De penitentia

Porro. qꝛ ꝑ ezechielē dixit. ſi au̓terit ſe iuſtus a iuſticia ⁊cͣ. ip̄e ꝑ eundu ꝓph̓am ꝓmiIipꝰ egerit pnīamab ſſit dicēsoībꝰ pct̄īs ſuis q̄ oꝑatꝰ ē ⁊ cuſtodierit vniu̓ſa p̄cepta mea ⁊ fecerit iudiciū ⁊ iuſticiā vita viuet ⁊ nō moriet̉ oīm īiqͥtatū eiꝰ qͣs oꝑatꝰ ē nō recordabor in iuſticiaſua quā oꝑatꝰ ē viuer¶ Filijsᵇ qͦqꝫ iſrael ꝑoſee dn̄s īproꝑat vt pctm̄ qd̓ moyſe ſupplicāte pr̄ibꝰ fu̓at dimiſſū hͦ ī filijs r̄uixiſſe on̄Ęeis qͥᵇ receſſer̄t a me (dat. dicēs.qm̄ vaſtabunt̉ qꝛˣ p̄uaricati ſt̓ in meego tn̄ redemi eos ⁊ ip̄i locuti ſūt ꝯͣme mēdacia ⁊ nō clamauerūt ad me ī totocorde ſuo. Sꝫº vlulabāt ī cubilibꝰ ſuis Super triticū ⁊ vinū rumīabāt ⁊º receſſerunt ame. ⁊ ego erudiui eos ⁊ ꝯfortaui brachiaeoꝝ ⁊ ī me cogitauer̄t maliciāᵉ reu̓ſi ſunt vteſſent abſqꝫ iugo facti ſūt qͣſi arcꝰᵉ doloſꝰᶻ cadēt ī gladio principes eoꝝ a furore lingueſue. ¶ Antiqͣº pct̄a ꝑntū filijs īproperatſmo diuinꝰ ⁊ ꝓpt̓ea prīcipes eoꝝ caſuros ingladio p̄dicit ſꝫ ꝑ eūdē ꝓph̓am ꝯͣ ſe dn̄s facere oſtendit dicens. Ne forte dicāt ī cordibꝰſuis oēm maliciā eoꝝ me recordatū nūc circūdeder̄t eos adīuētōes ſue corā facie meaſfacte ſunt. ¶ Itē hieronimꝰ.Um itaqꝫ puniāt̉ ne cogitēt ꝙ ꝓ veteribꝰ pctīs pr̄m punia eos qꝛ nūci. in pn̄ti ꝓ malicijs ſuis qͣs īuenerūt circūdati ſūt pēa ⁊ mala eoꝝ ſic̄ putāt n̄ pn̄t melatere. ſꝫ potiꝰ ip̄e adīuētōes ſue aꝑte ſūt corā facie mea. q̄ oīa clare videt. ¶ Id̓º d̓ eod̓Gretici n̄ pn̄t ꝑꝑ vet̓a pct̄a ꝯͣ deumcauſari cū antiqͥs oꝑbꝰ nouā addātimpietatē ⁊ ſuis ligent̉ pctīs et cuꝫdn̄o ſe celare putāt ocl̓os eiꝰ vitare n̄ pn̄t.qꝛ vultꝰ dn̄i ſuꝑ faciētes mala. ¶ It̓ gela.Iuina clemētia dimiſſa pctā ī vltionē vlt̄iꝰ redire nō patit̉. ¶ Sed hisaucͣtatibꝰ docet̉ ꝙ filij ab originalipctō expiati nō iō puniēdi qꝛ pr̄es peccauerūt. ſꝫ iō pctā pr̄m in eos redire qꝛ eoruꝫculpā ſequunt̉. ſic ⁊ bōa q̄ pctīs moriunt̉ n̄ꝓficiūt ad p̄miū. qꝛ facta ſūt ſꝫ qꝛ ꝑ pnīamreuiuiſcūt. Tale ē illd̓ aug. in li. pſalmoꝝᵇ ſiiudas tenꝫ adoptionē ⁊cͣ. ſic ēt ⁊ illd̓ grego.in moralibꝰ ītelligit̉. Quid ē qd̓ d̓r reddisiniqͥtatē pr̄m in filios ⁊cͣ. Illis nāqꝫ patrūiniqͥtas reddit̉ qͥ propt̓ea puniunt̉ qꝛ in radice̓ traxerūt amaritudinē pctī. Illis āt n̄reddit̉ ī qͥbꝰ merito ſue iniqͥtatꝭ non reuiuiſcūt pctā parētꝭ. Sicut gͦ bōa q̄ pctō moriunt̉ reuiuiſcūt ad pnīam ꝑ p̄miū. ſic mala

