Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa XXXI

recōciliari. Sed obijcit̉ dauid cū berſabee adulteriū cōmiſit ⁊ mortē vrie machīatꝰ ē. ⁊ tn̄ eandē berſabee poſtea duxit īvxorēᶜ ſꝫ ī veteri teſtamēto ml̓taº ꝑmittebāt̉ꝓpt̓ infirmitatē q̄ ī euāgelij ꝑfectiōe eliminata ſūt ſic̄ ꝑmittebat̉ qͥbuſſibet dare libellū repudij ne ꝑ odiū funderet̉ ſanguis innoxiꝰ: qd̓ poſtea dn̄s in euāgelio ꝓhibuitdicēs. Uxorē a viro n̄ eē dimittēdam niſicā fornicatiōis. Quedā ꝑmittebāt̉ cā īfirmitatis ⁊ ſacr̄i futuroꝝ ſicut dn̄s ꝑmiſit filijs iſrl̓ offerre ſibi anīalia ſibi in ſacrificiūque in egypto ꝯſueuerāt īmolare demonibus: malēs ſibi ea qͣꝫ idol̓ offerri. ⁊ vt eēntillis ſacr̄a futuroꝝ ſic ⁊ berſabee ꝑmiſſa eſtdauid duci in vxorē: nō magꝭ cā ſueᵇ infirmitatꝭ quā ſignificatōe futuroꝝ. Sꝫ ē aliarō qͣre vxor defūcti huic nube̓ n̄ poſſit. gn̄aliter enī ꝓhibēt̉ viri ⁊ ml̓ieres frequēter ꝯͣhere mr̄imonia. Un̄ cōnubia ſecūdaꝝ nuptiaꝝ pb̓ri int̓eſſe n̄ dn̄t: ſic̄ ī neoceſarienſiꝯc̄. legit̉. Fides ⁊ ꝯu̓ſatio pnīam abbreuireqͥnter ducūt vxorE at eohis qͥ freq̄nt̓ ducūt vxores: ⁊ d̓ hisqͥ ſepiꝰ nubūt. tꝑs qͥdē his manifeſtū eſt ꝯſtitutū. ſꝫ ꝯu̓ſatō ⁊ fides eoꝝ tꝑusabbreuiat. Preſbyteꝝ ꝟo ī ꝯnubio ſcd̓aꝫnuptiaꝝ int̓eſſeᵐ n̄ d̓bere maxīe cū p̄cipiat̉ſcd̓is nuptijs pnīam tribuere. Quis eritꝯb̓r qͥ ꝓpter ꝯuiuiū illis ꝯſentiat nuptijs. It̓ iohͦ. chriſto. Scd̓m ꝟitatis rōnemꝯuincitur qͥ ſcd̓am ducit vxorē.Acⁿ rōne ⁊ apl̓i p̄ceper̄t ſcd̓as nuptias adire ꝓpter incōtinētiā hoīm. NāIcd̓am qͥdem acciꝑe ẜm apl̓i p̄ceptūlicitū eſt. ẜm at ꝟitatꝭ rōem ꝟeº fornicatō ēſꝫ cū ꝑmittēte deo publice ⁊ʰ licēter ꝯmittitur fit hōeſta fornicatio: ꝓpt̓ea bn̄dixit deꝰqꝛ moyſes hͦ ꝑmiſit n̄ p̄cepit. Aliud eſt enīp̄ciꝑe aliud ꝑmitter̄. qd̓ enī ꝑmittimꝰ nolētesʳ p̄cipimꝰ: qꝛ malas hoīm volūtates adplenū ꝓhibere poſſumꝰ. It̓ hieron̄. deꝟginibus. Vt vitet̉ ꝑicl̓m fornicatōis ſcd̓Uomō virgi­ mr̄imonia ꝯcedunt̉.nibꝰ fornicatōis periculo ꝯcedit nutias et excuſabile fac̄ qd̓ ꝑ ſe non appetit. ita eodē fornicatōis ꝑicl̓o ꝯcedit viduis ſcd̓a mr̄imonia. Meliꝰ eſt enī lꝫ alteꝝet tertiū viꝝ vnū noſſe qͣꝫ pl̓imos .i. tolerabiliꝰ ē vni viro ꝓſtitutā eē qͣꝫ ml̓tis. Si qͥ

