Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

De conſecratione

Iqͥs ꝟginē l̓ viduā niſiª deſponſau̓it(rapuerit vl̓ furatꝰ fu̓it in vxorē cū ſiIbi fauētibꝰ anathema ſit. Iteꝫ excōcil̓. ꝑiſienſi. Anathematizet̉ q̄ viliam alteriꝰ extra volūtatē ꝑentū ratauUllus aūt vi/ regꝭ bn̄ficio poſtuladuā aūt filiā alteriꝰ extra volūtatemparentū raꝑe p̄ſumatᵇ aut regꝭ bn̄ficio eſtimet poſtulādā. qd̓ ſi fecerit ab eccl̓iecōione remotꝰ anathematꝭ gladio feriatur. His aucͣtibꝰ euidenter dat̉ intelligiᵇ ꝙraptor in vxorē raptā ducere n̄ valꝫ: ſed raptor ⁊ rapta noīa ſūt vicioꝝ ⁊ n̄ ꝑſonaꝝ. vicia autē cū ꝑ pnīam purgata fuerintᵉ noīaeoꝝ abolent̉. Un̄ in qͣdā omel̓. greg. ait.Pudoīpotentē qͥppe de/ De eodēum nō ille fallax hr̄ qui culpaꝫ mēdaAcij ꝑ pnīam delet. Prohibetur gͦpremiſſis aucͣtibꝰ rapta cōpl̓ari raptori anteqͣꝫ viciū rapine aboleat̉ donec ille raptoret illa rapta iure appellant̉. Ceteꝝ cum illapatrie poteſtati reſtituta fuit et raptor ſuerapine pnīam egerit cū voluntas ꝑentumvtriuſqꝫ in vnū ꝯuenerit: nō ꝓhibent̉ ad inuicem copulari. Un̄ hiero. ait. Quottima ꝯiugia ⁊ ꝙ voluntate patrisMia le/ rapta raptori nubere poteſtnitate viro data ltīme: ⁊ reliqͣ q̄ ſequunt̉ᵍ inpredictꝭ. Scd̓m ꝟgo caſta in ciuitate dep̄henſa a viro et illi ꝑ vim copulata ſi voluitpater eius dotabit eā iſte vir qͥntūⁱ iudicauerit pr̄ ⁊ dabit p̄ciū pudicicie ſue Tertiūfilia p̄dicta deprehēſa ſi n̄ fu̓it volūtas patris detrahet eā a p̄dicto viro. ⁊ˣ tradet eaꝫet alij dotabit eā ⁊ ltīma erit ei. ſꝫ primū hiduobꝰ p̄fertur. Itē amb̓. in appologiadauid. Cū volūtate ꝑentū raptas in cōiuEniqꝫ et puelle giū haberi ꝑmittipater illiꝰ q̄ vim ꝯcubitꝰ nll̓i deſponſata ꝑtulit. qͥnqͣgītaᵐ dragmas argēteas accipiet. ipſa aūt in ꝯiugio ꝑmanebit Itē in ꝯci. meldenſi. Poſt penitentiāvel raptē licita ꝯiugia concedāturrapI tn̄ necdū eas qͣs rapuerāt cuꝫ voluntate ꝑntū ſb̓ deſponſatiōis vl̓ dolicij nomīeº in cōiugiuꝫ duxerint qn̄hec ꝯſtitutio oībꝰ hoībꝰ fuit ꝓmulgata abeoꝝ ꝯiūctiōe ſeꝑent̉ ⁊ publice pnīe ſb̓ijciāt̉.rapte aūt ꝑntibꝰ legalit̓ reſtituant̉. peractavero pnīa publica ſi etas in ꝑtinētiaꝫ exegerit ex vtriſqꝫ ꝑtibꝰ placito ꝯiugio ſociētur.nō in his gͦ regulā ꝯſtituimꝰ. ſed vt verbismagni leōis vtamur qͥcqͥd ſit tolerabiliuseſtimamꝰ. ꝙ ſi vnꝰ ex ꝯiugatꝭ obierit ⁊ eis qͥpnīam publicā exegerit ſuperſtes extiterititerare ꝯiugiū n̄ p̄ſumat niſi ep̄s aliquā cōceſſerit indulgētiā ⁊ gͣuiorē poſſitamouereoffenſam. Hac aucͣte meldēẜ ꝯcilij nonꝑmittit̉ raptori rapta poſt pnīam cōpl̓ari.ſed ꝑmittit̉ vtriqꝫ poſt pnīaꝫ ltīmo cōiugicopulari. vt rapta videlꝫ nō raptori ſꝫ alij