q̄ ꝑ pnīam delent̓ reuiuiſcūt ad ſuppliciuꝫ.Un̄ ꝓph̓a ex ꝑſona pēitētꝭ deplorat dicensPutruerūt ⁊ corrupte ⁊cͣ. i. plage ꝑ baptiſmū ſanate. Hīc etiā idē ꝓph̓a. Quāuis fide ⁊ ſacr̄o circūciſiōis ab origīali pctō ſe mūdatū cogͦſceret. tn̄ adult̓io ⁊ hōicidio quodꝯmiſerat illd̓ reuixiſſe intelligēs nō ſine cāint̓ cet̓a ip̄m ꝯfitet̉ ⁊ dicit. Ecce eī īiqͥtatibꝰꝯceptꝰ ſum ⁊cͣ Diſtinctio qͥntaN pnīaº aūt q̄ pctōrē cōſiderareoporteat auguſti. in li. de penitentia docet dicensOnſideret qͣlitatē crimīsʸ in loco ettꝑe ī ꝑſeu̓antia. īᵈ varietate ꝑſōe ⁊ c̄li hͦ feceritᵇ tēptatōe ⁊ ī ip̄iꝰ vicij ml̓tiplici executōe. Optet enī pēitere fornicantē ẜm excellētiā ſuiᵈ ſtatꝰ aūt officij. aut ſcd̓ꝫmodūᵉ meretricꝭ ⁊ in mō oꝑis ſui. ⁊ qͣlit̓ turpitudinē egerit ſuā. ſi ī loco ſacro aūt cui debuerit excellētiā fidei vt ſūt domꝰʰ dn̄orū ⁊alioꝝ ml̓toꝝ. Si in tꝑe orōni ꝯſtituto. vt feſtiuitates ſctōꝝ ⁊ tꝑa ieiunij ꝯſideret qͣꝫtuꝫꝑſeuerauit. ⁊ d̓fleat ꝙ ꝑſeuerant̉ peccauit.⁊ⁿ qͣnta victꝰ fuerit īpugͣtōe. Sūt qͥ n̄ ſoluꝫvincunt̉ ſꝫ vltro ſe pctō offerūt nec expectāttēptatōeꝫ ſꝫ p̄ueniūt voluptatē ⁊ ꝑtractantſecū qͣꝫ ml̓tiplici actōe vicij delectabilit̓ pecauerūt. Oīs iſta varietas on̄dēda ⁊ ꝯfitēda ē ⁊ deflēda. vt cū cogͦuerit ꝙ pctm̄ ē mtū cito inueniat deū propiciū In cogͦſcēdoaugmētum pctī īueniat ſe cuiꝰ etatꝭ fueritcuiꝰ ſapīe ⁊ ordīs ⁊ ſtatū oēm alteriꝰ nō peccātꝭ. In ſingl̓is iſtꝭ īmoret̉ ⁊ ſentiat moducrimis purgās lacrimis oēm qͣlitateꝫ vitidefleat ꝟtutē qͣ interī caruitº. Dolēdū ē eū⁊ dolore ē purgādū nō ſolū qꝛ peccauitᵖ ſedꝙ ſe ꝟtute priuauit. nā lꝫ ſperet ſe ꝯſecuturū veniā dolere tn̄ pōt. qꝛ n̄ ꝓmeruit vn̄ remunerari ꝯfidat. anxiet̉ ⁊ doleat ꝙ mō effugiēs de p̄teritꝭ penā miſer tn̄ in̄ nō expectatgl̓iam. Cuiꝰ oē opꝰ ⁊ tp̄s qm̄ⁿ breuiſſimū ē.debuit decertauiſſe ad ꝯſeq̄ndū p̄miū Defleat ēt qm̄ offēdēsʳ ī vno factꝰ ē oīm reꝰ Ingͣtus enī extitit qͥ plenꝰ virtutibꝰ deū nō oīno timuit. In hͦ enī qͥſqꝫ pctōr fit cl̓ꝑabiliorqͦ ē deo acceptior. Iō eniꝫ adā plꝰ peccauitquia omni bono abundauit etiā alio modooffendens ī vno reꝰ ē oīm. qꝛ oīs ꝟtꝰ patit̉detrimētū ab vnico vicio. Nā ſi qͥs ī auariciā cadit largitatē deſtruit ⁊ etiā caſtitatemmīorauit. amore enī pecunie vel violaretcaſtitatem vel ſaltē nimis amaret ſi eī tātaꝑꝑ deū adhuc caſtitas īeſt vt nolit eād̓ ꝑde̓