꝑs cōparuit ⁊ appellauit ⁊ nōtenet ſnīa qꝛ habuit iuſtā cām appellādi. vt h̓. Autexcepit ⁊ nō appellauit nec receſſit ⁊ tenet ſnīa lꝫ iudex malefecerit. aut ꝑs excepit ⁊ receſſit ⁊ etiā nontenet ſnīa qꝛ ē lata ꝯtra abſentē nō ꝯtumacit̓. ⁊ optime loquit̉. nā qn̄ ꝑs eſt pn̄s videt̉ renunciare iuri ſuo. ar. in. l. j. ff. de ferijs. puto etiā ꝙ ꝑs citata vtcōpareat de nocte nō teneat̉ venire ad ſe ercuſandū qꝛ citatio notorie eſt iniuſta ⁊ temeraria iō nonartat citatū. Ad hͦ vide tex. cū gl. in cle. paſtoral̓. §.piſana de re iudi. ⁊. c. bone. el. ij. de ęlec. ꝑ Inno. īc. ij. de dila. facit tex. in. l. nō videt̉ latitare. ff. d̓ iudi. ⁊ hͨ no. ¶ Ultimo exͣ gl. q̄rit̉ nūquid iudex poſ-ſit expectare ꝯtumacē vltra vnū dieꝫ. Bal. dicit ꝙſic nec ẜm eū tenet̉ citare ꝯtumacē. qꝛ quāto magꝭꝑſeuerat in ꝯtumacia tāto magis creſcit ip̄a contumacia. nec purgat̉ niſi cōpareat. facit. c. corā. de reſti. in inte. ⁊. c. cū dilecti. de do. ⁊ ꝯtu. Et iſtum tex.dū dicit in diē alteꝝ ⁊cͣ. exponit .i. in diem aliā. ſedin ꝯtrariū eſt tex. in prin. ibi in diē ſubſeq̄ntē. Iteꝫexquo diſtulit vltra vnā diem videt̉ ſublatꝰ terminus. ⁊ hͨ opi. plꝰ mihi plꝫ. ꝓ hͦ facit. l. fi. ⁊ qd̓ ibi no.ff. quod vi aut clam. ⁊ hūc articulum pleniſſime expediui in. d. c. cum dilecti. ⁊ dic vt ibi. Nicol. abb.σEx noua cauſaNiniuant e. remouet̉ deiegatus etiā poſt. lit. ꝯteſ. ⁊ aliꝰ ſurrogat̉. Inpͥma ponit̉ actoris gr̄oſa petitio. In ſcd̓a ſb̓ duplici ꝯditione ip̄ius exaudito. ſcd̓a ibi qͦ circa. ¶ No.primo ꝙ eadē cā pōt ſil̓ cōmitti ep̄o ⁊ vicario ſuo. ⁊ſic pōt vicarius eſſe collega ip̄ius ep̄i in cā ei ſpecialiter delegata. ¶ Scd̓o noͣ. ⁊ tene mēti ꝙ ex ꝑſonaepiſcopi pōt recuſari ip̄iꝰ vicarius. vnde ſi ep̄s eſtcerta rōne ſuſpectꝰ poſſum recuſare vicariū ſuuꝫ.Et hͨ puto ꝓcedere nedū qn̄ cauſa vtriqꝫ delegat̉vt h̓. ſꝫ etiā qn̄ vicariꝰ ꝓcedit vt vicariꝰ. ⁊ ml̓to fortiꝰputo hͨ caſu recuſatōem ꝓcedere qꝛ vicariꝰ p̄ſumitur magis affectus ⁊ magis obediēs ip̄i ep̄o in iuriſditione ep̄ali ſibi ꝑ ip̄m delata qͣꝫ in iuriſditionedelegata vtriqꝫ eoꝝ ꝑ ſuꝑiorē. qd̓ vltimū eſt bn̄ notandū lꝫ nemo tangat. ⁊ iſte tex. poſſet aliqͣtenꝰ cauillari in eo ꝙ dic̄ ꝙ iſte. R. erat familiarꝭ eoꝝ tn̄ vtpꝫ ī pͥncipio. c. iſte erat pͥncipal̓r familiaris ep̄i ſꝫ exꝑſona ep̄i erat ꝑ ꝯn̄s familiarꝭ vicarij. Et ꝓ hͦ dictobn̄ fac̄ tex. ī ar. i. c. accedēs. el. ij. vt lit. nō ꝯt. ¶ No.ibi poterat ſuſpectꝰ haberi ꝙ ex ꝑſona rectoris ſeup̄lati pōt recuſari iudex datꝰ in cā eccl̓ie qd̓ alibi nōita bene ꝓbat̉. h̓ em̄ erat ꝯtentio ſuꝑ iure parochiali ⁊ ſic cā erat eccl̓ie ⁊ tn̄ recuſat̉ iudex qꝛ erat dn̄srectoris eccl̓ie. ⁊ facit hͦ ad. q. nūquid cōſanguinep̄lati poſſit recuſari vt ſuſpectus in cā eccl̓ie. certuꝫem̄ eſt ꝙ in cā ꝓpria ip̄iꝰ p̄lati pōt conſanguineusvt ſuſpectus recuſari. vt in. c. poſtremo. jͣ. de appella. Sed dubium eſt quid ſi conſanguineus eſt datus iudex in cauſa eccl̓ie? Spe. ⁊ Egi. vt no. in. c.poſtremo. dixerūt ꝙ nō poterat recuſari quia cāeſt eccl̓ie ⁊ non prelati. ⁊ ꝓ hͦ facit naͣm p̄latus ipſeL 2