Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CgMe GINI. Dele.

glo. quā ſic intellige in. c. olim de teſti. fac̄ iſtetex. ſic intellectus ꝯtra glo. in. l. pōpo. al̓s incipit ſivni ex pluribꝰ. ff. de re iudi. dicit alter iudicuꝫpōt ꝓnūciare de cōparēdo. Bar. tn̄ ibi ꝯͣ. ſic ſentit qd̓ prius dixi tetigi poſt glo.. eo. qm̄ Abbas lꝫ iſte tex. loquat̉ de diffinitiua tn̄ papa in rōe ſui reſtringit ſe ad diffinitiuā ſꝫ loqͥt̉ de ſnīa ī gene̓.No. ibi maritali affectiōe. eccl̓ia pōt ꝯpelleremaritū ſolū vt vxorē recipiat temere dimiſſaꝫ ſꝫetiā vt maritali affectōe ꝑtractꝫ. ꝯcor. c. ex partede ſpon.. c. illud de p̄ſump. ſi. Cōtra tex. op. videt̉ iſta ꝯfeſſio mulieris debuit valere lꝫ ſententia fuit nulla. c. fi. de reſ. ſpo. noͣ. dictū Inno. ibi. vbi dicit lꝫ ꝓceſſus ſit nullꝰ ꝯfeſſio tn̄ ī iudicio valet. So. pͥmo pōt dici ꝯfeſſio etiā valuit qꝛ fuit extorta a muliere corꝑis cruciatū. vt ītex. glo. j. Sol. ſcd̓a ꝯfeſſio mulieris non p̄iudicat mr̄imonio. vt in. c. ſuꝑ eo. de eo qui cog. ꝯſan.vx. ſo. etiā ponit̉ in glo. j. hoc ſatiſfactū ētrario. Sed dubitat̉ qͥd ſi ml̓ier fuit ꝯfeſſa ſine corporis cruciatu. So. dicūt qͥdā vt refert Inno. ſitanta erat potētia mariti mulierē ꝟberibꝰ affeciſſet ſi negaſſet in pn̄tia iudicis tūc ille ſolus methꝫ excuſare mulierē. ſꝫ plꝫ Inno. qꝛ ẜmqͣꝫ valeret ꝯfeſſio vxoris in fauorē mariti cuꝫ ſemꝑſit talis potētia mariti in ml̓ierē. ideo no. dic̄ Inno. p̄ſumit̉ metꝰ ī muliere ſꝫ oꝑtet ſi vult infringere ꝯͣctū ſeu ꝯfeſſionē ꝓbet mētu ſibi fuiſſeillatū maritū vel ꝟbera illata. no. dictum intellige qn̄ al̓s ꝯfeſſio de ſe valebat. aliqui habēt īlec. Inno. vbi dixit ꝟbera hn̄t ꝟba. ſi vis ſaluareintellige de ꝟbis minatorijs. ẜm hūc intellectuꝫmine mariti hn̄t excuſare vxorē ſi ꝯͣdixit vl̓ aliqͥd īp̄iudiciū ſuū fuit ꝯfeſſa. ſola tn̄ reuerētia maritiſufficit ad excuſandū mulierē. vt aꝑte voluit Inn. qd̓ not. idē Bar. in. l. metū. in. l. ad inuidiaꝫ.C. qd̓ me.. vide in. l. j. §. honorāde. ff..re. ac. da. nec etiā puto ſole mine ſufficiāt ſeddꝫ ꝯſiderari ꝯſuetudo mariti qͣlitas ip̄ius mulieris. ſūt ml̓ti hoīes multa mināt̉ paꝝ faciunt iſtoꝝ mine inducūt iuſtū mētū. ſecus ſi ſolētminari qͥn poſtea facta ſequant̉. ita ſume pͣcticaꝫ vis ꝓbare ꝓpter mētū iudicis vl̓ minas nonappellaſti. ad Bar. in. l. de pupillo. §. ſiqͥs ipſitori. ff. de no. oꝑ.. in. d. l. ad inuidiā. vide qd̓dixi in. c. viꝝ de regū. Et ex his pōt ſolui q̄ſtiotidiana. mulier fuit ꝓteſtata in abſentia ſe ꝯſenſuram alienatōi rei ſibi hypothecate ꝓpter metuꝫ etreuerentiā mariti nūqͥd illa ꝓteſtatio pͥus facta ſitſufficiēs ad reciſſionē ꝯͣctꝰ. tenuit raineriꝰ ſic ſꝫꝯͣriū ego puto veꝝ p̄dicta.. l. metū p̄al. vbi pꝫ ex ſola ꝓteſtatōe ꝓbat̉ metꝰ ſꝫ oꝑtet ꝓbetur p̄dicto. habes declaratā glo. j. In glo.ij. in fi. no. hāc theoricā glo. vbi de neceſſitate requirit̉ alicuiꝰ pn̄tia ad certū actū valꝫ qd̓ agiturin ip̄iꝰ abſentia ſecꝰ ſi de honeſtate tm̄ debeat eſſeſens. Hoſti. quo ad pͥmū dicit ſi in fauorē reipublice vel ex forma mādati debebat qͥs eſſe pn̄svalet qd̓ agit̉ in ipſiꝰ abſentia nec ip̄e pōt actū ratificare vt. ſecꝰ ſi ob pͥuatā vtilitate. qꝛ valet actus

