Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Diſtinctio

tn̄ ſaltē mīori gaudio mīore affectōe tueret̉eā. vbi videret ꝓcedere ī dānū pecūie Sicqͦqꝫ ē ī alijsᶠ q̄ ⁊ ſi nōʸ expellant̉ tn̄ ꝑceptionevniꝰ vicij vl̓ ſatꝭ vl̓ paꝝ minuunt̉ vl̓ intētiōedet̓iorat̉. vn̄ oīs ꝟtꝰ cuiuſcūqꝫᶻ crimīs eſt deflēda ⁊ de oībꝰ indulgētia ē petēda. Aīadu̓tere etiā oꝑter ⁊ aīduertēdo defſere aīam ꝓximi quā fornicator deo eripuit vel ereptāin malo ꝯfirmauit. ⁊ iam ꝙ exēpluꝫ extititmali in oꝑatōe ſui crimīs cui magꝭ ꝓfuiſſetſi alijs cā fuiſſꝫ ꝯu̓ſionis. Gemat itaqꝫ aliorū vitā in ſua corruptā vl̓ incorruptāᵇ nō cōẜuatā ⁊ ꝯmodū ꝓximi qḋ d̓diſſꝫ exēplo boni. de triſticia doleat qͣꝫ bonis peccādo ītulit ⁊ de lericia quā eis n̄ adhibuit ⁊ n̄ ſolū cogitet qͥd ⁊ qͣlit̓ fecerit ſꝫ qͣꝫ īiuſte deū vt diximus peccādo offēderit ⁊ timeat illā ꝟitatꝭſnīam nō poteſtis duobꝰ dn̄is ẜuire Tieatgͦ ne oīa bōa q̄ fec̄ dū in vno pctō perſeuerauerit excōicatōe mala ꝑdiderit. vt qͥ ẜuiūtdyabolo ꝑ crimē deo qͣs obtulit amiẜit virtutesᵉ. Piuꝫ ē tn̄ credere vt recepta d̓i gr̄aq̄ in eo deſtruxit oīa mala. etiā priora remuneret bona. vt cū deſtruxerit qd̓ ſuū nō īuenit. amet ⁊ diligat bonū qd̓ in peccāte plantauit. In oībꝰ dolēs aūt ſeculū relinqͣt autſaltē illa q̄ ſine amixtiōe mali nō ſunt admīſtrata. vt ē mercatura ⁊ militia ⁊ alia q̄ vtētibꝰ ſūt nociua vt āmīſtratōes ſcl̓ariū ptātū niſi his vtat̉̉ ex obediētielnīa pōat ſe oīnō ī ptāte iudicꝭ. in iudicio ſac̄dotꝭ nihil ſibir̄ẜuas ſui vt oīa eo iubēte ꝑatꝰ ſit facer̄ ꝓ recuꝑanda vita aīe q̄cunqꝫ faceret ꝓ euitādacorꝑis morte. ⁊ hͦ cū deſiderio. qꝛ vitā recupera īfinitāˢ vt deꝰ. Cū gaudio enī facer̄ diīmortal̓ futurꝰ q̄ faceret ꝓ differēda mortemoriturꝰ ſꝑ dep̄cet̉ deū certꝰ de venia qͥ modis oībꝰ ⁊ ſine tedio dubiꝰ rogaret ptātemterrenā. abſtīeatᵇ a multꝭ licitꝭ q̄ in lib̓tate arbitrij ꝯmiſit illicita. ſꝑᶜ offerat deo mentē ⁊cordis ꝯtritionē. deīde ⁊ qd̓ p̄t d̓ poſſeſſiōetūc qd̓ offert ſecurꝰ offerat. reſpexit enī deꝰabel ⁊º ad mūera eiꝰ. ſed priꝰ dixit ad abel qͣꝫad mūera eiꝰ. Sumēs enī mētē quā cognouit humilē ⁊ purā remūerauit eiꝰ largitatꝭmūera. ad cayn ꝟo n̄ reſpexit neqꝫ ad munera eiꝰ mētē eiꝰ quā viderat qm̄ᵉ nō cognouit eiꝰ mūera nō recepit. In iudicio itaqꝫcordis ꝯſiderāda ē elemoſina tribuētis neciā ꝯſiderandū ē qͣntū. ſꝫ qͣ mēte qͣ affectionedat qd̓ pōt. vidua eniꝫ duobꝰ q̄ habuit minutꝭ largita plꝰ oībꝰ poſuit. Qui gͦ peccataſua redīere vult tꝑaliū oblatōe careat priꝰofferat mentē. Cautꝰ ſit penitēs ne verecūdia ductꝰ diuidatᵖ apud ſeª ꝯfeſſionē vt diu̓ſa diu̓ſis ſacͣdotibꝰ velit manifeſtare. Quidā enī vni celāt que alij manifeſtanda conſeruāt qd̓ ē ſe laudare ⁊ ad ypocriſimtēder̄et ſꝑ venia carere ad quā ꝑ fruſta totaꝫ putat ꝑuenire. Paueat p̄terea quē vera delectat pnīa vt nō priꝰ ad dn̄i corpꝰ accedat qͣꝫꝯfortet illūᵏ bōa ꝯſcīa. ſꝫ ī hac ſeꝑatōe tremedūᵐ iudiciū cogitetⁿ vbi maiꝰ ⁊ tribiliꝰ īpeni

