Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

De penitentia

gͣuioribꝰ irretitꝰ ad pnīam venit. vel qͥ bōaalt̓iꝰ īiuſte detīet. vl̓ qͥ odiū ī corde gerit recognoſcat ſe verā pnīam nō poſſe ꝑagere perquā ad vitā et̓nā ꝑuenire valeat niſi negocium relinqͣt vl̓ offm̄ d̓ſerat ⁊ odiū ex cord̓ dimittat bona qͥdē q̄ īiuſte abſtulitº reſtituat.arma deponat vltiuſqꝫ nō ferat niſi cōſilioreligioſoꝝ ep̄oꝝˡ ꝓ defendēda iuſticiaᵉ. nectn̄ deſperet ⁊ interī qͥcqͥd bōi fecerit vl̓ facire pot̓it hortamur vt faciat. vt oīpotēs deꝰcor illiꝰ illuſtret ad pnīam. It grego. inomel̓. xxiiij. Pꝰ ꝯuſionē ad negociū n̄ liceat redire qd̓ ſine pctō agiEgociū qd̓ an̄ ꝯu̓ſionē ſine pctō extitit. hͦ ēt pꝰ ꝯu̓ſionē repetere cl̓ꝑaˢ n̄fuit. ſt̓ enī pleraqꝫ negocia q̄ ſine pctīs exhiberi aut vix aūt nll̓atenus pn̄t. Que gͦ acpctm̄ īplicāt ad hec ncc̄e ē vt pꝰ ꝯu̓ſionē animus n̄ recurrat. Itē pa. īnocētiꝰ. ij.Rratres nr̄os ep̄os ⁊ De eodepb̓ros āmonemꝰ ne falſis penitētijslaicoꝝ aīas decipi ⁊ in infernū ꝑtrahi patiant̉. Falſā āt pnīam eā ꝯſtat cū ſpretis pl̓ibꝰ de vno ſolo agit̉ pnīa aut cum ſicagit̉ de vno vt nō diſcēdat̉ ab alio. vnd̓ ſcriptū ē qͥ totā legē obſeruau̓it ⁊ offēdat ī vnofactꝰ ē oīmʳ reꝰ .ſ. qͣꝫtū ad vitā et̓nā. Sic̄ eī ſipctīs oībꝰ eēt īuolutꝰ ita ſi ī vno tm̄ maneat et̓ne vite ianuāª nō ītrabit. Falſa ē eī pēitētia cū penitēs ab officio vl̓ curiali vel negociali nō recedit qd̓ ſineᵇ pctīs agi nll̓atenus. vꝫ aūt ſi odiū ī corde geſſerit. aūt ſi offenſo cuilibet nō ſatiſfecerit. aut ſi offēdētioffēſus n̄ īdulgeat. vl̓ ſi arma qͥs ꝯͣ iuſtrumtū gerat.DiſtinctUi āt debeat fieri ꝯfeſſio vl̓qͣlē oꝑtet illū eē qͥ alioꝝ crim̄iudicat ex eodem libro d̓ penitentia doceturˣ cum dicit̉.2Uvult ꝯfiteri pctā ſua vt inueniatgr̄amᵐ q̄rat ſac̄dotē ſcientē ligare etſoluere necū negligēs circa ſe extiterit. negligat̉ ab illo qͥ miẜicordit̉ mō ⁊ petitne ambo in foueā cadāt quaꝫ ſtultꝰ euitarenoluit. ⁊ īfra. Tāta itaqꝫ ē vis ꝯfeſſiōis vt ſideeſt ſac̄dos ꝯfiteat̉ ꝓxīoⁿ. ſepe enī ꝯtīgitpenitēs n̄ p̄t ꝟecūdari corā ſac̄dote quē d̓ſiderāti nec tꝑs nec locꝰ offert. Et ſi