Druckschrift 
Decretum : Mit Kommentar von Johannes Teutonicus und Bartholomaeus Brixiensis
Einzelbild herunterladen
 

Queſtio

ficiūt̉. Det̓iores ſūt qͥ vitā moreſqꝫ bonoꝝcorrūpūt qͣꝫ hi qͥ ſb̓as alioꝝ p̄diaqꝫ diripiunt. Caueat itaqꝫ vnuſqͥſqꝫ ne aūt linguāaūt aures hēat pruriēteſ .i. ne aūt alijs ip̄edetrahat aūt alios detrahētes audiat. ſedēs īqͥt ꝓph̓a adu̓ſꝰ fr̄em tuū loquebarꝭ detrahēdo ⁊ adu̓ſꝰ filiū mr̄is tue poebas ſcādalū ⁊c̄. Parcāt ſingl̓i detractiōi līgue cuſtodiātqꝫ ẜmōes ſuos ſciātqꝫ qꝛ cūcta q̄ dealijs loquūt̉ ſua ſnīa iudicabūt̉. Nemo īuito auditori libēt̓ refert. Officiū ſingl̓oꝝ ſitdilectiſſimi nō ſolū oculos caſtos ſeruareſꝫ ⁊ linguam. nec qͥd in cuiuſqͣꝫ domo agat̉alia domꝰⁿ vnqͣꝫ ꝑ eos nou̓it hēant oēs ſimplicitatē colūbe. nec cuiqͣꝫ machinēt̉ dolos⁊ ſerpētis aſtuciā ne alioꝝ ſupplantent̉ inſiijs. Itē luciꝰ papᵐ. Bonꝰ nocere nonApiēs non eſt oīs qui nocet. cupit It̄ anaccle. pa. Raptoribꝰ deteoꝝ ſunt detractorexiores ēEt̓iores ſūt qͥ doctoꝝ vitaꝫ moreſqꝫcorrūpūt qͣꝫ qͥ ſb̓as alioꝝ p̄diaqꝫ dixipiūt. Ipſi enī ea q̄ extra nos ſuntlꝫ nr̄a ſint auferūt nr̄i qͦꝫ d̓tractores ⁊ moꝝcorruptores nr̄oꝝ ſiue qͥ adu̓ſū nos armāt̉ꝓprie noſipſos decipiūt. ⁊ iō iuſte infamesſūt ⁊ merito ab eccl̓ia extorres fiunt. Promeritis gͦ pleb̓ ſepe paſtores deprauant̉ eccleſie vt ꝓcliuiꝰ corruāt qͥ ſequūt̉. Iteꝫ¶Umma īiqui (alexāder. De eodē.tas ēᵉ detrahere fr̄esᵖ ⁊ accuſare. vn̄71ſcriptū ē. Oīs qͥ detrahit fr̄i ſuo homicida ē. ⁊ oīs homicida nō hꝫ ꝑtē ī regnoxp̄i ⁊ dei. Ptꝫ gͦ vt p̄miſſū ē ꝙ carnaleſꝓhibēt̉ ab accuſatiōe ſpūaliū. nō ſpūalesab accuſatiōe carnaliū. Cū itaqꝫ criminoſi⁊ īfames ab accuſatōibꝰ ꝓhibeant̉ vidēdūē qͦs canonū ſacͣ aucͣtas infames appellet. Un̄ ſtephanꝰ rōane eccleſie ep̄s hilarioſcribit dicēs. Que ꝑſone infamabeāNfames eē eas ꝑſonas dicimꝰ q̄ ꝓ aliqͣ culpa notāt̉ īfamia .i. oēs qͥ xp̄iane legis normā abijciunt ⁊ ſtatuta eccl̓iaſtica ꝯtēnūt. ſil̓r fures ſacrilegos ⁊ oēs capitalibꝰ crimīalibꝰ irretitos. Sepulchroꝝ qͦꝫviolatores ⁊ oēs qͥ adu̓ſꝰ pr̄es armāt̉ qͥ inoī mūdo īfamia notāt̉. ſil̓r ⁊ īceſtuoſos homicidas. ꝑiuros. raptores. maleficos. veneficos. adult̓os. de bell̓ publicꝭ fugiētes.⁊ qͥ indigna ſibi petūt loca tenere ⁊ qͥ facultātes eccl̓ie auferūt īiuſte ⁊ qͥ fr̄es calūniāt̉aūt accuſant ⁊ nō ꝓbāt. ⁊ qͥ ꝯͣ īnocētes principū aīm ad iracūdiā prouocāt ⁊ oēs anathematiſatos vl̓ pro ſuis ſceleribꝰ ab eccleſia repulſos. ⁊ oēs qͦs eccl̓iaſtice vel ſcl̓i leges īfames ꝓnūciāt. hi nimiꝝ oēs nec etiāẜui an̄ lib̓tatē ltīmā nec penitētes nec bigami nec illi qͥ curie deẜuiūt vel qͥ nō ſūt integri corꝑe. aut ſanā nō hn̄t mētē vl̓ ītellectūaūt ſctōꝝ decretis pr̄m īobediētes exiſtūtaut furioſi manifeſtāt̉. hi oēs inquā nec adſacros gͣdꝰ dn̄t ꝓuehi. nec iſti nec lib̓ti necſuſpecti. neqꝫ rectā fi ē vel dignā ꝯu̓ſationē nō hn̄tes ſūmos ſac̄dotes pn̄t accuſare. Itē fabianꝰ pa. Infamis efficit̉ qͥ ſciēsUicūqꝫ ſciēs ſe ꝑ deierare p̄ſumiurauit. xl. dies in pane ⁊ aqͣ. ⁊. vij.ſequētes ānos peniteat ⁊ nūqͣꝫ ſit ſine pn̄ia ⁊ nūqͣꝫ in teſtīoniū recipiat̉. cōionētn̄ pꝰ hec ꝑcipiat. Itē euſebiꝰ pa. Accu

