Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Cauſa XIIII

denarijs ꝯꝑat modiū voū ⁊ ẜuat vſqꝫduꝫvēdat̉ denarijs qͣtuor aūt āpliꝰ hͦ turpe lucrū dicimꝰ. It̓ amb̓. ī li. de bono mortꝭ. (I qͥs Gapinā fac̄ qͥ vſurā accipitvſurā accipit rapinā fac̄ vita non viuit. It̓ aug. ad macedoniū. Nō mierē trucidat fenore qͣꝫs crudei ē qͣUuid dicā de qͥ diuiti avſurꝭ qͣs ēt ip̄e leges ⁊ iudicesⁱ reddiiubēt an crudelior ē qͥ ſubtrahit aliqͥd l̓ eripit diuiti. qͣꝫ qͥ trucidat paupereꝫ fenore. Hec vtiqꝫ atqꝫ hmōi male vtiqꝫ poſſident̓ ⁊ vellē vt reſtituerent̉ ſꝫ nō ē qͦ iudicerepetant̉ iā ꝟo prudent̓ ītueamur qd̓ⁿ ſcriptū ē ſi fideli hoīⁿ totꝰ md̓s diuitiaꝝ ē. īfideli ātᵇ nec obolꝰ nōne oēs qͥ ſibi vident̉ gaudere ꝯqueſitꝭ eiſdē vti neſciūt palenū poſſidere ꝯuīcimꝰ. hͦ enī certe alienū non ē qd̓ iure.poſſidet̉. hͦ āt iure poſſidet̉ qd̓ iuſte ⁊ hͦ iuſte qd̓ bn̄. Om̄e igit̉ qd̓ male poſſidet̉ alienū ē. male āt poſſidet qͥ male vtit̉. Porro a qͦ vſure exigēde ſt̓ amb̓. teſtat̉ dicēs Abilli viurās exui iure nocemꝰB illo exige vſurāʸ cui merito noceīdeſideras cui iure inferūtur armaꝘ huic ltīme auferunt̉ vſure quē bello vīcere n̄ potes ab hͦ vſura exige quē n̄ ſitcrimē occidere ſine ferro dimicat qͥ vſurasflagitat ſine gladio ſe de hoeſte vlciſcitur.qͥ fuit vſurariꝰ exactor inimici gͦ vbi ius eſtbelli ibi ius vſure.Uod ꝟo elēoſine n̄ ſint faciēde exfenore l̓ vſurꝭ nec qͦlibet male acqͥſito auguſt. teſtat̉ in lib̓. de ꝟbisdn̄i tractatu. xxxv. De vſurꝭ elēoOlite velle elēſi­ ſine fieriInas facere de fenore ⁊ vſurꝭ Itēaug. Pblarbat̉Mmolās ex iniqͦ oblatio dn̄o ē macl̓atadōa īiquoꝝ n̄ ꝓbat altiſſimꝰ nec reſpicitin oblatōibꝰ iniqͦꝝᶜ nec ī multitudinē ſacrificioꝝ eoꝝ ꝓpiciabit̉ pctīs qͥ offert ſacrificiū de ſb̓a panꝑis: idē eſt qͣſi qͥ victimat filium ī ꝯſpectu pr̄is ſui pāis egētiū vita pauꝑis ē qͥ defraudat illū hōᵉº ſanguīs ē qͥ effundit ſanguinē ⁊ qͥ fraudē fac̄ ncc̄rioᶜ ſr̄es ſūt.Itē aug. ī omē. Nō ē aliqͥd rapiendū diOrtē aliqͥd co (uitibꝰ vt ⁊gat ⁊ dicit ml̓ti ſt̓ xp̄iāi diuites aualxi cupidi nō hēo pctm̄ ſi ſuū illis abſtulero ⁊ pauꝑibꝰ dedero. vn̄ enī illi nil boni agūt mercedē hr̄e pot̓o. ſꝫ hmōi cogitatōa diaboli calliditate ſuggerit̉. nā ſi totū tribuat pauꝑibus qd̓ abſtulerat addit potiFpctm̄ qͣꝫ minuat. Item hiero.Emo qͥ rapit moriēs ſi hꝫ vnd̓ redSdat ſaluatur ſi eos qͦꝝ fuit īuenire n̄poterit eccīe l̓ pauꝑibꝰ tribuat. ItenApinā emere n̄ lꝫ niſi ea in (ambroꝘ tentōe vt cui ē ablata reſtituat̉. Itē eiuſdē Furtū ꝯmittit qͥ alienū