ille cui cōfitebit̉ poteſtatē ſoluēdi nō habeat fit tn̄ dignus venia ex deſiderio ſac̄dotꝭ qͥ ſocio cōſitet̉ turpitudinē crimīs. mūdati enī leproſi ſūt dū ibāt ſe on̄dere ſacerdotibꝰ an̄qͣꝫ adeos ꝑuenirent. vn̄ pꝫ dn̄m ad cor reſpiceredū ex ncc̄itate ꝓhibent̉ ad ſac̄dotes ꝑuenir̄ſepe qͥdē eos qͦrūt. ſꝫ ſani ⁊ leti dū q̄rūt anteqͣꝫ ꝑueniāt ad eos moriunt̉. Sꝫ in his mīadei ē vbiqꝫ q̄ ⁊ iuſtꝭ nouit ꝑcere. ⁊ᵇ ſi n̄ tā cito ſic̄ ſoluerēt̉ a ſac̄dote. Qui gͦ ꝯfitet̉ oīnoꝯfiteat̉ ⁊ ſaē̄doti meliori quā pōt confiteat̉.Si pctm̄ occultū ē ſufficiat referre ī noticiam ſac̄dotꝭ vt gͣta ſit oblatio munerꝭ ⁊ īfra.Laboret itaqꝫ penitēs in eccīa eē ⁊ ad eccleſie vnitatē tēdere. niſi eī vnitas eccīe ſuccurrat niſi qd̓ deeſt pctōri ſua oꝑatōeᶠ cōpleatde manibꝰ inimici nō eripietur aīa mortuiCredēdū ē enī ⁊ pietas fid̓i expoſtulat credere ꝙ oēs elemoſine totiꝰ eccīe ⁊ oratōnes⁊ oꝑatio iuſticie ⁊ mīe ſuccurrāt recogͦſcētimortē ſuā ad ꝯu̓ſionē. Iōqꝫ digne nēo pēitere pōt quē nō ſuſtineat vnitas eccīe. Id̓o

qꝫ nō petat ſacerdotes ꝑ aliquā culpaꝫᵉº abvnitate eccīeʳ diuiſos. Iudas enī qͥ pēitēsiuit ad phariſeos relinquēs apl̓os nihil inuenit auxilij niſi augmentū deſperatōnis.dixerūt enī. qͥd ad nos tu videris ſi peccaſti tibi ſit. nō tibi ſuccurremꝰ nō pctā tua caritate ſuſcipimꝰ. nō ꝯportāda ꝓmittimus.nec qͣlit̓ deponas onꝰ docemꝰ. qͥd eī nobis⁊ mīe qͥ nec oꝑa ſequimur iuſticieᶻ iſſet adfr̄es. iſſet ad illos qͥ orauerāt ꝓ ſocru petrifebricitāte. qͥ cananeā improbā mīe obtulerāt. int̓rogaſſet petꝝ ꝓ ſe effundentē lacrimas nō fugiſſꝫ mariā ⁊ marthā q̄ vitā lazaro impetrauerāt. nō turbā plorātē qͥ vnicūfiliū acqͥſierat vidue. iuit ad diuiſos ⁊ diuiſus ꝑijt. ⁊ infra Sac̄dos itaqꝫ cui oīs offertur pctōr an̄ quē ſtatuit̉ oīs languor ī nll̓oeoꝝ ſit diiudicādꝰ qͥ ī alio ē iudicare ꝓmptꝰIudicās enī aliū qͥ ēᵇ iudicādꝰ ꝯdēnat ſeip̄ꝫCogͦſcat gͦ ſe ⁊ purgat in ſe qd̓ alios videtſibi offerre. Caueat vt a ſe ꝓiecerit qͥcqͥd inalioᶜ dānoſum reꝑit aīaduertat qͥdē ꝙ d̓r. qͥᵈ ſine pctō ē vr̄m priꝰ ī illā mittat lapidē. Iōeī lib̓auit peccatricē. qꝛ nō erāt qͥ iuſte ꝓijcerēt