dem ⁊ illa ī euāgelio ſamaritana ſextū maritn̄ hr̄eʳ ſe dicēs: arguit̉ a dn̄o ꝙ nō ſit vireius. Ubi enī numerꝰ maxitoꝝ eſt ibi virqͥ ꝓprie vnꝰ eſt eē deſiſtit. vna coſta a prīcipio ī vnā vxorē ꝟſa ē: ⁊ erūt inqͥt duo ī carne vna: nō tres neqꝫ qͣtuor. alioqͥn nō duoſed plures. ᶻ. Primꝰ lamech ſanguinariꝰʳatqꝫ hoīcida vnā carnē ī duas diuiſit vxores fratricidiū ⁊ bigamiā eadēᵇ cathacliſmi penaᵉ deleuit. De altero ſeptiesᵉ de altero ſeptuagiesʳ ſepties vindicatū ē. qͣꝫtuꝫdiſtātª in numero tm̄ ⁊ in crimīeᵇ qͣꝫ ſctā ſitbigamia. hinc ēt on̄dit̉ ꝙ bigamꝰ ad cleruꝫeligi n̄ p̄t. Et idem apl̓us ad thimoth̓. Uidua inqͥt eligat̉ n̄ mīor. lx. annoꝝ q̄ fu̓it vnius viri vxor hͦ cōe p̄ceptū eſt de his viduisq̄ eccl̓ie paſcunt̉ elemoſynis. ⁊ idcirco etasp̄ſcribit̉ vt ille tm̄ accipiātᵈ paupeꝝ cibosqͥ iā laborare n̄ pn̄t. Sil̓qꝫ ꝯſidera ꝙ q̄ habuit duos viros ēt ſi anus eſt ⁊ decrepita⁊ egēs eccl̓ie ſtipesᵉ non meret̉ acciꝑe. Siaūt panis illi tollit̉ el̓ine qͣꝫtomagꝭ qͥ de celo deſcēdit quē qͥ indigne comederit reuserit violati corꝑis ⁊ ſangnīs dn̄i qͣꝫqͣꝫ hͦ teſtimonia que ſupra poſuiᵍ ī qͥbꝰ viduis cōcedit̉: vt ſi velint denuo nubāt qͥdam interp̄tāt̉ ſuꝑ his viduis qͣs amiſſis maritꝭ ſicfides xp̄i īuenerat. Ueꝝᵇ hͦ eū ad exhortationē vidual̓ ꝯtinētie nō ī ꝯdēnationemſcd̓aꝝ nuptiaꝝ. ⁊ deinceps putamꝰ dixiſſeqͣs multoꝝ auc̄te ꝯſtat licitas eē: vt ex verbis eiuſdē dat̉ intelligi. Ait eī ad pammachiū. Nec ſcd̓e nec tertie nec deincepsPeriāt qͦſo nuptie ſunt deuitāde.aures obtrectatores nr̄i ⁊ videāt meſcd̓as ⁊ tertias nuptias in dn̄o conceſſiſſe: qͦ ſcd̓as ⁊ tertias nuptias nō dānaui primū potui dānare mr̄imoniū. IdemNō dāno bigamos: īmoᵏ nec trigamos. ⁊ſi dici pōt octogamos. Idem. Ego nūc libera voce ꝓclamo n̄ dānari in eccl̓ia bigamiā nec trigamiā. ⁊ ita licere qͥnto ⁊ ſexto ⁊vltra. quō ⁊ ſcd̓o marito recte nubere.Item aug. li. ij. ꝯͣ adu̓ſariū legū ⁊ ꝓph̓aꝝ.Scd̓ia ſic̄ita eē ꝓbantEus maſculū ⁊ feminā ꝓpagādi generis cauſa nuptiali caſtitate ꝯiunxit. ⁊ ſcd̓as nuptias q̄ in vtroqꝫ teſtamtoª ꝑmittūt̉ licitas eē mōſtrauit. Id̓ſuper .i. epl̓am ad Corinh̓. De eodem.