I qͥdᵉ inueniſti (inuentū nō tedui⁊ n̄ reddidiſti rapuiſti. qͣntū potuiſti feciſti qꝛ plꝰ n̄ īueniſti. Qui alienum negat ſi poſſet ⁊ tolleret. Deꝰ cor īterrogat n̄ manu. It̓ gre. Qui de rebꝰ cōceLemoſiua redēptoris nr̄i ocl̓is illaplacet q̄ nō ex illicitꝭ ⁊ iniquitate cōgeret̉. ſꝫ q̄ de rebꝰ ꝯceſſis ⁊ bn̄ acqͥſitis impendit̉. Item hiero. in li. leuiticiUlti ſin̄ pctō putāt eſſe ſi alienūccat qui rē inuētā n̄ reddit4qd̓ īuenerīt teneāt. ⁊ᵘ dicūt deuſmihi dedit cui hēo reddet̉e. diſcāt hͦ pctm̄ſil̓e eē rapine ſi qͥs īuēta nō reddeat. It̓augꝰ Bonꝰ vſus iuſtificatrē īiuſte acqͥſitāEqꝫ enī ſi agris īniuſte iniq̄ aut ꝑperā inuaſis ita quiſqꝫ vtat̉ vta ex eoꝝfructibꝰ largas elēoſinas faciat. iōcapinā iuſtificat. Neqꝫ enī ſi aliqͦs ruri pr̄onō vel iuſte q̄ſito auarꝰ incūbat. iō cl̓pādaē iurꝭ ciuilis regula qͣ poſſeſſor legitimꝰ factus ē. nec tirānice factōis ꝑuerſitaſ laudabilis erit. ſi regia clemētia tirānos ſb̓ditostractet nec viruperet̉ ordo regie ptātꝭ ſi rexcrudelitate tirānica ſeuiat. Aliud ē nāqꝫ īiuſta ptāte iuſte velle vti. ⁊ aliud ē iuſta poteſtate iniuſte velle vti. Itē amb̓. in li. d̓i. Cū alt̓iꝰ d̓trim̄to alt̓i ſubuenire n̄Ęniqꝫᵐ ſi n̄ p̄t ſubueniri alt̓i niſi alter ledat̉. cōmodiꝰ ēⁿ neutꝝ iuuariqͣꝫ gͣuari alteꝝ. Iōqꝫ in cāis pecūiarijs int̓uenire nō ēᵉ ſac̄dotale ī qͥbꝰ n̄ p̄t fieriqͥn freq̄nter ledat̉ alt̓ q̄ vincit̉ qm̄ int̓ceſſoris bn̄ficio ſe victū arbitrat̉. Sac̄dotꝭ ē igīnulli nocere ꝓdeſſe velle oībꝰ poſſe āt ſoliꝰ ēdei. It̓ greg. in regiſtro. lemoſine ⁊ ſefferunt̉ ex ſcelereTriptū ēᵏ victime impīoꝝ abominaIbiles ſūt deo vota iuſtoꝝ placabiliaNeqꝫ enī in oīpotētꝭ dei iudicio qͥdſed a quo det̉ inſpicit̉. Hīc ē enī qd̓ ſcriptuꝫeſt. reſpexit d̓s ad abel ⁊ ad munera eiꝰ. adcham aūt ⁊ ad munera eiꝰ non reſpexit. dicturꝰ qͥppe dr̄ dn̄s reſpexit ad munera p̄miſit ſollicite qꝛ reſpexit ad abel ex qͣ re patent̓on̄dit̉. qꝛ n̄ offeres a muneribꝰ ſꝫ mūera alofferēte placuerūt. Dona qͥppe iniquoꝝ n̄ꝓbat altiſſimꝰ. nec reſpicit ī oblatōibꝰ eorūnec in multitudine ſacrificioꝝ ꝓpitiabiturpctīs eoꝝ. It̓ longe ē dn̄s ab īpijs ⁊ orōesiuſtoꝝ exaudiet. Ecōtra in exodo legit̉ ꝙ filij iſrael exituri de egypto a vicinis ſuisacceperūt mutuo vaſa aurea ⁊ argētea exqͥbꝰ poſtea edificauerūt tabernaculū dn̄o.his rn̄det aug. in li. qōnū exod̓. Non lꝫ aliena raexemplo iſraelitaꝝ expoliantiuꝫ.Ixit dn̄s ad moyſen pe (egytat vir a proximo ⁊ mulier a ꝓxīayaſa argentea ⁊ aurea et veſtē nonhinc qͥſqꝫᵉ ſumēdū exēplū putare dēt ad ex