Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ego allego tex in. c. ab vno re iudi. li. vj. vbi d̓r vnꝰ ex pluribꝰ dꝫ ſnīaꝫ ferre alijs mādātibꝰ al̓s tꝫ ſnīa. ſꝫ ille tertiꝰ mādauit nec ſnīaꝫ dixit. tenꝫ iſta ſic a collegꝭ data. Adde tertiā limitationē. ſi .n. ſūt tres vel pl̓es iudices vnꝰ iuratſibi pōt liq̄re pn̄t alij ſnīare. vt ē tex. ſingl̓aris in. d. l. ſi vni. ẜm vnū intellectuꝫ quē ſequit̉ ibiglo. Bar. Inno. in. d. c. rainaldꝰ. de pl̓ibꝰ ordinarijs de iſtꝭ legatꝭ qͣl̓r habeāt iuriſditionē di.. ī. c. prudētiā In gl. fi. ibi fcā reſtitutiōe vl̓tgl. bn̄ ml̓ier petebat reſtitutōeꝫ mariti noadmittūt̉ accuſatores mr̄imonij an̄ reſtitutionemSed ꝯͣ facit. petēs reſtitutōeꝫ hꝫ ꝓbare ſpoliatōeꝫ poſſeſſionē. vt.. e. ti. c. ꝯſultatōnibꝰ in fi. ſꝫ maritꝰ abiecit vxorē ſꝫ dimiſit ad ſnīam iudicis. Sol. dicūt doct. ſnīa fuit nl̓la. qꝛ ab vnalata. ſic volūt ſpoliatꝰ p̄textu ſnīe nulle pōt petere reſtitutōeꝫ veꝝ dicūt. vt in. c... eo. dic eoip̄o cōiunx ſine legitima cauſa non vult redire ad ſuū cōiugalē videt̉ ſpoliare. vn̄ pōt agere poſſeſſorio. ad vide bo. glo. in. c. lr̄as. de reſti.ſpō. ī. c. ſigͣaſti diuor. in. c. intelleximus. adul. no. bene has tres glo. idē Inno. in. c. veniens de ręgl̓a. Ni. Abb.Delegatꝰ ē doAuſam Mue. minꝰmpetrātisrecuſari pōt. cōis diuiſio. ſcd̓a ibi veꝝ.pͥmo licite pōt recuſari iudex vt ſuſpectꝰ exbabili ſolū qn̄ ip̄e ſolꝰ eſt iudex. l. p̄tor. ff. de iuriſ. om. iu. ī. c. ſiqͥs ꝯͣ de fo. ꝯpe. ſꝫ etiā hꝫ alioscollegas. fac̄ iſte. tex. no. in. c. j. de iudi. ſi invniuerſitate iudicū habeo aliquē ſuſpectū poſſuꝫpetere illū remoueri obſtāte alij poſſunt ferre ſnīam iuſtā. facit ad q̄ſtionem nūqͥd ſcholarisqui dꝫ intrare examē hꝫ aliquē ex doc. ſuſpectumex legitima poſſit illū recuſare? credo ſic qͥaſaltē doc. ſunt ibi vt teſtes. no. Bar. in ꝓhemio.ff. veteris. dixi plene in. c. ꝓpoſuiſti de ꝓba. teſtesaūt dn̄t eſſe ſine ſuſpitōe. vt no. c. in lr̄is. teſti.Scd̓o no. ibi dn̄s eſt ⁊cͣ. hn̄s aliquē in familiāſuā pōt dici eiꝰ dn̄s. Ex glo. habes ſex caſus legitimos recuſandi iudicē. vide. xij. qͦs ponit Io. an. īc. legitima ap. li. vj. ſpe. e. ti. §. ſuꝑeſt to. Adducūt doc. aliū caſuꝫ iudex ſucceſſiſſet in totūvl̓ ꝑtē litigatori. tūc pōt eſſe index qꝛ iudicaret in facto ꝓprio. vt in. l. iul̓. ij. ff. de iudi. qd̓ hicd̓r hꝫ locū etiā in ordinario. vt ī. l. iuriſditōi p̄eſt.ff. de iu. om. iu. vbi d̓r is p̄eſt iuriſditōni nec ſibi nec ſuis ius dicere pōt. facit. l. ſenatꝰ. ff. off.ſi. plene dixi in. c. ꝯtingat fo. cōpe. Nūqͥd autpoteſt eſſe arbiter ſiue arbitrator? Doct. ſic. qͥaetiā in facto ꝓprio qͥs pōt eſſe arbitrator. vt. l. ſi libertꝰ. ff. de op. lib. in. c. quintauallis de iureiur.iſta tn̄ ratō ꝓcederet in arbitro qꝛ qͥs non pōteffe arbiter in facto ꝓprio etiā ꝑte ꝯſentiēte. vt ī. l.pe. ff. de arbi. ſꝫ dic̄ alio reſpectu pōt arbiter ī familiaris qꝛ interuenit ꝯſenſus ꝑtiū. pn̄ttes recuſare p̄dictū. ad. c. inſinuāte.. eo. vbiptꝫ dn̄s pōt eſſe iudex in familiaris ſi fuitexceptū. Utīo ſcias Io. an̄.. dicit glo.

