Diſtinctio XLI

derit īiuriā fac̄ cathedre. ¶ Iōqꝫ malꝰ ſacerdos de ſac̄dotio ſuo crimē acqͥrit nō dignitatē. in iudicio eī ſedes. Siqͥdē bn̄ vixerꝭ ⁊ bn̄ docuerꝭ ppl̓m īſtruis. ſi bn̄ docueris ⁊ male vixerꝭ tui ſoliꝰ ꝯdēnator erꝭ. Nābn̄ viuēdo ⁊ bn̄ docēdo ꝓpl̓m īſtruis quōviuē dēat. bn̄ āt docēdo ppl̓m ⁊ male viuēdo deū īſtruis quō te dēat ꝯdemnare. ¶Uicūqꝫᵉ deſiderau̓it Idem d̓ eod̓.primatū ī terrā īueniet ꝯfuſiōꝫ ī celo. nec īter ẜuos xp̄i ꝯputabit̉ qͥ deprīatū tractau̓it nec vnꝰ qͥſqꝫ eoꝝ feſtīet qͦmō appareat alijs maior ſꝫ quō oībꝰ īferioor videat̉. qm̄ n̄ qͥ maior fu̓it īˢ hōre ille ē iuſtior ſꝫ qͥ fu̓it iuſtior ille ē maior. Di. xli.Cceʰ qͥbꝰ oꝑteat ſac̄dotē eē ornatummoribꝰ .ſ. p̄t̓ea oꝫ illū eē ornatū ī ex-terioribꝰ hītu .ſ. ⁊ᵗ īceſſu. hītu vt necfulgidis nec ſordidis ſe veſtibꝰ ornet. Vteī ait hiero. nec affectate ſordeſ nec exqͥſitedelicie laudē pariūt. qd̓ tā d̓ veſtibꝰ qͣꝫd̓ cibis ītelligēdū ē. ¶ Un̄ aug. ait ī li. de dot̓na xp̄iā a Pro moribꝰ eoꝝ cū qͥbꝰ viuimꝰ ētUiſqͥs rebꝰ p̄tereūtibꝰ vti cib̓ d̓bēꝰſtrictiꝰ vtit̉ qͣꝫ ſeſe hēant mores eoruꝫbꝰ viuit autᶠ itꝑans autᵐ ſuꝑſtitioſus ē. Siqjs ꝟo ſic eis vtit̉ vt metas ꝯſuetudīs bonoꝝ int̓ qͦs ꝟſat̉ excedat aūt aliqͥdſignificat autº flagitioſꝰ ē. In oībꝰ eī talibꝰnō vſꝰ reꝝ ſꝫʰ libido ī culpa ē. qͥ igr̄ locꝭ ⁊ tꝑibꝰ ⁊ ꝑſonis ꝯueniāt diligēt̓ attēdēdū ē nectemer̄ª ſlagītia rep̄hēdāꝰ. Fieri eī p̄t vt ſinealiqͦ vicio cupidīs l̓ voracitatꝭ p̄cioſiſſimocibo ſapiēs vtat̉. inſipiēs āt fediſſīa guleflāma ī viliſſimū ardeſcat cibū. ⁊ ſaniꝰ qͥſqꝫ maluerit more dn̄i piſce veſci. qͣꝫ lēticl̓amore eſau nepotꝭ abraā aut ordeo more iumētoꝝ. Nō eī ꝓpt̓ea nob̓ ꝯtinētiores ſt̓ plereqꝫ beſtie. qꝛ vilioribꝰ eſcꝭ aliūt̉. Nā ī oībꝰhꝰ cemōi rebꝰ nō ex eaꝝ reꝝ naͣ q̄bꝰ vtim̄ʳ ſꝫex cā vtēdi ⁊ mō appetēdi l̓ ꝓbādū ē l̓ imꝓbādū qd̓ facīꝰ. ¶ It̓ aug. ſuꝑ epl̓a ioh̓is.Elitie q̄ Nō cibꝰ ſꝫ appetil̓pat̉libꝫ ſi