Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

⁊ Uod ſi dormierit vir eius nō dicitprimꝰ vl̓ ſcd̓s vl̓ tetriꝰ nec nob̓ diffiniēdū ē qd̓ n̄ diffinit apl̓s: vn̄ nec vllas debeo dānare nuptias nec eis ꝟecundiā numeroſitatis inferre. Dn̄s aūt ſeptēuiramᵖ n̄ dānauit. nec d̓tꝰ ī reſurrectiōe nōpoſſe eē ſꝫ tm̄ nō nubēt neqꝫ nubēt̉ Un̄ necꝯͣ humane verecūdie ſenſum audeo diceīvt qͦtiēſcūqꝫ volu̓int nubātʳ nec ex meo corde qͦtaſlibet nuptias ꝯdēnare qd̓ d̓r vni iure hͦ oī vidue. beatiorāt erit ſi ſic ꝑmāſeritUod aūt aliqͣ nōſit cogēda nubere alicutame̓.teſtat̉ ſuꝑ epl̓am .i. ad corinth̓.Nubat vidua cui vult tm̄ ī domīo .i. que aptu ſibi putau̓it illi nubat qꝛ īuite nuptie ſolēt malos ꝓuētꝰ hr̄e. tm̄ aūtin dn̄o. id eſt vt ſine ſuſpitiōe turpitudīsnubat ⁊ viro ſue religiōis nubat. Iteꝫiudiciū vrbani pa. Imiramento pr̄is nōcogͦIver eē ꝯſutit qd̓ nob̓lecatiſꝰ ldani principis retulerūt .ſ. ꝙ ip̄eʳ cot actꝰ ⁊ dolēs filiā ſuāᵈ infātulā nolētēfentē ⁊ ꝓ viribꝰ renitentē n̄ aſſentiētibꝰ: ſꝫvalde dolētibꝰ mr̄e ⁊ ꝑentela rainaldo radelli filio deſpōſau̓it. qm̄ ⁊ canonū ⁊ leguꝫaucͣtas talia ſpōſalia nō approbat. vt īfraon̄dit̉. nō approbat ne ignorātibꝰ leges ⁊ canones nimis duꝝ qd̓ dicimꝰ videat̉. ita qͦꝫſnīamᶠ temꝑamꝰ vt ſi princeps cum filie ⁊mr̄is ⁊ ꝑentele aſſenſu id qd̓ ē ceptū ꝑficer̄voluerit ꝯcedamꝰ. ſin aūt legatꝰ nr̄ vtraſqꝫ ꝑtes audiat. ⁊ ſi nihil fu̓it ex ꝑte ſupradicti rainaldi āpliꝰ: qd̓ īpediat̉ abᵇ ip̄o iordano ſacr̄m qd̓ ita ꝯſtiterit hͦ vt dicta ſuntaccipiat. ⁊ nos canonū ac legū ſcita ſeq̄ntes deinceps n̄ ꝓhibēꝰ qͥn alij viro ſi voluerit̉ p̄dicta filia eiꝰ tm̄ ī dn̄o nubat. Cōhormiſda pa. ſcribit eūſebio ep̄o. DeUa ſanctitas reqͥſiuit a no eobis frater venerabi le de filio adultoquē pr̄ mr̄imoniū ꝯͣhere vult ſi ſinevolūtate adulti filij facer̄ p̄t ad qd̓ dicimꝰſi aliqͦ mō n̄ ꝯſentit filiꝰ fieri n̄ poſſe. Poſſe aūt de filio nōdū adulto volūtas cuiꝰ n̄dum diſcerni p̄t pr̄ eū cui vult ī mr̄imoniotrade̓ p̄t. ⁊ poſtqͣꝫ filiꝰ ꝑuenerit ad ꝑfectaꝫetatē oīno obẜuare ⁊ adīplex̄ dꝫ. hͨ ab oībꝰorthodoxe fidei cultoribꝰ ſanctimꝰ: ⁊ vobistenenda mādamꝰ. Itē ſanctio regi arroganū. Quoꝝ vnū ē corpꝰ vnꝰ dꝫ eē aniiō nll̓a ē ītusĘneptꝭ tue ꝯiugio quā te cuidammiliti datuꝝ ncc̄tatꝭ inſtāte articl̓oſb̓ fidei pollicatiōe firmaſti. hͦ eqͥtate dictāte decernimꝰ. vt ſi illa virū illū oīno vt d̓r renuit. ⁊ ī eadē volūtatis aucͣtateeꝑſiſtit vt viro illi prorſus ſe denegaret nupturā neqͣqͣꝫ eā inuitā ⁊ renitentē eiuſdem

