Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio VI

poliandū iſto mō ꝓximū. Hoc eī dn̄s iuſſit qͥ nou̓at qͥd queqꝫ pati oꝑteat nec iſraeliteᵇ furūt fecer̄t ſꝫ deo iubēte mīſteriū prebuerūt. It̓ obijcit̉ aliena raꝑe n̄ ē ꝯͣ p̄ceptū. nullo ſiqͥdē dei mādato rapīa vr̄ ꝓhibita. ſed noīe furti oīs illicita vſurpatio teialiene intelligit̉. Id̓ aug. ī eod̓ lib̓. Maioris penrari.Ęnaleᶜ ē occl̓te auferre ml̓toᵇ maiorIpene ē viſibl̓r eriꝑe. Auferre āt nolēiti ſiue occulte ſiue palā hꝫ p̄ceptū ſuum furti eī noīe bn̄ ītelligit̉ oīs illicita vſurpatio rei aliene. nō eīᵉ rapinā ꝑmiſit qͥ ftrtūꝓhibuit ſꝫ vtiqꝫ furti noīe in lege veritatisteſtamēti ⁊ rapinā intelligi voluit a ꝑte enītotū ſignificauit qͥcqͥd illicite reꝝ auferat̉. His auctoritatibꝰ ꝓbat̉ ꝙ neqꝫ rebꝰ inuētꝭ neqꝫ ex male ꝯq̄ſtꝭ elemoſinā qͥſqꝫ facere pōt. Sꝫ aug. ꝯͣ teſtat̉ dicēs De maleUia habetis (ſito bonū fieialiqͥd de malo facite in̄ bonū. Quinō hētis de malo nolite acqͥrere demalo. Eſto tu bonꝰ qͥ bonū facꝭ d̓ malo: ⁊ cūceꝑis aliqͥd boni facer̄ d̓ malo noli remanere tu malꝰ nūmi tui ꝯu̓tūt̉ ī bonū ⁊ tu remanes malꝰ. Sꝫ hͦ ml̓tiplicit̓ ītelligit̉. fac̄ eī demalo bonū. qͥʰ reddit qd̓ illicite abtulit. Nomīe ēt mali cura ⁊ ſollicitudo mortaliū exprimit̉. De malo gͦ bonū fac̄ qͥ pauꝑibꝰ diſpēſat qḋ cū labore ⁊ ſollicitudīe acqͥſiuit iuxta illd̓ euāgelij. facite vob̓ amicosʳ de māmona iniqͣtatꝭ l̓ ex malo acqͥrit̉ qd̓ ex turpicā poſſidet̉ veluti cū mathematicus ex artequā docꝫ l̓ ex futurꝭ q̄ p̄nūciāt n̄nulla lucrat̉q̄ ꝟo d̓ malo ſic acqͥrūt̉ ī bonū pn̄t cōuerti.d̓ pctō ēt aliqͣ nōnūqͣꝫ acqͥrūtur q̄ pauꝑibꝰiuſte erogant̉. Un̄ aug. ad macedoniūQue male accbn̄On ſaneˣ qͥcqͥd ab īuito ſumit̉ īiurioſe aufert̉. nam pleriqꝫⁱ nec clerico voIlūt reddere honorē ſuuꝫ nec oꝑariomercede̓. nec tn̄ hec q̄ ab īuito accipiunt̉ ꝑ īiuriā accipiunt̉ q̄ potiꝰ ꝑ īiuriā nō darēturſꝫ n̄ iō dꝫ iudex vēdere iuſtū iudiciū an teſtꝭteſtioniū veꝝ qꝛ vēdit aduocatꝰ iuſtūᵐ pr̄ociniū. ⁊ iuriſꝑitꝰ veꝝ ꝯſiliū. Illi eī int̓ vtrāꝫꝑtē ad examē adhibent̉ iſti ex vna ꝑte cōſiſtūt cū āt iudicia ⁊ teſtīonia q̄ nec iuſta necvera vēdēda ſūt iniqͣ ⁊ falſa vendūt̉: multoſceleratiꝰ vtiqꝫ pecūia ſumit̉. qꝛ ſcelerate ētqͣꝫuis a volētibꝰ daturⁿ ille tm̄ ſolꝫ male ſibiablatā pecūiā repeter̄ qͥ iuſtū iudiciū emitqm̄ venale eē nō debuit. qͥ ꝟo ꝓ iniqͦ iudicio dedit: vellet qͥdē repetere niſi timeret l̓deberet emiſſe. Sūt alie ꝑſone inferiorꝭ loci q̄ ab vtraqꝫ ꝑte n̄ inſolēterᶜ accipiūt. ſicutofficialis ⁊ qͥ amouet̉ ⁊ cui admouet̉ offm̄.ab his extorta ꝑ īmoderatā ꝓhibitāˢ reꝑtiſolēt. magꝭqꝫ rep̄hēdimꝰ qͥ talia īuſitate r̄petierūt qͣꝫ qͥ ea de more ſūpſer̄t. qm̄ multe neceſſarie ꝑſone rebꝰ hūanis vl̓ inuitant̉ huiuſmodi cōmodis vl̓ tenent̉. Iſti ſi viā vitemutau̓iūt aūt excellētioris ꝯſcēderīt ſctītatis gͣdū faciliꝰ ea q̄ hͦ mō acqͥſier̄tʳ tanqͣꝫ ſuapauperibꝰ largiunt̉ qꝫ eis a qͥbꝰ accepta ſt̓