lapidē. qūo lapidaret qͥ ſe lapidādū cognoſceret. nullꝰ enī erat ſine pctō in qͦ ītelligit̉ oēs reos fuiſſe. Nā venialia oīaᵉ ſꝑ rēittebant̉ ꝑ cerimonias. Si qd̓ gͦ ī eis pctm̄erat crimīale erat. Det̓iores itaqꝫ ī hͦ ſacerdotes ſūt ſe priꝰ edificātes illis qͥ dn̄m obẜuabāt in inſidijs. In hͦ itaqꝫ potētiſſimū ēcrimē ſac̄dotū ⁊ vltra modū deteſtabile. q̄nō priꝰ ſe iudicāt ⁊ alios alligāt debēt enī timere crimēª qd̓ timuerūt ⁊ deteſtabile eſſecēſuerūt. hi qͥ adeo erāt ceci ꝙ ſūmā ſapiētiā ſperabāt caꝑe ſuis inſidijs. qd̓ illis patuit qd̓ tūc qͥſqꝫ vitauit vitet ſac̄dosᵍ qͥ in hͦpeior illis iudeis extiterit. Caueat ſpūalisiudex ⁊ ſic̄ nō ꝯmiſit crimē neqͥcie ita nō careat munere ſcīe. Oportet vtᵇ ſciat̉ cogͦſcer̄qͥcqͥd dꝫ iudicare. Iudiciaria enī ptās hͦ expoſtulat vt qḋ dꝫ iudicare diſcernat. Dilitēs igr̄ inqͥſitor ſb̓tilisº īueſtigator ſapiēter⁊ qͣſi aſtute int̓roget a pctōre qd̓ forſitan igͦret vl̓ ꝟecūdia velit occultare. Cognito itaqꝫ crimīe varietatꝭ eiꝰ nō dubitet īueſtigare. ⁊ locū ⁊ tēpꝰ ⁊ cet̓a q̄ ſupra diximꝰ ī exponēda eoꝝ qͣlitate. qͥbꝰ cognitꝭ ſit beniuolꝰ paratꝰᶜ exigere ⁊ ſecū onꝰ portare hēat dulcedinē in affectōe. pietatē in alteriꝰ crimīe diſcretionē in varietate. adiuuet ꝯfitentē orādo elemoſinas faciēdo ⁊cͣ. bōa oꝑa ꝓ eo faciendo. ſꝑ eū iuuet leuādo ⁊ ꝯſolādo ſpeꝫ promittēdo. ⁊ cū opꝰ fu̓it ēt increpādo. Doleat loq̄ndo. inſtruat oꝑando. ſit ꝑticeps laboris qͥ ꝑticeps vult fieri gaudij doceat ꝑſeuerantiā. caueat ne corruāt ne iuſteᵇ ꝑdatprātē iudiciariā. Et ſi enī pnīa poſſit ei accͥrere gr̄am n̄ tn̄ moxᵉ reſtituat īptātē primaEt ſi enī petrꝰ pꝰ lapſū reſtitutꝰ fu̓it ⁊ ſepeſapſis ſacdotibꝰ ēddita dignitatꝭ ſit ptās n̄ē tn̄ ncc̄e vt hͦ oībꝰ ꝯcedat̉ qͣſi ex hac aucͣte. īuenit̉ enī aucͣtas q̄ ꝯcedit ⁊ qͣſi imꝑat īuenitur alia q̄ minime cōcedit ſꝫ vetat q̄ ſcripture nō repugnāt ſꝫ ꝯcordāt ſi tꝑs ⁊ locus etmodus pnīe pacē adhibeāt. Cū enī tot ſūtqͥ labunt̉ ⁊ priſtinā dignitatē ex auctoritatedefendāt ⁊ quaſi vſum ſibi peccādi facianreſcindendō ē ſpes iſta. Si vero locus eſtvbi iſta nō ꝯcurrātᵐ reſtitui pn̄t qui peccāt