Tauſa XXXII
Iqͥᵉ ꝑēte s fidēᵇ fregerit ſpōſalioꝝtriēnij tꝑe a cōione abſtineāt. ſi ꝟoIdē ſpōſus vl̓ ſpōſa ī illo gͣuiori crimīe n̄ fu̓intᵈ dep̄hēſiᵉ excuſati erūt ꝑentes.ſi ꝟo ī eodē fu̓int vitio et polluerīt ſe ꝯſētiēdo ſuꝑior ſnīa ẜuet̉ ¶ Ecce ꝙ n̄ lꝫ ꝑentibꝰfilioꝝ ſuoꝝ ſpōſalia frāgere. veꝝ hͦ de illisintelligēdum eſt qͥ illoꝝ ꝯſenſu ꝯͣhunt.Lauſa. XxXIIUidaꝫ vir cū nō hr̄et vxorēqͣndā meretricē ſibi ꝯiugiocōpl̓auit: q̄ erat ſteril̓ neptisingenui filia originarij: quācū pr̄ alij vellet trade̓ auꝰ eaꝫhuic copulauit cā ſoliꝰ incōtinētie. deindehic pnīa ductꝰ ex ancilla ꝓpria filios ſibi q̄rere cepit. poſtea de adulterio ꝯuictꝰ ē punitus q̄ndā rogauit vt vi vxorē ſuā opprimeret vt ſic dimittere eā poſſꝫ qͦ fctō qͣndāinfidelē ſibi copulauit. ea tn̄ ꝯditiōe vt adxp̄ianā religionē tranſiret. ¶Hic primūq̄rit̉ an meretrix licite ducat̉ ī vxorem.Scd̓o an ea q̄ cā incōtinētie ducit̉ ſit vxorappellāda. ¶ Tertio cuiꝰ arbitriū aliqͣ ſeqͣtur an liberi aui: an originarij patris SQuarto ſi viuēte vxore liceat alicui ex ancilla filios q̄rere. ¶ Quinto ſi ea q̄ vimpatit̉ pudiciciā amitter̄ ꝯprobet̉. ¶ Sexto ſi adult̓ adl̓terā poſſit dimittē. ¶Septimo ſi viuēte dimiſſa aliā acciꝑe poſſit.Octauo ſi infideleꝫ ſb̓ p̄miſſa ꝯditiōelꝫ alicui fideliū ī ꝯiugē ducere. Queſt .i.Uod aūt meretrix ī ꝯiugiuꝫ ducin̄ dꝫ ml̓tis aucͣtibꝰ ⁊ rōnibꝰ ꝓbat̉.Illa enī q̄ adulterij rea cōuincit̉:niſi poſt ꝑacta ꝑniam in ꝯiugij cōſortio retineri nō pōt. ¶ Un̄ iohͦ. criſoſto. ait ſuꝑmatth̓. c. ix. Patronꝰ turpitudīs eſt qͥ vxrem ſuā adulterā dimittere noliIcut crudel̓ ⁊ iniquꝰ ē q̄ caſtā dimittit. ſic fatuꝰ ē ⁊ iniquꝰ qͥ r̄tinet meretricē. Pr̄onus enī ē turpitudīsᵐ qͥ celatcrimē vxoris. ¶ Itē hiero. Cauſa fornicacionis vir dimittat vxorē nō tn̄ aliā ducatIxit dn̄s in euāgelio qͥcūqꝫⁿ dimiſexit vxorē ſuā niſi cā fornicatōis ⁊ aliāduxerit mechat̉. ⁊ qui dimiſſam duxerit mechat̉. ſola fornicatio ē q̄ vxorisº vī-
cit affectū īmo cuꝫ illa vnā carnē in duasdiuiẜat ⁊ ſe fornicatiōe a marito ſeꝑau̓it: n̄dꝫ teneri ne viꝝ qͦqꝫ ſb̓ maledicto faciat dicēte ſcriptura. Qui tenet adl̓terā ſtultꝰ etimpiꝰ eſt. vbicūqꝫ ē igit̉ fornicatio vl̓ fornicationis ſuſpicio libere vxor dimittit̉: ⁊ qꝛpot̓at accidere vt aliqͥs calūniā faceret innocēti. ⁊ ob ſcd̓am cōpulā nuptialē vetericopule crimē īpingeret. ſic priorē dimittere iubet̉ vxorē vt prima viuēte ſcd̓am n̄ habeat. ¶ Idem in epl̓a pauli ad corinth̓.Sola viri fornicatio vxorem maculat.N ꝯiugio qͦs poſitꝰ q̄cūqꝫ pct̄ā feceritnō infuſcat ꝓpriā ꝯiugē: ſꝫ fornicatio ētvxorē coinqͥnat vt iā nō ſit viro ſuoᵇ licita ſꝫadultera. ¶ It̓ ioh̓. criſoſt. Qui vxoremſuā adulterā dimittere noluerit duobꝰ annis peniteat ſi ei debitū reddiderit.I quis vxorē ſuā inueneritᵈ adulterā ⁊ poſtea d̓inceps placuerit eā hr̄ein mr̄imonio duobꝰ ānis penitea:. iō qꝛ cūadult̓a cōmixtꝰ ſit q̄ adhuc crimīe ſuo nō ēpurgataᶜ aut abſtineat ſe a mr̄imonio eiusdonec expleat̉ ſatiſfactio crimīs pnīe ſue.iō qꝛ poſt ſatiſfactiōeꝫ pnīe n̄ meret̉ vocariadultera. Sil̓r ſi vxor viꝝ ſuum inueneritadulteꝝ nō ad imꝑia iudicant̉. ¶ Sb̓audiat̉ niſi ab adulterio ml̓r recedere quo caſu vir vxorē ſuam recipere poteſt nullumꝑiculū ei illaturꝰ. ¶ Un̄ ꝑelagiꝰ pa. molleo ſb̓diacono. Poſt pnīam aduītērij vxoNEbn̄dicto qͦqꝫ rē ſuā vir p̄tquē vxorē alienā facinoroſo indicaſti ſpū ſuſtuliſſe ⁊ ī ſuū hactenꝰ p̄ſumere detinere ꝯſortiū. ſi hͦ reꝝ ꝟitas hꝫ iubemꝰ exꝑientie tue: vt eū cū ip̄a qͦꝫ adult̓adiſtricte n̄ differas mactare ⁊ⁿ caluatos abinuicē ſeꝑare: ⁊ illū qͥdē ad luciū d̓fenſorēin apulie ꝓuincie pr̄imoniū ſine dilatiōemitigare Illā ꝟo ſiqͥdē maritus ſuus ſinedolo aliqͦ reciꝑe forte volu̓it tua ordīatiōeſb̓ cautela recipiat. nullū ei dūtaxat de cetero ſil̓e cōmittenti ꝑicl̓um illaturꝰ. Si ꝟoeā oīnoᵐ reciꝑe noluit inʳ aliū q̄ndā locū inqͦ ei nō liceat male viuere ꝓuida eā diſpēſatiōe ꝯſtitue. ¶ Itē ex penitētiali theodori. Qui adulte reddiderit d̓bitūI qͥs vxorē tres annos peniteat.ſuam ſcit adulteram ⁊ non vult di-