I

eſt veſpere ⁊ mane dies primꝰ vel ſcd̓s ⁊cͣ. nā diesnaturalis more romano īcipit a media nocte ⁊ deſinit in media nocte diei ſeq̄ntis vt hic ⁊ in. l. moreromano. ff. de ferijs. Et ꝑ hͦ dicit h̓ Io. an. ꝙ ſi cōtractꝰ ſit citra dimidiā noctē dꝫ attribuere notariꝯtractū diei p̄cedenti. Si ꝟo explet̉ vltra dimidiaꝫnoctis tūc attribuit̉ diei ſeq̄nti. vnde ſi hͦ ſcro in ſecunda hora noctis fieret ꝯtractus pōt notariꝰ dice̓actū in tali loco decima die marcij. ſi ꝟo poſt dimidiā noctis dꝫ dicere. xj. die marcij ⁊ ita in ſil̓ibꝰ qd̓no. ¶ Item no. ibi in duabꝰ dimidiatis noctibus⁊cͣ. ꝙ mediū d̓r totū id qd̓ ꝯſiſtit inter duo extrema¶ Ultimo no. inſtructōem pape vt iudex non artet ſe ad ꝓcedendū in vltima die ſue iuriſditionisne ꝓpter impedimentū forte ſuꝑueniēs euaneſcatſua turiſditio ſine effectu. ¶ In glo. ij. ibi circūductum. expone .i. ſublatū. tex. tn̄ allegatꝰ in glo. loqͥtur qn̄ is ad cuiꝰ inſtantiā emanauerat cicatio nocōparuit. nā tūc circūducit̉ .i. tollit̉ edictū citatōis.ſed iſte tex. pōt intelligi ẜm Inno. qn̄ citatus eratabn̄s. ſed in hͦ Inno. nō ꝑſiſtit ⁊ bn̄ qꝛ tex. loquit̉ īdiſtincte ſit reus vel actor abn̄s. vt patet ibi ⁊ eorūaltera ⁊cͣ. Nunqͥd aūt ꝑte cōparente circūducaturedictū ip̄o iure? dic ꝙ nō. ſꝫ pn̄s ꝑs hꝫ duplex remedium ꝯͣ abn̄tem ꝯtumaciter. primo vt faciat circūduci terminū ⁊ ſe abſolui ab illa citatione. nō eniꝫdebet ꝓpria auctoritate recedere. nā cū iudex poſſit expectare ꝯtumacē in ſeq̄ntem diē deluſoria videret̉ iſta ptās ſi ꝑs poſſet recedere ꝓpria auctoritate cū iudex nō poſſet ꝓcedere ꝯͣ abn̄tem non ꝯtumaciter. vt in. c. q̄relā de ꝓcu. ſentit tn̄ Inno. ꝙ ſiep̄s ꝓcedit nō incurrit penā ẜ nō recuꝑabit expenſas aduerſus abn̄tem ꝯtumacē. qͥnīmo ẜm eum ſiabn̄s poſtea veniret ⁊ doceret de legitimo impedimento poſſet petere expenſas ab eo qͥ ꝓpria auctoritate receſſit. qͥnimo puto etiaꝫ ꝙ ſi iudex dicat ſevelle expectare abſentē in alterā diē ꝙ pn̄s nō pōtrecedere. qꝛ exqͦ a iure ꝯcedit̉ iudici vt poſſit illumterminū ꝓrogare videt̉ terminus durare vſqꝫ adtp̄s ꝓrogationis fiende. ar. in. l. ſed ſi manente. ff.de p̄ca. ⁊ iō ſi ꝑs receſſit pōt tanqͣꝫ ꝯtumax puniri.qꝛ paria ſūt nō venire ⁊ venire ⁊ ante tp̄s recedere. vt in. c. certū. xj. q. iij. ¶ Iteꝫ de vento ſeruiretiſte tex. ſi ꝑs pn̄s poſſet recedere. Et ꝓ hͦ aduertendum qꝛ iudex nō tenet̉ iteꝝ citare. exqͦ infert̉ ꝙ primacitatio durat ad diē ꝓrogatā. ſꝫ vbi iudex nō ꝓrogauit terminū ſatis pōt ꝓcedere qd̓. sͣ. dixi. ſecūdū remediū pn̄tis eſt vt faciat ſe abſolui ab inſtancia iudicij. ad hͦ. l. ꝓperandū. C. de iud. ⁊. iij. q. iij.qd̓ fieri. ⁊ dr̄ia eſt nō modica inter ſcd̓m ⁊ pͥmū remediū. nā vt abſoluat̉ a termīo nō reqͥrit̉ alia citatio nec pereūt alia acta litis ſꝫ ſolū tollit̉ ille terminꝰp̄fixus ſꝫ vbi abſoluit̉ ab inſtātia reqͥrit̉ citatio. debet em̄ abn̄s iteꝝ citari. ⁊ dicit Inno. no. ī. c. ad petitōem de accu. ꝙ in hͦ reqͥrit̉ trināa citatio qꝛ agit̉ d̓notorio ⁊ magno p̄iudicio ꝑtis ahn̄tis cū ꝑ hͦ ꝑeātoīa acta litis. vt. d. l. ꝓperādū. vn̄ oꝑtebit de nouoinciꝑe cām nō tn̄ pereūt alia acta cauſe. vt ſunt atteſtatōes ꝯfeſſiōes ⁊ ſil̓ia. vt no. Inno. in. c. cauſā.de teſti. ⁊ Bar. in. l. cum lite mortua. ff. iud. ſo. no.

