Cauſa XXXII

I yxorē qͥs hēat ſterilē ſiue corꝑe d̓formē ſiue d̓bilē mēbrꝭ vl̓ cecā l̓ clau¶dā vl̓ ſurdā. l̓ ſi qͥd alid̓ ſiue morb̓ ſiue laboribꝰ doloribꝰqꝫ ꝯfectā. ⁊ qͥdqͥd excepta fornicatōis cā cogitari p̄t vehem̄t̓ horribile ꝓ ſocietat efideqꝫ ſuſtīeat. ¶ Itemhiero. ad occeanū de morte fabiole. Non lore dimittere viro niſi fornicatōnis cāRecepit dn̄s vxorē n̄ debe̓ dimittiexcepta cā fornicatiōis. ⁊ ſi dimiſſafuit mane̓ īnuptā. qͥcqͥd viris p̄cipit̉hͦ ꝯn̄terᶻ redūdat ad feīas. neqꝫ enī adult̓avxor dimittēda ē ⁊ vir mechꝰ r̄tinēdꝰ ē. Itēapd̓ nos qd̓ n̄ lꝫ feīs eq̄ n̄ lꝫ virꝭᵇ ⁊ ⁊ ad̓ ſeruitusᶜ pariº ꝯditōe cēſet̉. ¶ Itē ex cōci. tole.xij. Coīone priuet̉ qͥ extra fornicatōis cāmReceptū dn̄i ē vxorē ſuā dimittit.vt excepta cā fornicatōis vxora virodimitti nō dēat. ⁊ iō qͥcūqꝫ extra culpā crimīs ſupradicti vxorē ſuā qͣcūqꝫ occaſione reliq̄rit. qꝛ qͦs deꝰ ꝯiūxit hō ſeꝑare diſpoſuit. tādiu ab eccīaſtica cōione priuatꝰ ⁊a cetū oīm xp̄ianoꝝ maneat alienꝰ qͣꝫdiu ſocietatē relicti ꝯiugꝭ āplectat̉ ſincerit̓ ⁊ foueat. Itaqꝫ iā admōiti a ſacerdote ſel̓ ⁊ bis ⁊ter vt corrigāt̉ ad ſue cōiugꝭ nolu̓int redireꝯſortiū ip̄i ſe ſuis meritꝭ ⁊ a palatīe dignitatꝭ offō ſeꝑabūt. ⁊ īſuꝑ generoſeᵉ dignitatteſtīoniūʳ qͣꝫdiu ī culpa fu̓int amiſſuri ſuntqꝛ carnē ſuā diſcidij iugulo tradiderūt.Itē nicolaus pa. ad ꝯſulta bulgaroꝝ. DeUicqͥd ml̓ier ꝯͣ te cogitauit vl̓ eod̓ſi te accuſau̓it n̄ ē excepta cā fornicaAtiōis reijciēdal̓ odio ꝓrſꝰ hn̄datᵍSed q̄rit̉ cum ſit par vtriuſqꝫ ꝯditio curcōicātes viri cū adulterꝭ vxoribꝰ n̄ ꝯueniātcū eꝯͣ vxores ī ꝯſortio adult̓oꝝ viroꝝ manēvideāt̉. ¶ De his ita ſcribit inno. pa. Inu rōne pari adulteriū punit̉.¶ Hriſtiana religio adulteriū in vtroqꝫ ſexu pari rōne ꝯdēnat ſꝫ viros ſuos ml̓eres n̄ facile d̓ adult̓io accuſāt⁊ n̄ hn̄t latētia pct̄ā vīdictā. viri aūt liberiꝰvxores adult̓as apd̓ᵏ ſac̄dotes deferre conſueuerūt. ⁊ iō ml̓ieribꝰ prodito crimīe eaꝝcōio denegat̉. viroꝝ aūt latēte cōmiſſio nōfacile qͥſqͣꝫ ex ſuſpitōibꝰ abſtīet qͥ vtiqꝫ ſubmouebit̉ ſi eiꝰ flagiciūˡ detegat̉. cū enī parcā ſit int̓duꝫ probatione ceſſante vindicterōʳ conqͥeſcit. ¶ Ecce ꝙ iſta dimitti nō vaet cū a fornicatiōe innocēs inueniatur.Queſtio ſexta.