ſatiōes ⁊ ꝑſonas qͣs leges ſeculi admittūtOsº ſeites pr̄ꝫ veſtigia pro ſaluatione ẜuoꝝ dei qͣſcūqꝫ ad accuſationē ꝑſonas leges publice nō admittūt. hisīpugnādi alteꝝ ⁊ nos lnīam ſb̓mouemꝰ etnulle accuſatiōes a iudicibꝰ audiāt̉ eccl̓iaſticis q̄ legibꝰ ſecl̓i ꝓhibēt̉. Sꝫ lꝫ infamesab accuſatiōe ep̄oꝝ ꝓhibeāt̉. tn̄ non iſtiᵇ abhmōi accuſatōe ꝓhibēdi ſūt. hereticos naͣqꝫ accuſare īfamibꝰ nō ꝓhibet̉ vt ſupra patuit in ea cā vbi de accuſatiōe mīoꝝ adu̓ſꝰmaiores diſputatū ē. Itē cū maiores ſcīa⁊ moribꝰ a minoribꝰ accuſari ꝓhibeant̉. nōeqͣles ab eqͣlibꝰ aut minores a maioribꝰ abhmōi accuſatiōibꝰ ſūt ꝓhibēdi. cū hereticꝰcatholico mīor ſit. ſꝫ hͦ an̄ general̓r accipiēdū ſit augꝰ. nō diffinit dicēs. Dubiū ē anſciēs auaut neſciēs hereticꝰ guiꝰ pecUero gͦ qͥs peccet grauiꝰ an q̄Ineſciēs hereſim incurrit. an̄ q̄ ſciēsab auaricia .i. ydolatria non receſſerit ẜm illā regulā qͣ pctā ſciētiū pctīs igͦrātiū p̄ponunt̉ auarum ꝯſcīaʳ vincit ī ſcelere.Sꝫ ſi forte hͦ faciat ī hereſi ipſiꝰ ſcelerꝭ magnitudo qd̓ faciat ī auariciā ſciētꝭ admiſſiohereticꝰ neſciēs auaro ſcienti coeqͣt̉. Itemvtꝝ catholicū peſſimis moribꝰ alicui heretico in cuiꝰ vita pret̓ id ꝙ hereticꝰ eſt: noninueniūt hoīes qd̓ rep̄hedere valeant p̄ponere debeamꝰ nō audeo p̄cipitare ſnīam. Ueꝝʰ hͦ auguſtī ⁊ illud de īfamiū accuſatiōe de his ītelligēdū ē qͦsᵇ ꝯſtat eē hereticos nō de his qͥ ſe negāt ī hereſim lapſosh̓ aūt religioſꝰ in oībꝰᵏˣ apparēs dū ſe negatheretice cōionis aliqn̄ macula īfectū. infames atqꝫ alios hmoī a ſua accuſatiōe ipſerepellit. Hec lꝫ rōne niti videāt̉ exemplo tn̄ leſe maieſtatis vana ītelligūt̉. ad cuius accuſationē dū ſociꝰ inite factionis admittit̉ nō q̄rit̉ an cogitare ꝯͣ aīam prīcipisſit maieſtatē ledere. ſꝫ an aliqͥs de nece eiꝰtractau̓it. Un̄ īꝑator honoriꝰ ⁊ archadiꝰ in. ix. li. codicꝭ. ti. ad. l. iuliā. maieſtatisIqͥs cū militibꝰ (ſcripſiſſe legunt̉.I velᵐ priuatis barbarꝭ etiā celeſteminierit factionē aūt factiōis ipſiꝰ ſuſcepit ſacr̄m vel dederit. De nece etiā illuſtriū viroꝝ qͥ ꝯſilijs ⁊ cōſiſtorio nr̄o interſunt etiā ſenatoꝝ. nā ⁊ ip̄i ꝑs nr̄i corꝑis ſūtvl̓ cuiuſlibet poſtremo qͥ nob̓ militat cogitauerit. eadē enī ſeueritateʳ volūtatē ſcelerqͣ effectū puniri iura voluerūt. ip̄e qͥdē vpote maieſtatꝭ reꝰ gladio feriet̉ bonis oībꝰfiſco nr̄o addictꝭ. filij ꝟo eiꝰ qͥbus vitā imꝑatoria ſpālit̓ lenitate ꝯcedimꝰ. Pr̄no enīdn̄t punire ſupplicio in qͥbꝰ pr̄ni hͦ eſt hereditarij crimīs exēplaº metuunt̉. ⁊ a ſucceſſiōe oīm ꝓxīoꝝ hēant̉ alieni teſtamētꝭ extraneoꝝ nil capiāt. ſint ꝑpetuo egentes ⁊ pauꝑes. īfamia eos ſꝑ pr̄na comitet̉. ad nll̓osvnqͣꝫ honores nll̓a ꝓrſus ſacr̄a perueniāt.ſint poſtremo tl̓es vt his ꝑpetua egeſtateſordētibꝰ. ſit ⁊ mors ſolacium ⁊ʳ vita ſuppliciū. Deniqꝫ iubemꝰ ⁊ īfamia eē ſine venianotabiles qͥ ꝓ talibꝰ vnqͣꝫ apud nosº int̓uenire tēptauerint. Sane etiā ex his ſi quisī exordio inite factiōis ſtudio vere laudisaccenſꝰ ipſe ꝓdiderit factionē ⁊ p̄mio ⁊ honore a nob̓ donabitur. Is vero qui vſus