fuerit factiōe. ſi ſero tn̄ incognita adhuc cōcilioꝝ archana patefecerit abſolutōe tm̄ acvenia dignus hēbit̉. ¶ Porroª ſimōie accuſatio ad inſtar publici crimīs leſeqꝫ maieſtatꝭ ꝓcedere dꝫ ſic̄ leo īꝑator prīo li. cōdicis decreuiſſe legit̉ ti. de clericis ⁊ ep̄is. l. ſiquēqͣꝫ. ꝓcedere dꝫ. qd̓ de accuſatiōe nō depena ītelligi oportꝫ. vn̄ īꝑatores val̓. valentinꝰ ⁊ gͣtianꝰ li. ix. codi. ti. ad. l. iuliā. leſe maN Ullꝰ oīno cui incōſultꝭ (ieſtatis.Iac neſciētibꝰ nob̓ᶜ fidiculaꝝ tormētaofferūt̉ᵉ militie autᵉ generis aūtʳ dignitatꝭ defēſiōe vti ꝓhibeat̉.ᵍ excepta maieſtatis cā in qͣ ſola oībꝰ eqͣ ꝯditio ē. Sed cūoēs illi aſſumūt̉ in accuſatōe ſimōie qͥ pn̄taccuſare de crimīe maieſtatꝭ ꝯſtat ꝙ ſicutibi nō dubitat̉ de crimīe maieſtatis ſed anreꝰ cōmiſerit illud ſic ⁊ hic non denegat̉ hereſis ſꝫ īpetit̉ accuſatꝰ an cōmiſerit hereſimUodⁿ aūt q̄rit̉ ſi Queſtio. ijaccuſatꝰ ep̄s in accuſatorē accuſationem ꝟtere voluerit an ſueſimplici aſſertiōi fides ſit adhibēda facile ſoluit̉ ſi ſctōꝝ pr̄m aucͣtas diligent̓ inſpiciat̉. vt eī ſctī pr̄es diffiniūt nulliꝰ ꝑſone qͣꝫtūlibet exercitate ꝯfeſſiōi fidesē adhibēda niſi cōpetētes ꝓbationes adhbeat. ¶ Un̄ in ꝯci. carthagin̄. iiij. legitur.Ep̄s crimē alicui obijciens in ſinodo ꝓbet5 Piſcopꝰ ſi clericoᵏ vel qd̓ obijciaico crimē īpoſuerit deducat̉ ad ꝓbationēⁱ in ſinodū. ¶ Sꝫ obijcit̉ īlud. ſi ſe ſolū alieni ſcelerꝭ ꝯſciū nouit ⁊ probare illud teſtibꝰ nō vꝫ. qͥd gͦ ſibi tūc faciendū ſit ex ꝯcil̓. varēſi ſic diffinit̉.ꝓferat qd̓ire nōItm̄ ep̄s alieni ſceleris ſe ꝯſciū nouerit qͣꝫdiu probare nō pōt. nihilᵐ ꝓferat:ſꝫ cū ipſo ad cōpunctionē eiꝰ ſecretis correctiōibꝰ elaboret. qd̓ ſi forte correctꝰ ꝑtīaciorfu̓it ⁊ ſe cōioni publice īgeſſerit etiā ſi ep̄sī redarguēdo illū quē reū iudicat ī ꝓbatōedeficiatⁿ īdēnatꝰᵈ lꝫ his qͥ nihil ſciuerit ſecedereʸ ad tꝑs ꝓ maiorꝭ ꝑſone aucͣteº iubeat̉.ille tn̄ qͣꝫdiu nil ꝓbare pōt in cōione oīm p̄terqͣꝫ eiꝰ qͥ eū reū iudicat ꝑmā ebit. ¶ Itēex conci. africano De ep̄o qͥ ſibi ſoli d̓t aliquē crimē ſuū fuiſſe ꝯfeſſiLacuit vt ſi qn̄ ep̄s dic̄ aliquēʳ ſibiſoli ꝓpriū crimē fuiſſe ꝯfeſſū atqꝫ ille neget nō putet ad iniuriā ſuā ep̄s ꝑtinēqd̓ illi ſoli nō credit̉ ⁊ ſi ſcrupl̓o ꝓprie ꝯſcīeſe d̓t negāti nolle cōicare qͣꝫdiuⁱ excōicatonō cōicau̓it ſuꝰ ep̄s tādiu eidē ep̄o ab alijsnō cōicet̉ ep̄is. vt magꝭ caueat ep̄s ne di-
