Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa XXXXIII

Fcūduꝫ ꝟba apl̓ica ēt ſi vir ꝯtinerevoluiſſet ⁊ tu noluiſſes debitum tibireddet̄ cogeret̉. ⁊ illi d̓sº īputaret adꝯtinētiā ⁊ ſi n̄ ſue ſꝫ tue cederet infirmitatine in adulteriū cadetes. Quiſqꝫ gͦ cōꝑatiens īfirmitati vxoris reddit ⁊ non exigit dbitū aūt ſi ꝓpter īfirmitatē ꝓpriā ducit vxorem plangēs potiꝰ qꝛ ſine vxore eē nō potuit qͣꝫ gaudēs qꝛ duxit. quiſqͥs vendidit qd̓nouit qꝛ ⁊ ſi manerꝫ. btm̄º nō faceret. qͥſqͥsemit qd̓ nouitᶜ qꝛ trāſiet. ⁊ de his nō preſumit ⁊ fec̄ ex eo miſcd̓iam cū n̄ hn̄tibꝰᵍ ſecurꝭexpectat diē nouiſſimū. Itē ad armētariū ⁊ ripariū ⁊ paulinā. Uota ꝯtinentiets Iaſaca effept̓aeeaaidqsꝫ vouin̄t.ſti nō ſolū nō hortaremur. veꝝetiaꝫꝑhiberemꝰ īpler̄ ſi forte tua ꝯiūx hͦ tecū ſuſcipere aī ſeu carnis infirmitate recuſareNā ⁊ vouēda talia nō ſūt a ꝯiugatꝭ niſi exꝯſenſu ⁊ volūtate cōi. ⁊ ſi p̄poꝑe factū fu̓imagꝭ eſtᵇ corrigēda temeritas qͣꝫ ꝑſoluēdaꝓmiſſio. neqꝫ enī deꝰ exigit ſi qͥs ex alienoaliqͥd vou̓it. ſꝫ potiꝰ vſurpare vetat alienūItē hiero. Abſqꝫ ceteris oꝑbꝰ nec ſoine̓ ralliabite tiretihlibs ficiumgītate ꝓgenuerit filios qͥ ꝑmāſuri ſūt ꝟgīesſi qd̓ ip̄a ꝑdidit acqͥrat in liberis etdamnūº radicis ⁊ carnē in flore cōpenſet⁊ pomis. Itē hiero. hͦ ſolū nūc dico ꝙquō abſqꝫ ceteris oꝑbꝰ ꝟgītas ſola n̄ ſauat ſic oīa oꝑa abſqꝫ ꝟginitate cōtinentiacaſtitateʳ imperfecta ſunt. IdemUi ſititʸ vēiat ⁊ bibat qͥ pōt caꝑe capiat. nō d̓t̓ nolitis. velitis bibēdumvob̓ ē atqꝫ currēdū ſꝫ qͥ volu̓it qͥ potuerit currere atqꝫ potare ille vincit. ille ſatiabit̉ ab eo. ⁊ iō plus amat ꝟgīes xp̄us qͥxp̄o ſpōte tribuūt qd̓ ſibi n̄ fu̓atª imꝑatū.maioriſqꝫ gr̄e ē offexre qd̓ n̄ d̓beas qͣꝫ r̄ddere qd̓ exigerꝭ. Apl̓i enī vxoris onere ꝯtēplato ſi tal̓ inqͥunt cā hoīs ē cū vxore n̄ expeditnubere qͦꝝ dn̄s ſnīam ꝓbās ait. recte qͥdeꝫſentitis qd̓ nōᵉ expediat hoī ad regna celorū tendēti acciꝑe vxorē. ſꝫ difficilis res ē etnō oēs capiūt ꝟbū iſtud. veꝝ qͥbꝰ datū eſtalios hoīes enuchos natura fac̄ alios vishoīm. mͥ illi eunuchi placēt qͦs caſtrauit n̄nccͣtas ſꝫ volūtas libent̓ eos ī meo recipioſinu qͥ ſe cāſtrauerūt ꝓpt̓ regnū celoꝝ. ⁊ obmeū cultūᵇ noluerūt eē qd̓ nati ſūt ſil̓qꝫ hectractāda ſnīa ē qͥ ſe inqͥt caſtrauerūt ꝓpt̓ regnūᵉ celoꝝ ſi caſtrati hn̄t mercedē regͣ celorū. gͦ qͥ ſe nō caſtrauerūt locū n̄ pn̄t acciꝑe

