L
⁊ hūc intellectū glo. tenuerūt Inno ⁊ hoſti. h̓. ſedIa. d̓ ablōgia vt refert Io. an. h̓ ponebat aliā lec.iutelligēdo ꝙ vtraqꝫ gr̄a erat h̓ pͥuilegiū. vn̄ nō ſumꝰ h̓ in maͣ reſcpͥtoꝝ ſꝫ in maͣ pͥuilegioꝝ. qͣi velit dicere ꝙ ſcd̓m pͥuilegiū ſpāle nō derogat pͥmo generali lꝫ ſecūs ſit in ꝝptis. vt in. c. j. de vptis. ¶ Nōduo ex hac lec. pͥmo ip̄m pͥncipale dictū ꝙ in pͥuilegijs ſpēs nō derogat generi p̄cedēti. de quo plenius dixi in. c. cū ordine. ⁊. c. j. d̓ reſcriptꝭ. ⁊ dic vt ibiScd̓o noͣ ꝙ gr̄a ad beneficia ꝯſequenda pōt dici pͥuilegiū ⁊ ſortit̉ potiꝰ nām pͥuilegij qͣꝫ ſimplicisreſcpͥti. qd̓ ītellige capiēdo pͥuilegiū. ꝓ bn̄ficio pͥncipis iuxͣ no. in. c. olim. de ꝟ. ſig. ꝑ Io. an. ⁊ ꝑ Bar. īl. fi. ff. d̓ ꝯſti. pͥnci. pͥma tn̄ lec. noͣbilior ē. Et in fi. gl.dic̄ ꝙ īmo ſtat̉ date ī lr̄is impetratꝭ ad bn̄ficia. vt inc. eū cui. d̓ p̄ben. li. vj. ⁊ in. c. tibi. de vptis. e. li.Ubi ꝯͣria volūtas papeePAPL. nō apꝑet delegatꝰ iurisforma ſeruare dꝫ ⁊ rōnabiles exceptōnesadmitte̓. vl̓ al̓r ⁊ ſic. Si ſimpl̓r ſcribit̉ delegato certa forma exp̄ſſa dꝫ nihilominꝰ exceptōnes rōnabiles admittere qͣꝫqͣꝫ de eis nihil dicat̉ in reſcripto.Diuidit̉. nā pͥmo ponit̉ deciſa qō. ſcd̓o ſolutio ibiqōni. tertio exceptio ibi niſi. qͣrto q̄dā ꝓteſtatō ibiꝙ nec. ¶ No. pͥmo ꝙ exp̄ſſio certe forme in reſcripto nō artat p̄ciſe delegatū vt nihil audeat p̄ter cōtēta in forma īmo ſi rōnabil̓r excipit̉ ꝯͣ actorē tenetur exceptōeꝫ admitte̓. Ex qͥ infert̉ ꝙ papa delegādo cāꝫ ſimpl̓r nō intēdit tolle̓ exceptōes rōnabilesꝑti cōpetētes. dꝫ gͦ delegatꝰ ꝓcede̓ ad inſtar ordinarij. ¶ No. ſcd̓o ex hͦ ⁊ ex tex. ꝙ exceptiōes minrōnabiles nō dꝫ iudex etiā delegatꝰ admittere. vn̄iudici data eſt facl̓tas diſcernēdi int̓ exceptōꝫ ⁊ cōpͥmēdi vel repellēdi minꝰ rōnabiles. ad hͦ vide qd̓etiā no. Inno. in. c. poſt electōeꝫ. in fi. d̓ ꝯceſ. p̄bē.vbi nonter dic̄ ꝙ lꝫ exceptō ſit legitīa in ſe. tn̄ ſi iudex vehemēter p̄ſumit eā opponi cā dilat̉ādi iudicium ⁊ eā nō eſſe verā pōt ⁊ dꝫ eā nō admitte̓. nec dꝫcurare de appellatōe ꝑtis. qꝛ appellatio nō iuſtificatur niſi ꝓbet̉ veritas exceptōis. vt in. c. interpoſita. de appel. ¶ No. tertio ibi iurꝭ eqͥtatē. ꝙ iudex dꝫꝓcedere ẜm eqͥtatē