Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

ciſſim lapidat̉ ſi falſum hͦ eē ꝯſtiterit ſꝫ tm̄modoʳ caſtigat̉ ⁊ dānificāt̉. eiqꝫ ꝑpetuo iubet̉ adherer̄ qͣ carer̄ volu̓at. In alijs auteꝫcauẜ eūʳ qͥ teſtīonio falſo cuiqͣꝫ nocu̓it qd̓ ſiꝓbaret̉ iuſſit occidi. eadē iubet plecti pēaqͣ fu̓at ſi veꝝ eēt ip̄e plectēduſ. Itē hierony. ſuꝑ epl̓am ad tytū. De eodem Um caput mulierꝭ vir ſit. caput aūtviri xp̄s. q̄cunqꝫ vxor nō ſb̓ijcit̉ viroſuo hͦ ē capiti ſuo eiuſd̓ crimīs ē reacuius ⁊ vir ſi nō ſb̓ijciatur capiti ſuo. ꝟbūaūt dn̄iʳ blaſphemat̉ vel cū ꝯtēnit̉ dei prima ſnīa ⁊ ꝓ nihilo ducit̉. vl̓ cū xp̄i infamat̉euāgeliū dū ꝯͣ fidē legēqꝫ nature ea q̄ xp̄iana eſt ⁊ ex lege d̓i ſb̓iecta viro īꝑare d̓ſiderat cū ⁊ gētiles femīe virꝭ ſuis ẜuiāt cōi lege nature. Itē augu. in qōnibꝰ nūeri.viri ml̓iereꝫ ſeqͥ optet in omnibꝰOluit itaqꝫ lex mulierē aliqͥd vouere deo adu̓ſus aīam ſuā vt nō in aliqͣxeꝝ licitaꝝ atqꝫ ꝯceſſaꝝ abſtinētia ineiſdē votis femīe valeat aucͣtas ſꝫ viril̓. itavt ſi adhuc īnupte ꝯceſſerat pater vota ꝑſoluere ſi anteqͣꝫ ꝑſoluit nupſerit viro eiuſhͦ cognitū n̄ placuit nō ꝑſoluat. ⁊ hͦ oīno ſine pctō. qꝛ deꝰ mūdauit eā ſic̄ dic̄ lex .i. mūdam iudicauit. Nec hͦº ꝯͣ deū fieri putandū eſt cū ip̄e deꝰ hͦ p̄ceꝑit ⁊ hͦ voluerit.Itē amb̓. in lib̓. qōnum vet̓is ⁊ noui teſtamēti. Nulla ē mulierꝭ ptās ſꝫ ī oībꝰ viri ſb̓Ulierē ſb̓iectā ꝯſtat do ſit dn̄io.minio viri ſui eē ⁊ nullaꝫ aucͣtemhr̄e.ᵇ nec docere p̄t nec teſtis eſſeˢnec fidē dareᵉ nec iudicare. Idē in exameron in tractatu diei quartiDā ꝑ euā deceptꝰ ē n̄ eua ꝑ adā quēvocauit ad culpā mulier. Iuſtū eſtvt eā inᵇ gub̓nationē aſſumat ne iteꝝ feminea facilitate labat̉. Itē ſuꝑ primā epiUlierᵉ dꝫ velare (ſtolā ad corinthioscaput qꝛ nō eſt imago dei. ſꝫ vt on̄da tur ſb̓iecta viro. ⁊ qꝛ p̄uaricatio ꝑ illam inchoata eſt hͦ ſignū dꝫ hr̄e in eccl̓iaꝓpt̓ reuerentiā ep̄alē. nō hēat caput liberūſꝫ velamīe tectū. nō hēat ptātem loq̄ndi qꝛep̄sᵉ ꝑſonā hꝫ xp̄i qͣi gͦ an̄ iudicē xp̄m ita an̄ep̄m ſit qꝛ vicariꝰ ē dei ꝓpt̓ pctm̄ originaleſb̓iecta dꝫ videri. Itē in li. de paradiſoEc illudᶻ ocioſū ē qd̓ nō de eadē t̓rade qͣ plaſmatꝰ ē adā ſꝫ d̓ ip̄ius adeʰcoſta facta ſit ml̓ier. vt ſciremꝰ vnaꝫin viro ⁊ ml̓iere corꝑis eē naturā vnū fontē gn̄is hūani. iō nō ſūt duo a prīcipio fctīvir ⁊ ml̓ier neqꝫ duo viri neqꝫ due ml̓ieresſꝫ primū vir deinde ex eo mulier vnā eniꝫnaturā volēs hoīm ꝯſtituere deus ab vnoprīcipio creature hͦ īcipiēs ml̓taꝝᵏ ⁊ diſpariū naturaꝝ eripuit facultatē. Euidentiſſime itaqꝫ apparet ita viꝝ eſſe caput mulieris ⁊ nulla vota abſtinētie vel religioſe

