De cōſecratione
gentiā ⁊ celeſtem gr̄am poſtmodū ſecuturā eqͣliter omībꝰ diuidi. ſine ſexus varietate ſine annoꝝ diſcrimine ſine exceptione ꝑſone. ſuper omnem dei ppl̓um ſpiritualisgratie dei munus infundi. plane eadem gͦtia ſpiritualis que in baptiſmo equalitera credentibꝰ ſumitur ſimiliter in conuerſatione atqꝫ actu noſtro poſtmodū vl̓ minuitur vel auget̉. vt in euāgelio dn̄icū ſemenequaliter ſeminatur ſed pro varietate terre aliud aſſumit̉ aliud ī multiformē copiāvel. xxx. xl. vel centum numeri fructū exuberans cumulat̉. qd̓ ſi aliqͥs in illo mouet̉qd̓ quidem de his qͥ baptiſantur egri ſpiritibꝰ īmūdis adhuc teneant̉ ſciat diaboli oeqͥciā ꝑtinacē vſqꝫ ad aquā ſalutarē valere. In baptiſmo ꝟoʳ oēs neqͥcie ſui viresamittere. qd̓ exemplū cuius in rege pharaone qͥ diu reluctatuſ ⁊ in ſuꝑbia demoratus tā diu reſiſtere potuit ⁊ p̄ualere donecad aquā veniret. quo cum veniſſet victꝰ eſtet extinctꝰ. mare illud ſacr̄um baptiſmi fuiſſe declarat btūs paulus apl̓s dicēs. Nolo enī vos ignorare fratres qꝛ pr̄es nr̄i oēsſub nube fuerunt ⁊ omnes mare tranſierūt ⁊ omēs in moyſe baptiſati ſunt ī nube⁊ ī mari. ⁊ addit dicens. hec aūt oīa figurenoſtre fuerūt qd̓ hodie videlicet ꝑ exorciſtas voce hūana ⁊ ptāte diuina flagellat̉ ⁊vrit̉ ⁊ torq̄tur diabolꝰ. ⁊ cū exire ſe ⁊ hoīesdimittere ſepe dicat. ī eo tamē qd̓ dixeratfallat. ⁊ id quod pharaonē prius geſtū eſtde eodem modo obſtinatiōis ⁊ fraudis exerceat. cū tn̄ ad aquā ſalutarē atqꝫ baptiſmi ſanctificatione venit̉. ſcire debemꝰ ⁊ cōfidere qꝛ illic ⁊ diabolꝰ opprimit̉ ⁊ homo dicatus deo d̓ina īdulgētia liberat̉. ¶ Iteꝫiohānes criſoſtomus in epl̓a ad hebreos.Debis quigͦ ad exitu vite baptiſma ſuUādo quis ꝓpte ſperexuntrea peccat vt ſanctū baptiſma in notaſſis nō adipiſcit̉. ⁊ credite mihi n̄ terrēsCuiſſima ſua expiratiōe ſuſcipiat forvos dico qd̓ dicturꝰ ſum. multos noui qͥh̓ paſſi ſunt qͥ ſpe baptiſmatis ml̓ta peccabat circa aūt diē mortis) receſſerūt vacui.deꝰ enī ꝓpter hͦ baptiſma tribuit vt ſoluatpctā nō vt addatᶻ ſi vero qͥs ad hoc vtiturbaptiſmo vt ampliora delinqͣt ip̄um fit negligētie cā. ¶ Itē auguſti. ad bonifaciū.Paruul̓entū(Ueris a me vtꝝ ꝑentes perfidi baptiſatis ꝑuulis ſuis noceant cū eosdemonioꝝ ſacrificijs ſanare conant̉quo eis ꝓſit cū baptizant̉ parentum fidesquoꝝ eis obeſſe n̄ pōt ꝑfidia. vbi rn̄deo. tātam illiꝰ ſacramēti hoc ē baptiſmi ſalutarꝭeſſe virtutē in ſancta cōpage corꝑis xp̄i. vtſemel r̄generatꝰᵇ ꝑ alioꝝ volūtatē d̓incepsnō poſſit vinculo aliene iniqͥtatis obſtrigicui nulla ſua volūtate ꝯſentit. aīa enī pr̄ismea ē inqͥt ⁊ aīa filij. ⁊ iteꝝ. Anima q̄ peccauerit ip̄a moriet̉ nō enī peccat ip̄a cū parentes eius omnino neſcienti vel quilibetalius adhibet ſacrilegia demonioꝝ ſed oīno ex adamᵍ traxit qd̓ ſacramēti illius gratia ſolueret̉ quia nondū erit anima ſeꝑativiuens id eſt altera aīa de qua diceretur.⁊ anima patris mea eſt ⁊ anima filij. ʰ Iaꝫ
