Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De offi. dele.

dic pͥma frōte ℟ptū p̄ſumit̉ falſuꝫ. qꝛ ꝯtra volūtatē pͥncipis vt pꝫ in fi. c. in. l. qͦtiēs p̄al. vn̄ alibidixit glo. noͣbil̓. ſi pͥuilegiū ꝯcedit̉ ꝯͣ cōem ſtilumpͥuilegioꝝ ꝯͣ ꝯſuetudīeꝫ pͥncipis p̄ſumit̉ falſū. vn̄dꝫ expectari ſcd̓a iuſſio pͥncipis. ad vide bo. tex.iūcta glo. fi. in. c. cām. ij.. de teſti. facit tex. in. c.qd̓ ſuꝑ de fi. inſtru. In glo. fi. in fi. in illa. l. p̄cipit̉vt vnuſqͥſqꝫ ſequat̉ origine patrie. nec vlla ꝓmoreꝓuintie ferri ſituat̉ exceptio. Uin. ſoluit vt.. ī gl.qꝛ ibi habebat locū excuſatio. ſic non tollit ibiius rōnabilē exceptōem.Delegatio facta digniaUonſam. tati exp̄ſſo noīe ꝑſone trāſit in ſucceſſorē. pͥma ꝑs narrat factūſcd̓a illd̓ approbat ibi nos. pone caſuꝫ lr̄aleꝫ vt inglo. No. pͥmo iudex pōt ſe p̄fige̓ t̓minuꝫ ꝑtibus ad agēdū abſqꝫ eo citet nūciū. qꝛ monitioa iudice facta hꝫ vim trine citatōis. vt eſt tex. noͣbil̓ẜm cōem intellectū in. l. ij. C. quō qn̄ iudex. queꝫintellectū ſeqͥt̉ glo. noͣbil̓ in. c. ꝯſuluit.. e. in ꝟbo pꝰterminū. idē glo. in. d. l. ij. ſcd̓o ibi porrecto. vbi morit̉ delegatꝰ cui facta fuerat cōmiſſioexp̄ſſo noīe dignitatis dꝫ reſcpͥtuꝫ de nouo pn̄tariſucceſſori. arg. in. l. mutari. qd̓ ibi no. ff. de ꝓcur. tn̄ puto neceſſariū. qꝛ ſubſtitutꝰ iudici pͥmortuo oīa cenſet̉ eodē iure defuncto. dꝫ cām aſſumere in termīs ſuis. vt in. l. mortuo. ff. de iud.in. l. ꝓperādū. C. e. dignitas variat̉ mutatiōeꝫ ꝑſone. vt in. c. ſi gratioſe. reſcrip. li. vj. delegatio qn̄qꝫ fit exp̄ſſo noīe ꝓprio. qn̄qꝫ exp̄ſſonoīe appellatiuo vt eſt nomē dignitatis. ē nomēꝓpriū qͣꝫtū ad ꝓpoſitū noſtꝝ id qd̓ ꝯp̄hēdit vnumcorpꝰ ſeu vnū ens vt petrꝰ. nomē ꝟo appellatiūp̄hendit in ſe plura. hꝫ ſe qn̄qꝫ vt genꝰ vel vt ſpecies ad cōprehēſa. vt aīal. ho. ep̄s. abbas. Itē no. ſi delegatio fit alicui ſb̓ noīe appellatiuo tali hꝫſucceſſore delegatio trāſit ad ſucceſſorē etiā re integra. ſecus ſi fiat exp̄ſſo noīe ꝓpͥo tm̄ qꝛ vt p̄dixi no ꝓpriū denotat ſolū vnuꝫ corpꝰ. illo extinctoextinguit̉ iuriſditio. Itē no. diſpoſitio. qn̄qꝫeſt real̓ qn̄qꝫ eſt ꝑſonal̓is. d̓r real̓ qn̄ eſt cōtēplatadignitas ꝑſone trāſit in ſucceſſore. in dubio videt̉ ꝯtēplata ſi diſpō eſt fundata ſuꝑ noīe dignitatis. qn̄qꝫ eſt perſonalis .ſ. qn̄ eſt fundata ſuꝑ ꝑſona in dubio videtur fundata ſuper perſona ſi eſtcepta ſub noīe ꝓprio. ad quotidie allegat̉ iſtetex. Itē no. ſb̓ſtitutꝰ in dignitate videt̉ ſb̓ſtitutus in oībꝰ appenditijs acceſſorijs ad dignitatē. In glo. j. in fi. Ex hac glo. hēs duos modos intelligēdi tex. ſcd̓s modꝰ meliꝰ ꝯgruit lr̄e in ſolūd̓r abbas leiceſtrie citauit. vn̄ intellige citauitmortuo collega ſuo qd̓ potuit face̓ ꝟtute clauſuleilliꝰ ſi oēs. de in. c. ſciſcitatꝰ.. de reſcrip. Siaūt fuiſſet appoſita illa clauſula pōt vnꝰ ſinealtero ꝓcedere etiā ſi reliquꝰ ſit mortuꝰ. vt ī. c. vnodelegatoꝝ.. e. Pōt tertio intelligi licꝫ fueritcōmiſſa duobꝰ. pōt tn̄ vnꝰ ſolꝰ int̓loqui cōparendo etiā collega ſuꝑſtite. vt glo. voluit no. in. l. pomponiꝰ. al̓s incipit ſi vni. ff. de reiudi. ꝯtrariū tn̄ tenet ibi Bar. veriꝰ facit tex. in. c. prudentiā.

