De offi. dele.
dic ꝙ pͥma frōte ℟ptū p̄ſumit̉ falſuꝫ. qꝛ ꝯtra volūtatē pͥncipis vt pꝫ h̓ in fi. c. ⁊ in. l. qͦtiēs p̄al. vn̄ alibidixit glo. noͣbil̓. ꝙ ſi pͥuilegiū ꝯcedit̉ ꝯͣ cōem ſtilumpͥuilegioꝝ ⁊ ꝯͣ ꝯſuetudīeꝫ pͥncipis p̄ſumit̉ falſū. vn̄dꝫ expectari ſcd̓a iuſſio pͥncipis. ad hͦ vide bo. tex.iūcta glo. fi. in. c. cām q̄. ij. jͣ. de teſti. ⁊ facit tex. in. c.qd̓ ſuꝑ de fi. inſtru. ¶ In glo. fi. in fi. in illa. l. p̄cipit̉vt vnuſqͥſqꝫ ſequat̉ origine patrie. nec vlla ꝓmoreꝓuintie ferri ſituat̉ exceptio. Uin. ſoluit vt. sͣ. ī gl.qꝛ ibi nō habebat locū excuſatio. ⁊ ſic non tollit ibiius rōnabilē exceptōem.Delegatio facta digniaUonſam. tati nō exp̄ſſo noīe ꝑſone trāſit in ſucceſſorē. pͥma ꝑs narrat factūſcd̓a illd̓ approbat ibi nos. ⁊ pone caſuꝫ lr̄aleꝫ vt inglo. ¶ No. pͥmo ꝙ iudex pōt ꝑ ſe p̄fige̓ t̓minuꝫ ꝑtibus ad agēdū abſqꝫ eo ꝙ citet ꝑ nūciū. qꝛ monitioa iudice facta hꝫ vim trine citatōis. vt eſt tex. noͣbil̓ẜm cōem intellectū in. l. ij. C. quō ⁊ qn̄ iudex. queꝫintellectū ſeqͥt̉ glo. noͣbil̓ in. c. ꝯſuluit. jͣ. e. in ꝟbo pꝰterminū. ⁊ idē glo. in. d. l. ij. ¶ Nō ſcd̓o ibi porrecto. ꝙ vbi morit̉ delegatꝰ cui facta fuerat cōmiſſioexp̄ſſo noīe dignitatis dꝫ reſcpͥtuꝫ de nouo pn̄tariſucceſſori. arg. in. l. mutari. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de ꝓcur.hͦ tn̄ nō puto neceſſariū. qꝛ ſubſtitutꝰ iudici pͥmortuo ꝑ oīa cenſet̉ eodē iure cū defuncto. ⁊ dꝫ cām aſſumere in termīs ſuis. vt in. l. mortuo. ff. de iud. ⁊in. l. ꝓperādū. C. e. nā dignitas nō variat̉ ꝑ mutatiōeꝫ ꝑſone. vt in. c. ſi gratioſe. d̓ reſcrip. li. vj. ¶ Nōꝙ delegatio qn̄qꝫ fit exp̄ſſo noīe ꝓprio. qn̄qꝫ exp̄ſſonoīe appellatiuo vt eſt nomē dignitatis. ⁊ ē nomēꝓpriū qͣꝫtū ad ꝓpoſitū noſtꝝ id qd̓ ꝯp̄hēdit vnumcorpꝰ ſeu vnū ens vt petrꝰ. nomē ꝟo appellatiū cōp̄hendit in ſe plura. ⁊ hꝫ ſe qn̄qꝫ vt genꝰ vel vt ſpecies ad cōprehēſa. vt aīal. ho. ep̄s. abbas. Itē no.ꝙ ſi delegatio fit alicui ſb̓ noīe appellatiuo tali qͥ hꝫſucceſſore delegatio trāſit ad ſucceſſorē etiā re integra. ſecus ſi fiat exp̄ſſo noīe ꝓpͥo tm̄ qꝛ vt p̄dixi nomē ꝓpriū denotat ſolū vnuꝫ corpꝰ. iō illo extinctoextinguit̉ iuriſditio. ¶ Itē no. ꝙ diſpoſitio. qn̄qꝫeſt real̓ qn̄qꝫ eſt ꝑſonal̓is. ⁊ d̓r real̓ qn̄ eſt cōtēplatadignitas ꝑſone q̄ trāſit in ſucceſſore. ⁊ in dubio videt̉ ꝯtēplata ſi diſpō eſt fundata ſuꝑ noīe dignitatis. qn̄qꝫ eſt perſonalis .