ꝟiri cogas ꝯiugio ſociari. Quoꝝ enī vnūcorpꝰ eſt. vnus debet eē ⁊ animꝰ: ne forte cūꝟgo fu̓it alicui inuita copulata ꝯͣ dn̄i apl̓iqꝫ p̄ceptū aut reatūʳ diſſidij aut crimē fornicatōis incurrat: cuiꝰ vicꝫ peccati maluꝫin eūᵍ redūdare ꝯſtat qͥ eā ꝯiunxit inuitaꝫqd̓ pari tenore de viro eſt ſentiēdū. It̓nicolaus pa. rainaldo portuēſi ⁊ ioh̓i ſiculenſi ep̄is. Nō lꝫ deſerere viro quaꝫ p̄miſẜVibarius rexin comionitori pcͣitetur galdradā ſe a patre p̄miſſis dotibus accepiſſe ⁊ ſororem poſtmoduꝫadmiſiſſe vberti vbi primum diligēti īueſtigatiōe inqͥrite: ⁊ ſi eundē gl̓ioſum regeꝫp̄dictā gladradā p̄miſſis dotibꝰ corā teſtibꝰ ẜm legē ⁊ ritū qͦ nuptie celebrari ſolentꝑ oīa inueneritis accepiſſe. ⁊ publica manifeſtatōe eadē galdradā ī mr̄imonio ip̄iadmiſſa ē. reſtat vtˣ ꝑſcrutemī cur illa r̄pudiata ſit. vel filia boſonis admiſſa. Sꝫ qꝛidē gl̓ioſus xex metu tebergā admiſiſſe ſedicit: mētu vniꝰ hoīs tātꝰ rex n̄ ꝯͣ d̓inū p̄ceptū in tā īmane p̄cipiciū īmergi debueratin hͦ gͦ ſe magis rep̄hēſibilē on̄dit. in quoamorē dei amori md̓i poſtpoſuit. cū nec ētocciſores corꝑis ſunt timendi ꝯͣ iuſticiamhoīem īpellētes. Nihil itaqꝫ aliud vob̓ p̄cipimꝰ māifeſtatōe ſua eodē regeᵉ ꝯuicto niſi vt ẜm canonicā aucͣtē nr̄a vice freti cāmilliꝰ diffiniatꝭ. ſi ꝟo mīme ꝓbatuꝫ fu̓it galdradā vxorē fuiſſe ltīam. neqꝫ nuptijs more celebratꝭ ꝑ bn̄dictōeꝫ .ſ. ſac̄dotꝭ filio nr̄olothario extitiſſe ꝯiūctā. ſuggerite illi vt n̄moleſte ferat ltīam ſibiꝰ ſi ipſa innocensapꝑuit recōciliari vxorē. Pret̓ea vos ſcir̄volo qꝛ p̄fata theberga apl̓icam ſedē bis ⁊ter appellauit ⁊ ſe a p̄fato gl̓ioſo rege ꝯq̄ſtaeſt īiuſte fuiſſe deiectā ⁊ vi coactā falſuꝫ ꝯͣſe ꝯpoſuiſſe piaculū. nā eo tꝑe ad apl̓icā ſedē libellū ſue appellatōis miſit in qn̄ qͥdeꝫadhuc ꝯfeſſā: ſꝫ vt ꝯͣ ſe falſuꝫ diceret crimēcogi ſeſeʳ īnotuit īſuꝑ ſb̓iūgēs: ꝙ ſi āpliꝰ cōpulſa fu̓o ſcitote nō ꝟitate. ſꝫ timore mortꝭ⁊ euadēdi ſtudio qd̓ volu̓it dicā: qꝛ alit̓ nōpoſſum. Un̄ p̄cipimꝰ vob̓ vt cū eadē theberga ad ꝯdictā ſinodū ſic̄ ſtatuimꝰ aduenerit cām eiꝰ diligēti examīatiōe tracteris⁊ ſi ei obijcit̉ ꝙ illa ſe crimē aliqd̓ ꝯmiſiſſeꝯfeſſa fuiſſet. ⁊ eꝯͣ illa violentiā ſe ꝑtuliſſeꝓclamauerit. vl̓ ſi inimicos iudices illosſibi fuiſſe teſtata fuerit tūc illudʸ renouetiſiudiciū ẜm eqͥtatꝭ normā vt iniuſticie mole nō opprimat̉ His aucͣtibꝰ euidenteron̄dit̉ ꝙ niſi lib̓a voluntate nulla eſt copulanda alicuiUod aūt poſt pentu lpoſione.alijs nubere non valeat aucͣteelib̓tani ꝯcilij mōſtrat̉ qͣ dicit̉.De ꝑentibꝰ ⁊ qui fidē frangūt ſponſalioꝝ