Druckschrift 
2 (1488) Decretalium 1. P. 2
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

L

ſile ita ip̄e non oppoſuit manū in delicto ſꝫ p̄ſtititopē delinq̄nti. iſte ē caſus multū dubitabil̓. necdoc̄. nr̄i tractāt ī̄ legiſte ponūt varias opi. qͥbꝰ Bar. in. l. is opē. ff. de fur. in. §. ope. p̄al. ind. §. ſi mādato. vbi plene exqͥſite ſoluit materiam in auxiliante qͣꝫ opē ferente ſeu mādāte. videt̉ibi ad ꝓpoſitū ip̄e ponere regulā preſtās opemdebet regulariter puniri vt faciens iura ſuꝑiꝰ allegata. Et adu̓te ad vnū dictū valde notabilevbi qͥs punit̉ ex eo qꝛ p̄ſtitit opē habebit̉ reſpectꝰin pena imponēda ad qͣlitatē ē in oꝑāte delictū ad qͣlitatē eſt in ope ferēte ſeu mādante. Exēplum titius p̄ſtitit ope filio interficiēti pr̄em dꝫ iſtetitiꝰ puniri quēadmodū puniret̉ ſi interfeciſſet patrē ſuū vn̄ tenet̉ pena legis pōpeie de parricꝭ. vnd̓magis punit̉ nūc iſte p̄ſtando opē filio qͣꝫ ſi occidiſſet manibꝰ ſuis. qꝛ ſi ip̄e occidiſſet teneret̉ tanqͣꝫ extraneꝰ. ſꝫ p̄ſtādo opē filio punit̉ ea pena dꝫ puniri filiꝰ. qꝛ ꝯſenſit illi delicto parricidij. hoc ꝓbat̉ aꝑte in. d. l. vtrū. ibi Bart. idē no: in. d. l. is quiopē. hoc dicendū ſi ex ſtatuto magꝭ punit̉ nobil̓ qͣꝫ ppl̓aris ſi ppl̓aris p̄ſtat opē nobili dꝫ puniri pena punit̉ nobil̓ pena punit̉ ppl̓aris.de materia pleniꝰ dicendū vt no. in dictis iuribꝰ.dic̄ etiā ſiqͥs mutuauit pecuniā ad delictuꝫ aliqd̓cōmittendū dꝫ puniri tanqͣꝫ p̄ſtans opē ad delictū puniet̉ vt ip̄e delinq̄ns ſi ſcienter fac̄. tex. eſt no.in. l. ſi ſcienter. ff. de parricidijs. fac̄ ſi ſtatutuꝫpunit p̄ſtantē alicui opē cōp̄hēdat iſtū mutuauit pecuniā. Quartū mēbꝝ glo. eſt ī ꝯſenſu auctoritatis defenſiōis dicit gl. iſte plus punit̉qͣꝫ faciēs. eſt. is p̄ſtat aucͣtem ſeu defenditerrorē alteriꝰ ſolū ipſe peccat errat ſꝫ ꝯfirmatalterius errorē p̄ſtat alijs materiaꝫ delinquendiHoſt. dicit dictū glo. ꝓcedere in hereſi in maioribꝰ criminibꝰ al̓s in ciuilibꝰ vel minoribꝰ criminibꝰeſt par pena. vt in text.. iſti erāt fautores principales tn̄ dic̄ tex. pari pena agentibꝰ puniēdi ſunt. hoc dictū coīter tenet̉. nōͣ. In glo.fi. ibi. qꝛ impedit ip̄am iuriſditionē. vult ergo glo.vt qualitercūqꝫ impediat̉ iuriſditō delegata poſſitip̄e delegatꝰ iuriſditionē ſuā exercere ꝯͣ turbatoresInno.. in. c. dilectꝰ.. de penis latiꝰ attingit hācmaͣm. multū tn̄ variat in dictis ſuis in effectu. primo tāgit tertiꝰ delinqͥt ī ꝑſonā delegati. ſcd̓o caſu delinqͥt in ꝑſonā ꝑtis. tertō delinqͥt in ꝑſo eoꝝ neceſſario dn̄t int̓uenire ī iudicio. vt ſuntaduocati teſtes ꝓcuratores. qͣrto qͥs delinqͥt īofficio ſuo corā delegato. vt ſi aduocatꝰ deliqͥt ī aduocatōe notariꝰ ī officio ſuo corā delegato ſicſil̓ibꝰ nūqͥd poſſit delegatꝰ aīadu̓tere ꝯͣ iſtos quāpenaꝫ pōt impone̓ qͥd ſi delictū eſt manifeſtūſed occultū. lōgū eēt plene diſcutere quēlibet articulū. Sꝫ iſtā diuiſiōeꝫ habes qͣſi declaratas gl.Inno. ꝯcluſiue tn̄ ſic pōt dici ſi tertiꝰ delinqͥt īſonā iudicis delegati pōt iudex delegatꝰ illumpunire niſi ex hoc ꝯtingat ſuā iuriſditionē impediri. ſic ꝯcordat Inno.. ī. d. c. dilectꝰ. tꝫ poteſt ſuā iniuria vlciſci.. c. ſiquis erga. ij. q. vij. ſedin. c. dilectus. tenet oppoſitum. ſed concorda vt..

