Cauſa XXXIIII
que de re excuſabili cōtaminātōnē crimīselegerūt oſtendentes ſibimet ꝓ ſua incontinētia placuiſſe qd̓ iuſta remiſſio potuitexpiare. Red eant ergo in ſuū ſtatū voluntaria re integratione ꝯiugia neqꝫ vllo mōad opprobriū male volūtatis trahat̉ʳ qd̓ cōditio neceſſitatis extorſit qꝛ ſicut he muliores que ad viros ſuos reuerti voluerūt impie ſunt habēde. ita ille que in affectum exdeo initū redeunt merito ſūt laudāde. ¶Item innocētius papa ꝓbo ep̄o Uiro vl̓e captiuitate r̄deutibꝰ ꝓpria reintexoreUm in captiuitateiugiavrſa mulier teneret̉ aliud cōiugiū cūreſtituta fontanū commiſiſſe cognouimus. ſed fauore dn̄i reu̓ſa vrſa nos adijt⁊ nullo diffitente vxorem ſe eſſe cōmemorariᵇ ꝑdocuit qua de re fili chariſſime merito illuſtris ſtatuimꝰ fide catholica ſuffragāte ꝯiugiū illud eē qd̓ erat primitus gr̄adiuina fundatum ꝯuentūqꝫ mulierꝭ ſecūde priore ſuꝑſtite. nec diuortioᶜ eiecta nullo pacto eē legitimum. ¶ Itē hieronymad amandum preſbyterum. Que primorelicto viro ſcd̓o adheſit ſecūdū relinquēsliari non poteOn ſatis aīaduertere potui qͥd ſitqd̓ dicere epiſtola tua alio viro pervim accepto ꝯgregata. videlꝫ ml̓titudinenolentē rapuit ⁊ viꝝ poſtea nō raptorē rapta dimiſit.ᵇ legas libros moyſi ⁊ īueniesdeſponſatā viro ſi in ciuitate fu̓it oppreſſaª⁊ nō clamaueritᵐⁿ puniri qͣſi adultera. vi autēⁿ in agro oppreſſam innoxiā eē ⁊ violētuꝫlegibꝰ ſb̓iacere. gͦ ⁊ iſta ſoror q̄ vt dicit vimpaſſa eſt vt adultero iūgeret̉. ſi vult chriſticorpꝰ acciꝑe ⁊ nō adultera reputari agatpnīam. ita dūtaxat vt ſcd̓o viro qͥ nō appellat̉ vir ſꝫ adult̓ a tꝑe pnīe nō copulet̉. qd̓ ſiei durū videt̉ ⁊ ſel̓ dilectū nō poteſt derelīquere neqꝫ p̄ferre dn̄m voluptati. audiatapl̓m clamantē. nō poteſtis caliceꝫ dn̄i bibere ⁊ calicem demonioꝝ. nō poteſtis mēſe dn̄i cōicare ⁊ menſe demonioꝝ ⁊ in alioloco. Que ꝯuētio lucis ad tenebras quisꝯſenſus xp̄iº ad belial rē nouā loquor. īmonō nouā ſed veterē q̄ veteris aucͣte teſtam̄ti ꝯfirmat̉. ſi reliq̄rit ſcd̓m virū ⁊ recōciliari voluerit priori nō pōt. Scriptū ē ī deuteronomio. ſi acceꝑit hō vxorē. ⁊ hūerit ea⁊ non inuenerit gram in cōſpectu eius ꝓpt̓aliquā feditatē ſcribat ei libellū repudijdabit ei ⁊ dimittet eam de domo ſua. Cūqꝫ egreſſaº adultera maritum duxerit ⁊ ille qͦqꝫ oderit eam dederitqꝫ ei libellū repudij ⁊ dimiſerit de domo ſua. aut certe mortuus fuerit. nō poterit eam prior maritusᵉ reciꝑe vxorem. qm̄ polluta ⁊ abominabil̓facta ē corā dn̄o ne peccare facias terramquā dn̄s deus tuus tibi poſſidendā tradidit. ¶ Si aūt ineuitabili neceſſitate cogē