caute loqͥt̉ in prin. dicit eſſe ar. iudex pōt recuſari ſi eſt dn̄s impetrātis. ẜm eſt exp̄ſſuꝫ ſic dꝫ dici. ar. ſil̓e no. in. c. j. de pac. ex nōt.formoſuꝫ modū inducēdi iura. vt vbi caſus eſtclarꝰ inducit̉ tex. in ar. vbi tex. eſt exp̄ſſus dꝫ ſimpliciter allegari tex. poſſet tn̄ ẜm dici fuitrecuſatꝰ iudex ſꝫ alter fuit ſb̓rogatꝰ. ſed dic meliꝰpͥmo tex. ꝓbat de ſuſpitōe ꝯn̄s de recuſatione.vt ptꝫ ibi habeat ſuſpectū ⁊cͣ.V.HISi deIIN Le ☞IIIIente. caaruspape cōmittit cām in totū a ſb̓delegato appellat̉ ad papā impedit̉ ꝓceſſus delegati pape. Uel clariꝰ ſic. A ſb̓delegato delegati pape ſb̓delegauit in totū non ad papā ſꝫ ad ip̄mdelegatū appellari dꝫ. diuidit̉. No. primovnū caſum ſatꝭ ſing. in pōt ad papā appellariomiſſo medio regl̓arit̓ ꝯͣ vt in. c. ad romana. ij. q.vj. Et hꝰ ſpālitatis eſt qꝛ delegatꝰ ſb̓delegauit in totū repn̄tat ꝑſonā pape ad illā cāꝫ vt in. c.ſane.. e. exqͦ papa voluit iſtū tenere locū ſuuꝫ ad illā cām temeraria eſt appellatio interponitur ad ip̄m papam hēt̉ papa in ꝑſona delegati. idē caſus ponit̉.. eo. c. ſuꝑ q̄ſtionū. §. porro. Scd̓o noͣ. delegatꝰ ſb̓delegās fac̄ mediū gͣdū.vn̄ dꝫ appellari omiſſo iſto medio vt. fallit ſiiſtud mediū eēt inutile. vtputa ſi ſb̓delegās eſſꝫ excōicatꝰ vel aliter impeditꝰ. tunc pōt appellari adpapā. vt eſt tex. in. c. ſi is cui.. e. li. vj. Item fallit ſinegat̉ iuriſditio ſb̓delegātꝭ. vt quia d̓r papā fuiſſemortuū re integra. vt ē tex. in. c. ſi a ſb̓delegato..e. li. vj. Tertio no. ibi vni vel pluribꝰ vnꝰ delegatꝰ pōt cām ſb̓delegare vni vel pl̓ibꝰ ꝯcor.. e. paſtoral̓ .j. rn̄ſo. eadē rōe dicūt doct. pl̓es delegati pn̄t cām ſb̓delegare pluribꝰ qͣꝫ ip̄i ſunt. Sꝫ ē dubiū ſatis nūqͥd vnꝰ ex pluribꝰ delegatis poſſit cāmſb̓delegare pl̓ibꝰ ſicut pōt vnꝰ ſolꝰ vt. Inno. col.ligit ar. ſic. refert alios tenere ꝯͣriū ꝓpt̓ abſurditatē poſſet ſeqͥ ſi iſti pl̓es ſubdelegati diſcordarent. Hoſti. dicit iſta ꝯſideratōe decet et expeditvt vni cōmittat. ſꝫ ꝓpter rōem. c. prudētiam.. illaqͥppe.. e. dic̄ pōt delegare pl̓ibꝰ. nec ob. ſi diſſētiant qꝛ ꝓuiſuꝫ eſt. c. fi. de re iudi. ſꝫ Io. an. dic̄ illud. c. ꝓuidet in iſto caſu bn̄ dicit qꝛ loqͥt̉ quādo plures iudices delegati diſcordāt in ſnīa ẜꝫ nosloqͥmur qn̄ pl̓es ſb̓delegati vniꝰ delegati diſcordāt ꝓcedāt collega ſb̓delegantꝭ. vtputa vnus exduobꝰ delegatis ſb̓delegauit vices ſuas duobꝰ iſtiꝓcedūt collega ſb̓delegātis diſcordāt ad inuice caſu eſt ꝓuiſuꝫ qͣliter ſit ꝓuidēdū? dicitIo. an. vtile eſſe ꝓuidere vt poſſit vnꝰ cōmittere pluribꝰ niſi inſolidū. vt in ſil̓i d̓r in. c. pe. elec.li. vj. ego credo cōmiſſio optime fieri pōt pl̓ibꝰvnū. vt. e. qͣꝫuis. oēs ſubdelegati ab vnotenēt locū vniꝰ ita nil valet niſi maior ꝑs ꝯueīatin vnā ſnīaꝫ. Ad allego tex. gl. in. c. paſtoral̓ipͥn.. reſcpͥ. vbi bo. tex. fac̄ cle. fi. de iurepa. qd̓no. Io. an. ī ſil̓i ī. c. ſcpͥtū ele. In ea. gl. ibi. laicis. hodie ē ꝓuiſū in. c. ſtatutū in. §. in nullo de reſcrip. li. vj. vbi. d̓r ill̓ ꝑſonis dꝫ cōmittere delega-