. c. ſiquis erga. loquitur in ordinario de quo plene dixi in. c. cum veniſſent. de iudi. per Inno. inc. ex ꝑte.. v̓b. ſig. ſꝫ eo caſu quo pōt delegatꝰ punire intelligas poſſit imponere penā ordinariā ſꝫ exͣordinariā. qꝛ ip̄e ē deputatꝰ ſuꝑ illa īiuria. Si delinqͥt̉ ꝯͣ ꝑtes vl̓ alias ꝑſonas nccͣarias iniudicio ꝯclude ſi impedit̉ ſuā iuriſditō pōt ſe impedire al̓s ſecꝰ. ad limites impedim̄ti p̄t ſe impedire alit̓. ꝯͣ officiales delinq̄ntes corā ſe tenetInno. ī. d. c. dilectꝰ. pōt ip̄e ꝓcede̓ niſi impediret̉ ſua iuriſditio ſed dꝫ eos facere puniri ordinariū. Quā ptātē pōt exerce̓ delegatꝰ ꝯͣ iſtos impediētes? dic pōt exerce̓ cēſura eccl̓iaſticā etiā ſiſit exp̄ſſuꝫ ī reſcpͥto vth̓. Inno. dic̄ pōt eos mulctare. qꝛ oīa vidēt̉ cōmiſſa ſine qͥbꝰ iuriſditō exerceri pōt. qd̓ no. idē no.. e. cauſis. Ad vlti ꝯclude aūt delictū turbatorꝭ ē notoriū īdubie pōt ꝓcede̓ vt. aūt ē noͣriū ſꝫ ſūt aliq̄ ꝯiecture ꝯͣptātē pōt ꝓcede̓ ꝯpellet̉ ad p̄ſtādū cautōꝫde impediēdo. ar. ī. c. lr̄as. ī fl. re. ſpo. Aut eſtoccultū ſūt opi. Inno. tꝫ pōt ꝓcede̓ ſūmarie inqͥrendo. pͣriū tꝫ Spe. in ti. de le. §. ſeqͥt̉.. iteꝫ ad cꝰofficiū. dictū Inn. ſatꝭ plꝫ. nec ob.. manifeſte. poſitū in tex. qꝛ pōt referri ad ꝟbū cogͦuerꝭ vt ſit ſenſus dꝫ iudex exerce̓ diſtrictōeꝫ eccl̓iaſticā niſimanifeſte cognouerit illos impedire iuriſditionēſuā tn̄ negat qͥn poſſit ſūmarie inqͥrere vtꝝ impediāt. ad qd̓ vide bo. gl. ī ſil̓i in. c. j.. eo. li. vj.Uarie legiAne ſi a nobiS. turo cōuterſic ſūmat̉. diu̓ſe lr̄e ſub eadē data forma ꝯͣria impetrant̉ pn̄tant̉ a diu̓ſis ad eoſdē iudices ſuꝑſedet̉ vtriſqꝫ donec papa ꝯſulatur. h. d. diuidit̉. No. pͥmo vnā regl̓aꝫ ex tex. vbicūqꝫ pōt ꝯſtare iudicibꝰ p̄ualiditate lr̄aꝝ īpetrataꝝ oppoſitaꝝ dn̄t iſti ſuꝑſede̓ ꝯſulere papa. fac̄iſte tex. ad illā qōeꝫ idē bn̄ficiū ꝯfert̉ duobꝰ ſubeadē data nec apparet cꝰ ſupplicatio pͥus fuerit ſigͣta dꝫ in hoc ꝯſuli papa vtriqꝫ fecit gr̄aꝫ ẜm eiusrn̄ſum ē ꝓcedendū. ad hoc qd̓ no. Io. an. in. c. ſi aſede.. li. vj. No. ibi executōi ſuꝑſedeāt. iudices delegati largo pn̄t dici executores. exequūt̉ ꝓcedēdo ius ꝑtiū. fac̄. c. ſiqͥs ꝯͣ clericū. fo.cōpe. In gl. j. in fi. Ex hac glo. colligūt̉ due lect.ad iſtu tex. Pria vt intelligat̉ qn̄ diu̓ſe lr̄e in eadeꝫ impetrāt̉ ad eoſdē iudices. tūc ꝓpter identita iudicū neutre p̄ualeāt delegās eſt ꝯſulēdꝰ. heclec. ꝓcedit ſi pōt ꝯſtare pͥoritate qꝛ ſcd̓e ſūt ſurreptitie faciētes mentōeꝫ pͥoribꝰ. vt in. c. cete reſcrip. nec pōt excuſari ſurreptio ꝓpter idētitatē iudicū. Scd̓a lec. vt intelligat̉ delegatusdꝫ ſuꝑſedere executōi ſcd̓aꝝ lr̄aꝝ. lec. ꝯͣdicit tex.vt ptꝫ ī ꝟbo vtrūqꝫ. Tertia lec. eſt vera magiscōis vt intelligat̉ qn̄ lr̄e diu̓ſe impetrāt̉ ad eoſdemiudices hn̄t eādē datā ita cōſtat de pͥoritate. tūc iſte caſꝰ ē decidibil̓ delegatos. ſic ceſſat. c. paſtoral̓. reſcpͥ. ſꝫ dꝫ ꝯſuli ip̄e delegās. hāclec. fentit glo. ī. c. ex tenore.. de reſcpͥ. vbi meliusgloſauit iſtū tex. qͣꝫ. ſequunt̉ doc. cōiter.fecto hec lec. eſt vera ī ſe ſꝫ iudicō meo muliū