ſ. qn̄ eſt fundata ſuꝑ ꝑſona⁊ in dubio videtur fundata ſuper perſona ſi eſt cōcepta ſub noīe ꝓprio. ⁊ ad hͦ quotidie allegat̉ iſtetex. ¶ Itē no. ꝙ ſb̓ſtitutꝰ in dignitate videt̉ ſb̓ſtitutus in oībꝰ appenditijs ⁊ acceſſorijs ad dignitatē.¶ In glo. j. in fi. Ex hac glo. hēs duos modos intelligēdi tex. ⁊ ſcd̓s modꝰ meliꝰ ꝯgruit lr̄e in qͣ ſolūd̓r ꝙ abbas leiceſtrie citauit. vn̄ intellige ꝙ citauitmortuo collega ſuo qd̓ potuit face̓ ꝟtute clauſuleilliꝰ ꝙ ſi nō oēs. de qͦ in. c. ſciſcitatꝰ. sͣ. de reſcrip. Siaūt nō fuiſſet appoſita illa clauſula nō pōt vnꝰ ſinealtero ꝓcedere etiā ſi reliquꝰ ſit mortuꝰ. vt ī. c. vnodelegatoꝝ. jͣ. e. Pōt ⁊ tertio intelligi ꝙ licꝫ cā fueritcōmiſſa duobꝰ. pōt tn̄ vnꝰ ſolꝰ int̓loqui d̓ cōparendo etiā collega ſuꝑſtite. vt glo. voluit no. in. l. pomponiꝰ. al̓s incipit ſi vni. ff. de reiudi. ⁊ ꝯtrariū tn̄ tenet ibi Bar. ⁊ veriꝰ ꝓ qͦ facit tex. in. c. prudentiā. ⁊
l. c. cāꝫ. jͣ. e. nā nullū actū iuriſditionalē pōt alt̓ ſinealtero exerce̓ exqͦ ſt̓ delegati. ſimpl̓r dati vt ī iuribꝰp̄al. ⁊ hͦ ſatis tacite voluit iſta glo. cū ſe. in eo ꝙ advaliditatē citatōis pōderat ꝙ illa clauſula ſi nō omnes fuerat appoſita. ⁊ hͨ bene notabis. ¶ Et noͣ. exiſto intellectu ⁊ glo. ſe. ſingl̓arē intellectū illiꝰ clauſule ꝙ ſi nō oēs vt durāte impedimēto poſſit alterſolus ꝓcedere. ſꝫ eo ceſſante dꝫ ꝓcedere cū collegaſicut fecit iſte abbas qͥ admiſit ſubſtitutū college. ſecus dic in dauſula hodie vſitata vt vnꝰ vl̓ alter ⁊cͣ.d̓ qua dic̄ vt le. ⁊ noͣ. in. c. cū plures. jͣ. e. li. vj. ¶ Inglo. iij. diuide hāc glo. in qͣtiuor ꝑtes. in pͥma format vna qōem. deinde format duas oppoſitionespoſtmodū aliā qōem. ſcd̓a ibi. ſed videt̉ ꝙ idē. tertis ibi. ſꝫ videt̉ ꝙ etiā. qͣrta ibi ſed pone̓. ¶ Redeoad pͥmā ⁊ q̄ro declarando glo. q̄ eſt rō ꝙ delegatiofacta exp̄ſſo noīe appellatiuo ſeu dignitatis trāſit īſucceſſore etiā re integra. ⁊ ſecꝰ eſt in delegatiōe facta exp̄ſſo noīe ꝓprio. nā illa expirat ꝑ mortē delegati nec trāſit ad ſucceſſoreꝫ ſeu heredē. vt ī. c. vnodelegatoꝝ. jͣ. eo. Sol̓. dicit h̓ glo. in pͥma ꝑte in effectu ꝙ cū expͥmit̉ nomen dignitatis cōmiſſio videt̉facta dignitati q̄ nō morit̉ nec alterat̉ ex mutatōnep̄ſidentiū. xij. q. ij. liberti. ⁊ ī. c. ſi gratioſe. de reſcpͥ.li. vj. ſꝫ qn̄ fuit exp̄ſſuꝫ nomē ꝓpriū tūc delegatio ēfacta ꝑſone q̄ quidē eſt corruptibil̓. vn̄ ꝑſona mortua extinguit̉ iuriſditio tanqͣꝫ acceſſoria ad ꝑſonaꝫvt in regl̓a acceſſoriū in .vj. ⁊ hͦ eſt qd̓ voluit dicereglo. dū dicit ꝙ indiuidua qͦtidie ꝑeunt. nā ſumiturh̓ indiuiduū ꝓ corꝑe aīato ⁊ t̓reſtri. ⁊ d̓r indiuiduūqꝛ ſtāte vita nō pōt diuidi. nā ſi hō diuideret̉ in duas ꝑtes deſineret eſſe hō. qꝛ hō cōponitur ex aīa etcorꝑe. vt in. c. in qͣdā. de cele. miſſ. nō aūt intelligade aīabus aūt de angelis. nā aīe ſunt indiuidue ⁊tn̄ nō corrūpunt̉. ¶ Cōtra hͦ oppo. capiēdo ſcd̓amꝑtem glo. ⁊ videt̉ ꝙ idē ſit dicendū vbi exprimiturnomē appellatiuū tm̄. naꝫ qn̄ fit cōmiſſio alicui exiſtenti in dignitate ſemꝑ dignitas reſtringitur ꝑ demōſtrationē aliquā. vt ſi d̓r cōmitto cām ep̄o ſenēſi. nā illiad verbū ſenenſi reſtringit illd̓ appellatiuūep̄o ira ꝙ nō poſſit ītelligi niſi de vno ep̄o. qꝛ vnꝰ ēep̄s ſeneſis ⁊ nō plures. ergo ꝑinde eſt ac ſi fuiſſetexp̄ſſum nomē ꝓpriū tm̄. nā ob hͦ nomē appellatiuū differt a ꝓprio. nā ꝓpriū nomē eſt illud qd̓ conuenit vni ſoli. ⁊ cōp̄hēdit vnuꝫ corpꝰ tm̄. nomē ꝟoappellatiuū ꝯuenit pluribꝰ ⁊ cop̄hēdit plura ⁊ hꝫ ſeqn̄qꝫ vt genꝰ qn̄qꝫ vt ſpēs ad cōp̄hēſa. vt ſi dico ānimal cōp̄hēdit in ſe om̄s ſpecies ſil̓ vt hoīem. equū.bouē ⁊ ſil̓es. vel ſi dico hō cōp̄hēdit in ſe oīa indiuidua ſil̓ vt titiū ſemproniū ⁊cͣ. ita ad ꝓpoſitū ſi dicoep̄s comp̄hendit ſil̓ nō magis iſtū qͣꝫ aliū ep̄m. conuenit em̄ pluribus nec ex ſignificato ſuo reſtringitur ad certā ꝑſonā. ergo qn̄ ꝓfertur nome appellatiuum ſeu nomen dignitatis quod idem eſt cū illareſtrictione videtur ꝙ habeat inſtar nominis proprij exquo ſolum cōuenit vni. Sol̓. dicit glo. in effectū ꝙ licet ꝓferat̉ nomē appellatiuū cū illa reſtrictōe nō tn̄ eſt nomē ꝓpriū ſꝫ eſt appellatiuū ſingulare ſic̄ fenix. vult dice̓ ꝙ nō deſinit eſſe appellatiuū ꝓpter reſtrictōeꝫ ſꝫ ē ſingulare. qꝛ cōp̄hēdit eodē tꝑe