abſqꝫ deſiderio ꝑcipiāt̉ n̄ officiūt ⁊ viles cibi appetēt̓ accepti īpediūt ꝓfectū abſtinētie. Dauid eī aquā male ꝯcupitā effudit ⁊ helias carnē comedit¶ It̓ ī li. d̓e ꝟb̓ dn̄i. Cōtra ſue īfirmitatioſuetudīaliqͥbꝰ cib̓ n̄ cogāt̉ diuites vtiOn cogāt̉ diuiteſ pauꝑm cib̓ veſcivtāt̉ ꝯſuetudīe īfirmitatꝭ ſue. ſꝫ doeāt ſe al̓r nō poſſe ſuſtētari ſiᵏ ꝯſuetudīeꝫ mutāt egͦtāt. vtāt̉ ſuꝑfluis dēt īopibꝰ nccͣia. vtāt̉ p̄cioẜ dēt pauꝑibꝰᵇ vilia.It̓ ī li. qōnū euāgl̓ij. Eqͣnimitas toleradnō vſꝰ vi abſtinētia cibi iuſticiam facitUod dic̄ dn̄sª in euāgelio. Iuſtificata ē pīa ab oībꝰ filijs tuis. on̄ditfilios ſapīe ītelligere nec ī abſtinendo nec ī māducādo eē iuſticiā ſꝫ ī eqͣuimitate tolerādi īopiā. ⁊ tꝑantia ꝑ abūdātiā n̄ſe corrūpēdi atꝫ oꝑtune ſūendi l̓ n̄ ſumēdiea qͦꝝ n̄ vſꝰ ſꝫ ꝯcupīa rep̄hēdēda ē. Nō eī īt̓ē oīno qͥd alim̄toꝝſuas vt ſuccurras nccͣticorꝑis dūmō ꝯgruas ī gn̓ibꝰ alim̄toꝝ hiscū qͥbꝰ tibi viuēdū ē. Neqꝫ qͣꝫtū ſūas mul

tū int̓eſt cū videamꝰ alioꝝ ſtōachū citiꝰ ſaturari cib̓. ⁊ eoſ tn̄º illijp̄i ꝑuo qͦ ſatiāt̉ ardēter ⁊ ītolerabil̓r ⁊ oīno tͣpit̓ īhiar̄. alios aūtplꝰ paulo pocl̓o qͥdē ſatiari ſꝫ tolerabl̓r inopiā ꝑpeti. l̓ an̄ horāᵉᶜ poſitas epl̓asᵈ ſi id intꝑe aūt opꝰ ſit aūt ncc̄e ſit cū trāqͥllitate aſpicereᶜ neqꝫ tāgere. Magꝭ gͦ ītere n̄ qͥd l̓ qͣꝫtū alim̄toꝝ ꝓ ꝯgruētia hoīꝫ atꝫ ꝑſōe ſue etꝓ ſue valitudīs ncc̄te qͥs accipiat. ſed qͣꝫtafacilitate ⁊ ſerenitate aī careat. cū his l̓ oꝑteat l̓ ncc̄e ē carere vt illd̓ ī aīo ꝯpleat̉ xp̄iani qd̓ dic̄ apl̓s Scio ⁊ minꝰ hr̄e ſcio ⁊ abūdar̄ vbiqꝫ īeqͣlitate ⁊ ī oībꝰ ībutꝰ ſū ⁊ ſatiari ⁊ eſurire ⁊ abūdare ⁊ pēuriā pati. omīapoſſū ī eo qͥ me ꝯfortat. ¶ It̓ ex ꝯci. gangrēſi Tꝑanin̄ diſſolutioArſimoīa cū veſte hūili eoꝝ l.nr̄pbāꝰ ſic̄ ēt ornatū pt̓ corꝑisᵏ diligetiā īfucatū laudāꝰ. Diſſolutos aūt ⁊fractoſ veſtibꝰ ⁊ īceſſu n̄ r̄cipīꝰ pietatē īʳ priuatꝭ dōibꝰ n̄ ꝯcludētes oēm locū ī noīe deiedificatū honorāꝰ ⁊ ꝯgregatiōeꝫ ī eccīa deifctāꝫ ad vtilitatē cōeꝫ r̄cipīꝰ. ⁊ bōa oꝑaᵏ q̄ ſupra ī frēs pauꝑeſ exercēt̉ ẜm eccīaſticas traditōes btīficāꝰ ⁊ oīa q̄ ꝯuēiūt traditōibꝰ apl̓icꝭ ⁊ ſctāꝝ ſcriptu̓aꝝ p̄ceptꝭ ī eccīa fieri exoptāꝰ ¶ It̓. gr̄. ?