tēter ſeꝑabit in ignē. doleat ꝙ nōdū audetſumere quē multū deſiderat cibū ſaluatorē. Iſti ſūt digni fructꝰ pnīe aīam captiuāelaq̄antes ⁊ in lib̓tate ẜuātes. Cohibeat p̄terea ſe a ludis a ſpectacul̓ ſcl̓i qͥ ꝑfectā vl̓tꝯſeqͥ gr̄am rēiſſionis. Naꝫ dina filia iacobſi ſe cohibuiſſet ſi int̓ ſuos remāſiſſet ab extraneo raptore corrupta nō eēt. Tāto itaqꝫmagꝭ ſibi caueat ⁊ cohibeat ſe aīa q̄ ſepe velſemel ē rapta vel corrupta timeat iā doctaexꝑimēto qd̓ ignorauit ꝟgo eligat quē imitet. Nō ſequat̉ quē animus ſuꝰ dānat. Seenī iudicat qͥ pnīe fructꝰ nō hn̄tē a ſe nō elōgat laudet enī ⁊ amet qd̓ digne fructificarenō igͦrat q̄rat dignos fructꝰ ⁊ ſi nō dignospnīe. Sūt enī digni fructꝰ ꝟtutū fructus qͥnō ſufficiūt penitētibꝰ. Penitētia etiā grauiores expoſtulat vt ſic placet̉ eccīa vt placata dolore ⁊ gemitibꝰ mortuisʳ īpetret vitā Leo pa. Penitētes lucra negociatōisUalitasˢ lucri negociātē abijciāant accuſat aūt arguit. qꝛ ē ⁊ hōeſtꝰqueſtus ⁊ turpis. verūtn̄ penitentvtiliꝰ ē diſpēdia pati qͣꝫ ꝑicul̓ negociatiōisaſtringi. qꝛ difficile ē int̓ emētꝭ vēdētiſqꝫ cōmerciū nōºⁱ int̓uenire pctm̄. Idē. Poſtpnīam ad ſecularē militiā redire nō licꝫ. Ontrariū oīno ē eccīaſticꝭ regul̓ ꝑpnīe actōnē redireᶻ ad militiā ſcl̓arēcum apoſtolus dicat nemo militāsdeo im. ſe. ⁊cͣ. vn̄ nō ē liber a laq̄is dyabolqͥ ſe militia mūdane volu̓it implicare.Itē ex niceno ꝯcil̓. Decēnio peniteāt qͥ pꝰpnīam ad militiā redeūt ſecularem.M Ii qͦº vo ꝑ dei gr̄am vocati. prīo q̄dē on̄derūt fidē ſuā depoſito mililitie cīgulo. pꝰ hͦ aūt ad ꝓpriū vomitu reu̓ſi ſūt vt ⁊ pecuniasᵍ darēt ⁊ ambirētrurſus ad militiā iſtiᶜ decē ānis ſint int̓ pēitētes pꝰ primūᵈ triēiūᵉ qͦ fuerīt int̓ audientes ab oībꝰ ꝟo illd̓ p̄cipue obẜuet̉ vt animꝰeoꝝ ⁊ fructꝰ pnīe obẜuet̉ vl̓ p̄cipueᵍ attēdatqͥcūqꝫ enī cū oī tīore ⁊ lacrimis ꝑſeuerātibꝰ⁊ oꝑbꝰ bonis ⁊ ꝯu̓ſationē ſuā n̄ ꝟbis ſol̓ ſedoꝑe ⁊ ꝟitate demōſtrāt. cū tꝑs ſtatutū fuitab his īpletū ⁊ orōibꝰ iā ceꝑint cōicare licebit ep̄o etiā hūaniꝰ circa eos aliqͥd cogitarꝭqͥ ꝟo indifferentē habuerītⁿ lapſum ⁊ ſufficere ſibi ꝙ eccīam introierint arbitrent̉ iſtioīmodo tꝑa ſtatuta ꝯplebūt. Iīē ex cōcil̓. aurelian̄. A cōione ſuſpēdant̉ qͥ poſt peEhis qj ſuſcepta pnīa religiōeꝫ ſuead ſcl̓aria redeunt.ꝓfeſſiōis obliti ad ſcl̓aria relabūturplacuit eos ⁊ a cōione ſuſpēdi ⁊ ab oīm catholicoꝝ ꝯuiuijs ſeꝑari. Qd̓ ſi pꝰ int̓dictūcū eis qͥſqͣꝫ p̄ſumpẜit māducare ⁊ ip̄e cōione priuet̉. Ite greg. Que ſit falſAlſasⁱ pnīas dicimus q̄ nō ſcd̓m auctoritatem ſāctorum patrū pro qualitate criminis imponuntur. Ideoqͣꝫ miles vl̓ negociator vel alicui officio deditus qd̓ ſine pctō exerceriⁿʳ n̄ poſſit ſi cl̓pis