licet ꝯtemptꝰ poſſit ꝓſequi ꝯtemptū ſuū. vt ī. c. qd̓ſicut de ele. vbi canonicus ꝯtemptꝰ in electōne pōtratificare electōeꝫ faciā ī ipſiꝰ abn̄tia. dictūc. ſicut. no. do. An. actꝰ exͣiudicial̓ in piudicium tertij abn̄tis tenet lꝫ ille poſſet ꝓſequi ꝯtēptū. ego admitterē.. c. ſicut. loquit̉ ī particulari .ſ. ad minꝰ due ꝑteſ capl̓i actū gerūt abn̄tetertia ꝑte. tūc actꝰ tenet.. qꝛ due ꝑtes vniuerſitatis repn̄tant totā vniuerſitatē. vt in. l. nulli. īl. plane. ff. qd̓ cuiuſ. vniuer. vn̄ actꝰ ibi eſt geſtꝰ abhn̄te ptātem. ſecus .n. videt̉ vbi ptās non eſſet penes exercentē actū ſine alicuiꝰ pn̄tia. tūc putarēactū valere ſine illiꝰ pn̄tia. facit qd̓ no. in. c. ſi an de iudi. li. vj. in. l. ſolū. C. de bo. li. ītn̄ pōt dari certa doctrina ſꝫ ẜm varietatē cauſaruꝫ ꝓcedendū ē. tene tn̄ mēti p̄dicta qꝛ ad ml̓ta..dicēda ꝯferūt. In glo. in ꝟbo vniꝰ in fi. vltra limitatōeꝫ quā dedi ſuꝑ tex. querit̉ qͥd in delegatisad vniuerſitatē cāꝝ nūquid valeat ſnīa vniꝰ. doct. nihil dicūt. Sed aduerte iſti delegati ſil̓ ꝓceſſer̄t ī valet ſnīa vniꝰ. qd̓ ꝓcedit etiā ſi eēt ordīarij qꝛ dꝫ habere finē cora ill̓ iudicibꝰ coraꝫ quibꝰeſt cepta. vt in. l. vnica. ff. de offi. conſu. not. glo. etBar. in. d. l. pōponius. Sꝫ dubiū eſt nūqͥd a pͥncipio poſſint illi delegati ad vniuerſitatē cāꝝ ſeꝑatiꝫꝓcedere? glo. Bar. in. d. l. pōponiꝰ. al̓s incipit ſivni. tenēt ſic. vt in eqͥparent̉ ordinarijs. Iteꝫvidemꝰ pl̓es executores ſimpl̓r dati hn̄t ptāteminſolidū. qꝛ ſunt deputati ad vniuerſitateꝫ negocioꝝ vt in. l. j. §. ſi plures. ff. de exercito. ſꝫ ſecūseſt in ꝓcuratoribꝰ deputatis ad cās ꝑticulares. vtin. l. pluribꝰ. ff. de ꝓcu. in. c. ſi duo eo. ti. li. vj. necaudiui vnqͣꝫ illud dictū reprobari qn̄qꝫ fui ſecūtꝰſꝫ credo illud ꝓcedere ꝯͣriū eſſe veꝝ. ad allego tex. ſing. iūcta glo. in. ſeꝑatim in. c. vt officiūde hereti. li. vj. arguēdo locū a ſpāli. naꝫ inqͥſitores heretice prauitatis deputati in aliqua ꝓuinciavel ciuitate vel caſtro dicunt̉ delegati ad vniuerſitatē cāꝝ. vt no. Io. an̄. ī. c.. eo. ti. li. vj. tn̄ ī eisſpāle eſt ī fauore fidei vt poſſint ꝓcedere ſeꝑatiꝫregulariter dn̄t ſil̓ ꝯuenire ſicut delegati ad certaꝫcām. vt qd̓ bn̄ no. iura allegata gl. Bar.reſtringūt qꝛ loquūt̉ in alia maͣ no. Ex quo infero ſi ep̄us ꝯſtituit pl̓es officiales in aliqua ꝑtedocꝭ. niſi dederit eis ptātem inſolidū pn̄t ſeꝑatīꝓcedere. hn̄t iſti iuriſditōeꝫ delegatā ad vniu̓ſitatē cāꝝ vt eſt glo. no. in. c. romana de ap. li. vj. īc. pn̄ti de offi. or. e. li. vide qd̓ no. ī cle. ſi pͥncipal̓de reſcpͥ. Uide etiā aliā no. limitatōeꝫ ad iſtū tex.quā ponit Inn. in. c. rainaldus. in pͥn. teſta. vbiibꝰ vl̓ pluribꝰ iudicibꝰ dixit opi.dicit ſi vnꝰ exſuā in pn̄tia ꝯiudicū nec potuit illos trahe̓ ad ſuaꝫopi. ſed receſſit noluit eſſe pn̄s in ſnīa ferēda pn̄talij iudices ſentētiare. qꝛ ꝑinde eſt ac ſi iſte eēt pn̄s ꝯtradiceret caſu valet ſnīa pluriū. vt in. c. fi. dere iudi. in. l. duo ex tribꝰ. ff. e. ſic ceſſat caſul. itē ſi vnꝰ. ī fi. ff. de arbi. ꝯͣriū tꝫ Bar. in. d. l. duo.illud dictuꝫ puto veriꝰ. qꝛ pn̄tia oīm exigit̉ qm̄ adhūc iuriſditionis exercitiū ꝑte bn̄ reꝑit̉ nūc ſnīalata a habentibꝰ poteſtatem inſolidū. ad idemB 2