l. c. cāꝫ.. e. nullū actū iuriſditionalē pōt alt̓ ſinealtero exerce̓ exqͦ ſt̓ delegati. ſimpl̓r dati vt ī iuribꝰp̄al. ſatis tacite voluit iſta glo. ſe. in eo advaliditatē citatōis pōderat illa clauſula ſi omnes fuerat appoſita. bene notabis. Et noͣ. exiſto intellectu glo. ſe. ſingl̓arē intellectū illiꝰ clauſule ſi oēs vt durāte impedimēto poſſit alterſolus ꝓcedere. ſꝫ eo ceſſante dꝫ ꝓcedere collegaſicut fecit iſte abbas admiſit ſubſtitutū college. ſecus dic in dauſula hodie vſitata vt vnꝰ vl̓ alter ⁊cͣ. qua dic̄ vt le. noͣ. in. c. plures.. e. li. vj. Inglo. iij. diuide hāc glo. in qͣtiuor ꝑtes. in pͥma format vna qōem. deinde format duas oppoſitionespoſtmodū aliā qōem. ſcd̓a ibi. ſed videt̉ idē. tertis ibi. ſꝫ videt̉ etiā. qͣrta ibi ſed pone̓. Redeoad pͥmā q̄ro declarando glo. eſt delegatiofacta exp̄ſſo noīe appellatiuo ſeu dignitatis trāſit īſucceſſore etiā re integra. ſecꝰ eſt in delegatiōe facta exp̄ſſo noīe ꝓprio. illa expirat mortē delegati nec trāſit ad ſucceſſoreꝫ ſeu heredē. vt ī. c. vnodelegatoꝝ.. eo. Sol̓. dicit glo. in pͥma ꝑte in effectu expͥmit̉ nomen dignitatis cōmiſſio videt̉facta dignitati morit̉ nec alterat̉ ex mutatōnep̄ſidentiū. xij. q. ij. liberti. ī. c. ſi gratioſe. de reſcpͥ.li. vj. ſꝫ qn̄ fuit exp̄ſſuꝫ nomē ꝓpriū tūc delegatio ēfacta ꝑſone quidē eſt corruptibil̓. vn̄ ꝑſona mortua extinguit̉ iuriſditio tanqͣꝫ acceſſoria ad ꝑſonaꝫvt in regl̓a acceſſoriū in .vj. eſt qd̓ voluit dicereglo. dicit indiuidua qͦtidie ꝑeunt. ſumitur indiuiduū corꝑe aīato t̓reſtri. d̓r indiuiduūqꝛ ſtāte vita pōt diuidi. ſi diuideret̉ in duas ꝑtes deſineret eſſe. qꝛ cōponitur ex aīa etcorꝑe. vt in. c. in qͣdā. de cele. miſſ. aūt intelligade aīabus aūt de angelis. aīe ſunt indiuiduetn̄ corrūpunt̉. Cōtra oppo. capiēdo ſcd̓amꝑtem glo. videt̉ idē ſit dicendū vbi exprimiturnomē appellatiuū tm̄. naꝫ qn̄ fit cōmiſſio alicui exiſtenti in dignitate ſemꝑ dignitas reſtringitur demōſtrationē aliquā. vt ſi d̓r cōmitto cām ep̄o ſenēſi. illiad verbū ſenenſi reſtringit illd̓ appellatiuūep̄o ira poſſit ītelligi niſi de vno ep̄o. qꝛ vnꝰ ēep̄s ſeneſis plures. ergo ꝑinde eſt ac ſi fuiſſetexp̄ſſum nomē ꝓpriū tm̄. ob nomē appellati differt a ꝓprio. ꝓpriū nomē eſt illud qd̓ conuenit vni ſoli. cōp̄hēdit vnuꝫ corpꝰ tm̄. nomē ꝟoappellatiuū ꝯuenit pluribꝰ cop̄hēdit plura hꝫ ſeqn̄qꝫ vt genꝰ qn̄qꝫ vt ſpēs ad cōp̄hēſa. vt ſi dico ānimal cōp̄hēdit in ſe om̄s ſpecies ſil̓ vt hoīem. equū.bouē ſil̓es. vel ſi dico cōp̄hēdit in ſe oīa indiuidua ſil̓ vt titiū ſemproniū ⁊cͣ. ita ad ꝓpoſitū ſi dicoep̄s comp̄hendit ſil̓ magis iſtū qͣꝫ aliū ep̄m. conuenit em̄ pluribus nec ex ſignificato ſuo reſtringitur ad certā ꝑſonā. ergo qn̄ ꝓfertur nome appellatiuum ſeu nomen dignitatis quod idem eſt illareſtrictione videtur habeat inſtar nominis proprij exquo ſolum cōuenit vni. Sol̓. dicit glo. in effectū licet ꝓferat̉ nomē appellatiuū illa reſtrictōe tn̄ eſt nomē ꝓpriū ſꝫ eſt appellatiuū ſingulare ſic̄ fenix. vult dice̓ deſinit eſſe appellatiuūpter reſtrictōeꝫ ſꝫ ē ſingulare. qꝛ cōp̄hēdit eodē tꝑe