ctaſtratoꝝ. Finisˢ huius aucͣtisᵇ ⁊ duep̄cedētes de ꝟginitatꝭ affectu ītelligūt̉ qͥ īī volūtate ſolū ſꝫ in nccͣte ē qꝛ alit̓ dānarem̄Principiū ꝟo de affectu intelligit̉ qui nōin nccͣtate an̄ votū. ſꝫ ī volūtate ē. nec exigitur niſi reꝓmittat̉. Itē ex ꝯci. remēſi.Non liceat illi)ucere qͥ ſuā velare ꝑUi vxorē ſuā velare ꝑmiſerit miſialiā nō accipiat ſꝫ ſiml̓r ꝯuertat̉.Itē aug. in qōnibꝰ nūeri. Uota abſtinētimittēte viro ꝓmiſit illoArimremi.ē ita legē voluiſſe feminā ſb̓ viroHeē vt nll̓a eiꝰᵐ vota q̄ abſtinentiecā vouit reddāt̉ ab eaʳ niſi fu̓it auctor ꝑmittēdo. nā cū ad pctm̄ eiuſdē viri ꝑtīere voluerit lex ſi ꝑmivit priꝰ ⁊ poſtea ꝓhibu̓it hͦ tr̄n̄ dixit vt faciat mulier qd̓ vou̓at. qꝛ ꝑmiſſa iā priꝰ a viro fu̓at. viri dixit eſſe pctm̄ qꝛabnuit ꝙ priꝰ ꝯceſſerat. n̄ tn̄ ml̓ieri ex hociuſſuꝫ dedit vt cū priꝰ vir ꝯceſſerat poſteaſi ꝓhibu̓it ꝯtēnat̉. Ex p̄miſſis aucͣtibꝰapparet ꝙ ꝯtinētie vota nec ml̓iet ſine viri ꝯſenſu. nec vir ſine ꝯſenſu ml̓ierꝭ d̓o reddere p̄t. ſi aūt ꝯſenſū alterius eoꝝ ab alt̓oꝓmiſſa fu̓it. ⁊ ſi poſtmodū ī irritū deducere volu̓it qͥ ꝑmiſit n̄ tn̄ vꝫ. qꝛ ī d̓bito ꝯiugijeqꝫᵇ ml̓ier hꝫ ptātē viri ſic̄ ⁊ vir mulierꝭ. atꝫiō ſi qͥlibet eoꝝ alteꝝ a ſuo iure abſolu̓it adp̄teritā ẜuitutē ip̄m reuocare nō pot̓it. qꝛꝟo ī ceterꝭ vir ē caput mulierꝭ. ⁊ mulier corpus viri. ita vota abſtinētie viro ꝑmittētemulier p̄t ꝓmittet̉. vt tn̄ eodē ꝓhibēte remꝓmiſſā n̄ valeat īplere. ⁊ hͦ vt diximꝰ ꝓpt̓ cōditionē ẜuitutꝭ qꝛ viro ī oībꝰ debet ſb̓eſſe. Un̄ aug. ait ī li. qōnū geneẜ. Ml̓ie reUt ordoᶜ naturalis ī hoībꝰ vt ẜuiāt femīe virꝭ ⁊ filijuꝑentibꝰ. qꝛ in ill̓ hͦ iuſticia eſt vt maiori ẜuiat minor. Itē in qōnibꝰ veterꝭ ⁊ioui teſtamēti. TEc imago di ē ficpbiēracraʰ etxnfactus ſit dn̄s exqͦ cet̓i oriāt̉. hn̄s īpectiū dei qͣſi vizariꝰ eiꝰ. qꝛ vniꝰ d̓i hētimaginē Id̓oqꝫ mulier n̄ ē facta ad imaginē d̓i. ſic etenī dic̄ ſcriptura. ⁊ fec̄ deꝰ hoīetad imaginē ⁊ ſiml̓itudinē dei fecit illū hīcetiā apl̓s. vir qͥdē ait nō dꝫ velare caput ſuumʳ qꝛ imago ⁊ gl̓ia dei eſt ml̓ier iō veleat.qꝛ nō ēᵐ gl̓ia aut imago. Itē in eodemAtis hinc apparet quēadmodū viriſfeīas ſb̓ditas ⁊ pene faml̓as lex eſſevoluit vxores dū ꝯſtituit vt diceretadu̓ſus vxorē virº teſtīoniuꝫ. vn̄ lapidaret̉illa ſi hͦ verū eſſe mōſtraret̉ ip̄e tn̄ non vi-