te vir in aliā ꝓuinciā fugerit̉ ⁊ vxor eiꝰ eumſequi noluerit illo viuen innupta ꝑmaneat. ¶ Un̄ in ꝯcilio apud vmeriam.Que virum in captiuitatē ductū ſeqͥ noluerit maneat innupta.vir eiꝰ vixerītI qͥs neceſſitate ineuitabili cogentein aliū ducatū ſeu ꝓuinciā fugerit ⁊eiꝰ vxor cū valet ⁊ pōt amore ꝑentuꝫaut reꝝ ſuaꝝ eūº ſequi noluerit. ip̄a oī tēꝑeqͣꝫdiu vir eius que inſecuta nō fuerit viuitſemꝑ innupta ꝑmaneat. ¶ Qd̓ autē deꝯiugatis aucͣte leonis pape d̓r hͦ etiā d̓ virginibꝰ intelligēdū eſt. vt ſi p̄ter ꝯſcīam viro nupſerit alieno non teneat̉. ¶ Undeaugu. in lib̓. de fide ⁊ operibꝰ. Nō ē adultera ꝟgo q̄ neſciēs viro nupſexit alIª ꝟgo neſciēs viro nupſerit alienoIhͦ ſi ſemper neſciat nunqͣꝫ ex hoc eritLadultera. ſi aūt ſciat iā ex hͦ adulterareſſe incipit exqͦ cū alieno ſciens cubauerit/ſicut in iure p̄dioꝝ tamdiu qͥſqꝫ bone fideipoſſeſſor rectiſſime dicit̉ qͣꝫdiu poſſider̄ ſeignorat alienū.ᵇ Cū ꝟo ſciuerit nec ab aliena poſſeſſioneᶜ receſſerit tūc male fidei poſſeſſor ꝑhibet̉ tūc iuſte iniuſtꝰ vocabit̉. Sic̄⁊ ignorantia excuſat eum qui neſciēs dormiuit cū ſorore vooris ſue. ¶ Un̄ in cōcilio triburienſi legit̉. Non cogit̉ deſerere leī vxorē qͥ neſciēs dormiuit cū ſororNº lectuꝫ mariti abſente vxore ſoror iuitvxoris quam ille vxorem ſuaꝫ eē putāsdormiuit cum ea ſuꝑ hoc viſum eſt. ſi ipſeᶜ ꝑ ſecuritatē verā hͦ ꝓbauerit qd̓ inſciꝰ fecerit hͦ ſcelus.ᵍ pnīam quidē que ſibi indicata fuerit agat. Legitimū ꝟo ſuū ꝯiugiūhr̄e ꝑmittatur. Illa ꝟo diga vindicta affligat̉. ⁊ in eternū coniugio priuetur. ¶ Itēhermes in libro paſtorali.Go dixi paſtori. dn̄e ſi qͥs muliereꝫfidelem in dn̄o habuerit ⁊ hancīueiniet in adulterio. nūquid peccat vireiꝰ ſi ꝯcūbit cū ea qͣꝫdiu pctm̄ eiꝰ neſcit ſin̄crimine viuit cū ea. Si aūt ſcit vir vxoreꝫdeliquiſſe. ⁊ nō egerit pnīam mulier ſed ꝑmanet in fornicatiōe ſua ⁊ cōierit vir cū illa. reꝰ exit pctī eiꝰ ⁊ ꝑticeps fornicatiōis illius. ⁊ dixit illi. qͥd aūt ſi ꝑmaneat in vitioſuo mulier. ⁊ dixit dimittat illā vir ⁊ per ſe.maneat. Quid ſi ml̓ier dimiſſa puīaꝫ egerit ⁊ voluerit ad virum ſuuꝫ reuerti nunquid recipiet̉ a viro ſuo. ⁊ dixit īmo ſi nonreceperit eā vir ſuꝰ peccat. Ergo nō debetdimiſſa vxore ſua aliam ducere. Hic actuſſimilis eſt in muliere ⁊ ī viro. ¶ De ſimpliciter ꝟo fornicātibꝰ vel cum d̓uabꝰ ſororibꝰ vel cum matre ⁊ filia. vel cum patre ⁊filo idem accipiendū eſt vt ignorantibꝰ cōiugia nō negent̉. ſcientibꝰ ꝟo perpetuo ꝓhibeant̉. ¶ Un̄ in eodem cōcilio legitur.Matrimonia legitima nō ꝓhibeant̉ contrahere quoꝝ inceſtū ignorantia excuſat.