ꝯuerſationis liceat ſibi ſine eiꝰ lnīa d̓o oferre. etiā ſi viro ꝑmittēte repromiſſa fu̓int n̄licet ei votū cōplere oꝑe cū vir volu̓it reuocare ꝓmiſſum. vota ꝟo ꝯtinētie ita alteriꝑmiſſu ab eterno valent offerri ꝙ pꝰ ꝑmiſſionē non valent in irritum deduci.Cauſa. XXXIIII.Uidā vir ī captītate ductus ē poſtea vxor eiꝰ audiēs illū mortuū nupſitalij. Deinde ille de captiuitate rediēs repetit vxorē ſuā. illa poſteriorꝭ amore capta aſꝑnat̉ thoꝝ prioris viri. Nūcprimū q̄rit̉. an ſit rea adulterij qͥ viuēte viro ſuo alteri nupſit. Scd̓o an redeūteprimo ſit cogēda recedere a ſecundo ⁊ redire ad primum. Queſtio prima ⁊ ſcd̓Traqꝫᵐ qō termīat̉ aucͣte leōispape qͥ ſcribēs ī nicete aqͥlienſiep̄o ait. Que alij nupſit putāſvirn̄ ſuū mortuū eē illo r̄deūt. Um ꝑ bellicā ad priorē redir̉ cogcladē ⁊ ꝑ gͣuiſſimos hoſtilitatꝭ īcurſus ita q̄dā dicatis eē diuiſa ꝯiugiavt abductꝭ ī captītatē virꝭ feīe eoꝝ remāſerūt d̓ſtitute q̄ viros ꝓprios int̓emptos pitarēt. aut ab iniqͣ dn̄atiōe nūqͣꝫⁿʸ crederēt lib̓andos ⁊ ī alioꝝ ꝯiugiūᵉ ſollicitudīe cogente trāſierūt. Cūqꝫ ſtatu reꝝ auxiliāte dn̄oī meliora ꝯu̓ſi nōnulli eoꝝ qͥ putabāt̉ ꝑiſſeremearūt. Merito charitas tua vid̓r ambigere. qͥd de mulieribꝰ q̄ alijs ſūt ꝯiūcte viris a nob̓ debeat ordīari. Sꝫ qꝛ nouimusſcriptū a dn̄o ꝙ iungit̉ viro mulier. ⁊ iteꝝagͦuimꝰ p̄ceptū vt qḋ deꝰ ꝯiūxit hō n̄ ſeꝑetNeceſſe ē vt legitimaꝝ federa nuptiaꝝ reintegrāda credamꝰ. ⁊ remotis his q̄ᵇ hoſtilitas ītulit. vnicuiqꝫ id qd̓ ltīme intulit reformet̉. Iōqꝫ ſtudioſe ꝓcurādū eſt vt recipiat vnuſqͥſqꝫ qd̓ ꝓpriū ē. nec tn̄ culpabilisiudicet̉ ⁊ n̄ tanqͣꝫ alieni iuris ꝑuaſor hēat̉ᵈq̄ ꝑſonā eiꝰ mariti qͥ iā n̄ eſtimabat̉ aſſumpſit. Sic enī ml̓ta q̄ ad eos qͥ ī captiuitatēducti ſūt ꝑtinebāt in ius alienū trāſire potuerūt. ⁊ tn̄ plene iuſticie ē vt eiſdē reuerẜꝓpria reformēt̉. ꝙ ſi ī mācipijs vl̓ in agrisvel ēt in domibꝰ ac poſſeſſiōibꝰ recte ẜuat̉qͣꝫtomagꝭ in ꝯiugioꝝ reintegͣtiōe faciēduꝫeſt vt qḋ clade bellica turbatū ē pacꝭ remedio reformet̉ ⁊ iō ſi viri pꝰ lōgā captiuitatēreu̓ſi ita ī dilectiōe ſuaꝝ ꝯiugūʳ ꝑſeuerantvt eas cupiāt redire in ſuū ꝯſortiū obmittēdū ē ⁊ īculpabile iudicādū ē qd̓ nccͣtasintulit. ⁊ reſtituēdū qd̓ fides poſcit. ⁊ īfraSinautē aliq̄ mulieres ita poſterioꝝ virorū amore ſint capte vt maluerint his coherere qͣꝫ ad ltīma trāſire ꝯſortia merito ſūtnotāde. ita vt eccīaſtica cōione priuentur

ſi