cat in aliquē qd̓ alijs documentꝭ ꝯuincerenō pōt.Queſtio.Udiciūˢ vo archiep̄i alt̓iꝰ ꝓuincie alicui expetere nō lꝫ. ¶ Un̄IIgrego Alteriꝰ ꝑrochianū alicuiCriptū ē ī lege per iudicare nō lꝫalienā meſſē trāſiēs ī eā falcēʸ mittēnō dēs. ſꝫ māu ſpicas ꝯterere ⁊ māducare. falcē eī iudicij mittere nō dēs ī eaꝫſegētē q̄ alteri vid̓r cōmiſſa. ſꝫ ꝑ affectū bōioꝑis frumenta dn̄ica vicioꝝ ſuoꝝ expoliare paleis ⁊ ī eccl̓ie corpꝰʸ admonēdo ⁊ ꝑſuadēdo qͣi mandāddo ꝯu̓tere. ¶ Itē pelagipa. oībꝰ ep̄is. Quot ciuitates vna q̄Citote certā ꝓuinciā uincia hēateē q̄ hꝫ decē aūt nouē cītates ⁊ vnuꝫregē ⁊ totidē ptātes minores ſb̓ ſe. ⁊vnū metropolitanuꝫ alioſqꝫ ſuffraganeosx. vel. xi. ep̄os iudices ad qͦrū iudiciū oēsªcauſe ep̄oꝝ ⁊ reliqͦrū ſac̄dotū ac ciuitatū referāt̉ vt ab his oībꝰ iuſte ⁊ ꝯſona voce diſcernat̉ niſi: ad maiorē aucͣtē fu̓it ab his qͥiudicādi ſūt appellatū. vn̄ nō oportet vt degͣdet̉ vel dehonoret̉ vnaq̄qꝫ prouincia. ſedapud ſemetipſā hēat iudices ſacerdotes ⁊.ep̄os ſingulos videlꝫᵇ ẜm ordīes ſuos. ⁊ qͥcūqꝫ cām habuerit a ſuis iudicibꝰ iudicet̉⁊ nō ab alienis .i. a iuſtꝭ ſue ꝓuincie iudicibus ⁊ nōᵉ ab extraneis niſi vt iā p̄libatumē a iudicādis fu̓it appellatū. ¶ Itē nicolaus pa. Nō alioꝝ ſꝫ prīatis ſui iudicio ē⁊Ęniqꝫ ſi ſuffredꝰ qͣꝫ ſe ſb̓ijciat ep̄tale in ſe crimē nouat qͦ recte poſſꝫepatu priuariᵇ vel īfirmitate ſe ſentiebat p̄grauari. qͣ īpeditꝰ nullꝰ poſſet ꝓximis ſua p̄latiōe prodeſſe. is prīatis ſui debuerat ⁊ nō alioꝝ dyoceſios ātiſtitū p̄ſtolari iudiciū. Qd̓ enī q̄ libet ābiguitas vl̓ aliqͣ fortaſſe ſuꝑ eiꝰ examīatiōe vel ep̄atꝰ abrenūciatōe fuit aborta ꝯtētō ex more ad apl̓icā ſedē referri ꝯuenerat ⁊ nr̄a ī his oībꝰ debuerāt cuncti decreta penitꝰ expectare. qd̓qꝛ omiſſum ē hactenꝰ dolēdo dilectiſſimaꝫgl̓iam vr̄am vehement̓ efflagito vt iaꝫ dictꝰ ſuffredꝰ ep̄s ꝓprioʸ reſtituat̉ ep̄opio. ⁊ ſiqͥd rep̄hēſiōe dignū geſſit poſtea vel correctiōe vl̓ digna aīadu̓ſiōe diffiniat̉. ¶ Eſtn̄ caſꝰ ī qͦ ep̄s alt̓iꝰ ꝓuīcie ꝑrochianū excōicare vꝫ. ¶ Un̄ in ꝯci. apud cōpēdiū. Qn̄chianū alt̓iꝰ excōicare vaLacuit ꝓ cōi vtilitate vt nullꝰ ep̄oꝝgͣuit̓ ferat ſi eiꝰᵇ prochianū pro dep̄datōis cā alt̓ ep̄s excōicau̓it. ¶ Excōci. meldenſi. De eodem.Ęillis autem qui infra parrochiaꝫ