poſt pnīam nubat. Sil̓r raptor pꝰ pnīameam quā rapuit ſed aliā ꝑmittit̉ hr̄e vxorēcū enī raptor ⁊ rapta pnīe ſubijci p̄cipiant̉:ſi vtriuſqꝫ copulā aucͣtas illa ꝑmitterꝫ. fruſtra circa fine capl̓i diceret̉: ꝙ ſi vnꝰ ex cōiugatis obiecerit ⁊ is qͥ publica pnīam exegerit ſuꝑſtes extiterit iterate ꝯiugiū non p̄ſumat. eoꝝ nāqꝫ qͦlibet decedente qͥ pnīam exegerit ſuꝑſtes remāebit. nō gͦ hac aucͣte raptor ꝓbatur in ꝯiugiuꝫ raptā poſſe acciꝑepotiuſ īueuit̉ in ꝯcilio apd̓ aqͥſgrani ꝙ necetiā volūtate ꝑntū ad inuicē pn̄t copulari.Sic enī in p̄fato ꝯci. legit̉. Nec etiā volunate ꝑntū raptores raptas br̄e pn̄t ꝯiuges.Lacuit vt hi qui rapiunt feminasvel furant̉ aūt ſeducūt eas nll̓atenꝰhabeant vxores: qͣꝫuis eis poſtmodū ꝯueniāt aūt eas dotauerint vl̓ nuptial̓rtn̄ cū ꝯſenſu ꝑentū ſuoꝝ ſuſceperintᵉ. Hecautoritas nō p̄iudicat aucͣti hieronimi maxime cū illa teſtīonio diuīe legis innitaturLegitime igr̄ poſt pnīam ꝑactaꝫraptor poterit ſibi cōpl̓are quā rapuit niſi pr̄ puelleillam raptori detrahere voluerit.De conſecrationeeccleſiarū ⁊ ꝙ nō niſi in loco deoſacratis miſſe celebrari debent.Eeccl̓iaꝝ ꝯſecrationeᵈ etmiſſaꝝ celebratōnibꝰ nonalibi qͣꝫ in ſacratis dn̄o locis abſqꝫ magna neceſſitate fieri debere liquet omīnibꝰ quibꝰ ſunt nota veteris et noui teſtamenti precepta.Abernaculū enī dn̄o p̄cipiente moyſen feciſſe ⁊ ſacraſſe cum mēſa ⁊ altari eius ⁊ ereis vaſis ⁊ vtēſilibꝰ ad diuinū cultū explendū legimꝰ: ⁊ n̄ ſolū diuīsp̄cibꝰ ea ſacraſſe: ſꝫ ēt ſancti olei vnctōe dn̄oiubēte ꝑliniſſe nouimꝰ. qͣliter aūt hec factaſunt vt nō alij ip̄a ſacr̄a qͣꝫ ipſi ſac̄dotes ſacͣvnctōeᵉ delibuti dn̄oqꝫ cū veſtibꝰ ſanctis ſacrati ⁊ leuite tractabant ferebāt ⁊ erigebātet deponebāt in ip̄is ꝯſtōnibꝰ q̄ iubēte dn̄ocōſcripte ſunt ꝑ moiſen in lege dn̄iᵍ reꝑitur Qual̓r gͦ dauid regū pijſſimꝰᵇ ampliauerit cultū dei ⁊ templū dn̄i edificare voluerit: ſed ꝓpt̓ multū ſanguinē quē effuderat ꝓhibitꝰ eſt et ipſeᵏ collegerat expēſas. ſalomō quoqꝫ filius eiꝰ ꝙ ipſe facere optauerat iubente ⁊ auxiliāte dn̄o ꝑfecit ⁊ templūcum altari ⁊ reliqͣ ad diuinū ꝑagenduꝫ cultum ꝯſecrauit. In libro Regū legit̉. Fecitquoqꝫ ſalomō in tꝑe illo feſtiuitatē celebrēet omīs iſrl̓ cū eo multitudo magͣ ab introitu emath vſqꝫ ad riuū egypti corā dn̄o deonr̄o ſeptē diebꝰ ⁊. vij. diebꝰ. ideſt. xiiij. diebꝰet in die octauo dimiſit ppl̓osᵐ. Iudei gͦ loca ī qͥbꝰ ſacrificabāt dn̄o diuīs hēbāt ſupplicationibꝰ ꝯſecrata nec in alijs qͣꝫ in deo dicatis locis munera dco offerebant. ſi enim