iure tn̄ informatā. ꝙ gͦ d̓r iudicē hr̄e eqͥtatē p̄ ocul̓. vt in. c. fi. d̓ trāſac. ⁊. l. placuit.C. de iudi. ⁊ in. l. ꝙ ſi epheſi. ff. d̓ eo qd̓ cer. lo. dꝫ intelligi d̓ eqͥtate iure informata vt h̓. qꝛ iudex nō dꝫeſſe clemētior lege. vt in aucͣ. de iudi. §. oꝑtꝫ qd̓ noͣꝯͣ illos qͥ dicūt ſe amplecti eqͥtatem ſpreta iurꝭ forma. illa em̄ nō pōt dici eqͥtas ſꝫ iniqͥtas. qꝛ deuiatab eo qd̓ iuſtū ⁊ equū ē. cuꝫ lex ſit fundata ſuꝑ rōe⁊ eqͦtate j. di. ꝯſuetudo. ⁊. d. l. placuit. ⁊ ī. c. erit autē lex. iiij. di. ¶ Itē noͣ ꝙ princeps pōt in reſcriptotollere oēs exceptōes nō tn̄ p̄ſumit̉ hͦ velle face̓ vth̓ in fi. ⁊ in. l. qͦtiēs. C. d̓ p̄ci. imꝑa. offe. ⁊. jͣ. latiꝰ ſubijciā. ¶ In glo. ij. in fi. nō iſtā gl. ſingl̓r qꝛ facit adml̓ta. ⁊ pͥmo ſi pͥnceps in reſcpͥto vl̓ ſtatuto dic̄ nullā exceptōeꝫ in aliqͦ facto debere admitti vt intelligat̉ de exceptōe minꝰ rōnabili nō aūt de legitimis⁊ rōnabilibꝰ. ⁊ ꝓ hͦ. d. gl. facit. qꝛ non eſt veriſil̓e ꝙpͥnceps ꝑ ꝟba gnaͣlia velit tollere iurꝭ obſeruātiaꝫmaxīe cū tāto piudicio pͥuati. ar. in. l. ſi qn̄. C. d̓ in
offi. teſta. ⁊ in. c. eccl̓ia. d̓ elec. niſi aliqͣ exceptio ſpetial̓r tollat̉. nā tūc nō dꝫ admitti ſi ſit in ſe rōnabil̓.idē dic̄ Io. an̄. in hͦ vltimo ſi expͥmūt̉ aliq̄ ſpāl̓r exceptōes ꝯſil̓es ⁊ ſb̓ijcit̉ clauſula general̓. naꝫ tuncom̄s exceptōes ꝯſil̓es exp̄ſſis vident̉ ſb̓late. vt inc. qͥ ad agēdū. de ꝓcu. li. vj. ⁊ qd̓ no. in. §. q̄ſitū. all̓.in glo. Sꝫ guil. na. reſiſtit pͥmo dicto gl. dicēs ꝙ exqͦ ſimpl̓r ⁊ general̓r tollūt̉ exceptōes dꝫ etiā intelligi de legitimis ⁊ d̓ rōnabilibꝰ qꝛ qͥ totū dic̄ nihil excludit. xix. di. ſi romanoꝝ. Hoſt. capit mediā viā vtꝑ illa generalitatē intelligāt̉ remote exceptōes moratorie ſeu dilatorie nō aūt ꝑemptorie q̄ ſūt maioris p̄iudicij ⁊ qͣs pͥnceps de facili nō tollit. dic. l. qͦtiēs. Do. an. dicit. ꝙ ſi imꝑator vult ſolū tollere dilatorias valet reſcriptum. d. l. quotiēs. ſꝫ ſi vult extendere reſcriptum ad ꝑemptorias non valet reſcpͥtū niſi aliter appareat de ītētiōe mādātis ꝑ dictāl. qͦtiēs. ⁊ qꝛ ꝟba ſūt generalia dꝫ ſuꝑ hͦ ꝯſuli princeps. ar. c. ſane sͣ. e. Ego latiꝰ dicere ſic. ꝙ aut princeps remouet exceptōes om̄s in caſu in qͦ remouere