Ed ponat̉ ꝙ ip̄a ſit adult̓a. q̄ritur ſi adult̓ poſſit dimitti eā cafornicatōis. Nō eī vid̓r ꝙ paricrimīe īfectꝰ aliū d̓ eodē punirepoſſit vn̄ cū iudei adulterā accuſaret eqͥtatis ſnīam a dn̄o acceperūt. qͥcūqꝫ vr̄m ſinepctō ē primꝰ lapidēᵖ in illā mittat. Hinc ētin euāgel̓. p̄cipit̉. ypocrita primū eijce trabē de oculo tuo ⁊ poſtea educes feſtucā deocl̓o fr̄is tui. Hinc ēt aug. ſcribit ī li. deẜmo. dn̄i ī mōte Qui fornicat̉ fornicatōisIhilꝰ cā vxorē ſuā n̄ pōt dimittereliquiꝰ ē qͣꝫ cā fornicatiōis dimittereZvxorē ſi ⁊ ip̄e ꝯuīcit̉ fornicari. occurrit enī illd̓ ī qͦ alteꝝ iudicas teipſū ꝯdēnaseadē eī agꝭ q̄ tu iudicas. qͣpropt̓ qͥſqͥs forncatōis cā vult abijcere vxorē ſuā prior dꝫ eēa fornicatōeᵉ purgatꝰ ⁊ īmunis. qd̓ ſil̓r ēt d̓feīa dixeri. ¶ Idē d̓ ꝟb̓ dn̄i tractatu. xlviijQualē qͥſqꝫ vult īuenire vxorē talē ẜuet ſe¶Iº ducturi eſtis vxores ẜuate eidēvos vxoribꝰ vr̄is qͣles vultꝭ eas īuenire tales ⁊ ip̄e īueniāt vos. quis viuus ē qͥ nō caſtā velit ducere vxorē ⁊ ſi accepturꝰ ē ꝟginē qͥs nō ītactā deſideret. Intactā q̄rꝭ intactꝰ eſto purā q̄rꝭ purꝰ eſto. nō eīilla pōt ⁊ tu n̄ potes. ¶ Idē ī epl̓a ad praxētiū comitē arrianū. Iudiciū expetere dealio nō dꝫ qͥ ſeſe iudicari ꝯtēnNiquū ē vt qͥſqͣꝫ de alio iudicare velit ⁊iudicari de ſe nolit. ¶ Idē de adulterinis ꝯiugijs. Uiri gut puniēdi de acAdignant̉ mariti ſi au ulterio qͣꝫ fidiāt adulteros viros pēdere ſil̓es adulterꝭ feīs penas cū tāto gͣuiꝰ eos punirioportuerit qͣꝫtomagꝭ ad eos ꝑtinet ⁊ ꝟtutevincere ⁊ exēplo regere feīas. ¶ Ideꝫ dex. cordis. Sicut vir caput ē mulierꝭ ſic adulterādo magis delinqͥt qͣꝫ mulierOn mechaberꝭ .i. n̄ ibis ad aliquaꝫaliā pret̓ vxorē tuā. tū aūt exigꝭ hͦ abvxore ⁊ n̄ vis hͦ reddere vxori. ⁊ cuꝫ dēas inꝟtuteᵍ p̄cedere vxorē tuā qm̄ caſtitas ꝟtꝰ eſttu ſub vno īpetu libidinis cadis. ⁊ vis vxorē tuam victricē eſſe ⁊ tu victus iaces. ⁊ cūtu caput vxoris ſis precedit te ad deum cūius caput es. vis domum tuam capite deorſum pendere. caput enim mulieris virēvbi autem melius viuit mulier qͣꝫ vir capite deorſum pendet domus. ſi caput eſt virmelius dꝫ viuere qͣꝫ mulier ⁊ p̄cedere ī oībus bōis factꝭ vxorē ſuā. ¶ His aucͣtibꝰ