glo. in. cle. ſepe. de ꝟb. ſig. ⁊ pōt peti hec abſolutōab inſtantia nō ſolū poſt lit. ꝯte. vt. d. l. ꝓperādūſꝫ etiā an̄. vt in aucͣ. qͥ ſemel. C. quō ⁊ qn̄ iudex. ⁊ tꝫh̓ Inno. nunqͥd aūt pereat iuriſditio delegati? dicunt doc̄. ꝙ no. qꝛ illa nō eſt de ꝓceſſu nec iudex ēfunctus officio ſuo. vt in. c. in lr̄is. sͣ. e. Et dicit hicInno. ꝙ etiā in pͥma abn̄tia pōt qͥs petere abſoluiſe ab inſtantia iudicij quod no. ¶ In gl. in verboniſi gratiam ibi. c. vltimo. vbi dicitur ꝙ vna parsquantumcunqꝫ et qualitercunqꝫ predita ſit auctoritate ſic debet audiri vt alteri p̄iudicium noninferat̉. ⁊ ſic videt̉ ꝙ nō dꝫ iudex ꝑcere contumaciin p̄iudiciū alteriꝰ ꝑtis. Sꝫ rn̄de ꝙ h̓ nō agit̉ d̓ magno p̄iudicio. qꝛ in mora modici tꝑis nō eſt ꝑiculūl. ſi debitori. ff. de iudi. Iteꝫ ſatis ſeruat̉ equalitascū poſtea poterit alteri ꝯſil̓em gratiā facere. ⁊ facitillud. c. vltimū ꝓ opi. q̄ ſeqͥt̉ in glo. vt lꝫ iudex poſſit ꝑcere ꝯtumaci quo ad hͦ vt nō expleat actum inabn̄tia ſua nō tn̄ pōt ꝑcere quo minꝰ cōdemnet eūin expēſis ꝑti pn̄ti qd̓ eſt bene notandū. Hoſt. tn̄ ⁊Io. an. aꝑte nō aꝑiunt in hͦ iudiciū eoꝝ ſꝫ ſolū dicitHoſt. ꝙ iudex pōt ꝑcere ꝯtumaci etiā reſpectu ml̓cte. l. vnica. ff. ſiquis iudi. nō obtē. Itē qꝛ licꝫ iudici differre ius ꝑtis nō tn̄ auferre. vt. l. quotiēs. C.d̓ p̄ci. impe. offe. videt̉ tn̄ ꝑ hͦ ꝟbū ſentire ꝙ nō poſſit ꝑcere cū p̄iudicio ꝑtis qꝛ eſſet auferre ꝑti ius recuꝑandi expēſas. Do. an. tꝫ vt poſſit ꝑcere etiaꝫ qͦad expēſas. ſicut em̄ pōt ex eqͥtate in alteꝝ diē terminū ꝓrogare ita ⁊ in ſumptibꝰ ꝑcere. p̄terea in iudicijs admittit̉ qn̄qꝫ more purgatō. vt in. l. ⁊ ſi pºtres. ff. ſiqͥs cau. mihi plꝫ dictū gl. qd̓ ſequit̉ Inno.lꝫ Io. an. ⁊ Do. an. nō faciāt mētiōeꝫ de dicto Inno. Moueor qꝛ indulgētia ꝯceſſa dꝫ ſtricte intelligi quatenꝰ tangit intereſſe alteriꝰ. vn̄ ſatis eſt ꝙ aliquid oꝑetur. vt in. l. ij. §. ſiquis a pͥncipe. ff. ne qͥdin loco publico. ⁊. c. ſuꝑ eo. sͣ. e. facit qd̓ noͣ. Inno.in. c. cū dilecti de dona. ⁊ Bar. in. l. fi. ff. de ꝯſt. pͥn.Et hͦ dictū credo ꝙ ſeruaret̉ in pͣctica. ¶ In ea. gl.ibi hͦ āno ⁊cͣ. vbi d̓r ꝙ ſiqͥs ꝓmiſit ſoluere hoc ānonō eſt in mora an̄ lapſum totius āni. ergo citatusad totū diem nō eſt in mora ante lapſum totiꝰ diciGlo. nō ſoluit īmo inepte ſe ꝯtinuat. Hoſt. dic̄ ꝙ illud in abſolutōe exͣiudiciali iſtud in iudiciali ꝓpteriudicū ꝯtemptū ſꝫ hͦ nō eſt ſoluere formal̓r ꝯtrariūvnde do. An. ſoluit ⁊ meliꝰ ꝙ in ꝯͣrio fuit ſtatutusterminꝰ ad ſolutionē faciendā in fauorē debitorūideo totus terminꝰ ſibi cedit. ſꝫ h̓ fuit p̄fixa dies addiē exercitij declarādā. Uel dic clariꝰ ꝙ citatꝰ vt cōꝑeat hora ꝯgrua certa die intelligit̉ vt ꝯꝑeat horacongrua q̄ poſſit ille actꝰ expediri. vnd̓ tacite ineſthora in aſſignatōe diei. vn̄ ſi nō cōparet in illa hora eſt in ꝯtumacia. In glo. in ꝟbo terminum ꝑemptoriū. no. duo ex iſta glo. Primo ꝙ nō valet ſnīalata ī abn̄tia ꝑtis niſi p̄ceſſerit trina citatio aut vnaꝑemptoria. ſimplex ergo citatio nō ſufficit. ⁊ videbo. glo. iūcto tex. in cle. ſepe. de ꝟb. ſig. in ꝟbo peremptorio. vbi glo. hͦ tꝫ ⁊ ꝓbat ibi tex. ꝑ locū a ſpālinā ſi ſpāle eſt vt nō requiratur ꝑemptoria in cauſis ſūmarijs. vt eſt ibi no. tex. regl̓ariter gͦ in cauplenarijs citatio dꝫ eſſe ꝑemptoria. Et aduerte qͥa