Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio XXI

nō lucide īueſtigat̉ ſeniores ꝓuincie ꝯgrega: ⁊ eos int̓roga. Faciliꝰ nāqꝫ inuenit̉ ꝙᵇ apluribꝰ qͦꝫ ſenioribꝰ q̄rit̉. Uerꝰ etiā repromiſſor dn̄s ait. Si duo ex vobis vel tres īvnū ꝯͣueniūt ſuꝑ terrā ī noīe meo: de oī requācūqꝫ petierint fiet illis a pr̄e meo.Ecretisᶜ gͦ roiſtinctio. xxi.Amanoꝝ pontificū ⁊ ſacrꝭ canonibus ꝯcilioꝝ eccl̓iaſtica negociavt ſupra mōſtratū ē terminant̉Miniſtri ꝟo ſctōꝝ canonū ⁊ decretoꝝ pōtificū ſunt ſūmi pōtifices. ⁊ infra. p̄ſules atꝫreliqͥ ſacerdotes qͦrū inſtitutio in veteri teſta. ē inchoata. ⁊ in nouo plenius ꝯſūmataSūmi enī pōtifices ⁊º mīores ſacerdotesa deo ſūt īſtituti ꝑ moyſen. Qui ex p̄ceptodn̄i aaron in ſūmū pontificeꝫ. filios ꝟo eiꝰvnxit ī mīores ſacerdotes. Poſtea ꝟo dauid cū miniſteria domꝰ dei ampliaret ianitores ⁊ cantores inſtituit. Porro ſalomonq̄ndā modū exorcizandi īuenit: qͦ demōesadiurati ex obſeſſis corꝑibꝰ pellebāt̉ huicofficio mācipati exorciſte vocati ſūt. De qͥbus dn̄s in euāgelio. Si ego in beelzebubeijcio demōia: filij vr̄i videlꝫ exorciſte in qͦeijciūt. hͦ oīa in nouo teſtō eccl̓ia imitata hꝫſuos ianitores qͦs oſtiarios appellamꝰ procātoribꝰ lectores ſil̓ ⁊ cātores inſtituit. Exorciſtas aūt noīe antiqͦ ⁊ officio permanēterecepit. ꝓ filijs ꝟo aarō oēs infra ſūmū pōtificē ſacerdotiū admīſtrātes ſunt ꝯſecratiInter hos q̄dā diſcretio ẜuata ē vt alij appellentur ſimpl̓r ſacerdotes alij archipb̓ri:alij corep̄i. alij ep̄i. alij archiep̄i ſeu metropolite. alijᵉ primates. alij patriarche. alij ſūmi pōtifices. Hoꝝ diſcretio a gētilibꝰ maxime ītroducta ē: qͥ ſuos flamīes ſimplicit̓flamīes. alios archiſſamīes appellāt. Siplicit̓ ꝟo maioꝝ ⁊ minoꝝ ſacerdotū diſcretio in nouo teſta. ab ipſo xp̄o ſumpſit exordiū. qͥ. xij. apl̓os tāqͣꝫ maiores ſacerdotes ⁊lxxij. diſcipulos qͣſi minoresᶠ inſtituit ſacerdotes. Petrū ꝟo qͣſi in ſūmū ſacerdotemelegit dū ei claues regni celoꝝ ꝓ oībus ⁊ p̄oībus tribuit. ⁊ a ſe petra petri ſibi nomenīpoſuit. atqꝫ ꝓ eiꝰ fide ſe ſpāliter rogaſſe teſtatꝰ ē. ⁊ vt ip̄e ceteros ꝯfirmaret ſb̓iūxit dicēs: Ego ꝓ te rogaui petre vt n̄ deficiat fides tua. ⁊ tu aliqn̄ ꝯuſꝰ ꝯfirma fr̄es tuos.Hāc eandē formā apl̓i ſecuti in ſingul̓ ciuitatibꝰ ep̄os ⁊ pb̓ros ordinauerunt. leuitasaūt ab apl̓isᶜ ordīatos legimꝰ qͦrū maximꝰfuit beatꝰ ſtephanꝰ.ʰ Subdiaconos ⁊ accolitos ꝓcedēte tēpore eccl̓ia ſibi ꝯſtituit. De his etiā ſcribit Iſidorꝰ ī li. vij. ethymologiaꝝ. c. xij. noīa illoꝝ ⁊ noīm cās exponēs ita inqͥens. Un̄ nomē eccl̓iaſticoꝝ giLerosⁱ ⁊ clericos hincduū ſiappellatos credimꝰ. qꝛᵏ mathias ſote electꝰ ē quēⁱ primū per a pl̓os legimus ordinatū. Cleros enī grece latīe ſorsvel hereditas d̓r. Propterea gͦ dicti ſūt clerici. qꝛ de ſorte ſunt dn̄i. vel qꝛ ꝑtē dn̄i hn̄tGeneralit̓e ūt clerici nūcupati ſunt oēs qͥin eccl̓ia xp̄i deẜuiūt qͦrū gͣdꝰ ⁊ noīa ſunt hͨ.oſtiariꝰⁿ. pſalmiſta. lector. exorciſta. accolitus. ſb̓dyaconꝰ. dyaconꝰ. pb̓r. ep̄s. Ep̄orūꝟo ordo qͣdripartitꝰ ē .i.ᵇ in patriarchis. archiep̄is. metropolitanis atqꝫ ep̄is. Patriarcha ſummꝰ pr̄m greca lingua interp̄tat̉.