ſpē ꝟtūeviEp̄e vitiā ſe iger̄t ⁊ ſe eē ꝟtuteſrūmētiūt̉ vt tēaciā ꝑſimōia effuſio largitas crud̓litas zelꝰ iuſticie r̄miſſiopietas velit vid̓ri ¶ It̓ ex ꝯcͣ. car. iiij. Veritꝭ fid̓i ⁊ viduep̄al̓ aucͣtas q̄rit̉.PPūs vilē ſuppellectilē ⁊ mēſā ac viſctū pauꝑem hēat ⁊ dignitatꝭ ſue auſctoritate fidei ⁊ vite meritꝭ q̄rat. hoſpitiolū qͦꝫ nō lōge ab eccīa hēat ¶ It̓ exLericꝰᵇ ꝓfeſſiōꝫ ſuā ⁊ hītu ⁊ ī (eodē.ceſſu ꝓbet. ⁊ iō nec veſtibꝰ nec calciamētꝭ decorē q̄rat. Sic̄ gͦ ī cib̓ moreeoꝝ cū qͥbꝰ viuimꝰ obẜuare monem̄ ſic ⁊ d̓indumētꝭ ītelligēdū ē vt eī alibi d̓r. qͥſqͥs cōtēptꝭ his cū qͥbꝰ viuit lautiora ſibi l̓ auſteriora p̄ ceterꝭ indumētal̓alimēta q̄rit. aut ītꝑans ſui ē aūt ſuꝑſtitioſꝰ ē. Inceſſu āt dꝫeē ſac̄dos ornatꝰ vt gͣuitate itinerꝭ mētꝭ maturitatē on̄dat Incōpoſitio eī corꝑis vt auguſt. ait ineqͣlitatē indicat mētꝭ. Un̄ hiſtoriogͣphꝰ ille cū mutabilitatē eiꝰ deſcriberetcuiꝰ ꝯſcīa excitata curꝭ vaſtabat mentē int̓cet̓a hͦ ēt notabl̓e īdicauit dicēs. Inceſſuseiꝰ mō citius mō tardus.iſtinc. xlOſpitalēᶜ ꝟo ſac̄dotē eē oꝫ ne ſit īnūero eoꝝ qͥbꝰ ī iudicio dicet̉ hoſpes erā ⁊ nō ſuſcepiſtꝭ me. qͥ enī apl̓m ſecutꝰ alios ad hoſpitalitateꝫdꝫ īuitare. quō hoſpitalitatꝭ exhortator poterit eē. qͥ domū ꝓpriā hoſpitibꝰ claudit. ſieī ſac̄dos primūº a ſeip̄o ⁊ a dōeſtica ſua eccleſia d̓ꝫ exige̓ qd̓ pꝰ ea ppl̓is imꝑet. ſi primū imitādo xp̄ꝫ ip̄e d̓ꝫ facer̄ q̄ pꝰ ea ppl̓mdoceat nccͣe ē vt pauꝑes hoſpitō r̄cipiat qͦad hoſpitalitatē faciliꝰ ſuo exēplo ſb̓ditosattrahat. ¶ Ordinandꝰ itaqꝫ ſac̄dos admēoriā r̄uocꝫ qūo abraā ⁊ loth ꝑ hoſpitalitatꝭ oꝑa d̓o placer̄ ⁊ āgl̓oſ hoſpito r̄ceꝑe meruer̄t ⁊ qūo āgeli dn̄i ſodomis hoſpitaleꝫ

d iiij