N. ōt Z ſootoO 50ne furtꝭ rapinis calūnijs oppreſſiōibꝰ īuaſionibꝰ aliqͣ abſtulerīt r̄ddēda potiꝰ qͣꝫ donāda cēſemꝰ zachei publicani exēplo. Qō. viUodʸ vero pnīa agi n̄ poſſit niſires aliena reddat̉ teſtat̉ aug. inepl̓a ad macedoniū. Pnīa nōItes aliena ꝓpt̓ quā pctm̄ ē reddiſi res aliena non reſtituspoſſit ⁊ nō reddit̉: pnīa nō agit̉: ſꝫ ſi mulat̉. ſi āt ꝟacit̉ agit̉ nō remittiturpctm̄ niſi reſtituat̉ ablatū ſi vt dixi reſtituip̄t. Plerūqꝫ eī qͥ aufert amittit ſiue patiendo malos ſiue ip̄e male viuēdo nec alid̓ hꝫvn̄ reſtituat. Huic certe n̄ poſſumꝰ dicere.Redde qd̓ abſtuliſti niſi cū hr̄e credimꝰ etnegate. veꝝ qͥdē ſi aliqͦs ſuſtiuetᶜ cruciatꝰ repēte dū extimat̉ hr̄e qḋ reddat nō eſt iniqͥtas. qꝛ ſi nō ē vn̄ reddat ablatā pecuniā. tn̄dū eā ꝑ moleſtias corꝑales reddere cōpellit̉ᵈ pctī qͦ male oblata ē pēas luit. ſꝫ n̄ īhūanū eſt ēt ꝓ talibꝰᶜ int̓cedere. n̄ ad hͦ vt mīnime r̄ſtituant̉ aliena. ſꝫ ne fruſtra hō ī hoīeꝫſeuiat ⁊ paulopꝰ. Illd̓ ꝟꝟo fidētiſſime dixerīeū qͥ ꝓ hoīe ad hͦ int̓uenit ne male ablata reſtituat. ⁊ qͥ ad ſe ꝯfugientē qͣꝫtū hōeſte pōtad reddēdū nō ꝯpellit ſociū eſſe fraudis etcrimīs. nā miẜicordiꝰ opē nr̄am talibꝰ ſubtrahimꝰ qͣꝫ impēdimꝰ. Nō enī opē fert qͥ adpeccādūᵍ adiuuat. acn̄ potiꝰ adiuuat ſꝫ obuiat ſubuertēdo atꝫ opprimēdo. Sꝫ nūqͥdnos iō autᵇ exigere aūt exigendūⁱ trader̄ velpoſſumꝰ l̓ dēmꝰ. agimꝰ qͣꝫtū ep̄alis facultasdat ⁊ hūanū qͥdē nōnunqͣꝫ ſꝫ maxīe ac ſꝑ diuinū iudiciū ꝯtaminātes. nolētes aūt red-dere qd̓ nouimꝰ ⁊ male abſtuliſſe. ⁊ vn̄ reddat̉ hr̄e arguimꝰ īcrepamꝰ obteſtamur qͦſdāᵉ clā qͦſdā palā ſic̄ᵐⁿ diu̓ſitas ꝑſōaꝝ diu̓ſaꝫvidet̉ poſſe ⁊ velle acciꝑe medicinā. ſi ꝟo rēalienā qͥs ꝯſecͣuerit. nō eādē ſꝫ eſtimationeꝫeiꝰ reſtituere dꝫ. Un̄ greg. Qui rē alieī ꝯſecraus eſtimaōnē reſticuatOmpimꝰ nullā extitiſſe cām ꝓ quares eoꝝ potuiſſent rōnabl̓r occupari atqꝫ eas inconſulte ac temere ꝯſecͣri. Idcirco exꝑiētie tue p̄cipimꝰ vt qͥ qḋ ſel̓ ꝯſecͣtūē eis n̄ valꝫ vltra reſtitui. ſtudij tui ſit vt ipſe ep̄s dēat p̄ciū dare. Pro mal̓ aūt agudprincipes eccīa dꝫ int̓cedere nō eos temerario auſu defendere. Un̄ gre. ioh̓i aliasdefenſori. Eccīa ꝓnint̓cēdat n̄ eos teIIqͥ in furtꝭ publicꝭ (mēte defendatīplicati ſūt a nob̓ nō videant̉̉ iniuſtedefendi ne opinionē male agentiuꝫex indiſcrete defenſiōis auſu ī nos vllo mōtranſferamꝰ: ſꝫ qͣꝫtū decet eccīam āmonendo ⁊ ꝟbū int̓ceſſiōis adhibēdo qͥbꝰ valetisſuccurrite vt alijs opē feratꝭ ⁊ opinionē ſctēeccīe n̄ inqͥnetꝭ. Furtū āt n̄ tā in qͣntitate reiqͣꝫ in affectu furātꝭ ꝯſiderat̉. Un̄ hieroin epl̓a ad titū. Nō ſolū ī maioribꝰ ſꝫ ēt ī miUrtum at (noriꝯmittiturnō ſolū ī maioribꝰ. ſed in minoribusetiam iudicatur. non enim quodfurto ablatū eſt. ſed mēs furātis attēditur