qꝛ primū pꝰ apl̓icū obtinet locū. ⁊ iō qꝛ ſūmo honore fungit̉ tali noīe cenſet̉. ſicut romanꝰ anthiochenꝰ alexandrinꝰ. Archiep̄sgreco vocabulo int̓pretat̉ ꝙ ſit ſūmꝰ ep̄oꝝ.Tenet enī vicē apl̓icā ⁊ p̄ſidet tā metropolitāis qͣꝫ ep̄is. Metropolitani a mēſura ciuitatū vocant̉. Singul̓ enī ꝓuincijs p̄minent. Quoꝝ aucͣti ⁊ doctrīe ceteri ſacerdotes ſb̓diti ſunt ſine qͥbꝰ reliquis ep̄is nihilagere lꝫ. ſollicitudo enī totiꝰ ꝓuincie ipſiscōmiſſa ē. Oēs autē ſuperiꝰ deſigͣti ordīesvno eodēqꝫ vocabulo ep̄i noīantur. Sꝫ iōpriuato noīe qͥdā vtunt̉ ꝓpt̓ diſtinctionempoteſtatū quā ſingularit̓ acceperūt. Pr̄iarcha pr̄m princeps. archos enī grece prīceps latine. Archiep̄s princeps ep̄oꝝ. Metropolitanꝰº a mēſura ciuitatum. Ep̄s aūtvocabulū inde dictuꝫ ē: ꝙ ille qͥ ep̄s efficitſuꝑintēdat curāᵉ ſcꝫ ſb̓ditoꝝ gerens. Scopin enī grece latine intēdere d̓r. Ep̄i enimgrece latine ſpeculatores int̓pretant̉. Naꝫſpeculator ē in eccl̓ia prepoſitꝰ dictus: eo ꝙſpeculet̉ atqꝫ ꝓſpiciat ppl̓oꝝ infra ſe poſitorū mores ⁊ vitā. Pōtifex princeps ſacerdotū ē qͣſi via ſeq̄ntiū. ipſe ⁊ ſūmꝰ ſacerdosipſe ⁊ pōtifex maximꝰ nūcupat̉. Ipſe enimſacerdotes ⁊ leuitas efficit ipſe oēs ordīeseccl̓iaſticosʳ diſpōit. ipſe qd̓ vnuſqͥſqꝫ facere dꝫ on̄dit. ātea aūt pōtifices ⁊ reges erātNā maioꝝ hͨ erat ꝯſuetudo vt rex eſſet ⁊ ſacerdos ⁊ pōtifex. vn̄ ⁊ romani īꝑatores pōtifices dicebant̉. Uates a vi mētis dictꝰ ēcuiꝰ ſignificatio multiplex ē. Nā mō ſacerdotē. mō ꝓph̓am ſignificat. mō poetā. Antiſtes ſacerdos dictꝰ eſt ab eo ꝙ an̄ ſtat. primus enī eſt in ordine eccl̓ie vt ſupra ſe nullū habeat. ſiue latīe ſacer dux. Sacerdosenī nō hꝫ compoſitūª ex greco ⁊ latino qͣi ſacrū dās. ſicut enī rex a regēdo. ita ſacerdosa ſacrificādo dictꝰ eſt. Cōſecrat enī ⁊ ſanctificat. Sacerdotes enī gētiliū flamines dicebant̉. Hi enī in capite habebāt pileū. inquo erit breuisʰ virga deſuꝑ hn̄s lane aliqͥd. Qd̓ cū per eſtū ferre nō poſſent. filumtm̄ in capite religare ceperūt. Naꝫ nudiseos penitꝰ capitibus īcedere nephas erat.Un̄ a filio quo vtebant̉ flamines dicti ſūtqͣſi fila mines. Ueꝝ feſtis diebꝰ filo depoſito pileū imponebāt pro ſacerdotij eminētia. Preſbyter grece latine ſenior interpretat̉ nō modo ꝓ etate vel decrepita ſenectute. ſed ꝓpter honorem ⁊ᵏ dignitatem quamacceperūt pb̓ri noīant̉. Ideo autem ⁊ preſbyteri ſacerdotes vocant̉. qꝛ ſacrum dantſicut epiſcopi qui lꝫ ſint ſacerdotes tamenpontificatus apicem nō habēt. qꝛ nec criſmate frontem ſignant. nec ꝑaclitum ſpiritum dant. qd̓ ſolis debere epiſcopis lectioactuū apoſtoloꝝ demonſtrat. Un̄ ⁊ apudveteres eidē ep̄i ⁊ pb̓ri fuerunt. qꝛ illud nomen dignitatis nō etatis ē. Leuite ex nomine auctorꝭ vocati. De leui enī leuite exorti ſunt a quibꝰ in tēplo dei myſtici ſacramenti miniſteria explebant̉. Hi dyaconigrece latīe miniſtri dicunt̉. qꝛ ſicut in ſacerdote ꝯſecratio: ita ī dyacono miniſterij diſpēſatio habet̉. Ipodyacones grece: quosnos ſubdyaconos dicimus. Qui ideo ſicappellantur. qꝛ ſubiacent preceptis ⁊ officijs leuitaꝝ. oblatiōes enī in tēplo dei a fi-