Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioVII

mōſtrat̉ ꝙ adult̓ adulterā dimittere n̄ valꝫUncˡ aūt q̄rit̉ ſi Queſtio.ille qͥ dimiſerit vxorē ſuā cā fornicatōis illa viuēte aliā ducerepoſſit. qd̓ aūt hoc fieri nō poſſitteſtat̉ augꝭ. in libro de bono ꝯiugali dicēs:Uinculū ꝯiugij fornicatōe diſſorui nō pōtINterueniēteᵏ diuortio nō aboletur cōfe deratio nuptial̓ ita vt ſibi ꝯiuges ſintētſeparati cū illis etiā cōmittit̉ adulteriuꝫquibꝰ ēt fuerint poſt ſuūˡ repudiū copulati Idē de adulterinis ꝯiugijs li. ijUlla rōne diſſoluitur ꝯiugiū qd̓ ſēIcite dimittit̉ initu compvxor ob cam fornicatōis: ſed manet vincūlum prioris. propter qd̓ fit reus adulterij.quicūqꝫ duxerit dimiſſam ob cām fornicationis. ſicut manēte in ſe ſacͣmēto regenerationis excōmunicat̉ quiſqꝫ reꝰ ē crimīs.Ita q̄ ſeꝑat̉ a viroⁿ nn̄qͣꝫ carebit ſacr̄o cōiugij: etiā ſi nō r̄cōciliet̉ viro. carebit āt ſi mortuus fu̓it vir eius. reus ꝟo excōicatiōis iōnunqͣꝫ carebit regeneratōis ſacr̄o ēt ſi nō reconciliatꝰ fuerit: qꝛ nunqͣꝫ moritur deus. Idem ſuꝑ epl̓am pauli ad corinth̓.Siue vir ab vxore ſiue vxor a viro cā fornicationis diſceſſexit alteri adherere ꝓhilPoſtolus dicit his qͥ ſunt in ꝯiugioPrecipio nō ego ſed dn̄s vxorem aviro ſuo nō diſcēdere ꝙ ſi diſceſſeritmanere īnuptā aut recōciliariᶜ viro ſuo. p̄tenī fieri vt diſcedat ea cā quā dn̄s ꝑmiſitat ſi femīe lꝫ viꝝ ſuū dimitter̄ ꝓpt̓ fornicatōnis cām. qͥd rn̄debimꝰ de hͦ ꝙ dic̄ poſteriꝰ.et vir vxorē ſuā n̄ dimittat qͣre n̄ addit excepta cā fornicatiōis qd̓ dn̄s ꝑmittit. niſi qd̓ſil̓em vl̓t formā intelligi vt ſi dimiẜit qd̓ cāfornicatōis ꝑmittit̉ māeat ſin̄ vxore aut reconciliet̉ vxori. Et pꝰ pauca. Dn̄s āt ꝑmiſitcā fornicatōis vxorē dimittere. ſꝫ qꝛ ꝑmiſitnō iuſſit. Idē de ſer. dn̄i in mōte. Fieripot̓at vt vir dimitteret vxorē cā fornicatōisquā acceptā dn̄s eē voluit. Iā vero ſi nͨ illinubere ꝯcedit̉ viuo viro ſuo a qͦ receſſit: neqꝫ huic alterā ducere viua vxore ſua quā dimiſit. ml̓to minꝰ fas eſt illicita cū qͥbuſlibetſtupra cōmittere. It̓ ex ꝯc̄. mileuitano.Ab vxore dimiſſus vl̓ dimiſſa a viro ad pe

nitētiā redigāt̉: niſi aut ꝯtinēter viuere autLacuit vt ſibi recōciliari voluerint.ẜm euāgelicā ⁊ apl̓icā diſciplinā: neqꝫ dimiſſus ab vxore neqꝫ dimiſſa amarito alteri ꝯiūgāt̉. ſꝫ ita maneāt aūt ſibimet recōcilient̉. qd̓ ſi ꝯtēpſerint ad pnīamredigant̉. Itē augꝰ. de ſer. dn̄i in mōtehīto. Mechat̉o dimiſſaꝫ ducere preOminꝰ ad illū ꝯfirmādū vt ſumit.nō facile dimittat̉ vxor ſolā fornicationis cām excepit. cet̓as ꝟo vniuerſas moleſtias ſi q̄ extiterīt iubꝫ ꝓ fide cōiugali ⁊ ꝓ caſtitate fortit̉ ſuſtineri ⁊ mechumdixit ēt viꝝ qͥ eā duxerit q̄ ſoluta eſt a viro. It̓ hiero. ad damaſū ꝑbr̄m. Adulterabatur q̄ viuēte marito alteri nubitsUnesᵍ cauſationes apl̓us amputans aꝑtiſſime diffiniuit viuēte vito eſſe adulteraꝫ mulierē. ſi alteri nupſeritᵇnolo mihi ꝓferas raptoris violentiā matris p̄ſtationē. patris aucͣtem. ꝓpinquoruꝫcateruā. ſeruoꝝ inſidias. ꝑentū ꝯtumeliasdāna reifamiliarꝭ qͣꝫdiu viuit vir licꝫ adulter ſit. licꝫⁿ ſodomita. lꝫ flagicijs oībꝰ cooꝑtus ⁊ ab vxoreʳ ꝓpt̓ hec ſcelera derelictꝰ eſt.maritꝰ tn̄ eſt reputādꝰ eius ſcꝫ cui alteꝝ viꝝacciꝑe nō licꝫ nō hec apl̓s ꝓpria aucͣte decreuit. ſed chriſto in ſe loq̄nte chriſti ꝟba ſecutꝰeſt qui ait in euangelio Qui dimittit vxorem ſuā excepta cā fornicatōis: facit eā mechari. et qui dimiſſaꝫ acceꝑit: adult̓ eſt. Un̄et apl̓i gͣuē ꝯiugij ſarcinā intelligētes. ſi itaeſt inqͥunt: nō expedit homī vxorē acciperead quod dn̄s Qui poteſt inqͥtʳ capere capiat. Statimqꝫ ſub exemplo triū eunuchorum virginitatis infert beatitudinem quenulla carnisᶻ lege retinet̉. Item ex concilio elibertano.Mulieri fideli q̄ viꝝ dimittat adulterum alij nubere non licꝫ Idelis femina que adulteꝝ maritūreliqueritᵉ fidelem ⁊ alteꝝ ducit proVlhibeatur ne ducat. ſi auteꝫ duxerit:nō prius accipiat cōmunionē qͣꝫ is quemreliquerit deſecl̓o exierit: niſi forte ncc̄itasinfirmitatis dare compulerit. Itemex concilio martini pa. Ad penitentiā eſtcogendus qui ml̓tis cōpl̓atur nuptijs.