nō pōt. vt qꝛ general̓r intelligēdo excluderent̉defenſiōes q̄ ſūt de iure gentiū. ⁊ tūc in dubio verba generalia dn̄t intelligi de exceptōibꝰ minꝰ ratōnabilibꝰ. vt ſic reſcriptū recipiat int̓p̄tatōeꝫ ẜm poteſtatē mādātis. ad hͦ cle. paſtoral̓. d̓ re iudi. ⁊. c. anob̓. jͣ. d̓ ſen. ex. facit. c. ij. d̓ ꝯſti. li. vj. ⁊ ī hͦ caſu pōtſaluari iſta gl. aut ſumꝰ ī caſu in qͦ pͥnceps pōt tolle̓exceptōes vt qꝛ ſt̓ d̓ iur̄ poītiuo īducte. vt exceptiep̄ſcpͥtōis rei iudicate ⁊ ſil̓es. ⁊ tūc puto ꝙ ꝟba generalia dn̄t generaliter intelligi ꝑ. l. j. ff. qd̓ vi aut dā.⁊ ꝑ iſtū tex. qͥ aꝑte hͦ ꝓbat nō cauillādo lr̄am. In hͦtn̄ adu̓tendū eſt pꝰ Bar. in. d. l. j. ꝙ aut reſcriptū ⁊ſtatutū in tollēdo exceptōeꝫ fundat ſe ſuꝑ aliqͣ qͣlitate. ⁊ tūc admittūt̉ oēs exceptiōes detrahētes illiqͣlitati ſuꝑ qua diſpoſitio fundat̉. exemplū dic̄ ſtatutū ꝙ nulla exceptio admittat̉ ꝯͣ inſtrumentū publicū. certe poſſuꝫ opponere oēm exceptiōeꝫ ꝑ quāinfero inſtrumētū nō eē publicū. qꝛ tūc rō diſpoſitōis ceſſat. ⁊ iō alibi dixit glo. ſingl̓r in cle. vnica d̓queſtr. poſ. ⁊ fru. ꝙ ſi ꝑ ſtatutuꝫ tollit̉ oīs exceptionullitatis ꝯͣ ſnīaꝫ poſſuꝫ nihilominus opponere ꝙſnīa fuit lata a iudice nō ſuo. nā ꝑ hͦ infero ꝙ nō eſtſnīa. vt in. c. at ſi clerici. d̓ iudi. Itē hec ꝓbāt̉ in. d.l. j. iūcta glo. ff. qd̓ vi aūt clā. Inſuꝑ ſcias ꝙ ſi ſtatutū ſimpl̓r tollit exceptōes p̄t nihilominꝰ reꝰ implorare officiū iudicis. ſꝫ hꝫ aliquā exceptōem rōnabilē ꝯͣ ꝑſonā actoris. qꝛ officiū iudicis ſupplet vbi ſb̓eſt eqͥtas naͣlis. qꝛ ꝓpter rigorē tollit̉ ꝑti facl̓tas excipiendi vt in. l. plane. ff. de peti. here. ⁊ notantervoluit Bar. in. d. l. j. hoc veꝝ niſi ſtatutum dicat ꝙnulla defenſio admittat̉. quia verbuꝫ defenſio eſtmagis latum qͣꝫ verbū exceptio. ⁊ hͦ caſu nō eſt aliquod remediū niſi vt ꝑs ſoluat ſꝫ poſtea poterit repetere ex quo habebat exceptōeꝫ legitimā qua vetante ſtatuto nō potuit vti. ar. in. c. debitores. deiureiū. ⁊ voluit Bar. in. d. l. j. qd̓ eſt valde nondū.⁊ p̄dictis in aliqͥbꝰ accedit Io. an. iu addi. Spe. inti. de ſen. §. vt aūt. pꝰ pͥn. p̄dicta ꝓcedūt vbi ſtatutū ſeu lex tollit exceptōes. qꝛ tūc ꝯſtat de volūtateſtatuētꝭ ꝑ p̄dicta. ſꝫ vbi pͥnceps ī ꝝpto ſuo tolleret