itaqꝫ dicit cum homo in ſeip̄o eſt ⁊ ab eo qͥgenuit alter effectus peccato alterius ſineſua ꝯſenſione nō tenetur obnoxiusᵏ quō gͦin ꝑuulū maiores peccāt offerentes eū adꝙ obligare conātes demonū ſacrilegis vīcul̓. nō eſt aīa vtroꝝqꝫ cōis vt etiā culpampoſſint hr̄e cōem. nō enī ſic cōicat̉ culpa ꝑalteriꝰ volūtatēʸʳ quēadmodū cōicat̉ gr̄a ꝑſctīſpūs vnitatē. Itē regenerās ſpūſſctūsī maioribꝰ offerētibꝰ ⁊ ꝑuulo renato oblatoqꝫ cōis ē. Itē ꝑ hāc ſocietatē vniꝰ eiuſdēqꝫ ſpūs ꝓdeſt offerētiū volūtas ꝑuulo oblato. p̄t .n. ⁊ ī hͦ ⁊ ī illo hoīe etiā ſi ſe inuicemneſciāt vnꝰ eē ſpūs ꝑ quē ſit vtriſqꝫ gr̄a cōmunis n̄ p̄t āt vnꝰ ſpūs hoīs eē ⁊ huiꝰ ⁊ illius ꝑ quē peccatalt̓ vt alt̓o n̄ peccante ſittn̄ cl̓pa cōis ac ꝑ hͦ p̄t ꝑuulꝰ ſel̓ ex ꝑentū carne gn̄atus d̓i ſpū regn̄ari vt ex ill̓ obligatōꝯͣcta ſoluat̉ n̄ p̄t aūt dei ſel̓ ſpū regn̄atꝰ exꝑentū carne regn̄ari vt obligatio q̄ ſolutaē iteꝝⁿ ꝯͣhat̉ ⁊ iō ſel̓ ꝑceptā ꝑuulꝰ gr̄am xp̄in̄ amittit niſi ꝓpria īpietate veꝝtū recte dicūt̉ ꝑentes vl̓ qͥcūqꝫ maiores filios ſeu qͦſſibet ꝑuulos baptizatos demonioꝝ ſacrileijs obligate conātes ſpālit̓ hoīcide. nā inill̓ qͥdē int̓fectionē nō faciūt ſꝫ qͣꝫtūᵈ ī ip̄is ēint̓fectores fiūt. recte gͦ ill̓ d̓r qn̄ ab hͦ ſcelere ꝓhibent̉. nolite occider̄ ꝑuulos vr̄os d̓teī apl̓s ſpm̄ ſctm̄ nolite extiguere. n̄ qꝛ illeextigui p̄t ſꝫ qͣꝫtū ī ip̄is ē extīctores eiꝰ merito dn̄r qͥ ſic agūt vt extīgui velītʸ nͨ illd̓ temoueat frat̓ ⁊cͣ. ⁊ īfra. Celebrant̉ enī ꝑ eornccͣria miſteria offerūt̉ qͥdē ꝑuuli ad ꝑcipiendā ſpālem gr̄am n̄ tā ab eis qͦꝝ geſtant̉manibꝰ qͣꝫuiſ ⁊ ab ip̄is ſi ⁊ ip̄i boni fidelesſint qͣꝫ ab vniu̓ſa ſocietate ſctōꝝ atꝫ fideliūab oībꝰ nāqꝫ offerri recte ītelligūt̉ qͥbꝰº placet ꝙ offerūt̉ ⁊ qͦꝝ ſctā atqꝫ indiuidua caritate ad cōionē ſctīſpūs adiuuant̉. tota gͦ hͦſctā mr̄ eccīa q̄ ī ſct̄īs ſuis ē fac̄ qꝛ tota om̄stota ſingl̓os parit. difficillimā ſaue qōemtibi ꝓpoſniſſe viſus es ī extremo inqͥſitiōistue ea vicꝫ intētiōe qͣ ſoles vehement̓ cauere mēdaciū ſi ꝯſtituā an̄ te inqͥs ꝑuulū ⁊ īterrogē vtꝝ cū ad etatē adultā venerit futurꝰ ſit caſtꝰ vl̓ fur vl̓ nō ſit fututꝰ ſine dubio rn̄deb̓ neſcio. ⁊ vtꝝ ī eadē ꝑuula etateꝯſtitutꝰ cogitet aliqͥd boni l̓ mali dices neſcio. ſi itaqꝫ de moribꝰ eiꝰ futuris nihil audes certi ꝓmittere. ⁊ de eiꝰ pn̄ti cogitatōeqͥd alid̓ qͣꝫ ꝙ qn̄ ad baptiſmū offerūt̉ ꝓ eisentes tāqͣꝫ fidei aucͣtores rn̄dēt ⁊ dicuntillos facere quod etas cogitare nō poteſt ātſi poteſt occultū eſt int̓rogamꝰ enī eos a qͥbus offerunt̉ ⁊ dicimus. credit in deū deilla etate que vtrū ſit deꝰ ignorant. rn̄dentcredit. ⁊ ad cet̓a q̄ ſingl̓a q̄runt̉ ſic rn̄dent.vn̄ miror ꝑentes ī iſtis rebꝰ tā fident̓ ꝓ ꝑuulo rn̄der̄ vt dicāt eū tāta bōa facer̄ q̄ adhorā qͣ baptizat̉ baptizatū int̓rogat tn̄ ead̓hora ſi ſb̓iciā erit caſtꝰ qͥ baptizat̉ vl̓ fur ātn̄ erit. neſcio vtꝝ audeat dicer̄̉ aliqͥs aliqͥdhoꝝ erit l̓ n̄ erit. ſic̄ mͥ rn̄dit ſine dubitatiōeꝙ credat ī deū aūt ꝙ ſe ꝯu̓tat ad deū eccefacio qͣꝫtū poſſū dn̄s adiuuꝫ vt qd̓ poſtl̓aſpoſſiꝫ nēpe ita ſepe loqͥm̄ vt paſca ꝓpinqͣꝫte craſtināˢ l̓ diſſenā l̓ ꝑhēdiſſenā dn̄i dicamꝰ paſſionē cū ille an̄ ānos ml̓tos paſſꝰ ſitnec oīno niſi ſemel ip̄a paſſio facta ē. nēpe